Brian May + Friends - Star Fleet Project (1983)

Hier klopt iets niet. De eerste 4 nummers staan helemaal niet op dit album......
Die zijn zelfs uit de jaren 90 en zeker niet uit 1980.
Het album bestaat maar uit 3 (fantastische) songs.

Kun je een link geven waar dat vermeld staat?

Kijk bijv. maar op http://www.caal.net/main.html

Het album Star Fleet is uit 1980 en de eerst 4 nummers staan op het Back To The Light album wat in 1992 verschenen is.
Er staan ook maar 3 nummers op Star Fleet.
Volgens mij is het ooit uitgegeven als EP.
Wel staan de Star Fleet nummers ook op een dubbel cd-single van ik meen Resurrection dat weer van het BTTL album is.

Het is aangepast

Er klopt dus helemaal niks van.
Het is uitgegeven als mini-album in 1983.
En het zijn 3 nummers die er op zijn verschenen.
Son of star fleet verscheen op de single van Star fleet
Als b-kant.

Zo nu klopt het wel

Zo...genoeg gezeur nu over de nummertjes......
Wat krijg je als je een paar GEWELDIGE muzikanten in een studio stopt juist, dit mini-album.
Toen het album uitkwam was er weinig ruchtbaarheid aan gegeven, maar dat was standaard bij het solo werk van de Queen leden, en ik ben ook bang dat dit aan veel gitaarliefhebbers is voorbijgegaan, want zeg nou zelf....Brian May EN Eddie Van Halen op een album, dat is toch net zo uniek als de opnamen van Freddie met Michael Jackson?
De heren hadden erg veel lol tijdens de opnamen en dat hoor je, imo, de enige serieuze track is het nummer Starfleet, de andere twee is gewoon 5 muzizkanten die de blues spelen....en hoe....want nogmaals: Eddie van Halen en Brian May!!!!

Ik was erg blij toen ik deze op LP vond. Ik dacht dat het een enorm zeldzame plaat was, maar volgens mij valt dat best wel mee. 'Starfleet' vind ik niet zo'n geweldig nummer, en de zang op 'Let Me Out' is ook niet best. Toch blijven deze nummers boeien dankzij het spetterende gitaarwerk van May en Van Halen. En dan een 12 minuten durend bluesnummer opgedragen aan Clapton ('Blues Breaker'), waarop May en Van Halen laten horen ook meesterlijk blues te kunnen spelen... Kortom, must voor de gitaarliefhebber.

inderdaad een niet te onderschatten meesterwerkje van twee gitaargoden. Blues Breaker is mijn favoriet van deze plaat, maar als ik de clip van starfleet bij het nummer zie dan is dat toch ook wel genieten met een knipoog. Als ik me terug verplaats naar de jaren 80 had ik dit toch best hitpotentie eigenlijk. Onze sterrenkundige en Eddie kunnen het in ieder geval goed vinden zo te horen. Zou mooi zijn als Brian May weer eens met wat solo-materiaal op de proppen kwam en die musical eindelijk eens los laat, want dat vreet veels te veel van zijn creativiteit heb ik het idee.

Oh oh oh wat is dit toch goed. May en Van Halen vullen elkaar perfect aan. Weergaloze solo van Eddie Van Halen in het titelnummer. De heren zijn aan elkaar gewaagd, maar eerlijk gezegd moet May in Van Halen zijn meerdere erkennen als solist. Beiden blijken op Let Me Out en Bluesbreaker prima bluesgitaisten, maar wat vooral Van Halen er hier van maakt is zelden minder dan spectaculair en boeit me iedere seconde. Brian May en Eddie Van Halen, helden. Is dit eindelijk al eens op cd verschenen?

Nee, helaas. We moeten het nog altijd met de LP doen, tenzij je op zoek gaat naar de "Back To The Light" CD singles (part 1 & 2), met de volgende nummers:

Part 1: Back To The Light - Starfleet - Let Me Out

Part 2: Back To The Light - Nothin' But Blue (guitar version) - Blues Breaker

Op de cd van Brain May: Ressurection (uit 1993) staan de nummers van het Starfleet project ook.
Ik heb de plaat ooit ook in een ver verleden gehad en onlangs gedownload. Het blijven mooie nummers.

