Toto - Isolation (1984)

Ben ik niet met je eens
Ik vind juist deze track (het "hardste" nummer van dit album) samen met het helemaal geweldige swingende Holyanna er nog bovenuit torenen. Best lastig op een album wat uit vrijwel alleen maar sterke songs bestaat. Alleen Lion vind ik persoonlijk ietsje minder.

Beste album van de band.

Omdat ik én zou denken dat ik voor gek verklaard zou worden én omdat deze bands het binnen het MuMe publiek het nou niet echt goed doen. Maar ja, dat doet deze geweldige band eigenlijk ook niet bedenk ik me nu.

Als je aan die bands refereert dan zie ik dat eerder als compliment dan andersom

een lekker hard album van toto iets heel anders dan IV.
er staan hele goede nummers op

Een album dat lekker weg luistert zo hoor ik toto graag, deze cd heeft 1 minpunt en dat Lion, voor de rest zijn Stranger en Town en Mr Friendly heerlijke nummers 4.0 sterren voor deze plaat

Isolation biedt een leuk feestje voor AOR liefhebbers. Af en toe wat gezapig, maar steviger dan menig Totoplaat.
Maar ik heb bij al die Totoplaten nooit begrepen waarom ondanks de aanwezigheid van vocale grootmachten als Bobby Kimball en in dit geval Fergie Frederiksen er toch zonodig nummers van de vlakkere vocalen van Paich en Lukather voorzien moeten worden.

Iets met ego's gok ik?

Nou, nummers als Don't Chain My Heart zouden er anders nooit geweest zijn.

Het zal wel een smaakdingetje zijn, want dat is nou niet mijn allerfavorietste Tototrack.

Nou, een ander willekeurig nummer van Kingdom of Desire dan. 2 Hearts? Gypsy Train?

Beetje off-topic mannen.
Maar Don't Chain My Heart en Gypsy Train behoren tot de beste nummers van Toto

Niet mee eens! Ik vind met name Don't chain my heart eigenlijk maar een zeikerig nummer...of eigenlijk bedoel ik dan meer het refrein. De coupletten is weinig mis mee.
Ze zijn beide in ieder geval zwakker dan alles wat op Isolation staat wat mij betreft.

stevigste albums van toto zijn volgens mij gewoon "turn back "of "hydra"
zelf vind ik turn back erg onderschat..goede rock cd en daarna volgt " hydra"

Jawel hoor, want tijdens dat album (en het album daarop) had Toto geen leadzanger en zong Lukather derhalve alle leadzang.

"...zouden er anders nooit geweest zijn in de geweldige versie dat ze er nu zijn"

Ik moet zeggen dat dit weer een topper is van Toto. Ik heb alle cd's nu en deze moet je als Toto fan zeker niet missen!

Dit album maar weer eens beluisterd, het blijf een mooi album, een onder gewaardeerd album.

Hele goede plaat van de heren Toto.

Fergie Frederiksen is een zeer adequate vervanger voor Bobby Kimball.
Erg vreemd dat hij het maar 1 plaat volhield met ze.

In tegenstelling tot het populairdere werk trekt Toto zich hier weinig aan van het grote publiek en dan komt hun ware kracht tevoorschijn.

Albums als deze laten dezelfde spirit horen die ze op het podium ook hebben. Hele toffe plaat!

'Jammer' is misschien een betere term. Want 'vreemd' is het eigenlijk niet echt om het simpele feit dat van dit album geen (grote) hits zijn gekomen. In die tijd, zéker na de mega seller Toto IV, gingen platenmaatschappijen zich dan bemoeien met zaken waar ze zich beter verre van kunnen houden. Ik vind het echt zonde dat ze in deze bezetting niet meer albums hebben gemaakt. Deze reken ik samen met The seventh one toch duidelijk tot hun beste albums!

Een andere belangrijke reden dat Fergie Frederiksen het maar 1 plaat volhield was omdat de man live fantastisch was, maar gek genoeg enorm veel moeite had om nummers in de studio in te zingen. Het schijnt dat hij take na take na take na take wist te laten mislukken... dit kostte teveel tijd, geld en energie en daarnaast was er natuurlijk ook wel het punt van geen hits.

Met Isolation neemt Toto opnieuw een hardrockplaat op (ze deden dat eerder al met Turn Back). Maar dit is heel nadrukkelijk de hardrock van zijn tijd en op zijn Toto's, met toetsen, koortjes en een vrij licht en droog geluid... en natuurlijk de typische zanger Fergie Frederiksen die het één hele plaat met de band uithield.

Met Holyanna is het midtempo-segment alsnog vertegenwoordigd en How Does it Feel is een vrij typische Lukather-ballad. Verder gaat het over het algemeen in hoge versnelling voort. Stranger in Town en het titelnummer hebben hier de gele sterretjes gekregen, maar Carmen, Endless en Change of Heart doen er nauwelijks voor onder.

Een genietbare plaat, maar qua plastic had het een onsje minder mogen zijn.

Holyanna vind ik nog steeds een wereldnummer, maar Stangers in this town vertehnwoordigt dit album perfect. Uitstekend hardrocknummer.
Toto heeft - op een enkeling na - steeds wel aardige zangers gehad.

Toevallig van de week van en naar werk ook weer na tijden opgezet. Vond het vroeger (jaren 80) maar een erg matige rockplaat, maar ben Toto door de tijd heen wat anders gaan beleven.
Dit album rockt, heeft inderdaad een goede zang en de nummers zijn heerlijk zoals Lion, titeltrack en Holyanna.

Nog steeds verbaas ik mij over de vele tracks die als titel een meisjesnaam heeft.

Blijkbaar mis ik iets, maar TOTO....hardrock

Waar staat dat dan?

Toto is bij tijden best wel hardrock.
Hoewel de scheiding tussen AOR en Hard-Rock bij Toto soms wel erg dun is.

Maar wie beweert dat Toto geen hard rock heeft gemaakt, moet even een gehoorapparaat kopen.
YouTube - Toto - Gipsy Train (Live in Paris 2007)

P.S. Stranger in Town (beetje jammer dat de titel verkeerd gespeld wordt) zou ik dan weer niet onder hard-rock scharen. Dan eerder Angel Don't Cry of Change of Heart

AOR wordt gewoonlijk ook bij hadrock en metal geschaard door media die in die genres handelen. Toto komt vaak aan bod in Aardschok. Isolation zou ik zeker ook gewoon hardrock noemen.

Wat bedoel je met "verkeerd gespeld"?

er stond Stanger (ik ben de R vergeten, waarschijnlijk had ik al een biertje op )