Toto - The Seventh One (1988)

Wat vind je dan bijvoorbeeld *in z'n genre* veel beter?

kom nou, van Toto is na 1988 geen nummer meer op de radio gedraaid van hun albums na die tijd.
en so what dat ze commercieel succes hadden in de jaren 80, tis wel een band van ECHTE muzikanten, die keihard werken in de muziek industrie en de meeste gevraagde studio en LIVE artiesten waren in die tijd, die huidige "bands" wat je op de radio hoort mogen nog niet eens de veters strikken van deze rasmuzikanten.
Toto wordt allom in de muziekbizz gewaardeerd door andere ECHTE muzikanten en de gewone man die zelf een instrument bespeeld.
En laat je niet verblinden door alleen de hits die je op de radio hoort, Sony bracht alleen de ballades uit en daardoor Toto met een te soft imago probleem opzadelde, maar mensen die ze live gezien hebben en andere niet bekden albums/nummers gehoord hebben, weten dat het zeker niet allemaal soft en ballades is. Toto is een van meest veelzijdigste band die er bestaat, zowat ieder genre is weleens langsgekomen op hun albums van Jazz tot Hardrock en van Funk tot Blues en dat is pas klasse als je als band je niet beperkt tot 1 muziekstijl !
Als je alle dicographies van de heren op na slaat en als je ziet hoeveel die gasten nog touren over de hele wereld jaar in jaar uit, verdient dat ZEER VEEL respect !
Toto kan jouw muziek niet zijn, maar deze band wordt af en toe zo diep de grond in geboord, wat gewoon nergens op slaat, het zijn nogmaals ECHTE muzikanten met een supirieure techniek die geen computer nodig hebben, en in een wereld van Top 40/100 wat gedomineerd wordt door one hit wonders zonder enige vorm van techniek of vermogen om zonder playback een liveshow op te voeren of waar een computer voor nodig is om het een beetje te laten klinken.

toto,
je draaft een beetje door. er zijn genoeg bands met ECHTE muzikanten (moet dat? die hoofdletter? het ziet er zo overspannen uit). het is echt niet zo dat je Toto hebt en dan een hele tijd niets en dan een stapeltje one-hit-wonderen.
het is ook niet zo dat de heren van Toto de enigen zijn die verdienstelijk kunnen spelen en op veel platen meespelen.
Vinnie Colaiuta speelt op talloze platen de trommels.
Mike Landau is een gitarist die op ik weet niet hoeveel platen zijn opwachting heeft gemaakt.
en we kunnen nog even doorgaan.

Vergelijk jongens als Phillips en Lukather niet met al die andere, er zijn zoveel goeie muzikanten.
En ja, zeker ook de jongens van Toto.
Als je de populaire top 40 muziek van tegenwoordig hoort kun je alleen maar trots zijn dat Toto er niet instaat.
Dat is veel te bijzonder, en muzikaal veel te goed en verbevorderd voor die simpele/domme meezing deuntjes van die zogenaamde sterren.
Een band als de RHCP is dan een uitzondering, die kunnen ook nog wel echte muziek maken.

Na The 7th One geen hits... Don't Chain My Heart heeft geloof ik nog best hoog gestaan. Maar de singles daarna (
I Will Remember, Melanie) kwamen niet ver
Maar goed ook, tussen de destijdse Backstreetboys en SpiceGirls (om maar wat te noemen) past een klasse band als Toto natuurlijk totaal niet.

Kwa rockmuziek vindt ik een hoop bands spannender, opwindender, maar dat is dan mijn persoonlijke mening. Ik respecteer ook ieder anders mening.

Kijk, het is misschien niet mijn muziek, maar als ik zo eens de reacties bekijk begrijp ik echt wel wat jullie bedoelen en vind ik de passie voor de band aandoenlijk, omdat ik weet dat jullie ook gepassioneerde muziekliefhebbers zijn. Toto is inderdaad veel beter dan al die commerciële rotzooi (Ze kunnen me dood bekogelen met cd's van bv. Justin Timberlake; Als ik er een moet vangen en er zit een van Toto tussen vang ik die natuurlijk op), maarja, ieder z'n meug natuurlijk.

