Toto - Toto IV (1982)

Deze plaat is uitstekend samen te vatten:
Begin: Top
Midden: Mwûah..
Eind: Prachtig!

Het Africa van Toto blijft onovertroffen qua geluid en tekst. Weinig platen krijgen van mij de voorkeur boven Africa. Altijd als dat nummer langskomt even de radio, iPod, CD of wat dan ook harder zetten

IV 1982

Hoe vaak heb ik dit album al een kans gegeven op basis van die twee kanjers van hits?
Maar even zo vaak verloor ik halverwege mijn interesse, kon de plaat me onvoldoende boeien.

Ik hoorde puike muzikanten, een geöliede machine,
maar niet alle tracks bleven volgens mij compositorisch overeind.
Maar laat ik het album vandaag eens met de volle aandacht beluisteren.

Over het drumpatroon van Rosanna is al veel inkt gevloeid.
Ritmisch een huzarenstukje en met die prominente rockgitaar,
de blazersstoten en de betoverende keyboardsolo een winnaar.

AOR met voldoende funk injecties om een breed publiek te bekoren.

Make Believe brengt me jammer genoeg met de beide beentjes
op de Amerikaanse radio uit de jaren 80: AOR met power-rock vocalen.
Marco Borsato die met gebalde vuist tegen een instrumentale muur opzingt.

Geen song die ik meteen zou afzetten, maar hij nekt meteen een score van 5 sterren.
Dat er smakelijk gemusiceerd wordt, is in dit geval slechts een doekje voor het bloeden.

De ballad I Won't Hold You Back verscheen ook op single
en laat een heel andere geluid horen dan Rosanna of Africa.
Van een klefheid die me maar moeilijk kan bekoren.

En opnieuw bevind ik mij tijdens deze luistersessie in een neerwaartse spiraal.
Sublieme opener, middelmatige rocker en een over-georchestreerde powerrock ballad.

Good for You gaat verder waar Make Believe ophield.
Rijk gearrangeerde AOR met powerrock inslag en voldoende blazers
en keyboards om geen moment te vervelen. Maar er blijft zo weinig hangen...

It's a Feeling is geen sterke compositie.
Het wordt wel met meer ingehouden adem gebracht
en zorgt derhalve voor een eerste, echt rustpunt op de plaat.

Kant 2 begint met een positieve noot.

Afraid of Love heeft een nijdige gitaar in de rangen.
Ik mis een pakkend refrein. Toto beperkt zich dan te vaak tot een samenzang.
Dit is echter wel een nummer waarvan ik me de live impact goed kan voorstellen.

Even vinnig kondigt zich Lovers in the Night aan in een soort crossfade.
Maar deze song heeft heel wat minder om het lijf. Soms verglijdt Toto me toch
echt te veel in bloedloze AOR en komt de vierde ster voor dit album plots in gevaar.

Een splijtende gitaarsolo moet ongetwijfeld live voor de nodige sensatie kunnen zorgen.
Maar het is een muzikaal staaltje spierballengerol dat mij gewoon minder ligt, vrees ik.

We Made It voegt opnieuw weinig toe aan het beproefde recept.
Bands als Europe zijn niet ver weg, denk ik stilletjes bij mezelf.

De sterkte van Toto zit niet zozeer in de composities, vind ik.
Die volgen qua opbouw en vocalen het handboek van de AOR radio-hit.

Maar Toto probeert wel om voldoende creatieve wendingen in het arrangement te steken.
Dan kan de groep uitpakken met haar virtuositeit.

Toto's muzikale talent is als een heerlijke kers
op een slagroomtaart die me voor de rest minder smaakt.

Maar we hebben nog twee singles in de aanbieding.
En kijk nu: Waiting for Your Love heeft me van meet af aan beet.
Een wat jazzy ondertoon en een huppelend ritme zorgen voor verfrissing.

En over Africa kan ik heel lyrisch worden.
Dat vind ik gewoon een ongelooflijke topper.

Net zoals Rosanna en Waiting for Your Love is het lied gebed
in een vernuftig ritmisch fundament waarop de vocalen en solo's welig tieren.

Ik tel dus drie toppers, drie goeie albumtracks en vier matige tot zwakke broertjes.
Aangezien ik niet met halve sterren reken, zit ik nu toch wel gevangen tussen 3* en 4*.

Ik stel voor dat ik er weer wat tijd over laat gaan vooraleer ik mijn punten eventueel verlaag.
En zo is de cirkel rond. Ik ben er dus nog steeds niet uit wat ik van een Toto album moet denken.

