Scars - Author! Author! (1981)

Obsessions!! Dat is ook mijn favoriet geloof ik

Dat einde van Obsessions! Geweldig, die versnelling en dat maniakale geschreeuw er doorheen!

Herbeluisterd... Met een * verhoogd -> 4*.
Zonde dat het zolang in de kast heeft gelegen.

Jij had 'em nog - ik moest 'em herontdekken na *** jaar - hoes, herkende ik en daarom aangeschaft voor luttele euri - tsjonge wat een hernieuwde kennismaking; alsof je na al die tijd een oude vriend weer binnenhaalt: gewoon een glas op tafel en de draad weer oppakken.

Chrysalis - wie verwacht dit soort muziek op dit label?

Dit is met The Chameleons (eerste drie platen) toch wel één van de vergeten pareltjes van De Britse new wave. Net zo puntig en gedreven als The Chameleons.

Ahhhhhhh!!
Fantastisch, elke keer beter.
Wat een heerlijk geluid. Fijne opnamen Geweldige baslijnen. Genoeg variatie. Fijne zangstem. Gekkigheid!

4,5*

Toen dit album uitkwam werd het vooral door de Engelse pers zeer positief ontvangen. In dezelfde NME kreeg deze plaat en Birthday Party's prayers on fire de volle 5 sterren en de kop bij beide platen was zoiets als: the best thing ever recorded.

Ik heb beide gekocht en mijn aanvankelijk argwaan (de zoveelste hype) werd versterkt toen ik de boys op de achterkant zag staan. New Romantics en dan zo'n muziek maken? Verwarrend. Bovendien bleek de groep erg lang over de opnamen te hebben gedaan en het gerucht ging dat ze niet alles zelf hadden gespeeld. Ik heb nooit kunnen achterhalen of dat waar was.

Mark Smith van the Fall vond the Scars een hele goede band omdat ze in alles het tegenovergestelde was van zijn band. Een nogal twijfelachtige eer lijkt me.

@Bobbee - gewoon draaien en op je eigen oren vertrouwen. Ik vind het een puike plaat en ga hem morgen gewoon weer eens draaien. Het zit eerder in de hoek van de Comsat Angels dan in de hoek van de New Romantics. Enne, wat betreft kleding: heb je Modern English wel eens op het podium gezien? Veel kant en fluweel - dacht je ook: wasda?

Toevallig heb ik hem vandaag gedraaid, dat bracht de herinnering weer naar boven. En vandaar mijn stukje. Ik vind hem helemaal niet slecht. Wel wat gedateerd.

Gedateerd?!

Gedateerd???!!!

Tja zie ook hierboven, en verder: gedateerd, zijn we dat niet van nature allemaal, door onze geboortedatum? Weet je wat pas echt gedateerd is? Klassiek - sommige platen: 300 jaar. WTF is er tegen om gedateerde muziek te draaien? Gedateerde mensen lopen toch ook los rond.

Veel voedsel is ook gedateerd (T.H.T.) - stop je dan ook met eten?

Was getekend - een gedateerde mjuman!

Mjuman, Fatima, Paap Floyd: Als je het zo bekijkt ben ik wel het meest gedateerd van jullie, denk ik. Ik heb niks tegen gedateerde muziek, neemt niet weg dat het een typisch jaren 80 plaatje is. Dat is geen waardeoordeel maar meer een constatering.
Ik heb het album gekocht toen hij vers van de pers rolde en ben veel van de muziek uit die tijd altijd blijven waarderen. Sommige wat meer dan anderen, Scars wat minder dan bijvoorbeeld Wire (en alles wat dat voortbracht zoals Newman, Dome en Gilbert en Lewis) of Magazine.

Obsessions doet me erg denken aan Decades van Joy Division, vooral het begin. Geniaal nummer wel (evenals Decades). De rest van het album is ook goed, ik zet in op 4* met potentiële verhoging.

Kan me zo voorstellen dat Nada Surf het nummer Your Attention Please wel eens gehoord heeft.

