Yes - Talk (1994)

Na Union dat een vreemde plaat blijft vind ik dit de echte opvolger van Big Generator. Maar minder, hoewel ik Endless Dream zeer de moeite waard vind, valt de rest me wat tegen. Toch speel ik hem meestal in z'n geheel af. Meestal wachtend op de Endless Dream suite, dat moet ik dan wel toegeven.

De invloed van Trevor Rabin is hier wel heel goed hoorbaar, overeenkomsten met zijn solo-album Can't Look Away zijn duidelijk aanwezig. Geen onaardig album. Naast het eerder genoemde Endless Dream vind ik Where will you be ook één van de betere nummers.

Dit is een verrassend sterke plaat en is het ook erg jammer dat de bijbehorende toernee nooit Europa heeft bereikt omdat die volgens de berichten best wel goed was. Dit is echt een plaat die je of leuk of niet. Ja, je moet van de 90125-Yes houden (of zoals ze in de VS worden genoemd YesWest) maar dan is dit toch wel het beste van die line-up. Staat in mijn ogen maar 1 zwak nummer op: Walls. Meegeschreven door Roger Hodgson en volgens mij in eerste instantie niet eens bedoeld voor dit album. Echt een beetje een left-over die er gerust af had gekund.

Ik ben zeer gecharmeerd van het Yesalbum "90125". Ik beschouw "90125" als de laatste goede Yes plaat. Wat daarna door Yes werd uitgebracht kan mij op één of andere manier niet echt bekoren, helaas maar waar 2*

Magnificaton vind ik ook nog wel aardig Hans.

Je zegt het zelf Marcel: "wel aardig" Maar ook niet meer dan "wel aardig"

Net een voldoende voor dat album, maar Talk is naar mijn gevoel matig.

Zijn wij het gelukkig met elkaar eens Marcel . Onze grote vriend Flipper denk daar kennelijk anders over, ok dat kan

Ik vind dit een erg onderschat album, vind het dan ook een goede voldoende waard!

Hoewel het moelijk te vergelijken valt vind ik het na "Fragile" het 1 na beste album van Yes (nipt voor Close To The Edge)

Sommige zullen dit wel vloeken in de kerk vinden maar dat is dan helaas pindakaas

Vooral Hans B zou met die uitspraak wel moeite hebben.

Maar Vigil je hebt gelijk, zwaar onderschat album. Zo hoog als jij dit album hebt zitten, staat hij bij mij nu niet maar dit album is het beste van het Rabin tijdperk

1)Want?


2)klopt als een bus!

Heel MuMe weet dat Hans van 'Close to the edge' houdt.

Ik ben nog kort hier, dus weet nog niet alles

maar dat is dezelfde als "land of confusion" en oldfield toch

Vergeet Deep Purple niet

Wat ik met de latere albums van Genesis heb, hebben jullie kennelijk met het latere werk van Yes. Daarom heeft Hans B dus geen moeite met die uitspraak!!

Ik heb pas het Yes album "Tormato" her-ontdekt (zie mijn bericht aldaar). Dit album "Talk" heb ik in 1994 aangeschaft, een paar keer gedraaid en vervolgens ook links laten liggen. Ook voor dit album zal waarschijnlijk gelden dat ik 'm een tweede kans moet gunnen . Ik moet nu alleen nog maar eens goed zoeken waar ik "Talk" gelaten heb . Ik heb 'm toch niet verkocht op één of andere rommelmarkt . Binnenkort kunt u mijn "second opinion" lezen .

Ongelovelijk lekkere plaat :O.... dit is de eerste plaat die ik hoorde van Yes, zij het in 2000, omdat ik in '94 nog maar 6 was .... maar één van de mooiste van Yes vind ik. Vooral de ellenlange gitaar stukken en het dromerige wat over de hele plaat weer terug komt vind ik fantastisch ........... mooiste nummers bijna alles op Walls na dan (ik sluit me bij ChrisX aan )

Ik heb een speciale extended version van "The Calling", die is helemaal schitterend , machtig mooie song net als de Endless Dream Suite. "I am waiting" is ook nog de moeite van het beluisteren waard. De rest is wat minder. 3,5*

Deze draai ik wat minder maar als ik hem opzet vind ik hem toch weer mooi, alleen Where you will be vind ik minder.

