KC and The Sunshine Band - KC and The Sunshine Band (1975)

Dit is nu echt een album waarbij, misschien wel terecht, gezegd kan worden: "hoe kom je in Godsnaam op het idee om deze cd te kopen?"

Eén compilatie van deze zonnige funk en feelgood artiest voor het nageslacht lijkt méér dan voldoende. De muziek neigt behoorlijk naar "fout" en helt bij tijd en wijle ook over naar goedkope disco. Dan nog maar gezwegen over wat we recent allemaal over de belangrijke KC compaan, co-writer, bassist en mede-oprichter Richard Finch hebben gehoord en gelezen.

Het is allemaal waar.

Ik kwam het album tegen bij het doornemen van lijsten van "nieuw verschenen" albums in 2012 bij Amazon. Nieuw is het natuurlijk niet, wel nieuw is het feit dat het album volledig is opgeknapt (geremasterd) en is uitgebreid met de single versies van That's the way (I like it) en get down tonight.

KC is natuurlijk ook niet verantwoordelijk voor Richard Finch en misschien hebben ze elkaar al in geen 25 jaar meer gezien of gesproken. Mij gaat het er vooral om dat het album bij mij enige dierbare herinneringen oproept aan de brugklas en de eerste klasseavondjes.

En dat kan dan ook wel eens reden zijn tot aanschaf. Geen haar op mijn hoofd die destijds het album had willen kopen, dan had ik wel betere ideëen voor mijn weinige geld. Maar ach, er was altijd wel iemand die toch ook dit soort LP's kocht, het meenam naar school, waar vervolgens niemand zich er tijdens klasseavondjes een buil aan kon vallen. We praten over eind 1975.

Zo kende ik inmiddels wel de inhoud van dit album zo goed en kwaad als dat kan. En omdat het vroeger afkomstig was van een krasserige plaat op een oude pick up was ik wel eens benieuwd naar de restauratie van dit album.

En die gaat. Soms kan ik lyrisch worden van een mooie remaster, maar hier had ik wat meer van verwacht. Ja, het klinkt niet slecht. Aanvankelijk nog wat tegenvallend, de eerste drie nummers, maar daarna wordt het geluid allengs steeds beter tot en met uiteindelijk een prima 9 minuten durende versie van Get down tonight.

Dat nummer vind ik sowieso beter dan de andere singles That's the way en Boogie shoes, maar er blijkt dus ook nog heel wat van te maken.

Leuk voor de ervaring van het jeugdsentiment maar gaat het nu ook nog leiden tot een veelvuldig verblijf in de cd-speler? Ach, wat zal ik zeggen. Ik zal hem niet uitlenen voor klasseavondjes (ik ben daar sowieso pietluttig in) maar voor een barbecue met de buren lijken mij de zonnige klanken wel weer eens geschikt. Ik denk dat nog steeds niemand zich een buil zal vallen aan deze muziek.

Mooi verhaal Hans en wat kan jeugdsentiment weer een hoop teweeg brengen.
Ik denk ook niet dat je al te veel eisen moet stellen aan de muziek van KC & The Sunshine Band.
Ongecompliceerde funky/disco muziek die goed werd vertolkt, de pan uit swingde, maar na een jaar of twee zijn plafond had bereikt.
Achteraf leken de singles wel heel erg op elkaar, en dan ben je op een gegeven moment gezien.
Maar who cares, dit zijn lekkere deuntjes uit vervlogen tijden, goed voor een glimlach en neiging tot dansen, Want swingen deed het en doet het nog steeds.
Ik kan niet ieder nummer hier,dus onthoud me dan ook van een cijfer.

Ja, ja, deze LP heb ik ook nog.
Ergens (gaan we weer) eind jaren 70 in de aanbieding gekocht.
Heeft waarschijnlijk wel al 30 jaar geen daglicht meer gezien.
Ik heb wel nog een verzamel-CD van KC & The Sunshine Band van begin jaren 90 (staat niet op de site), maar daar is volgens mij iets goed mis mee (opnieuw opgenomen versies of zo).
Get Down Tonight blijft natuurlijk een geweldig nummer (dat intro!) en van That's The Way I Like It (heb ik het singeltje nog van) krijg ik nog immer goede zin.
I Get Lifted staat volgens mij ook op de Rock Your Baby LP van George McCrae (ook door Casey en Finch geproduceerd als ik het wel heb).
Misschien moet ik hem maar weer eens uit de hoes halen, maar ik ga hem toch maar niet op de barbecue leggen dan

Bij mij zijn alle negen nummers favoriet.

Ja, 'Dibbel' , "I get lifted" staat ook op het album "Rock your baby" van George McCrae.
Ook staat "I get lifted" op het album "Goin' home for love" van Jimmy 'Bo' Horne uit 1979.
Dat nummer klinkt nog steeds onwaarschijnlijk goed ! Beter kan het niet !