Savatage - Hall of the Mountain King (1987)

Geweldig album van Savatage! Hall Of The Mountain King (het album, niet de song, ja die ook, maar vooral het album) is vooral erg veelzijdig. Hoogtepunten zijn voor mij de semi-ballad Strange Wings en het perfect gespeelde instrumentaaltje Prelude To Madness. Het enige minpunt aan dit album is dat het wel vrij gedateerd is anno 2005, met albums als Gutter Ballet, Streets en alles wat daarop volgde heb ik dat gevoel veel minder.

Op dit album zien we eigenlijk al de potentie van Savatage. Deze plaat is al erg gevarieerd, maar in vergelijking met Gutter Ballet en Streets nog vrij mat. Het is echt jaren '80-metal, maar het is inderdaad zo dat ze met ingang van het volgende album Gutter Ballet erg tijdloos zijn gaan klinken.

Geweldige comeback van een band die dankzij Fight For The Rock zowat op de rand van de afgrond stond. Oliva & Co. hebben ontzettend veel te danken aan Paul O Neil die de band uit het slop heeft gehaald en samen met Jon het brein achter Savatage zou worden. Productie klinkt wel wat mat en gedateerd maar de song zijn nog altijd heel erg goed. Bij mij zijn de favorieten (natuurlijk) Hall Of The Mountain king zelf, The Price You Pay, White Witch en Beyond The Doors Of Dark (dat op zich wel een zwakke en vreemde tekst heeft).

Lekker stevig album, deze van de Mountain King en consorten! Het beukt en dreunt aan alle kanten en het is vooral Heavy. Hoewel de produktie wat vlak is blijft het een gaaf album. Maar wat wil je anders met krakers als Devastation, Beyond The Doors Of The Dark en het superieure combo Prelude To Madness/Hall Of The Mountain King? Buitenbeentje Strange Wings is uitgedost met een Scorpions riiff, maar verder wel ok. De rest is wat minder, maar wel Heavy.

Eigelijk heb ik alleen nog maar Gutter Ballet gehoord, en die vond ik al geweldig. Zal me dus ook wel een keertje wagen aan dit album, en andere albums van Savatage.

Hier begon het dus voor mij, ik hoorde het nummer White Witch bij Vara's Vuurwerk (jawel, met Henk Westbroek en Marcel van Dam). Daarna ging alles vanzelf, een geweldige band die helaas nooit de grote doorbraak mocht beleven. Maar met deze cd, Gutter Ballet en Streets toch drie geweldige cd's hebben afgeleverd.

Ach ja, gedateerd... Who cares?
Deze plaat heb ik slechts lang geleden regelmatig gehoord, maar wat ik nu zo via YOUtube terug hoor kan bij lange na niet tippen aan ''Sirens'', met kop en schouders Savatage's beste.
Overigens wordt in 'Prelude to madness' nog even de alom bekende(gedateerde?) Peer Gynt Suite van Edward Grieg geciteerd en wel het deel met de titel 'In the hall of the mountain king'...

Hier begint Savatage het écht goed voor elkaar te krijgen. De eerste zes songs zijn briljantjes. Wat was Criss een goede gitarist en wat komt er een passie uit de keel van broer Jon Oliva! Helaas takelt het wat af bij nummer 7. Desalniettemin, een prima plaat. Favoriete track is 'Strange Wings'. Dat heeft bijna iets romantisch en de samenzang in het refrein met Ray Gillen is een brok in mijn keel.

In mijn ogen blijft 'Sirens' toch de beste van Savatage, vooral vanwege de perfecte balans tussen metal en rock, overgoten met het originele(en melodieuze) gitaarwerk en dito zang van resp. Criss en Jon Oliva.
Later kwamen er steeds meer poppy en symfonische invloeden en dat hadden beter over kunnen laten aan bv. een Queensryche. Wat niet wil zeggen dat er niet af en toe een paar hele mooie nummers bleven opborrelen.

Nog niet helemaal uitgekristalliseerd. Maar het gaat de goede kant op.

Paul O'Neill is al aanwezig als derde brein achter de muziek (de andere twee zijn natuurlijk Jon en Criss).

Minpuntje is het kinderlijke Prelude to Madness (welke niet meer is dan een adaptie an Grieg's Halle des Bergeskonigs)

Strange Wings is een geslaagde gooi naar popmetal.
Hall of the Mountain King (titelnummer) is subliem.

