Johnny Hates Jazz - Turn Back the Clock (1988)

Ik heb deze cd ooit gekregen. "Shattered dreams" erg mooi nummer, is nu uitgebracht als een soort van House-mix die vaak gedraaid wordt op SLAM FM! Moet ik altijd aan deze groep denken als ik het hoor. Ik geloof ook Simone Walraven (vroeger presenteerde zij Countdown) met deze zanger is of ging. "Turn back the clock" ook een leuk nummer........staan best leuke nummers op.

-3-

Ach ja, Siepie, wat zou er van haar geworden zijn? Ze speelde ook nog de hoofdrol in een of andere slechte Nederlandse film?

Beetje zoutloeze popliedjes...
2* uit nostalgie

Voor André :
...de titel van de film waar Siepie in speelt is Donna, Donna!

Inderdaad beetje simpele pop dit, maar titelnummer blijf ik een prachtige single vinden. De rest staat daar behoorlijk van in de schaduw.

Dit is wel erg goede en leuke easy listening music , onderschat misschien ?

Ja, onderschat vind ik. De nummers mogen dan simpel klinken, slecht is het zeker niet. Eén van mijn favoriete albums uit de tweede helft van de jaren 80.

Met name "I don't want to be a hero" was voor mij persoonlijk een zeer sterk nummer. In 1988 moest ik in Militaire Dienst. Dit heb ik geweigerd en deed een beroep op de Wet Gewetensbezwaren. Ik heb daarna 18 maanden een vervangende dienst gedaan. Nooit spijt van gehad, ik zou het zo weer doen. Ik vond veel steun in het nummer "I don't want to be a hero" ten tijde van de weigering- procedure.

And what if I fail
Will you put me in jail
For a murder I will not commit?
'Cos you don't understand
Till there's blood on your hand
That it's time to forget and forgive

I, I don't want to be a hero
I don't want to die for you
I don't want to be a hero

Dit nummer kwam precies op het juiste moment, ik ben er nog steeds erg dankbaar voor.

Verder blijf ik ook "Turn back the clock" een heerlijk nummer vinden om lekker terug te denken aan mijn kinderjaren.

Nostalgie voor mensen die de jaren '80 bewust hebben meegemaakt en toen (ook) popmuziek luisterden. Het zoetsappige is kenmerkend voor die periode. In dat licht kan ik dit op zijn tijd wel waarderen (al is het alleen al wegens de nostalgische waarde). In die periode was dit in ieder geval geen kwaliteitspop, maar het gaat ook (net) te ver om dit met Stock Aitken en Waterman-muziek te vergelijken. Al met al een redelijk lekker album met een stel leuke hitjes.

Gladste popplaat ooit gemaakt, maar er staat wel een aantal memorabele songs op.
Goede melodien en tja, het is eigenlijk gewoon een boyband

Ik gebruikte Shattered Dreams voor mijn allereerste bas transcriptie. Het was ontzettend leuk om mee te spelen, maar ik merkte al gauw dat die bassist op een vijfsnaars speelde zodat ik zelf de bladmuziek moest schrijven om dit op een viersnaars te kunnen spelen.

Mijn Engels was nog niet zo goed. Op een ander favoriet nummer zong ik telkens mee: They send me off to Jail, with a gun in my hand.. Dat sloeg inderdaad ook nergens op, maar ik zal het nooit vergeten. Dit zijn de zoete herinneringen die ik heb aan deze plaat.

Voor de rest vond ik het allemaal niet meer in de buurt komen van shattered dreams.

Zijn nog steeds bij elkaar, las ik laatst nog.

Samen met Spandau Ballet ws. de gladste band uit de jaren tachtig, met misschien nog Wet Wet Wet erbij als goede derde.
Daar waar Spandau in de gebroeders Kemp nog wel plaats had voor kwalitatieve goede liedjes, vind ik die hier toch wel enigszins ontbreken. Shattered Dreams is typische jaren tachtig pop. Heart of Gold, doet ook nog wel een klein belletje rinkelen en Turn Back the Clock heb ik destijds veel gedraaid als single en is nog steeds wel aardig. Don't want to be a hero doe ik er ook nog bij als glad liedje en vooruit Foolish Heart laat ook wat muzikale kwaliteiten horen.
That's it folks.

