Doves - The Last Broadcast (2002)

Jammer dat deze band niet echt wil doorbreken hier.
Net als bv Coldplay grossieren ze toch in prachtige emotionele songs die ook nog eens makkelijk in het gehoor klinken, zonder ook maar enigszins te gaan vervelen. Dit laatste komt weer omdat ze durven te experimenteren.
Mag deze band a.u.b. wat meer aandacht ?

Ja idd. Fantastische band. Hopelijk zijn ze op dit moment bezig aan hun derde album.

Tijdens mijn eerste luisterbeurten moest ik vaak even denken aan Blur's album "13". Heerlijk dromerige, tikkeltje experimentele britpop zoals ook Elbow dat maakt, maar wel met de opgewektheid van bijv. Coldplay, Travis, The Verve... Eigenlijk hoor je er tientallen van die bands in; de halve britpop-keuken is hier geïnclude. Dat maakt het toch een speciaal, toegankelijk allround-album. Het is in mijn ogen zeer goed geproduceerd, en zit boordevol goed en kippenvel-opwekkend materiaal. De meeste mensen hier stemmen een 4,0* - Dat lijkt me volkomen terecht, hoewel het vanwege het erg hoge droomgehalte voor mij persoonlijk nog wel eens iets meer zou kunnen worden...
(aERodynamIC, gaat het weer? )

De derde komt eraan!!!!

Prachtig album!
Dit is wat toegankelijker en opgewekter dan hun eerste album, met een paar briljante nummers erop. Kan eigenlijk geen 1 slecht nummer op deze plaat bedenken.
Ze durven best te experimenteren, waardoor het niet snel verveelt.
Favoriete songs: Friday's Dust, Words, Caught By The River.
5 sterren!

Blijft een mooi album, hoevaak je hem ook luistert. Ook al ben ik het eerste album ook meer gaan waarderen, vind ik deze van de drie nog steeds het beste.
Kan overigens niet begrijpen dat er iemand 0,5 stemt op dit album. Ik ben wel benieuwd hoe die persoon tot die stem is gekomen.

Ik zag dat die persoon ook al 0,5 gestemd had bij Kaiser Chiefs en Bloc Party. Misschien heeft iemand al die platen in zijn top 10 staan en tegelijk omlaag gestemd? Of een hekel aan nieuwe bandjes?

De intro, gevolgd door die bloedmooie gitaarrif in words is op zich al goed genoeg om een 1 te geven, dan snap ik dus ook niet dat je hier een 0,5 aan kan geven.

Ik ken alleen Pounding (erg goed!) en Caught By The River (wel oke), maar ik begrijp dat ik deze band een echte kans moet gaan geven?

de hele cd is echt goed, ik ga hem nog 1x intensief beluisteren voor ik mijn stem uitbreng, maar ik kan nu al zeggen dat het een hoge stem gaat worden!

Ik ken de intro ergens van. Uit een film, maar ik kan er echt niet op de naam van de film komen. Weet iemand het?

"There goes the fear" is verreweg het beste liedje, waar de rest nog een beetje saai lijkt... Bij dat nummer krijg ik kriebels in mijn buik.

Ik moet hem nog vaak horen.

Let op mijn woorden: binnenkort is het Pounding of Caught By The River Blijven draaien, blijven draaien...

mooi mooi

Friday's Dust is ook erg knap gemaakt!

Ik draai de laatste tijd The Sulphur Man helemaal plat. Wat een warme aangrijpende desolate sfeer!

words is volop relaxx,there goes the fear ook en wat dacht je van new york? jammer dat ze niet op lowlands waren....

Ontdekt via musicmeter deze band , eerst Lost Souls beluisterd en sinds een week deze...en eigenlijk gaat het bij deze CD weer dezelfde kant op als bij Lost Souls.

De eerste keer beluisteren was een moeizame zit, steeds de neiging om door te skippen en de gedachte "wat hoort men toch in deze band", niet slecht maar ook niet bijzonder en zoals aangegeven zelfs een beetje moeite om de hele CD door te komen...ik zat op een krappe 3 sterren.
De dagen erna af en toe eens een nummer beluisterd en vervolgens de CD nog eens in z'n geheel gedraaid en het beviel al een stuk beter.

