Toto - Toto IV (1982)

Op youtube doet Andy Mckee ook een leuke versie van Africa op akoestische gitaar.

Klinkt allemaal erg verouderd op de hits na. Die zijn dan ook wel moderne klassiekers en redden de plaat: 2.5*

Een erg lekker album van de mannen van Toto! De singles 'Africa' en 'Rosanna' kent iedereen maar luister ook eens naar 'I Won't Hold You Back' en 'Good For You'!

Toch eens een serieuze luisterbeurt gegeven: aardige popplaat, niet meer. Toch 3,5* i.p.v. 3*, omdat Africa puur jeugdsentiment is.

Dit is even knap gemaakte als plezierige in het gehoor liggende middle of the road pop.Gemaakt door routineuze en getalenteerde musici.Maar wel is een beetje pijnlijk te horen dat vooral die routineusheid hun een beetje in de weg ligt.Want aan muzikale kundigeheid geen gebrek,maar aan muzikale creativiteit schort er wel het een en ander.Op rosanna,waiting for your love ,africa en nog een paar sfeervolle funkrockers na bestaat dit album ook uit een stel loze opvullertjes. ze beheersen alle gespeelde muziekstijlen zeker wel,maar echt vlekkeloos beheersen,nee. Een leuk album dat leuk muzikaal behang is.Een kundig in mekaar gezet muzikaal behangetje dat artistiek redelijk aan de juiste kant van de streep zit.Niet minder dan dat,maar zeker ook niet meer dan dat

fantastisch album. Rosanna is geniaal. alle nummers zijn goed. Afrika is en blijft prachtig.

de beste toto plaat....

Ik kan me veelal vinden in het commentaar van Da Housefreak, maar verder doet het me niet zoveel.

Samen met "The 7th one" is dat het enige reguliere album dat ik van Toto bezit (kocht ze samen in één box).
"Rosanna", "Afrika" en "I Won't Hold You Back" zijn topnummers, de rest mag er ook zijn. Technisch zeer onderlegde muzikanten die een mengeling brengen van hardrock, symfonische rock en funk. Het minpunt echter is dat de muziek van Toto bij momenten wat te routineus klinkt, al vind ik deze "Toto IV" globaal iets beter dan het gladdere "The 7th one".

Samen met de Seventh One het meest succesvolle reguliere album
van deze muzikale krachtpatsers.
De typerende aanpak is op deze plaat overduidelijk aanwezig.
Goed inelkaar gezette songs met hitpotentie. Rosanna en Africa zijn daar wel het beste voorbeeld van. Deze nummers zijn onderhand onmisbaar op een Cassicrock zender.
Hoe knap en herkenbaar Toto op deze plaat is, het is bij lange allemaal niet zo sterk.
Composorisch schiet het in de gros van de nummers nog wel eens te kort en blijkt het wat aan de vlakke veilige kant.
Sterker vind ik hun werk op een plaat als Isolation, met Furgie Furgasson als vocalist en mede componist.
Hier rockt de band de pan uit, en wordt er niet krampachtig getracht hits te scoren.

Ik heb een verzamelalbum eens geruild tegen The seventh one (ik had IV al). Toch vind ik IV ook wat beter toch als The Sevent One, iets minder geforceerd.
Echter, ik luister er eigenlijk nooit meer naar.

Toto heeft door zijn carrière heen ook wel eens wat met symfo geflirt, maar daar is op deze plaat toch hoegenaamd niets van te horen.

Één van mijn eerste muzikale herinneringen. Leuk om terug te horen maar anno 2008 kan ik er nog maar bitterweinig mee.

Dan kom je toch bij de 1ste platen uit en dan doel ik vooral op Hydra.

Een van de beste platen van Toto, wat mij betreft. In 1982 hield het met highlights niet over, dit was er een van.

Ik vond deze 4 jaar geleden blijkbaar goed.
Nee wt dat betreft is mn smaak wel drastisch veranderd (de goeie kant op)
Africa is eigenlijk het enige nummer wat ik nog aan kan horen voorzover het op de radio nog niet kapotgedraaid is.
Vooral de stem van Bobby kimball
Verschrikkelijk, toch maar 1* ipv 2*

Ik krijg toch vaak een soort van ruzie, met betrekking tot de aantrekkelijkheid van cd's, in combinatie met de grote verkopen en algehele kritieken.

Ja, dit is één van de best verkochte en bewierrookte cd's van Toto. Nee, ik ben ook van deze zogenaamde topper van Toto niet onder de indruk. Een aantal leuke werkjes, vooral de singles deden veel stof opwaaien. Vandaar waarschijnlijk ook de grote verkopen. Voor de rest trekt het niet de aandacht.

Dat hoeft geen kenmerk te zijn, van Toto. De eerste cd (meteen ook de beste) was buitengewoon aardig, ook als geheel. Vigil zoekt nog wat geflirt met symfo: in combinatie met Amerikaanse rock is dat op op Toto I wel terug te vinden.

Africa! Alles wat ik ken. Verder ook geen ambities om iets ander te leren kennen van Toto. Me pa heeft wel het een en ander staan van ze dus wie weet pak ik dat ooit nog eens aan.

Tot dan toe "Hurry boy she's waiting there for you!"

Ik was wel erg cru, vooruit. Misschien dat ik 10 februari niet goed heb kunnen luisteren in de auto.

