Blur - Blur (1997)

Ik vind Song 2 maar een k*tnummer, dus daarom houd ik mezelf voor dat het slechts 1/28ste van het album is...

Maar goed, sommige mensen zijn wel erg verstokt fan van een bandje.

Song 2 is leuk maar ik snap iets niet...in de originele clip zeggen ze : "WHOOHOOOO" en als ze gaan optreden zingt die gast: "whèhoooooooooo" of "wahooo"(wat lelijker klinkt). Ik mis de originele whoo hoo.

idd, song2 is wel het simpelste en stomste nummer wat blur heeft voortgebracht. Ik heb ook begrepen dat het ooit ontstaan was uit een grap....(en dat hoor je ook)

Ik weet niet goed wat ik met dit album van Blur aan moet. Ik vind dat er echt sterke nummers op staan zoals Beetlebum, You're so great, On your own (horen zelfs bij de beste van hun repertoire) en toch kan ik deze cd nooit volledig uitzitten (in tegenstelling tot 13 en Think tank). Ik vind hem zo wisselvallig en dan nog die song 2 erbij die je gewoon niet meer kan horen. Echt jammer en toch blijf ik het altijd proberen om daarna tot de constatering te komen van; nee, toch niet.

Ik vind het maar een matige plaat, heel onevenwichtig.
Enkele aardige nummers, maar ik vind het bij elkaar maar een zooitje.

Na The Great Escape was ik een beetje uitgekeken op Blur. Aanvankelijk vond ik dat een heerlijk album, maar de sjeuigheid ging er op een gegeven moment gewoon van af.
Later is dat weer bijgetrokken en toen vond ik het ook wel tijd worden om dit album eens te gaan beluisteren (die ik ten tijde van uitkomen links liet liggen).
Uiteraard kende ik de singles wel: Beetlebum vond ik gewoon Blur op zijn best en over het schreeuwerige Song 2 kon ik me maar geen mening vormen. Was dit nu leuk of was dit nu pure rubbish. Eigenlijk ben ik daar nog steeds niet helemaal uit.
Verder is dit een album waar ik net als bij The Great Escape een beetje op twee gedachten hink. Aan de ene kant staan er pakkende nummers op, maar aan de andere kant gaat het wat langs me heen.
Wat dat aan gaat vond ik het hierna allemaal wat spannender worden. Ik zie dit album dan ook een beetje als schakelmoment in de discografie van de band.

nou,hier hoor ik het ochtend en het nachtgevoel in terug en dan refereer ik naar Pink Floyd's Lp Atom heart mother en ook wel de sfeer van Animals maar toch muzikaal anders gebracht. Eindconclusie,experimenteel en gewaagd maar muzikaal zeer gevarieerd en de moeite om te beluisteren !

favorieten : you're so great,death from a party,strange news from another star,movin 'on !

Dat is een beetje het verhaal van opzwepende nummers met een simpele kreet. Zo ook Chelsea Daggers van the Fratelis en Bro Hymn Tribute van Pennywise.
Eenieder met het nodige bier achter de kiezen vind het klaarblijkelijk heerlijk om mee te bleiren op dergelijke nummers en ach.. we doen het zelf ook als we ze horen.

Maar tuurlijk.. je hebt gelijk over de simpelheid ervan.

Theme from Retro Prachtplaatje

Mooi gezegd, het is inderdaad een zeer aparte plaat, met wat bevreemdende muziek soms.
Song # 2 prima single, Beetlebum radiovriendelijk, voor de rest van het album moet je soms even doorbijten, maar als deze muziek zich in je muzikaal brein genesteld heeft, dan woont ze daar prima.
4 stars yes! ****

hoer hiielde ze vast op met britpop jammer maar ik hou van beetlebum song 2 en i`m just a killer for your love , hier lieten ze zien dat ze kunnen rocken

In de OOR top 100 van vorige maand staat BLUR 0 (!!) genoemd. Oasis daarentegen 4 (!!!) keer.................
Song 2 is onovertroffen, daar kan geen enkele plaat laat staan nummer van de Gallaghers tegen aan!