Vandaag op weg naar huis wederom in de auto gedraaid en net als Lost Souls blijkt dit ook weer een groeibriljantje te zijn met een paar echt geweldige songs, m.n. het hier al aangehaalde There Goes the Fear en de 2 slotnummers The Sulphur Man en Caught by the River.

Even doorbijten dus maar dan ontdek je ook wat een heerlijke sfeervolle CD dit eigenlijk is, ik zit nu op 4 sterren, halfje minder dan Lost Souls die ik net nog beter vind.

Wat is dit fantastisch zeg! Ik had dit album al een tijdje in mijn kast staan, had het misschien twee keer heel even opgezet.
Een tijd later zetten ik 'The Last Broadcast' opnieuw op, alleen niet op de achtergrond. Ik wilde de cd nu echt goed beluisteren, en zowaar ontdek je dan een paar geweldige nummers, in eerste instantie is dat natuurlijk het prachtige 'there goes the fear'.
Maar ook het geweldige 4e nummer, 'M62 Song' en de overgang in 'Where we're calling from' wat dan weer heel mooi overloopt in de stevige intro van 'N.Y.'
'The Last Broadcast' is het voorbeeld van een album waar met succes word geëxperimenteerd zonder dat dit ten koste gaat van de muziek, maar waar het iets toe voegt aan de muziek en niet in de laatste plaats aan de fenomenale sfeer.
Ik kan best zeggen dat 'The Last Broadcast' een nieuwe ervaring voor mij was.

Nog even aansluiten op het eerste berichtje van Aerodynamic: Ik snap ook niet waarom There Goes The Fear niet is uitgegroeid tot een wereldwijde klassieker!! Waarom gaat dit liedje nooit in de Top 100 Allertijden komen...?? Het voldoet m.i. aan alle eisen...

In deze fase zit ik nu

Grappig dat er een stukje van King Crimson's Moonchild in M62 song zit verwerkt! Voor de rest wel een aardige cd, die aan het eind naar mijn idee een beetje afzwakt. 3,5*

Via een goede vriend ongeveer een halfjaar geleden (pas!) aan deze band gekomen. Ik liet hem destijds wat van King Crimson horen. Bij het horen van KC's 'Moonchild' zei ie meteen dat hij het nummer al eens in een andere variant had gehoord (M62 Song). En zo gaf hij mij Lost Souls en The Last Broadcast mee. Toch leuk om weer eens aangenaam verrast te worden door een band die je helemaal is voorbij gegaan. Lost Souls vind ik echter wel beter maar dit album is zeker niet slecht. 'Words' is na 'Intro' zo'n móóie opener!

Erg verdienstelijk en sfeervol pop/rock album. Het niet heel erg opgewekt allemaal, maar wel bijzonder mooi. Een welkome ontdekking op musicmeter.nl

Niet opgewekt? Ik word er juist vrolijk van. Maar erg leuke muziek iig, en ook ik vind die opener mooi. Voor de rest vind ik het gebruik van strijkers veel toevoegen, en ook de accenten met akoestische gitaar. Ik maak er 4,5* van.

Een in Nederland toch wel erg onderschat brits gezelschap. Je waant je bij het beluisteren van deze muziek in een regenachtig Manchester. Vooral de titeltrack is erg mooi...Echt vrolijke muziek vind ik het niet (m.u.v caught by the river en pounding) maar dat het maakt het zeker niet minder mooi. Ze hebben weliswaar niet de kapsones en grote bek van de Gallagher's, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd met hun talent sfeervolle songs te componeren, waaraan Oasis zich nog een voorbeeld aan kan nemen.

Een in Nederland toch wel erg onderschat brits gezelschap. Je waant je bij het beluisteren van deze muziek in een regenachtig Manchester. Vooral de titeltrack is erg mooi...Echt vrolijke muziek vind ik het niet (m.u.v caught by the river en pounding) maar dat het maakt het zeker niet minder mooi. Ze hebben weliswaar niet de kapsones en grote bek van de Gallagher's, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd met hun talent sfeervolle songs te componeren, waaraan Oasis zich nog een voorbeeld aan kan nemen.

Manchester:

I Am Kloot
Elbow
Doves

Moet toch een leuke stad zijn. Of is het er zo deprimerend dat alle inwoners besluiten zich met gitaar en al op te sluiten om muziek te maken?

Je vergeet nog één klein onbeduidend rock bandje, wat toch inmiddels wel enig succes heeft gehad (Oasis?).