Kan iemand me vertellen waarom track 14 (Author! Author!) van de geremasterde cd zo compleet (maar dan ook COMPLEET!) anders klinkt dan de versie die op deze E.P. stond? Die zou toch van de 'All About You 7" of de s/t E.P. moeten afkomstig zijn?
Of was er sowieso een versch. tss. de 7" en de E.P. versies en zo ja, which is which??

- Van de geremasterde cd (2007):
cd sample (galmende giraten, handgeklap (claps), vervormde stemmen )

- Van mijn Author! Author! E.P. (1981):
E.P. sample (hoekige gitaren, normale stemmen en vooral géén handgeklap )

Eerst mijn eigen oren gebruikt:

De tweede (oorspronkelijke) sample heeft een sterk demo-achtig karakter en doet imo geen recht aan de sound van The Scars zoals die vorm kreeg op Author! Author! .

Op de Scars wiki vind je daar ook info over - het is idd een remaster. Waar ik de gitaar (met flanger veel beter) vind klinken dan op de 'oorspronkelijke' versie, is 'the handclap' (relatieve) overdaad - die handclap was een sample die standaard beschikbaar was op een synthesizer /drumcomputer; die lijkt symbolisch te zijn voor "kijk eens hoe hip en modern wij zijn".

Your Attention Please, geweldig nummer! (ik ben dan ook liefhebber van het gesproken woord). Heeft iemand er de lyrics van, ik vind alleen het brongedicht en die wijkt enigszins af.

Inderdaad, Popular lijkt hier wel *heel* erg op.

Net zoals de debuut lp van de Hoodoo Gurus (stoneage romeos) kan een hoes je op hele verkeerde benen zetten. Voordat ik de hoes zag wist ik al dat the Scars sensationele postpunk met een nihilistisch sausje maakten, fucking briljant, Ik kende ze al van de geweldige Fast verzamel lp met oa Gang of 4, Mekons en Human League, die twee nummers (Adult.ery & horror show) zijn trouwens erg hard vergeleken met de author! author! lp.
Nuff said, deze lp dekt de lading van de titel perfect, je wilt hem steeds weer opzetten, van David tot Your attention please, van obsessions tot het poppy All about you, allemaal pareltjes.
Een van mijn meest dierbare lp's samen met de EP.

Zit te denken om de geremasterde cd te kopen.
Klinkt die een beetje?

Die klinkt goed. Ik wens je veel succes om die te pakken te krijgen, hij is OOP.

Goeie vergelijking ! Daar zit een topic in.

Verrassend inderdaad ja !!

Vandaag kennisgemaakt met The Scars, fijn plaatje anders dan ik had verwacht afgaande op de hoes. Had er al veel van gehoord en valt zeker niet tegen, erg fris post-punk geluid.

Inderdaad verrassend en voor mij des te meer omdat in de beginjaren tachtig deze groep en dit album voor mij totaal onbekend waren. Het hoge gemiddelde op MM was voor mij de aanleiding om dit album zo'n maand geleden maar eens te gaan beluisteren. Nu na een derde luisterbeurt kan ik concluderen dat dit album voor mij er alleen maar beter op geworden is. Vandaar een ½ ster verhoging.
Mooiste nummers op dit album het openingsnummer "Leave me in Autumn" en "Obsessions".

4,0*

Deze band heb ik zelfs nog live gezien. Ongelooflijk. Heb deze cd per nummer doorgestuurd gekregen van een muziekvriendin. Moet ze nog uitpakken. Uhh, die nummers dan.

Echt waar? Waar, hoe, wat??

Ik geloof dat ze eind vorig jaar nog hebben opgetreden in Glasgow. Maar Coen klinkt alsof hij er destijds al bij was.

Goed om te zien dat ie hier toch nog veel aandacht krijgt,lang naar moeten zoeken.Blijft een uitstekend album.

Wat een fantastische plaat, nog steeds even krachtig en melodieus....
Ik zou de geremasterde CD graag willen bemachtigen, maar heb wel een gaaf orgineel op vinyl..Iemand die me aan de cd kan helpen?