Doel je nu op die album top 100? Ik kan me niet voorstellen dat Oasis daar 4 keer in stond. Misschien 2 keer.

Maar Song 2 is een liedje, geen album. Op dit album staan ook wel betere nummers (Beetlebum, Strange News). Denk ook dat de Blur-platen wel wat minder impact hebben gehad (ze hebben ook niet echt een uitschietalbum) dan die van Oasis, al vind ik ze zelf wel leuker.

idd klopt het niet dat blur er niet in staat, maar dat is Oor-eigen, daar hebben ze namelijk weinig smaak en moeten ze doen wat platenbonzen zeggen.
Daarentegen is song 2 het enige nummer van blur waar menig oasis song zwaar overheen komt....Maar ik had al wel eens iets in die strekking gezegd hehehe.

Herhaling van het benadrukken van je eigen smaak heeft inderdaad weinig zin........je weet wel over smaak en twisten en zo.....we moeten de status van Blur inderdaad ook niet overdrijven......zelfs geen plaat in mijn top 100! .

Deze plaat was dan weer ongeloofelijk schrikken!!!! Ik heb er echt aan moeten wennen...maar eenmaal gewend

Na 'The Great Escape' en 'Morning Glory' van Oasis was ik geneigd om Oasis de betere band te vinden, maar na 'Be Here Now' van Oasis en deze van Blur zou Blur toch weer aan kop gaan.
Dit blijft toch mijn favoriete Blur plaat. Voor het eerst werd een stap terug gedaan van de typische Britpop sound die Blur beroemd had gemaakt. 'Blur' bevat nog steeds een paar van die nummers, maar ook werd er druk geexperimenteerd met andere stijlen en geluiden, waarbij de band werd beinvloed door Amerikaanse alternatieve rockbands als Pavement.
'Beetlebum' vind ik werkelijk een meesterwerk, fantastisch hoe dat nummer opbouwt. 'Song 2' is natuurlijk het bekendste nummer op deze plaat, niet representatief voor de rest maar wel een pakkend punk achtig nummer. 'On Your Own', 'You're So Great' (gezongen door Graham Coxon), 'Death Of A Party', 'Look Inside America', 'I'm Just a Killer For Your Love' en 'Strange News From Another Star' zijn ook fantastische nummers die blijven fascineren, hoe vaak je ze ook hoort.
4,5*

"Blur" is het derde reguliere album, dat ik probeer van Blur. Het album begint goed. "Beetlebum" is één van de mooiste liedjes, die ik op dit moment ken van Blur. Vervolgens komen er vier liedjes van een, mijns inziens, hoog niveau. De absolute uitschieter van dit viertal is voor mij "On Your Own". Daarna zakt het niveau van het album. Het middenstuk, en daartoe reken ik even de nummers 6 tot en met 10, vind ik op dit moment erg matig. Nummer 11, "Look Inside America", vind ik weer fantastisch. De drie laatste nummers van het album vind ik redelijk, maar na de eerste luisterbeurt nog niet fantastisch (hoewel de laatste minuten van "Essex Dogs" wel weer erg leuk zijn).

Natuurlijk kan ik na slechts één luisterbeurt nog niet veel over het album zeggen. Op het eerste gehoor spreekt "Blur" mij iets minder aan dan "Modern Life Is Rubbish", en kan het zeker niet tippen aan "Parklife". Mocht ik mijn mening nu al in een score willen uitdrukken, dan kwam ik uit op een score van 3,25*, een dikke 3* dus. Ik ga echter nog niet stemmen, omdat ik denk, dat het album nog wel een beetje zal groeien. Of het album echter ooit dezelfde plaats in mijn hart verovert als "Parklife", durf ik te betwijfelen.

Een redelijk album.

Na meerdere luisterbeurten kan ik, volgens mij, mijn waardering voor "Blur" redelijk in een score uitdrukken. Ik geef voorlopig 3 sterretjes aan een album, dat, zoals gezegd, erg sterk begint met "Beetlebum". Een andere absolute favoriet van het beginstuk van het album is "On Your Own".

