Bram Vermeulen & De Toekomst - Doe het Niet Alleen (1981)

Ik ben al JAAREN hier naar op zoek!!!!
Is dat ondertussen op CD verkrijgbaar???

.. ik hoop het écht..

Heb em ondetussen )

Heb dit album in mijn top 10 gezet maar zou eigenlijk het hele werk van wijlen Bram in de top 10 willen hebben. Wat een tekstschrijver. De belgen wisten 'm op waarde in te schatten. De meeste nederlanders pas weer posthuum. Wat was ie ook goed in dat programma van Martin Simek niet?

Van jongs af aan was ik al gefascineerd door de muziek/persoon van Bram Vermeulen (met 'van jongs af aan' bedoel ik werkelijk 14 jaar). Vooral de plaat Rode Wijn kon me raken en doen lachen en in heerlijke melancholische buien doen belanden. Nu jaren later leer ik deze plaat kennen en word ik weer compleet overdonderd. Wat een geniale plaat; die teksten! dat - best wel terug hedendaagse - electrokantje in Marijke, ... Al enkele dagen luister ik haast non stop naar Kant 2. Stuk voor stuk klassiekers, als je 't mij vraagt.
Grote favorieten: het eerder genoemde 'Marijke' (kan iemand me overigens de relatie uitleggen tussen de twee 'Marijke's' die Bram in zijn leven heeft uitgebracht?), Het gaat je niet aan (sublieme, duistere tekst!), Het is gedaan deel 2 (een droef sluimerend besef van hard leven en fysiek ouder worden), Een voor een, ...
Standbeelden voor die man!! In goud en marmer en belegd met robijnen...
(heb daarnet mijn eerdere 4-quotering gewijzigd in een 4,5)

Oh ja en iemand zou die nummers op youtube moeten zwieren! Dat kunnen ze tenminste terug in the picture komen. Of een volwaardige en intense covergroep starten. Ik ben kandidaat-muzikant!

Zeer aardige plaat van Bram en Co. Onder die co valt o.a. de legendarische gitarist Jan de Hont

"Verveling" zingt Bram Vermeulen in 1981. Is vervelen nog mogelijk in 2020 ?

2e worp van Bram Vermeulen & de Toekomst en een verbetering t.o.z. van het debuut.
Op één of andere manier klopt het allemaal wat meer.
Muzikaal wat hechter, kienere arrangementen, nog altijd gretig, maar tekstueel gitzwart.
Bram Vermeulen is nooit van de echt vrolijke boodschap geweest. Hij lijkt het meest comfortabel als hij onderwerpen aanhaalt als pech, dood, bureaucratie, ouder worden of simpelweg niet begrepen worden. Hij belicht de donkere rauwe kantjes van het leven.
Muzikaal is het interessanter, want gaat hij wat minder huppelig te werk dan op het debuut en gaat meer de diepte in. Ondanks de vaak gehanteerde new wave (in die periode populair) wordt het toch wel heel duidelijk dat hij meer een kleinkunstenaar is dan een popmuzikant. Chapau trouwens voor 'de Toekomst', want de veelzijdigheid is een grote plus.
Maar zijn stem en boodschap zijn zo krachtig dat een minimale begeleiding eigenlijk al genoeg is. Iets wat hij uiteindelijk ook ging doen.
Ik meen dat de 3 platen met 'de Toekomst' geen overweldigend succes was, maar ook als soloartiest bleef hij in ons land onterecht wat onbegrepen. In België bleek dat een heel ander verhaal.
Maar dit is een heel aangename plaat.