Maar de hierbovenstaande uitspraak is een briljantje!

Geweldig album met het prachtige Anna.

Elke nummer is raak alleen You got me vindt ik persoonlijk wat minder maar 5 sterren is die wel waard

Mijn eerste cd en ligt nog steeds lekker in het gehoor.Rasmuzikante en dat hoor je!

Ah, ik zie nu pas dat je ongeveer vier maanden na dato gereageerd had. Laat ik weer vijf maanden later eens iets terugzeggen.

Waar ik eigenlijk heen wilde: als je Toto 'in zijn soort' wilt plaatsen, kun je eigenlijk weinig anders doen dan de band met andere AOR- en aanverwante bands vergelijken (Boston, Foreigner, Journey, REO Speedwagon, Styx, Survivor, etc.). 'Andere rockbands' is wel een wat brede kreet.

Best een heel sterk album van Toto, en commercieel gezien eigenlijk net zo succesvol als "IV". Natuurlijk met de bekende nummers "Pamela", "Stop loving you" en "Mushanga" erop, maar het juweel op dit album is de laatste track "Home of the brave", waarin de band de remmen losgooit.

Ben niet echt een Toto fan maar super goede muzikanten zijn het wel.
Deze heb ik dan wel heel goedkoop gekocht maar een fijn album is dit en voor mij home of the brave een ijzer sterk nummer.

ZONDER TWIJFEL vind ik dit het BESTE Toto album!
Met de monsterhits Stop Loving You, Pamela en Mushanga!

Kunnen deze gasten nou niet eens stoppen met die vrouwen namen als songtitel? Nu al weer 2

Geen slechte plaat maar te glad geproduceerd.Typisch Amerikaans is dat trouwens.Maar goed,spelen kunnen ze natuurlijk wel en er staan altijd wel een paar goede songs op een album van Toto.
Home Of The Brave vind ik nog steeds 1 van hun betere songs.De gitaarpartij van Lukather in dit nummer is groots.Stay Away en het A.O.R achtige Only The Chilren zijn lekkere nummers.Die 2 hitjes Pamela en Can't Stop Loving You zijn retecommercieel natuurlijk,maar hebben een lekker meezinggehalte.
Maar nogmaals een aalglad produkt en daar ben ik niet zo wild van.

3 zelfs: Pamela, Anna en Mushanga. Hehe, ja dat is wel beetje TOTO's ding he? Heb jarenlang intens genoten van TOTO's muziek, was er echt helemaal verzot op. Nu vind ik het allemaal toch ook veel te gelikt. Het blijven wel goeie nummers, maar het is zo overgeproduceerd. In die tijd was dat natuurlijk ook heel normaal, maar het is niet meer mijn ding. Toch blijft TOTO een top-band, iets dat ze vooral uistralen tijdens optredens. Want hoewel ik de cd's bijna nooit meer opzet, blijf ik hun concerten wel minstens 1x per tour bezoeken.

Vanwege de nostalgie, en omdat TOTO toch eigenlijk wel heel goed is: 5*

De leden van Toto zijn op zich prima muzikanten en degelijke popsongs schrijven kunnen ze zeker, maar ik heb het moeilijk met die gladde productie, wat typisch was in de jaren '80. De muziek komt hierdoor niet echt over bij mij, het klinkt wat steriel en niet levendig genoeg.
Met "Stop Loving You" en "Pamela" scoorde Toto terecht twee grote hits maar het slotnummer "Home of the Brave" vind ik het beste nummer hierop.

Lekkere plaat maar wel een beetje risicoloos.

