menu

Slayer - South of Heaven (1988)

mijn stem
3,93 (287)
287 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Def Jam

  1. South of Heaven (4:58)
  2. Silent Scream (3:06)
  3. Live Undead (3:50)
  4. Behind the Crooked Cross (3:14)
  5. Mandatory Suicide (4:05)
  6. Ghosts of War (3:53)
  7. Read Between the Lies (3:20)
  8. Cleanse the Soul (3:02)
  9. Dissident Aggressor (2:35)
  10. Spill the Blood (4:49)
totale tijdsduur: 36:52
zoeken in:
avatar van bennerd
3,5
Confessor schreef:
(quote)

...

En toch zie ik SoH als het logische vervolg op RiB, er was meer nagedacht over composities en speltechnisch zat het 1 en ander beter in elkaar.


Ik ben het daar volledig met je eens, Confessor.

Hiermee is een geniale stap gezet: van de knallend harde nummers op Reign in Blood, naar de dreigende, bij de keel grijpende nummers van dit album, die tot nu toe mijn favoriet van Slayer is, en tot mijn favoriete platen aller tijden hoort.

Deze plaat heb ik nu al een hele tijd, (RiB heb ik kort geleden gekocht), en het is een echte groeiplaat. Weer een verschil met Reign in Blood. Reign in Blood slaat direct in, dit is genialer. Eerst lijkt het een saaie plaat, maar hij blijft in je hoofd zitten, en dan kun je er niet meer rond.

Het begint al met South of Heaven, waarop heerlijke gedrumd wordt, imo. En vanaf het moment dat het toch iets saaier wordt (want, ondanks alles wat ik net geschreven heb, daar lijdt deze plaat toch redelijk aan) komt er een spetterende solo, en hier komt weer een verschil met RiB: bij die plaat vind ik de solo's soms... hoe zeg je het... echt "op" het nummer geplaatst, compleet onverwacht, en, ook al zijn ze van enorm hoge kwaliteit, daardoor minder dan op deze plaat. Hier komen de solo's naadloos voort uit het nummer, en dat geeft een veel beter effect.

Geniale plaat dus, om het in het kort te zeggen.

avatar van wizard
2,5
Als ik het me goed herinner, heb ik een paar jaar geleden ook al eens een poging gedaan dit album te kunnen waarderen. Afgelopen tijd heb ik het nog maar eens geprobeerd. Weer mislukt.
Van Slayer ken ik eigenlijk alleen Reign in Blood, dat ik erg ben gaan waarderen, en dat daarmee de meetlat is geworden waarlangs ik andere albums van Slayer leg. Uiteraard ben ik ook niet naar Reign in Blood gaan luisteren om de zang van Tom Arayas, maar op South of Heaven is die zang toch wel echt een spelbreker. Met name als de beste man een woord een beetje uit begint te rekken of een toon twee seconden probeert vast te houden vind ik het wel heel treurig worden.
Die zang begint uiteraard ook op te vallen op dit album omdat, in vergelijking met Reign in Blood, het tempo naar beneden is geschroefd. De riffs klinken gelukkig nog steeds heel erg Slayer, maar over het algemeen mis ik toch de energie, het manische van Reign in Blood. Het album begint al matig met het titelnummer, en tegen het einde vind ik het wel heel gefragmenteerd worden, ook door de misplaatste Judas Priestcover die ik niet goed tussen Cleanse the Soul en Spill the Blood vind passen.

Ik laat dit album in het vervolg maar weer links liggen.

2.5*

avatar van west
4,5
In tegenstelling tot die andere favoriete plaat van Slayer voor mij, Seasons in the Abyss, beginnen ze hier met de - ook hier - geweldige titelsong. South of Heaven is een pak minder snel dan wat je kreeg te horen op Reign in Blood, maar dit nummer is dreigend en heeft prachtige riffs en zelfs melodie. 'Gelukkig' knallen we daarna lekker ouderwets door met Silent Scream: een sterk nummer met lekkere solo's. Het laatste nummer van kant A Mandatory Suicide is inmiddels een klassieker. Wat een solo!

