menu

AC/DC - Let There Be Rock (1977)

mijn stem
4,05 (516)
516 stemmen

Australiƫ
Rock
Label: Atlantic

  1. Go Down (5:20)
  2. Dog Eat Dog (3:30)
  3. Let There Be Rock (6:12)
  4. Bad Boy Boogie (4:29)
  5. Overdose (6:03)
  6. Problem Child * (5:24)
  7. Crabsody in Blue (4:39)
  8. Hell Ain't a Bad Place to Be (4:20)
  9. Whole Lotta Rosie (5:27)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 40:00 (45:24)
zoeken in:
avatar van frolunda
4,0
IJzersterk album waarvan ik het grootste gedeelte natuurlijk allang kon maar desondanks,voor wat voor reden dan ook nooit gewaardeerd heb.Samen met Powerage vind ik dit het sterkste AC/DC album met Bon Scott.Het titelnummer en Whole Lotta Rosie zijn hier de klassiekers maar Overdose,
Hell Ain't a Bad Place to Be en Problem child zijn niet veel minder en hoor ik net zo graag.
Verder natuurlijk een heerlijke productie (al vond ik qua geluid de opvolger nog beter klinken) en ook het gitaar-tandem Angus en Malcolm Young en zanger Bon Scott zijn hier heerlijk op dreef.
Blijft gewoon een erg fijne plaat om te draaien.

Arbeidsdeskundige
Let There Be Rock en Whole Lotta Rosie zijn de hoogtepunten van dit tijdloze album.

avatar van nlkink
4,0
Voor mij telt dit album nog wel wat meer hoogtepunten dan de twee die hierboven genoemd worden. Ik heb nog ergens het originele in de muziekwinkel gekochte cassettebandje liggen waarop i.p.v. Problem Child het nummer Crabsody In Blue op de tracklist staat. Ik heb ook al in de posts van 2016 gelezen wat de oorzaak hiervan is.
Dit terzijde, een album dat over bijna de gehele linie sterk is. Qua productie is Problem Child misschien een vreemde eend in de bijt, maar het blijft een ijzersterk nummer. Misschien dat ik de opener een van de zwakkere broeders vind, maar nog lang niet zo erg dat ik 'm skip.

avatar van Boenga
5,0
nlkink schreef:
Misschien dat ik de opener een van de zwakkere broeders vind.

Geen liefhebber van orgasmes...?
?

avatar van nlkink
4,0
Dat heb ik nergens beweerd, Boenga. Aardig nummer, meer niet.

avatar van gigage
4,5
Van mij mogen ze nog wel eens down in hun ziel gaan zoeken om deze rauwe energie terug te vinden. Muzikaal (op de zang na) licht de band en hun riffs nu meer in het verlengde van de Rolling Stones. Geef mij deze overstuurde Go Down maar.

avatar van AbleMable
5,0
Mijn favoriete AC/DC album en ook gelijk mijn favoriete Hard Rock album. Eerlijker en Heerlijker is er niet.

avatar van Broem
4,0
AbleMable schreef:
Mijn favoriete AC/DC album en ook gelijk mijn favoriete Hard Rock album. Eerlijker en Heerlijker is er niet.


Absoluut. Voor mij de openbaring op hardrock gebied. Op m’n zolderkamertje, versterker op 10 en luchtgitaar...tot m’n pa het zat was en de stop beneden omdraaide. Back to reality. Luister er nog steeds erg graag naar.

avatar van AOVV
4,5
Schitterende plaat van AC/DC, naar mijn mening hun beste met Bon Scott, en misschien wel tout court. Enkele iconische songs zijn hierop te horen, met in de eerste plaats natuurlijk Whole Lotta Rosie, over een zwaarlijvige dame uit Tasmanië waar Scott ooit 'ns mee onder de lakens is gedoken, naar verluidt. Grappig en ook een beetje raar om daar dan een song over te schrijven, misschien, maar 't is wel een geweldige rocker.

De titelsong hoeft daar haast niet voor onder te doen, en blijkt een hommage aan Chuck Berry, die Bon Scott als grote roerganger van de rock 'n roll zag. Zes minuten duurt de song, openend met een geweldige riff die maakt dat het nummer van de eerste seconde al niet meer stuk kan. Overdose gaat dan weer over het verslaafd zijn aan een vrouw. Die songtitel heeft een helaas wat ironische bijklank door de dood van Bon Scott in 1980.

Op de originele, Australische versie staat Crabsody in Blue, dat voor de internationale release werd vervangen door Problem Child. Die song stond ook reeds op de voorganger (zowel de Australische als internationale release), maar ik prefereer de versie met Problem Child; heerlijk nummer!

Een slechte track is in geen velden of wegen te bekennen, zelfs geen matige. Waar de voorganger al een interessante combo tussen rock 'n roll en blues liet horen, is dat hier nog verder verfijnd en geperfectioneerd. De gitaarsolo's van Angus Young zijn weergaloos, met zijn broer als klankbord (een erg sterke combinatie). De zang van Bon Scott klinkt geïnspireerd, energiek én krachtig. Het drumspel van Phil Rudd is puur vakmanschap. Tot slot was dit ook de laatste plaat met bassist Mark Evans, die een kort na de release werd vervangen door Cliff Williams. Die laatste maakte zelfs al zijn opwachting voor een videoclip van Let There Be Rock.

4,5 sterren

avatar van Pitchman
5,0
AOVV schrijft dat het nummer 'Crabsody in Blue' , dat voor de internationale release werd vervangen door 'Problem Child' . Maar ik kocht in ''79 deze elpee , geperst in Duitsland , dus europese persing met 'Crabsody in Blues' als tweede nummer van plaatkant twee. Toen de cd uitkwam , hebben ze die van de amerikaanse tracklist overgenomen wereldwijd. Dus oorspronkelijk staat Problem Child echt niet op Let there be Rock maar op Dirty Deeds. Waarom , is mijn een raadsel.

avatar van riesj68
5,0
40e sterfdag Bon Scott. Ongelooflijk, dit staat nog als een huis!

R.I.P.

4,5
geplaatst:
Na jaren weer eens opgezet,blijft een geweldig album.

Na Highway to Hell is het allemaal een stuk minder geworden.
Geen enkel album na 79 komt ook maar in de buurt van het oude werk met Bon Scott.

avatar van aerobag
3,0
Liefhebber van de karakteristieke hard rock sound zonder al teveel pretentieuze poespas? Luister je graag naar repeterende akkoorden met een sterk voortdrijvende kracht, gecomplementeerd door raggende solo’s? Een zanger die met zijn stem net zou kan laten gieren als de gitaren waar hij tegenop zingt? In dat geval: Let There Be Rock. Maar in alle serieusheid, alhoewel dit album niet per se in mijn straatje ligt, vind ik het een behoorlijk consistent en lekker onvervalst Rock ’N’ Roll album.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:57 uur

geplaatst: vandaag om 04:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.