Daarna begint voor mij het vervelende stuk van het album. De nummers 6 tot en met 10 blijf ik ook na meerdere luisterbeurten erg matig vinden. Ik kan normaal gesproken wel tegen redelijk harde gitaren, maar op dit album maken die geen positieve emoties bij mij los. Ik weet niet, hoe ik mijn mening over dit deel van het album beter onder woorden kan brengen.

"Look Inside America" vind ik echter weer fantastisch. Dit nummer, met mooie zang van Damon Albarn, raakt me wel. Daarna komen een paar redelijke nummers. Het laatste gedeelte van "Essex Dogs", het gedeelte na de stilte, doet me weer even glimlachen, en zorgt ervoor, dat het album voor mij in ieder geval positief wordt afgesloten.

Ik heb tot nu toe drie reguliere Bluralbums beluisterd. Binnenkort zal ik "The Great Escape" eens proberen. Ik hoop, dat ik dat album iets beter kan waarderen, dan het middelmatige album "Blur".

En tóch, blijft het nummer het heel goed doen op feestjes en met uitgaan, ook al is het niet van dezelfde kwaliteit en klasse als de andere nummers.. vind ik Song2 toch een briljant nummer, ondanks zijn simpliciteit. Of nou ja briljant, gewoon lekker rockend en in een aanstekelijk jasje getrokken.

ah ja, het doet het altijd wel goed. en het is idd ook niet rampzalig slecht gelukkig. Maar gewoon als je het vergelijkt met andere nummers van de band..... Het is nog altijd 1000 keer beter dan welk bon jovi nummer ook hahaha

Fijne afwisseling van stijlen. Catchy popnummers als 'Beetlebum' en 'Look inside America' naast het lo-fi juweeltje 'You're so great'. Het beste nummer van dit album vind ik het duistere 'Death of a party'. Heel soms komt er een song voorbij die wat mij betreft achterwege had mogen blijven ('Movin' on' bijvoorbeeld), maar overall een prima plaat.

Het beste Blur nummer staat mijn inziens hier op: 'Beetlebum'. Ik heb het album al vanaf z'n release. Ik vind het zeker een van de meest avontuurlijke en beste albums van Blur.

Ik had het niet beter kunnen zeggen, voor mij de beste Blurplaat, er staat echt niets minder op.

Ik vind deze plaat de inleiding voor de teneergang van Blur.

Opent erg sterk, maar wordt daarna te experimenteel, en dus vrij ontoegankelijk voor veel mensen.

Ik hou daar best wel van, maar op een of andere manier is dit het niet voor me.

Heb de cd sinds een jaar of 10 weer eens goed beluisterd, en heb besloten dat ik m maar ga verkopen op marktplaats. Heb de speciale editie, met daarop 6 tracks van het concert uit Utrecht (wel een leuke toevoeging) maar deze cd staat stof te happen bij me..

Wel jammer hoger dan 2,5 kom ik dus niet...

Voor mij is dit een typische overgangsplaat. Met deze plaat wisten ze zichzelf opnieuw uit te vinden, waarna ze op 13 en en met name Think Tank als herboren klonken. Ik kan me voorstellen dat je die platen minder vind, je moet er maar net van houden. Zelf vind ik bijna alles van Blur wel de moeite waard.

Tink Tank, die ik maar erg matig vind, dateert al van 2003.... bestaat deze band nog wel?
Dit hier vind ik bij uitstek hun allerbeste plaat, een muzikale schot in de roos!

Ik vind dit ook een sterk Blur-album temeer omdat ze een nieuwe richting insloegen, ze hadden evengoed een kopie van hun vorige succesalbum "The Great Escape" kunnen uitbrengen.
Inderdaad vrij experimenteel en op het eerste gehoor chaotisch, maar na meerdere luisterbeurten vallen de nummers in de juiste plooi, "Beetlebum", "Country Sad Ballad Man" en "Death of a Party" zijn gewoon uitstekende songs. Al begrijp ik niet wat velen zo fantastisch vinden aan "Song 2", Blur heeft beslist betere nummers gebracht.
Ik geloof dat Blur een reunie plant.

geen slechte plaat. hier en daar hoogstaand materiaal