Opvallend is dat er meer afwisseling in tempo zit, waardoor de solo's, riffs en drums een goede plek in de mix hebben. En die zijn juist vaak zo goed. Dat is ook weer mooi te horen op de opener van side B, het sterke Ghosts of War. Erg lekker klinkt Cleanse the Soul. Ook slotnummer Spill the Blood springt er wat uit, ook door de gave drums. Maar minder goede nummers staan er niet op dit album en ook de productie staat als een huis. Hierdoor en door de songkwaliteit, de afwisseling, de gave solo's en riffs en drums is dit toch echt een topalbum van Slayer.

avatar van Kondoro0614
4,0
Het is even wennen na Reign in Blood om Slayer in een plaat te horen als South of Heaven, zeker als het erop lijkt dat Araya er voor gekozen heeft het wat rustige aan te doen, want zoals hij in Reign in Blood zijn longen er bijna uit schreeuwde komt hier toch het wat lievige gedeelte van Araya vrij. En dan kom ik toch wel op de conclusie dat dit vierde album van Slayer niet hun beste werk is maar over het algemeen blijft het een vrij goeie plaat en houden ze het niveau en tempo over het algemeen nog erg hoog. En ook voor mij is de plaat 'Dissident Aggressor' erg tegen gevallen wat ik jammer vind en ik ben er waarschijnlijk wel van overtuigd dat dit tot nu toe nog het minste werkje is van het viertal.

Tussenstand:

01. Reign in Blood
02. Show No Mercy
03. Hell Awaits
04. South of Heaven

avatar van lennert
3,0
Ik zie helemaal in waarom de fans hier toen niet tevreden over waren, maar vind het alsnog een fijne afwisseling van de vorige twee snelheidsmonsters die in al hun intensiteit op mij gewoon als bijzonder saai over kwamen. De toename van wat meer mid-tempo tracks zorgt er in ieder geval voor dat het geheel wat meer ademt en een stuk minder vermoeiend is om te luisteren, maar legt toch wel duidelijk bloot dat Araya echt een bijzonder zwak zanger is. Dat Silent Scream dan ook nog eens een anti-abortus lied is (want ja, Katholieke zanger...) doet het geheel ook nog eens geen goed. Toch vind ik de openingstrack erg tof en kan ook Behind The Crooked Cross mijn goedkeuring best krijgen. Dissident Agressor kan ik Priest overigens nog maar heel matig in herkennen en het wordt per album ook steeds meer duidelijk dat King echt een rampzalig slecht sologitarist is in vergelijking met Hanneman.

Alsnog best aan te horen, maar niet mijn ding.

Tussenstand.
1. Show No Mercy
2. South Of Heaven
3. Reign In Blood
4. Hell Awaits

avatar van RuudC
2,5
Ouch, deze valt toch wel even hard van zijn voetstuk... Enkele songs die ik voorheen als favorieten had, blijken bij deze (her)luisterbeurt erg saai te zijn (Mandatory Suicide) of lopen uiteindelijk gewoon vast (titeltrack). Silent Scream doet het nog het beste, al vind ik het grappig dat het een anti abortus statement is. De rest is dodelijk saai. Doordat Slayer op een lager tempo speelt, moet het meer van de sfeer hebben en valt Araya best wel hard door de mand als zanger. De productie is ook vrij dof en de solo's lijken valser en valser te worden. Geen idee wat de heren in hun hoofd hadden, maar dit is een flinke stap terug na Reign In Blood.


Tussenstand:
1. Show No Mercy
2. Reign In Blood
3. Hell Awaits
4. South Of Heaven

avatar van andnino
3,0
Ik heb het me anders herinnerd, maar ik moet me toch bij de voorgaande meningen aansluiten, en ik verlaag mijn score zelfs met een halfje. South of Heaven is echt een goed geschreven nummer, en zo staan er nog wel een paar niet verkeerde nummers op deze plaat. Maar de zang doet het allemaal weinig goed. Ook ben ik geen enorm fan van de productie op deze plaat. Misschien is het een groeier, maar ik hoor hem toch zeker niet voor het eerst, en ik vraag me ook af waarom ik deze nog vaker zou moeten luisteren als dit genre zoveel te bieden heeft waarvan ik zeker weet dat ik het goed vind (inclusief enkele albums van Slayer zelf).

De tussenstand:
1. Reign in Blood
2. Show No Mercy
3. South of Heaven
4. Hell Awaits

Gast
geplaatst: vandaag om 15:45 uur

geplaatst: vandaag om 15:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.