Deze cd is best aardig ondanks dat heel anders is dan bijv. Classic Yes. De nummers The Calling en Endless Dream vind ik het best. Bij het laatst genoemde nummer vind ik de combinatie van zang met Trevor Rabin en Jon Anderson erg goed. Wat ik alleen jammer is aan dit nummer is dat het hoogtepunt veel te snel komt. Hierdoor is de rest van het nummer minder om naar te luisteren. Al met al toch een goed album, beter dan Union in ieder geval.

zeer goeie yes cd die wat minder gekend is maar het lange nummer op het einde is een dikke 10 waard

Album gemaakt in de ''Owner Of A Lonely Heart'' samenstelling.
(Anderson,Kaye,Rabin,Squire& White)
Mede door alleskunner Trevor Rabin, die de plaat ook produceerde, is dit een stevigere Yesplaat geworden.Een vrij strakke plaat met melodieuze rock.
Wat gelijk opvalt is de geweldige productie.Rabin heeft echt gestreeft naar een fris open geluid.
Waar een album als Big Genearator(ook in deze samenstelling)volledig verzuipt in de oergladde productie,is Talk echt geslaagd.
Ook songmatig is de groep in goede doen,en verbaasde het mij dat het bij deze plaat en nog een tour bleef.
Anderson en Rabin vullen elkaar perfect aan en zijn nummers als The Calling, Real Love, het door Roger Hodgson geschreven nummer Walls en het kalme spirituele Where Will You Be(Anderson)
hele geslaagde bedenksels.
Toch draait het album op het vanouds lange Endless Dream.Een nummer in drie delen met een keur aan afwisseling.Van snoeihard naar heerlijk melachoniek.
Ik persoonlijk heb deze line-up hoog zitten.Het gaf de groep Yes net even wat meer ballen en een hedendaagsere sound.
Talk is uit de recentere jaren absoluut 1 van hun betere platen.

na een lange k....t periode is yes eindelijk weer terug met een album dat als geweldig omschreven kan worden.

ten minste door mij

Een buitengewoon juiste constatering van ChrisX. Hij schrijft iets, waar niemand sinds 2005 op is teruggekomen, maar wat ik in zijn lijn volmondig zal beamen: Talk IS de beste Yes cd van de periode met Trevor Rabin. En dat verdient dus

Ook de andere constatering is juist: Walls is weer één van de slechtste nummers ooit van Yes, daarvoor dan weer een heel punt er af.

Toch was ik blij met het einde van het tijdperk Rabin. Geef mij maar Steve Howe.

Van Rabin zul je geen last meer hebben want die doet alleen nog maar filmmuziek.
Toch vind ik Rabin niet per definitie een slechtere gitarist dan Howe.
Howe is subtieler, Rabin een stuk steviger.
Toch blijf ik vinden dat Rabin het instituut Yes een flinke schop onder de kont gegeven heeft. Ook al op 90125. Yes lekker fris de jaren 80 in.
En Steve Howe deed het trouwens niet veel anders met Asia begin jaren 80.
Maar Howe heeft nu eenmaal dat herkenbare Yesgeluid, en de beste platen zijn nu eenmaal met hem gemaakt.

Precies.

Na een jaar of 10 weer eens gehoord Veel me eigenlijk niet eens tegen, sterker, het klonk best goed.

Ik ken Yes uiteraard al jaren en jaren had ze verloren in de jaren 90
maar deze plaat was een zeer aangename verrassing
een van de mooiste nummers van Yes staat hier op
namelijk I am waiting, waanzinnig mooie gitaar solo
heerlijk gewoon weg

"Binnenkort" is inmiddels ruim drie jaar geleden. Gisterenavond "Talk (1994)" gevonden en weer gedraaid. Mijn mening blijft onveranderd. Aardig Yes album maar niet meer dan dat. Met pijn en moeite 3***

Bij Yes moet je altijd maar weer afwachten wat je voorgeschoteld krijgt, maar de release van Talk heeft mij aangenaam verrast. Talk is een heerlijk bombastisch album die je bij voorkeur moet draaien met de volumeknop enigszins open (maar niet te ver want dan word je omver geblazen).