In de recent door Guitar World uitgeschreven verkiezing van Greatest Guitar Player Of All Time eindigden Van Halen en May op respectievelijk de 1e en 2e plaats!

Of dat nou helemaal terecht is zal iedereen anders over denken. Maar als ik deze EP beluister, kan ik er een heel eind in meekomen!

Wat is het nadeel als je een zeer grote muziek collectie hebt? Dat je bepaalde platen vergeet. Deze ooit op lp gekocht. Later op cd. Het waren b kantjes van singles van brian. Deze achter elkaar gezet in je hebt de lp op cd.

Het mooie van Brian is dat hij zijn geld allang verdient heeft en alleen maar doet wat hij leuk vindt. En geloof me due man is reuze aktief. A long long time ago nam hij Starfleet op samen met zijn vriendjes.

in 1983 deed Queen toch niets. The Works lag in het vooruitzicht. En wat doe je dan. Je gaat lekker blues spelen. Top gedaan.

Talent op een plaat. Klinkt her en der wat ongepolijst, maar dat heeft juist zijn charme. Gave nummers, alledrie...

Brain en Eddie die lekker staan te jammen. Alles staat in het teken van lekker rammen op dat 6 snarig geval. En dat ze dat kunnen staat natuurlijk buiten kijf.
Vooral het laatste nummer is een feest!

Las in de biografie van Van Halen (The Van Halen Saga... op de kop getikt op een muf ruikende boekenmarkt) dat May het laatste nummer, Blues Breaker, had opgestuurd naar Clapton, aan wie het ook opgedragen was.

"Clapton pooh-poohed the song as very unblueslike..."

Jealousy is a bitch.

Om de paar maanden gooi ik deze weer eens op. Ik ben fan van beide gitaristen, al sinds 30 jaar terug. Twee toch wel totaal verschillende gitaristen. May's sound, vooral in de rhythm partijen op Starfleet en Let Me Out, klinkt geweldig. Maar de solo's van Van Halen.... damn wat geweldig. Geïmproviseerd, maar toch elke toon geweldig. Nooit eens vastlopen, Blijven fietsen.

Eerder vandaag al de twee soloplaten gedraaid van Brian May en daardoor herinnerde ik me ook nog die ene lp die begin jaren tachtig uitgebracht werd. Starfleet Project stond heel lang op mijn verlanglijstje. Daarna een tijdje vergeten en toen kwam ik 'm voor een paar euro tegen tussen de tweedehands lp's. Nu ik 'm eigenlijk dan eindelijk draai, valt het me toch wel wat tegen. Opener Star Fleet is erg leuk. Beetje futuristisch. Qua sound past het ook wel goed op The Works en de solo's van May en Van Halen zijn erg herkenbaar natuurlijk. Leuk nummer, maar de andere twee zijn in mijn ogen compleet overbodig. Echt heel typische blues uit het (dunne) boekje. Ik kan me voorstellen dat het leuk is om te spelen, maar als luisteraar vind ik het erg saai. Zeker met dit improvisatiegehalte. Nou is dit type blues en improvisatie nogal lastig te combineren in een zin, want het is supervoorspelbaar. Zelfs tot het outro-deuntje is het eenvoudig af te tellen. Dan had ik echt liever dat May het Star Fleet thema verder uitgewerkt had. Zijn zangkunsten zijn hier trouwens echt een heel stuk beter dan op Back To The Light.

Tja, een nummer als Blues Breaker, dan kun je het al wel een beetje raden natuurlijk. Let Me Out vind ik overigens niet 100% "voorspelbare blues", op de solo's na dan. Het bruggetje is zelfs nogal Queen-achtig. Toch geloof ik oprecht dat de stukken in eerste instantie niet eens bedoeld waren om uit te brengen. En ik kan voor mezelf, als amateurgitaristje, zeggen, dat ik iedere geïmproviseerde solo op dit mini-album van buiten ken, zo goed spelen deze gasten, met name Van Halen. Als ik blues speel (vaak), hoor ik mezelf toch onwillekeurig licks van deze plaat kopiëren (maar dan een stuk minder goed, vrees ik).

Alleen al vanwege het feit dat je Eddie eigenlijk nooit echt blues hoort spelen, vind ik dit nog steeds een zeer leuke plaat. Maar verrassend zijn de composities allerminst. Helemaal mee eens.