Ik woon in de buurt van Nijmegen, dus ook van Berg en Dal, waar zich het Afrika Museum bevind.
Een tip om naar toe te gaan met jonge schoolgaande kinderen, eigenlijk wel altijd maken ze gebruik van thema’s om deze doelgroep te bereiken.
Die ervaring heb ik al jaren.
Zo ook in 1982, toen ik zelf nog maar 9 jaar oud was, en Afrika van Toto een grote hit in Nederland was.
Over de problematiek in dit werelddeel vanwege de droogte en het gebrek aan voedsel, was bij mij nog niks bekend, maar daarin zou Bob Geldof spoedig verandering brengen.
Voor mij was het nog voornamelijk onschuld en romantiek, al wist ik op die leeftijd natuurlijk nog niet wat dit precies inhield.
En dan kom ik al snel bij de band Toto.
Toto is feel good muziek.
Er wordt op IV niet gekozen om dieper in te gaan op wereldse onderwerpen.
Ook bij deze band lijkt het alsof ze in een romantische, perfecte en onschuldige wereld leven.
Misschien is dat wel zo, maar onderschat het muzikale vermogen van deze band niet.
Vaak worden ze neer gezet als die groep met die sessie muzikanten, die er vooral op uit zijn om hits te scoren.
Natuurlijk hebben twee leden hun ervaringen opgedaan bij Steely Dan, maar de twee andere kernleden komen wel degelijk uit hun eigen vriendengroep.
Dus helemaal bij elkaar gezocht is het absoluut niet.
Ik had dan ook niet verwacht dat juist bij deze band een van de leden bijna ten onder zou gaan aan het drugsgebruik, en een ander helaas helemaal.
Past eigenlijk totaal niet bij de zoetsappigheid die ze uitstralen.
Natuurlijk blijft Afrika het hoogtepunt van IV, maar hun kwaliteiten zijn het beste hoorbaar in Rosanna.
Hierbij wordt moeiteloos van de ene muziekstijl over gegaan in de andere, waarbij elk bandlid in deze ruim 5 minuten laat horen waartoe hij in staat is.
Ik zeg wel moeiteloos, maar dat is het natuurlijk niet.
Eigenlijk is Rosanna geniaal te noemen, en eigenlijk is dit de perfecte popsong.
Het is natuurlijk een gelikte compositie, maar wel een welke elke plaatselijke Top 40 band in hun repertoire stopte, als ze in de een of andere plaatselijke tussen kroeg en discotheek functionerende zaal moesten optreden.
Waarom?
Vanwege het hoge meezinggehalte bij de vrouwen en de rol van de luchtgitaren bij de mannen?
Nee, dit is eigenlijk vooral een maatstaf voor de band, om te laten zien dat ze hun instrumenten goed beheersen.
De ultieme jamsessie voor het grote publiek.
Maar toch moet ik tot de conclusie komen dat Toto hierdoor ook de kracht wat mist om mij vaak te boeien.
Waarschijnlijk is deze band gewoon te volmaakt.

De Amerikaanse band Toto bestaat dit jaar 40 jaar en 8 april is het 35 jaar geleden dat hun best verkochte en met Grammys overladen album “IV” uitkwam. Met het debuutalbum “TOTO” gaf de band in 1979 een duidelijk visitekaartje af. Veel variatie in stijl en alles perfect gemusiceerd en gezongen. Muziek die van rock naar funk en naar ballads gaat, maar alles wel herkenbaar gespeeld. “IV” was het album waarop de radioklassiekers “ROSANNA” en “AFRICA” staan en nog steeds zijn dat bij het grote publiek de toppers. Maar tussen de 10 tracks staan ook nog andere pareltjes. Het door gitarist Steve Lukather gezongen “I WON’T HOLD YOU BACK” is een ballad die nog steeds deel uit maakt van de setlist en de rockers “MAKE BELIEVE”, “AFRAID OF LOVE” en “LOVERS IN THE NIGHT” laten horen dat de heren niet alleen maar softpop maken. Het album werd wereldwijd met goud en platina overladen en dat succes hebben ze niet meer kunnen evenaren. In Nederland van “THE SEVENTH ONE” een topper, maar Amerika liet de band vallen. Twee jaar geleden bracht de band het album “XIV” uit en liet daarmee horen nog steeds een geweldige band te zijn, waarvan het vuur nog steeds brand. “IV” zal wel het grootste succes ooit blijven en dat is terecht. Het is een blauwdruk van een goed AOR/melodic rock album.