Mijn eerste kennismaking met (pop)muziek kwam door 'The Seventh One' van Toto. Volgens de overlevering van mijn ouders zeurde ik alles op mijn derde levensjaar al mee. Tegenwoordig vind ik dit een beetje 'kazig' maar ook dat soort muziek is met popcornmentaliteit wel zo nu en dan te versnapen. Verder is alles al gezegd, klasse muzikanten en in staat om goede liedjes te schrijven zijn ze ook nog. Helaas is voor mij 'Home of the Brave' het enige echte prijsnummer.

Nu Toto in oktober 2008 heeft besloten er een punt achter te zetten (alhoewel ik ook alweer tegenberichten hebt gehoord in een interview met een van de leden dat "Steve Lukather maar wat roept als ie zegt dat Toto stopt, we zijn gewoon met een lange cebaticle"), krijgt dit (beste?) album van Toto m.i. meer waarde dan dat het al had.

Noem het nostalgie, noem het sentiment, maar door het stoppen van Toto komt dit album dicht in de buurt van mijn lijstje van albums dat "in geen elke muziekcollectie mag ontbreken"

Prima album !!!

Sterke 'comeback' van Toto in de hitlijsten met natuurlijk Stop loving you o.a.
Maar echt een favoriete band van mij zijn ze nooit geworden. Toto is voor mij een band waarvan een prima verzamelaar kan volstaan.
Dit album is niet onaardig maar een evergreen is het i.m.o zeker niet.

Toto, een aantal jaar geleden 1 van mn favoriete bands. Nu waardeer ik eigenlijk slechts een gedeelte vd nummers die ze spelen (vooral symfonische nummers). Van de 7one vind ik Mushanga ( mooi gezongen, lekkere groove), A thousend years en Home of the brave nog erg goed.
Wat overblijft zijn wat mij betreft toch wat flauwe gedateerde tracks.

Heerlijk album van Toto, en bevat een van mijn favorieten Home of the Brave.

Inderdaad, wat een geweldig nummer. Blijft leuk om dat ritme mee te tikken...

hun hoogtepunt. goede liedjes, perfect gespeeld en gezongen, iedereen was in vorm op deze plaat.

Als Toto een plaat maakt dan weet je van te voren eigenlijk al genoeg. Popmuziek uit het boekje. Geen liedjes maar compoisities. Niet-alledaagse toonladders.Complexe arrangementen. Wat wil je ook met een groep die alleen uit hogeschoolmuzikanten bestaat. Met name gitarist Steve Luthaker en drummer Jeff Porcaro. Klasse muzikanten.

Toto veroverde in 1982 de wereld met nummers als Africa en Rosanna. Vervolgens gingen ze op de automatische piloot verder. Met The Seventh One uit 1988 weken ze dus niet af van het vertrouwde pad. Niets nieuws dus, maar wel energieke en glanzende rockcomposities. Natuurlijk met voldoende ruimte voor alle bandleden om hun virtuositeit nog eens te benadrukken.

The Seventh One leverde weer twee wereldhits (Pamela, Stop Loving You), één wereldnummer (Mushanga) en een flinke overdosis ballades.

Het klinkt wel behoorlijk glad allemaal, superknap gespeeld maar té perfect eigenlijk. Een typische supergroepplaat! En daarom misschien een tikkeltje saai.

Ach, helemaal niet slecht, maar het raakt me ook niet echt. Het is allemaal wat te gladjes, van die typische Amerikaanse jaren 80 muziek.
Heb ooit een optreden van deze band gezien. Dacht dat ik nog naar een heel aardig voorprogramma aan het kijken was, maar de heren waren al begonnen.

Ik vind Toto iets weg hebben van queen die stem van die zanger
lijkt er veel op.
Ik vind Pamela best wel een leuk nummer

3*

Als je met "in z'n genre" rock bedoeld, is er natuurlijk maar één antwoord mogelijk: Deep Purple.

Nou, beter laat dan nooit, zullen we maar zeggen...

Welke van de drie?