Verder zijn Legions, 24 Hours en Beyond the Doors.. top-Savatage metal-tracks, die het ook live zeer goed doen.

De ster is rijzende en op de aankomende plaat scoren ze keihard.

Geweldige plaat, de produktie is wat vlak, maar als je de plaat op een hoog volume draait klinkt hij toch lekker vet. Voor mij is dit toch wel een van de beter Savatage platen. Hierna werd het mij veel te sentimenteel en theater achtig vooral na Gutter ballad...

Het titel nummer zelf WAT EEN NUMMER....ik ga hem weer even draaien, schijt aan de buurvrouw !

elke keer als ik deze plaat hoor krijg ik een goed gevoel
ik het maakt mij elke keer weer blij
hall of the mountain king is een sterk nummer
ik weet de video clip nog met die dwerg super gewoon
en het nummer devastation knalt nog steedts
net als the price you pay
gewoon een klassieker

Dat titelnummer, dat is echt magistraal goed!

Absolute topklasse van een band als, savatage die hevig onder gedompeld is door zware kritieken en ook erg onderschat is en met dit album alles echt uit de ijskast haalt ,dat muziek met moderne trash en atmosferische klanken leeft en symboliek staat bij een band als:'savatage.
Het titel-nummer is door:jon oliva(mountain king),met agressie en alle ophef en excentrieke zang medogenloos en verstaat de angst en de agressie die revanceert met een opener als:"hall of the mountain king"die luminieus en bombastisch is, ook prachtige clip van de abdicatie van een af gevallen koning in het land van mystiek,dwaalsporen,dwergen en phoenixen.
De lamoryantie aan toonladders,het gevecht van melancholie,en het kamikaze gitaarwerk wat zeer goed uitgesponnen is door,cris oliva(helaas veel te snel in tampa,florida overleden door een auto-ongeluk en evenaart met een eddie van halen/randy rhoads,haalt hy echt met alle vernuft alles uit de kast.
Het plagiaat van deze trotse boekaniers van vergaande eeuwen geeft kuisheid en adoratie aan en daar kan zelfs het behagen van nummers,als strange wings,white whitch niet aan onderdoen.
De rauwe klanken ,van beyond the doors of the dark be-eedigen de broertjes:oliva(of moet ik zeggen vrij vertaald uit de gebroeders'grimm-sprookjes boek),dat de band kan spelen haalt alle zweepslagen uit je lijf en is het medaillon van pur-sang en af en toe,de enfant terrible...
Nee,dit is en was:Savatage-vaandeldragers van heavy-trasch-power-rock en veegt al je tranen uit je zakdoek en laat penitenties en vendetta's van hoogmoed van je spreken.
De band ademde tekort en bleef verdrinken, later in duplicaten,maar dit dobbert weg wat tijdloos blijft en navigeert naar meer als een nummer:24hours ago(machtig vocabulair,ziekelijke kreten en ijzing wekkend gitaarwerk),legions, haalt nog eens het zout uit je wonden en de methadon verschijnselen vinden in mij plaats.
Een nummer als:price to pay,gaat ondermeer over vergelding,pijn en verdriet en alles wat je zoveel al incasseren moest
Het nummer met zwanenzang goed in gezongen,van,ray gillen(badlands),excelleert samen met kathuarsis, jon oliva en doet mortuariums onberoerd laten en harten breken voor de gigollo's en introverte vrouwen met poema ogen uit venenzuela.
De concordia van tijd en grenzeloze respijt is aangekomen en zelfs het onstuimige intro,prelude to madness naar hall of the mountain king,((komt uit het geciteerde: berges konigs,edward krieg"peer gyut suite,en ook door een band als rainbow,stranger of us all),prima vertolkt.
Het nummer,devastation wat helaas te kort van inbreng is,is goed gedoseerd en ademt passie en imponeert liefhebbers van :iron maiden,gamma ray,dat een herinnering voort blijft leven als savatage die daardoor nooit dood bloed.(super band)|||

