Jethro Tull - Too Old to Rock 'N' Roll: Too Young to Die! (1976)

Eén van de mindere platen van een band die de afgelopen jaren een stevige favoriet bij mij is geworden. Het wordt nergens echt slecht (met uitzondering misschien van die irritante mondharmonica op Taxi grab), en de instrumentatie is net zo rijk als altijd (met dank weer aan arrangeur David Palmer), maar er zit voor mijn gevoel geen natuurlijke flow in, noch in de meeste nummers zelf noch in het album als geheel. Het geheel is als het ware minder dan de som der delen, terwijl Ian Anderson toch voor een intrigerende kapstok heeft gezorgd, want het verhaal erachter zoals uitgelegd in het stripverhaal op de hoes (en in Andersons begeleidende tekst in het boekje van de geremasterde CD uit 2002) is erg leuk en komt ook goed tot uiting in de teksten. Helaas zit er voor elk nummer dat mij pakt (zoals Crazy institution en het prachtige slotnummer) ook een nummer bij waarbij ik alleen maar zit te wachten tot het afgelopen is en het volgende nummer nieuwe kansen biedt. Typisch voorbeeld van een plaat die ik nog vaak ga draaien in de hoop dat ik hem uiteindelijk toch wel goed ga vinden (maar de goedkope en ongelooflijk lelijke hoes zal daar zeker niet bij gaan helpen).