Bij het strijken net toch wel weer goed bevallen. Gelukkig toch ook wat steviger werk van Toto....................Een half puntje er bij, vooral voor nummer 7, Lovers in the night.

Sjappoo
Dat verdient dit album ook zeker, musician.

Wat te denken van het zeer energieke Make Believe.
Toen ik dat voor het eerst hoorde, werd ik echt omver geblazen.
Hoe kon het dat ik dit nog niet eerder had gehoord.

En dan meteen I Won't Hold You Back er achteraan.
2 top composities naast alle andere prachtige songs op dit album.
De absolute nummer 1 in mijn top10. For sure.

Ik ben dan ook wel een uitgesproken Toto-fan.
Maar wel met waarderingen die de albums ook recht doen en niet door alle albums 5* te geven, want dat zijn ze ook zeker niet allemaal waard.

Met name de singles zijn erg goed. Ik heb het dan over Rosanna en Africa. Toch vind ik dat (behalve Africa) de nummers vaak wel erg op elkaar lijken, vooral ook qua sfeer. Het wordt me daarom wat te eentonig om echt goed te vinden, maar slecht is het zeker niet.

Hou persoonlijk ook wel van wat kortere albums, omdat je die dan sneller afluistert. (Jaja ik heb een aandachtsprobleem hehe

Nee, dat heeft daar helemaal niets mee te maken! Ik ben het namelijk met je eens.

Een half uur, drie kwartier is meestal net leuk om enthousiast ergens naar te kunnen luisteren. Daarna begint het (meestal) een hele sessie te worden om een cd uit te moeten zitten.

Het komt ook maar zelden voor dat een artiest of band er in slaagt om 80 minuten, of nog langer bij dubbele cd's, van begin tot eind te boeien. Dan staat er plotseling ook minder interessant werk op.

Toto IV, als oude LP dus ook met een ouderwetse korte lengte, duurt net lang genoeg om nog net niet te gaan vervelen.

Deze plaat is uitstekend samen te vatten:
Begin: Top
Midden: Mwûah..
Eind: Prachtig!

Het Africa van Toto blijft onovertroffen qua geluid en tekst. Weinig platen krijgen van mij de voorkeur boven Africa. Altijd als dat nummer langskomt even de radio, iPod, CD of wat dan ook harder zetten

Ik ben het met Chevy93 eens - begint heerlijk en eindigt heerlijk maar tussenin rammelt het soms nog een beetje qua coolness.

Africa is de max. En het enige nummer dat ik hiervan ken overigens (denk ik).

Aardig album gemaakt door profs, maar het klinkt allemaal erg behouden. Wat meer 'edge' had echt geen kwaad gekunt.
Maar verder niks te klagen, je valt je er eigenlijk niet echt een buil aan.

Het onbetwiste gaat betwist worden.
En niet wat betreft Toto, want die zijn erg goed in het pop/rock-idioom en Lukather, Paich en zeker twee Porcaro's (Jeff en Steve) hebben inderdaad niet voor niets heel erg veel albumcredits in de jaren '70 en '80 opgebouwd. En Mike kan er ook wat van, trouwens, net als David Hungate.
Maar hoe goed ik Pink Floyd op een aantal vlakken ook vind, het is niet het neusje van de zalm qua *instrumentalisten* (dus puur technisch gezien).

Back on topic: Toto IV is een album dat school heeft gemaakt (de drumgroove van Rosanna, bijvoorbeeld) en inderdaad Top-100-Allertijden-materiaal bevat (Africa stond eind jaren '80 bij Veronica in de top 10, als ik me niet vergis, net als School van Supertramp bijvoorbeeld).
Maar Africa is echt wel een beetje kapot gedraaid (voor mij dan), en I Won't Hold... is wel echt behoorlijk zoet, al is het supervakkundig gemaakt. Rosanna, Waiting For Your Love, Lovers In The Night, We Made It, dat zijn voor mij dan de betere nummers van dit album. Met Rosanna toch wel bovenaan. Veel klasse-ingredienten: drumgroove, drumfill/blazers poepstrak, vette baspartij, gitaarsolo in uittro is een klassesolo, en productietechnisch is die toetsensolo ook te gek.
En minder écht mager materiaal, wat je op een aantal andere Toto-platen wel hebt. Dus toch 4* voor mij.

Over het geheel niet spectaculair, wel gewoon lekker. Dat vind ik van deze plaat.
Africa vond ik ooit heel goed, maar nu heb ik 'm een beetje te vaak gehoord op de radio.
Het eerste nummer, Rosanna, is gelijk het beste. Vooral dat eindgedeelte vind ik schitterend.
Jammer dat ze juist dát op de radio meestal niet draaien.
Ik heb dit album laatst als LP in een nieuwe uitgave gekocht.

Twee geweldige nummers met Africa en Rosanna. De meeste overige nummers zijn ook redelijk tot goed, hoewel 'I won't hold you back' wel erg zoet en traag is.
'Good for you' vind ik irritant (dat refrein, kom op zeg) en 'waiting for your love' is ook niet zo veel bijzonders.

4 sterren

I Won't Hold You Back vind ik juist één van de toppers (nee, niet die gasten) binnen hun oeuvre.

Ik zei ook niet dat ik het een slecht nummer vond, ik vind het alleen wel érg zoet