Een kleine twintig jaar geleden heb ik deze op vinyl kunnen kopen, in de uitverkoopbakken dan nog voor 200 BEF, een geluk voor mij en een stommiteit van die platenwinkel. Nummer vier is dit na het bijzonder triestige Fight for the Rock, ook gekend als “Savatage goes poprock” ten huize Spamalot.
Deze toont aan wat Savatage kan en later nog beter zou kunnen, opnieuw het gitaargeluid en –werk van Criss Oliva dat herkenbaar is uit duizenden. De sirenezang van broer Jon Oliva en het degelijke ritmewerk vullen goed aan. Vond ik het vroegere drumwerk eerder saai, dan bevalt het mij veel beter op dit album, een natuurlijke evolutie van alle groepsleden is logisch natuurlijk. Ik vind dit een goed album, een paar persoonlijke minpuntjes (waaronder Strange Wings) niet nagelaten. Het titelnummer blijft een geweldig stukje muziek. White Witch en Devastation staan op twee en drie.
Was de vorige plaat een blikkerige Fiatje waar van alles aan mankeert en waarvan je zo snel mogelijk afwilt, dan is dit al een deugdelijke VW. Later maakten ze Mercedessen.

Samen met Gutter ballet en Streets vormt dit album de absolute 3-éénheid van Savatage!! Wat een geweldige nummers staan er op dit album. De zang van Oliva is heerlijk intens en klinkt dan weer aggressief en dan weer vol emotie.
Ik hoor dat iedereen hier zich een beetje stoort aan de produktie. Ik heb naast de cd ook de vinyl uitvoering en ik moet zeggen dat laatstgenoemde frisser klinkt.

Echt een super titelnummer, voorafgegaan van een leuke variatie op Grieg.

Hier kan ik mij helemaal in vinden. Dat zijn ook exact de 3 beste albums (al kan ook Guuterballet bij dit drietal gevoegd worden). Bij Edge of Thorns and Handful of Rain sloeg de vlam minder over al heb ik ze wel in mijn verzameling eruit steken doen ze niet

Gutter ballet heb ik er ook bij staan hoor
Die mag uiteraard niet ontbreken!

Een van de meesterwerken van Savatage, alleen een nummer als Legions bezorgd mij al kippenvel net als Strange Wings,John en Criss Oliva in topvorm. De eenheid Prelude to Madness en Hall of the Mountain King is ook geweldig.24 Hrs. Ago en White Witch zijn de zwaargewichten op deze cd. Hoe mooi heavy rock en melodieus gitaarwerk/ pianospel samen kunnen klinken bewijst deze cd.

Gaat dat allemaal zien deze zomer: Jon Oliva's Pain die dit album in zijn geheel zal vertolken. Met Caffery als Special Guest.

Op Dokkem open air toch als ik me niet vergis? Samen met o.a. Death Angel die heel Ultra violence spelen. Het kan niet op!

Ook Dominici komt, de oud zanger van Dream Theater die twee geweldige solo cd`s heeft gemaakt met een eigen band. (eigenlijk heeft hij er drie gemaakt maar de eerste was acoustisch).

dit wordt een legendarisch dokkem open air in 2012 !!

Kaarten zijn binnen voor 013. Dat wordt

De gitaarsolo's in Beyond the Doors, Legions, 24 Hours Ago en Mountain King zijn onevenaarbaar.

Onwaarschijnlijk goede powermetalplaat dit.

Een van de mooiste albums van Savatage met de broertjes Oliva. Het is moeilijk om de beste song van dit album aan te wijzen. Het sterke 24hours ago, Legions (mooi bass introotje en een spannende opbouw), het ballad achtige Strange Wings en Devastation. Absolute knaller zijn het ultra zware Prelude to Madness en het daarop aansluitende Hall of the Mountain King. Bijzonder fraai gitaarwerk van Criss Oliva, zowel het riff alswel soleerwerk. En die maniacale stem van Jon Oliva eroverheen: geweldig. Zo jammer dat Criss Oliva is verongelukt in 1993.
Gelukkig houd broertje (nou ja…) Jon zijn muzikale erfenis in ere. Jon Oliva’s Pain (een soort van voortzetting van Savatage) gaat op drie plaatsen in Nederland dit album live spelen. Ik ben erbij in de Boerderij! Zie er enorm naar uit.
Dit album is een absolute klassieker en één van de beste albums van Savatage. Maximale score!

had deze plaat altijd in mijn walkman als ik naar school ging in 1987
legions the price you pay en white witch zijn mijn favorieten nummers

Kaartjes binnen voor De Boerderij, 4 juli. HOTMK wordt in zijn geheel gebracht, dus dat wordt genieten geblazen!

Dito
Wat ik jammer vind is dat er nooit een dvd is gekomen van het concert in 013 op 15 oktober 2010. Wellicht heeft het iets te maken met het overlijden van gitarist Matt Laporte.