Neil Young with Crazy Horse - Broken Arrow (1996)

Toen de plaat uitkwam heb ik hem meteen gekocht... na eerste en tweede alsook derde luisterbeurt ontgoocheld aan de kant geschoven.. Maar.. een weinig later het een vierde kans gegeven, en vastgesteld: 'verdorie, hier staan toch ook véél mooie nummers op, hoe kon ik dat niet eerder niet gehoord hebben'

Zeker niet zijn beste plaat, maar toch gewoon goed, en wat bij Neil Young 'gewoon goed' is, is dan meestal sowieso al stukken beter als de rotzooi die vele andere artiesten veel te vaak op ons arm gehoor loslaten ;-D

Dieptepunt is wel 'Baby What You Want Me To Do'....
HOOGTEPUNTEN voor mij zijn: het epische 'Big Time', een typische NY&CH song!, 'Slip Away' en 'Scattered'.
Verdienstelijk: 'Changing Highways' en 'This Town'...

... al zijn ook 'Loose Change' en 'This Town' niet onaardig...

En inderdaad, DownByLaw: Live klinken de songs veel beter

Goh, ben er terwijl nog eens naar aan het luisteren.. En weet je wat.. heb van de weeromstuit mijn stem van 3,5 naar 4 gebracht

Mmm, na een sterke comeback scoort Neil hier van mij toch weer een onvoldoende. Het album doet ontzettend rommelig aan, de composities zijn niet erg sterk en er blijft weinig hangen. 2,5*

Voor mij is Broken Arrow een album met twee gezichten. Het eerste gezicht is er een van trage nummers, die volledig gericht zijn op de gitaren, zozeer zelfs dat de stem van Neil Young naar de achtergrond gemixt is. Nummers als Big Time en Slip Away brengen je in een bepaalde flow, net als Loose Change en Scattered trouwens. Het andere gezicht is er eentje van wat onbestemde nummers, die niet echt rocken of diezelfde flow hebben als de nummers waarmee Broken Arrow begint. Vooral Changing Highways vind ik maar matig tussen Slip Away en Scattered passen, maar ook This Town en, in mindere mate, Music Arcade doen me niet echt veel.
En dan is er ook nog een livenummer in de vorm van Baby What You Want Me To Do Dat nummer komt een beetje achter het album aanhobbelen zoals Natural Beauty deed op Harvest Moon, en Mother Earth op Ragged Glory. Baby What... vind ik totaal niet op dit album passen, en het doet een beetje aan als vulling om het album over de drie kwartier te krijgen.

Hoewel dit album niet in de buurt komt van Neil Young & Crazy Horse’s beste werk, blijft Broken Arrow toch een lekker album om zo nu en dan eens te horen. Vooral vanwege de eerste drie nummers. Met uitzondering van Scattered is het daarna helaas een beetje een kwestie van het album uitluisteren (of afzettten, maar dat doe ik met bijna geen enkel album).

3.0*

Zwaar onderschat album wat mij betreft. Heerlijke plaat. Prachtige gitaarmuziek van Crazy Horse. Goede melodieën. Een van mijn meest gedraaide cd's van Neil Young.