Dat klopt.

De onderstaande tekst heb ik bij Wiki gevonden.

De nummers waren in eerste instantie opgenomen als een jamsessie met vrienden en waren niet bedoeld om uitgebracht te worden. Nadat May hier door meerdere kennissen om gevraagd was, besloot hij het project toch uit te brengen.

Ooit een keer per toeval gekocht. Grappig.

Een uniek document; Brian May samen met Eddie Van Halen lekker gitaar spelen. Begeleid door Alan Gratzer op drums (Reo Speedwagon), Phil Chen op bass (Jeff Beck/Rod Stewart) en Fred Mandel die op Queen platen ook een deuntje op keyboards meespeelt.
Het zijn spontane veelal rauwe werkstukken geworden waar het plezier van je naald afspat!
Je moet wel een beetje een gitaarfreak zijn om dit alles in 1 keer tot je te nemen. In mijn ogen gaat het half uurtje in een kwinkslag voorbij en wil ik meerrr. Toen deze EP uitkwam was ik al effe een VH fan maar dit album heeft mij ook tot Eddie Van Halen fan gemaakt juist omdat je hem van een andere (blues) kant zag. Ik had daar graag nog meer van willen horen maar het bleef voor de rest bij speldenprikjes.
Brian May doet dapper ook zn best maar moet echt wel zijn meerdere erkennen, niet dat het daarom gaat natuurlijk. Juist het samenspel maakt het uniek . En dat alleen al zijn 5 sterren waard.

Ik lees net dat May van plan is om een nieuwe uitgebreide versie wil gaan uitbrengen. Zou mooi zijn.

En daar issie dan:
Brian May and Eddie Van Halen's Star Fleet Project to be reissued as massively expanded box set | Louder - loudersound.com

Nou Brian pakt wel uit zeg!
Afgelopen vrijdag gelukkig al bestelt want veel is al uitverkocht.
Tis een boel geld maar dit is 1 van de weinige dingen die ik het waard vind

Ik luisterde regelmatig naar de geweldige originele versie van deze plaat via YT. Nu onvindbaar. Alleen maar zielige unboxing video’s en reclames. Oh, en op Spotify een kapotgeknipte versie van de titelsong. Met een lelijk, nieuw ingespeeld intro. Smakeloze uitmelkerij. Je zou toch verwachten dat hij genoeg geld zou hebben, nadat hij het levensverhaal van zijn vriend heeft vercommercialiseerd tot een kinderfilm (waarmee zijn kapitaal ongeveer verdubbelde tot zo’n 300 miljoen euro) en Queen met een deal bezig is om voor een miljard euro (1.000.000.000 euro) hun muziekrechten te verpatsen. Hoera! Nog meer Queen in Dacia-reclames!
En wat moet ik met zo’n onhandige box? Ik hoop maar dat hij het snel op Spotify zet. Het origineel is genoeg. Wie brengt er een dubbel cd uit van iets wat oorspronkelijk uit 3 nummers bestaat? Wat een onzin.

Sorry, moest er even uit.

Ik wist al decennia van het bestaan van deze plaat, maar ben geen Van Halen-fan Ik was ook bang dat het veel te veel gitaarsolo's en te weinig compositie zou zijn.

Deze heb ik dus altijd genegeerd. Nu op lp gekocht, omdat mijn Queen-collectie toch compleet moet zijn.

Ik vind het wel aardig, maar niet geweldig. De bluesjams zijn wel okay, leuker dan de titeltrack die me eigenlijk irriteert. Ik vind hardrock niet geschikt voor improvisatie.

Ik merk aan deze plaat wel dat May een erg subtiele en bijzonder melodieuze solist, dit in tegenstelling tot Van Halen die ik erg overdreven vindt doen. Daarbij weet Eddie echt niet wat een bluessolo inhoudt.

Deze plaat is wat dat betreft precies wat ik dacht, dus geen teleurstelling, maar zeker geen hoogvlieger. Brian May is geweldig in Queen, maar daarbuiten heb ik hem nog niet mogen betrappen op iets wereldschokkends.

Eddie Van Halen weet niet wat een bluessolo inhoudt? Ik hoor toch iets anders, blijkbaar.