Toto - The Seventh One (1988)

Als Toto een plaat maakt dan weet je van te voren eigenlijk al genoeg. Popmuziek uit het boekje. Geen liedjes maar compoisities. Niet-alledaagse toonladders.Complexe arrangementen. Wat wil je ook met een groep die alleen uit hogeschoolmuzikanten bestaat. Met name gitarist Steve Luthaker en drummer Jeff Porcaro. Klasse muzikanten.

Toto veroverde in 1982 de wereld met nummers als Africa en Rosanna. Vervolgens gingen ze op de automatische piloot verder. Met The Seventh One uit 1988 weken ze dus niet af van het vertrouwde pad. Niets nieuws dus, maar wel energieke en glanzende rockcomposities. Natuurlijk met voldoende ruimte voor alle bandleden om hun virtuositeit nog eens te benadrukken.

The Seventh One leverde weer twee wereldhits (Pamela, Stop Loving You), één wereldnummer (Mushanga) en een flinke overdosis ballades.

Het klinkt wel behoorlijk glad allemaal, superknap gespeeld maar té perfect eigenlijk. Een typische supergroepplaat! En daarom misschien een tikkeltje saai.

Ik heb zojuist voor het eerst eens deze plaat helemaal geluisterd. Ik heb Toto altijd een geweldige live band gevonden. Hun live cd's/dvd's beluister/bekijk ik dan ook met enige regelmaat en ik wil ze 30 mei ook gaan zien in de Ziggodome (ben eerlijk gezegd nooit echt bij een optreden van ze geweest).
Het studio werk had ik altijd wat links laten liggen, omdat ik hetgeen dat ik op de radio voorbij hoorde komen altijd erg glad vond. Maar door de jaren heen heb ik al heel wat glad geproduceerde jaren '80 (pop)rock voorbij horen komen, dus nu durfde ik het toch wel aan.
En dat is niet verkeerd uitgepakt, want ondanks dat de productie inderdaad wel slick is, de uitvoering is gewoonweg geweldig. Op dit album horen we Joseph Williams als zanger (tegenwoordig ook weer de lead zanger van de band) en wat een fantastisch stemgeluid had die man zeg! Hij klinkt nog steeds goed (zie mijn waardering van het recentste live-album), maar op deze plaat klinkt hij nog wat "jonger".
Het album begint met het welbekende "Pamela", een nummer dat iedereen toch al eens voorbij heeft horen komen op de radio. Zeker geen verkeerd nummer, maar niet het beste van het album naar mijn mening. Gevolgd door het enorm 80's klinkende "You Got Me". Aardig pop nummertje. En dan komt de eerste verassing met het zoete, maar zeer mooie "Anna". Prachtig nummer voor een avondje schuifelen op de dansvloer.:) Dit word gevolgd door het catchy radionummertje "Stop Loving You". Tjah, cheesy liefdesnummertjes. Ieder zijn ding natuurlijk, maar ik heb dat altijd al wel kunnen waarderen. Ook dit nummertje is mooi en heeft een hoog meezinggehalte.
Dan komt de grootste verassing van dit album. Volgens mij is "Mushanga" nooit een bekend Toto nummer geweest, maar ik vind deze echt prachtig. Williams zingt hier echt de sterren van de hemel en word bijgestaan door een mooie, ingetogen instrumentatie. Vooral de akoestische solo van Lukather klinkt erg fijn, maar het keyboardspel van Paich is de meest solide basis van dit nummer.
Na deze prachtige ingetogenheid volgt een lekker swingend rocknummertje (Stay Away) en het wat minder interessante "Straight for the Heart" (mijn mening althans). Met "Only the Children" hebben ze echter wel weer een prachtig nummer, waarbij wederom het geweldige strot van Williams zegenvierd. Verder kent dit nummer ook zo'n beetje het meest stevige "Rock-geluid" en ik moet zeggen dat ik dit ook wel kan waarderen. Vooral het lekker ronkende gitaarwerk van Lukather bevalt me. Met "A Thousand Years" brengen ze weer een mooi, ingetogener nummer. Niet zo mooi als "Mushanga", maar nog steeds een erg sterk nummer.
Ook "These Chains" is wel een sterk nummer, maar valt hierna in de schaduw in vergelijking met "Home of the Brave", want wat voor een fantastisch nummer dat toch is! Het nummer is ruim 1 minuut(!) langer dan ieder ander nummer op het album en de mannen hebben er een epische afsluiter van kunnen maken. De wisselwerking tussen Williams en Paich is tof en instrumentaal klinkt het ook geweldig.
Misschien binnenkort toch maar eens wat meer van Toto gaan luisteren, want dit smaakt zeker naar meer!

