Sanctuary - Into the Mirror Black (1990)

2e Kerstdag dit album op vinyl gekocht en momenteel ben ik er naar het luisteren.
Mijn stem toch maar met een halve ster gaan verhogen.

Sinds lange tijd weer eens opgezet, wat een plaat!
Zo worden ze niet meer gemaakt tegenwoordig.

Waar blijft die nieuwe Sanctuary plaat ? (The Year The Sun Died)

nou? waar blijftie?

Zitten in de studio. As far as I know. Zal een harde tijd zijn voor ze, willen ze hem zo gaaf maken als deze.

Het lijkt me ook niet erg eenvoudig om deze te overtreffen in 2014. Dit album heeft ook nog zo'n echte 80's feel en sound. Dat gaan ze met een nieuw album niet opnieuw zo inmixen lijkt me.

Ik zet Sanctuary's debuut en deze, hoewel dit minder thrashy is, minstens op gelijke hoogte met Annihilator's eerste twee worpen.
De riffing is degelijk, de zang is lekker over de top zo af en toe, de solo's zitten prima in elkaar en de songs zijn afwisselend genoeg om te kunnen blijven boeien. Epitaph is een mooie power metal song ala early Queensryche. Hele degelijke plaat. We want more!

The vocalen op 'Taste Revenge zijn geweldig, jammer dat de laatste drie songs iets minder zijn. Had andersz zeker in m'n Top 10 gestaan, (ik draai'm iedere week nog). Heerlijke Metal!!

De track The Mirror Blackis altijd al mijn favoriet van het album gebleven. De rest van het album is ook niet onverdienstelijk. De kwaliteit om zo tegen het duivelse aan te blijven hangen met je stem blijft erg gaaf en geeft deze CD zijn kenmerkende eigen gezicht.

De laatste Sanctuary worp heeft me tot nu toe nog niet echt overtuigd. Teruggrijpend naar deze into the Mirror black bevestigd dat alleen maar. Gegild moet er worden potdorie!

Ik ben er te lui voor maar een 80s metal playlist zou zeker Epitaph bevatten. heerlijk Krankzinnig nummer.

Zo grijs als de oude man op de cover heb ik deze gedraaid, toenmaals. Ik vind het nu nog een gave plaat, maar ik kan niet precies uitleggen waarom ik het toch wat minder vind dan het debuut. Volwassener geluid, meer dynamiek in de songs, een progressie waar Qüeensrÿche bijkans jaloers op had kunnen zijn, maar toch... dan maar een keer geen vinger erop kunnen leggen.

Favorieten: 'One More Murder', 'Future Tense' en 'Communion', vooral 'Future Tense' en 'Communion'. Vooruit, ik zet 'm nog eens op. -edit- na 5 nummers: kan wel een halfje bij, met de aantekening dat ik het debuut nog steeds prefereer.

4,5*.

Man wat heb ik deze plaat vaak gedraaid, nog een kennis overtuigd van deze band door in café Argus een paar nummers te laten horen hiervan. En wat was ik blij dat Warrel hierna een doorstart maakte met Nevermore debuut, knallen gewoon die plaat, lekker puur en rauw!
Het hele hoog verdween langzaam maar zeker uit zijn stem, het smerige kwam ervoor in de plaats. Maar gillen kon hij zeker nog, zingen trouwens ook. Dit werkje zal altijd mijn mijn top favorieten staan met waanzinnige nummers als "Future Tense", het brute "Taste Revenge", beeldschone "Eden Lies Obscured" en de geweldige sluitpost " Communion".
Één van die platen die ik nog meeneem in mijn graf.

Wat mij betreft een flinke stap voorwaarts ten opzichte van het wat rommelige debuut. De zangstem van Dane ligt mij hier veel beter. De productie is warmer en vetter. Alles klinkt zoveel beter en professioneler. Songmatig vind ik het ook helemaal in orde. Een mooie mix van stoere metal, powermetal en progressive metal.

Over de gehele linie genomen vind ik Nevermore veel beter dan Sanctuary, maar ik zie Sanctuary ook als opmaat naar Nevermore.

Waarom staat Frasier op de hoes.