menu

Tom Waits - Heartattack and Vine (1980)

mijn stem
3,94 (209)
209 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Asylum

  1. Heartattack and Vine (4:50)
  2. In Shades (4:25)
  3. Saving All My Love for You (3:42)
  4. Downtown (4:45)
  5. Jersey Girl (5:12)
  6. 'Til the Money Runs Out (4:25)
  7. On the Nickel (6:20)
  8. Mr. Siegal (5:15)
  9. Ruby's Arms (5:35)
totale tijdsduur: 44:29
zoeken in:
avatar van EttaJamesBrown
5,0
Ha bikkel2, wil jij hier eens op schieten? Het is mijn guilty pleasure van Tom.

avatar van bikkel2
4,0
Komt goed Etta. Ga 'm beetpakken.
Ik schuif 'm naar voren zelfs.

avatar van shimahero
5,0
Paar heel goede nummers. Maar alles bij elkaar vind ik het als album minder en dit niet zo vaak beluisteren

avatar van heartofsoul
4,5
Op een of andere manier raak ik op de muziek van Tom Waits niet zo snel uitgeluisterd, en zo kwam dit album weer eens uit het cd-doosje. Het is inderdaad een overgangsalbum (zijn zevende en laatste voor Asylum), met zowel mooie ballads die mij soms aan Randy Newman doen denken als meer elementaire en aardse nummers zoals hij die later steeds vaker zou brengen. En, al kan Waits, zangtechnisch gesproken, eigenlijk niet écht zingen (luister maar eens naar zijn debuut), hij weet met zijn stem een fantastische sfeer te creëren. Bovendien wordt hij terzijde gestaan door heerlijke musici, waarvan ik Ronnie Barron op piano en orgel wil noemen, en ook de orkestarrangementen zijn om te smullen. De liedjes van Tom Waits, vooral de afsluiter Ruby's Arms blijven bovendien mijn aandacht vasthouden. Verhoogd naar 4,5 *.

avatar van EttaJamesBrown
5,0
bikkel2 schreef:
Komt goed Etta. Ga 'm beetpakken.
Ik schuif 'm naar voren zelfs.


Dus......

avatar van bikkel2
4,0
Vakantie ! Dus eindelijk tijd om de schade in te halen.

avatar van bikkel2
4,0
Inmiddels ( eindelijk ) de revue gepasseerd.
Van de belofte aan EttajamesBrown deze naar voren te schuiven voor beluistering is niet veel terecht gekomen, mijn excuus daarvoor overigens.
Ga maar verder geen redenen noemen, is hier niet echt op zijn plaats. Evengoed nog altijd zeer nieuwsgierig naar zijn albums die mij nog niet bekend zijn.

Terzake dan maar:

Een op het gehoor toegankelijkere plaat van Waits, waar de produktie in vergelijking met latere albums eigenlijk vrij netjes is.
De opener en titelsong is vinnig en komt ook lekker binnen.
In Shades is een lekker bluesje, maar het wachten op Waits zijn gruizige strot is tevergeefs.
Een instrumentaaltje, leuk, maar ook niet heel bijzonder.
Saving All My Love For You is een pareltje.
Prachtig melanchonisch en qua sfeer helemaal goed. Tom met de billen bloot lijkt het.
Downtown is een song die lekker trekt en sleurt.
Feitelijk bleef hij van dit soort songs maken, maar werd het uiteindelijk grimmiger en primitiever vertolkt, soms net of het slagwerk bijv. buiten op een vuilnisbak werd gedaan.
Hier is alles uiterst herkenbaar en misschien omdat ik wat latere albums ken, daardoor net ff te netjes, maar Downtown deugt derhalve.
Jersey Girl is bekend, Springsteen speelde het een poosje live en dat is een groot compliment naar Waits toe vind ik dan weer.
Anderzijds......The Boss komt uit Jersey.
Till The Money Runs is weer bluessy en gruizig en On The Nickle is wederom gevoelig en mooi.
Strijkers die het invullen dit keer.
Op Ruby's Arms wordt dan gebruik gemaakt van een soort blazerskapel, die we weer goed kennen van In The Neighbourhood 3 jaar later.

Concluderend: Een Waitsplaat die er mag zijn, enkele fikse hoogtepunten heeft en voor mij vertrouwd genoeg klinkt.
Minpuntje In Shades ( Waits moet zingen goddomme )
De produktie is voor Waits doen wat aan de nette kant, maar wellicht moest hij daar nog achter komen.

Kom ik op 4 sterren uit. Coherente plaat.

avatar van lennon
4,0
Zo he, deze had ik even gemist in mijn Tom Waits ontdekkings reis. Dat is zonde want ik vind m meteen erg lekker!

Ik kwam bij de kringloop een partij tegen van 10 Tom Waits cd's, en dan alles vanaf plaat één. Groot deel had ik al, maar kon het niet laten liggen natuurlijk.
Dit album kende ik nog niet, en heb er met groot genoegen kennis meegemaakt.

Leuk, een Springsteen cover dacht ik bij Jersey girl, maar dat bleek toch even anders. Zo leer je nog eens wat.

Wat mij vooral bevalt aan de plaat is dat er heerlijke slow blues in zit, maar het blijft overal erg toegankelijk.

Overigens vraag ik me af of Prince geinspireerd is geweest door de hoes van dit album, toen hij de hoes van Controversy bedacht?

Gast
geplaatst: vandaag om 14:09 uur

geplaatst: vandaag om 14:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.