Zeker niet hoogstaand,maar dit album bevat toch enkele leuke hits

Mierzoete synthpop....

Lieve liedjes, lieve melodietjes...
Als je dat allemaal verwerkt hebt, valt wel op dat Clark Datchler echt wel een zeer beganigd zanger is...

De band lijkt een beetje boy-band achtig, maar speelt toch veel van de instrumenten zelf en schrijft en produceert de plaat zelf...

Aardige plaat dit. Shattered Dreams en vooral Turn Back the Clock doen me met weemoed terugdenken aan de tijd waarin ik uit school kwam en mijn moeder Radio 10 Gold op had staan. Simpele liedjes die, buiten bovengenoemde singels, amper blijven hangen. Slecht? Neuh, net zo goed als dat een band van hele goede huize moet komen om in mijn ogen slechte muziek te maken.

Ik heb dit album heel wat gehoord toendertijd . Ik werkte in een platenzaak en er was veel vraag naar deze plaat . Voor de commercieele doeleinden stond dit ceedeetje dan wel eens op .
Ik ben er nooit gecharmeerd van geweest . Huisvrouwenpop , Skyradio , liftmuziek , Candlelightmusic . Zo ongeveer komt dit bij me op als ik dit hoor .
Het is allerzins verantwoorde popmuziek waarvan je nu het idee hebt van ; oh ja dat is toen ook nog gemaakt om vervolgens weer verder te gaan waar je was gebeleven .
Kortom: Johnny Hates Jazz heeft nooit een aardschok doen ontstaan . Het was een periode dat nette heren pop een poosje omarmt werd . Het kaliber Wet Wet Wet , maar die hadden dan net even wat meer soul dan deze pratende pakken .
Het is zielloos , binnen alle lijntjes en veel verder dan 2 hitjes ( Shattered Dreams , Turn Back The Clock ) kwam het ook niet . Deze plaat borduurt er vooral op voort .
Het enige wat me echt bij is gebeleven dat Veronica's Simone Walraven er met de zanger van door ging .

Ja, dat laatste weet ik ook nog als de dag van gisteren, helaas is die dag al enige tijd achter de rug

Ik heb Siepie de laatste tijd een keer voorbij zien komen bij één of andere Idols kloon.


Och...de 4 hitsingles (Shattered Dreams, Heart of Gold, Turn Back the Clock en Don't Want to Be a Hero) zijn niet eens zo slecht na al die tijd.

Tja, durf het bijna niet te zeggen , maar ik vindt deze goed ..... Niet hoogdravend nee, niet wereldverbeterend of nieuwe wegen inslaand. Voor mij is dat niet altijd nodig, is niet iedereen voor in de wieg gelegd ook. Wat me bevalt aan deze cd is dat het stuk voor stuk melodieuze nummers zijn die misschien wel door hun eenvoud mij toen al konden bekoren en ook nu wil ik 'm nog wel eens opzetten. Blijf 'm leuk vinden.

Ik heb hem blijkbaar inmiddels een keer verhoogd naar 4* en na herbeluistering blijf ik bij dat oordeel.

lekker 80's

Nostalgie... 80s die we nog te weinig horen. Dit was een van de eerste cassettes die ik gekocht heb met mijn zuurverdiende zakgeld. Ik hoorde toen elk nummer graag dat ze uitbrachten, zij het Shattered Dreams, I Don't Want to be a Hero, Heart of Gold. Stuk voor stuk eenvoudige en genietbare 80s nummertjes. Ook nu kan ik er nog van genieten. Vandaag de dag is de muziek spijtig genoeg gedegradeerd tot ritmisch gedomineerde rommel. Dit kon men tenminste nog muziek noemen...

Deze cd maar weer eens uit de kast getrokken toen ik onlangs Shattered Dreams op de radio hoorde.
Op advies van een toenmalig klasgenoot gekocht ergens in 1988.Deze muziek doet me altijd terugdenken aan mijn zorgeloze (puber)tijd. De singles werden veel gedraaid en lagen lekker in het gehoor. Het hele album luistert lekker makkelijk weg met hier en daar prachtige melodieën. Vooral de extra lange versies van HEART OF GOLD, TURN BACK THE CLOCK en I DON'T WANT TO BE A HERO bezorgden me de nodige kippenvel.