Op 1 maart 1988 verscheen het zevende studio album van de Amerikaanse band Toto, toepasselijk getiteld als “THE SEVENTH ONE”. In 1978 verscheen het debuutalbum “TOTO” van deze topmuzikanten en van dat album werd “HOLD THE LINE” een hit. Daarna was het een paar jaar rustig op hit gebied, maar met het verschijnen van “IV” in 1982 kwam de band weer terug aan de top. De singles “ROSANNA” en “AFRICA” zijn nog steeds geregeld op de radio te beluisteren en het album groeide uit tot een klassieker. Met een vergelijkbare hoes als “TOTO” en “IV” werd deze 7e ook een kassucces, voornamelijk in Europa en Japan. De eerste single “STOP LOVING YOU”, met Yes zanger Jon Anderson in een vocale gastrol, werd de grootste hit in Nederland en bereikte de 2e plaats in de Top 40 en stond 14 weken in die lijst. Ook “PAMELA” en “MUSHANGA” werden hits en daarmee groeide het album uit tot één van de best verkochte albums in Nederland in 1988. De 11 songs laten de diversiteit van de in Los Angeles opgerichte band horen. Met de poppy rock songs “PAMELA” en “YOU GOT ME” gaat het album swingend van start, om met de ballad “ANNA” gas terug te nemen. Met de hit “STOP LOVING YOU” gaat het tempo weer om hoog en het op Afrikaanse ritmes gebaseerde “MUSHANGA” laat de veelzijdige zijde van Toto horen. “STAY AWAY” is het stevigste nummer op het album, met Linda Ronstadt als achtergrond zangeres. “STRAIGHT FROM THE HEART”, met een heerlijk basloopje van Mike Porcaro, is een typische westcoast song. “ONLY THE CHILDREN” is een lekkere rocker met een geweldige gitaar riff van Steve Lukather, waarna er 2 midtempo songs volgen. Allereerst het geweldig door lead zanger Joseph Williams gezongen “A THOUSAND YEARS” en met Lukather als leadzanger op “THESE CHAINS”. Het slotnummer “HOME OF THE BRAVE” is het hoogtepunt van het album. Gedeelde zang door Williams en toetsenist David Paich en fantastisch drumwerk van Jeff Porcaro, tillen deze symfo-rock song naar ongekende hoogte. Met “THE SEVENTH ONE” werd de schare fans in Nederland alleen nog maar groter en dat de band nog steeds populair is, bewijst het uitverkochte concert in de Ziggo Dome van 17 maart aanstaande. Aan die populariteit heeft dit album meegewerkt…een regelrechte topper in het oeuvre van Toto.

Helemaal niet zo op de hoogte van het oeuvre van Toto (buiten de hits die vrijwel iedereen wel eens gehoord heeft), maar toen ik recent Pamela op de radio voorbij hoorde komen, bleef dat nummer toch langer hangen dan verwacht. Nog vaak opnieuw geluisterd de laatste tijd en toen ik zag dat deze op hetzelfde album stond als Stop Loving You, een nummer dat ik al langer kende en ook erg sterk vind, eens besloten het hele album een kans te geven.

En daar ben ik best blij om, want ik heb het album nu al ettelijke malen met veel plezier van begin tot eind gedraaid. Ik houd wel van dergelijke romantische 80s rock. Soms misschien wat zoet, maar ik kan er heerlijk in meegaan. Prachtige vocals (met name van Joseph Williams), maar ook instrumentaal vind ik het erg krachtig. De twee grote hits van dit album worden mooi bijgestaan door lekkere nummers als Mushanga, Stay Away, Only the Children en, de overtreffende trap, Home of the Brave. Mooie afwisseling tussen ballads en bombast ook. Het enige nummer waar ik weinig mee kan is You Got Me. Dat nummer doet me heel erg denken aan Michael Jackson en valt daardoor eigenlijk wat uit de toon.

Door de constant veranderende bezetting van Toto kan het haast niet anders dat de albums onderling nogal verschillen. Met name de aanwezigheid van Williams als zanger op dit album voegt wat toe vind ik, maar die heeft maar drie albums met de band opgenomen. Vandaar dat ik ook niet meteen de drang voel om alle andere albums z.s.m. te gaan beluisteren, maar ik ga er geheid nog eentje proberen in de toekomst. Deze The Seventh One doet het als geheel in ieder geval zeer goed bij me. Fijn album!

Gewoon een top commerciële opvolger van Toto IV. Kijk eens naar live DVD in Polen 2013. Ben zelf naar live DVD 2018 in Amsterdam geweest. Wat een concert!!