Aalgladde zielloze bagger die de tachtiger jaren voor mij qua muziek een dubieuze naam hebben gegeven. Hierboven zijn ook nog namen genoemd als Wet Wet Wet, Spandau Ballet en ik wil er met alle liefde A-ha en het werkelijk afgrijselijke Dr. Robert aan toevoegen.
Mensen wat was ik blij dat in 1988 Guns 'n' Roses ineens doorbraken met Sweet Child Of Mine en Muddy Waters een postume hit had met Hoochie Coochie Man. En natuurlijk had je Los Lobos ineens met How Will The Wolf Survive. Ik vermijd even express de grote namen van die tijd, U2 en Simple Minds. Als voornoemde acts niet een antidote waren geweest van al die gladjakkers waren de tachtiger jaren een groot tranendal geweest.

Kenmerkend voor rockers om dit soort reacties te plaatsen. Even een boost geven aan je eigen identiteit. Prima hoor. Ik ben erg onder de indruk.

Heb je de plaat weleens geluisterd, vraag ik me af? Waarschijnlijk niet. Vind het wel heel rot voor je, dat je 10 jaar lang verdrietig moet zijn geweest. Hopelijk is dat nu over.
In jouw geval wens je vast niet dat ze de klok terug draaien.

Goed verhaal Ozric, ik snap dat mensen een hekel aan "dit soort" muziek heeft. Het is erg glad idd en dan ook niet de beste variant daarvan. Om dan zonder dat je de plaat kent dit soort berichten te plaatsen heeft geen enkele toegevoegde waarde.

De plaat zelf vind ik ook niet veel. Ik heb hem denk ik al een jaar of 24.

De zanger heeft overigens een aantal mooie blondine's aan de haak geslagen in t verleden.

Ik vind dit soort aalgladde muziek een heerlijke afwisseling voor hardere muziek.

En ook ik heb een aantal mooie blondine's aan de haak geslagen.

Ozric Spacefolk schreef:



Jij bent helemaal niet onder de indruk! In feite zou ik kunnen stellen dat jij jouw identiteit boost door je hier op te stellen als het redelijke midden.
Je zet me neer als een rocker. Een beetje kort door de bocht. Ik hou van rock, dat klopt. Maar ook van Iers/keltische muziek, country(rock), blue grass, Engelse folk, Amerikaanse folk rock en blues.

En bovendien is er toch niks mis mee om af en toe een keer uit te halen naar iets wat ik persoonlijk helemaal niets vind? Laat ik er meteen maar aan toevoegen dat ik al dit werk, en in het bijzonder Johnny Hates Jazz en Spandau Ballet wel degelijk ken via mijn jongere zusje die het toentertijd allemaal fanatiek draaide. En 10 jaar verdrietig, zo erg was het ook weer niet. Maar ik kan je wel vertellen dat ik van alle decennia van 1955 tot en met 2015 de tachtiger jaren het meest oninteressante decennium vind. Het is niet anders......

Het was een korte recensie en geen persoonlijke aanval op de mensen die deze muziek wel waarderen.

Wel grappig dat vigil afgaand op jouw bijdrage meteen ook maar uitgaat van het feit dat ik een bericht plaats zonder de plaat te kennen....Ik neem maar aan dat dit een "slip of the pen" was.

Daar ging ik inderdaad n.a.v. het bericht van Ozric vanuit. Mocht dat wel het geval zijn dan zijn hierbij mijn nederige excuses

Ook wel mannen toch ?
Zwarte schijf staat hier wel in de kast, maar ik wil daar verder geen ruchtbaarheid aan geven. Af en toe Doe Maar, Dolly Dots, Toontje Lager, Wed Wed Wed (eigenlijk liever niet) en meer van die droefenis is al voldoende. Frank Boeijen kan op meer instemming rekenen, al wil ik wel daarna wat gezonde d&b kunnen draaien of wat technische muziek.