Bram Vermeulen & De Toekomst - Doe het Niet Alleen (1981)
mijn stem
31 stemmen
Nederland
Pop
Label: RCA
-
Ik Heb het over Liefde (3:25)
-
Maak Jezelf Wat Wijs (3:53)
-
Het Is Gedaan Deel 1 (2:41)
-
(Neem Me) Zoals Ik Ben (2:16)
-
Vreemdeling in Bed (3:36)
-
De Burokraten (2:30)
-
Een voor Een (4:17)
-
Marijke (3:32)
-
Het Gaat Je Niet Aan (3:45)
-
Verveling (2:40)
-
Alles Is voor Niets Geweest (3:26)
-
Doe het Niet Alleen (2:45)
-
Het Is Gedaan Deel 2 (1:33)
3
geplaatst: 19 december 2025, 20:21 uur
2e worp van Bram Vermeulen & de Toekomst en een verbetering t.o.z. van het debuut.
Op één of andere manier klopt het allemaal wat meer.
Muzikaal wat hechter, kienere arrangementen, nog altijd gretig, maar tekstueel gitzwart.
Bram Vermeulen is nooit van de echt vrolijke boodschap geweest. Hij lijkt het meest comfortabel als hij onderwerpen aanhaalt als pech, dood, bureaucratie, ouder worden of simpelweg niet begrepen worden. Hij belicht de donkere rauwe kantjes van het leven.
Muzikaal is het interessanter, want gaat hij wat minder huppelig te werk dan op het debuut en gaat meer de diepte in. Ondanks de vaak gehanteerde new wave (in die periode populair) wordt het toch wel heel duidelijk dat hij meer een kleinkunstenaar is dan een popmuzikant. Chapau trouwens voor 'de Toekomst', want de veelzijdigheid is een grote plus.
Maar zijn stem en boodschap zijn zo krachtig dat een minimale begeleiding eigenlijk al genoeg is. Iets wat hij uiteindelijk ook ging doen.
Ik meen dat de 3 platen met 'de Toekomst' geen overweldigend succes was, maar ook als soloartiest bleef hij in ons land onterecht wat onbegrepen. In België bleek dat een heel ander verhaal.
Maar dit is een heel aangename plaat.
Op één of andere manier klopt het allemaal wat meer.
Muzikaal wat hechter, kienere arrangementen, nog altijd gretig, maar tekstueel gitzwart.
Bram Vermeulen is nooit van de echt vrolijke boodschap geweest. Hij lijkt het meest comfortabel als hij onderwerpen aanhaalt als pech, dood, bureaucratie, ouder worden of simpelweg niet begrepen worden. Hij belicht de donkere rauwe kantjes van het leven.
Muzikaal is het interessanter, want gaat hij wat minder huppelig te werk dan op het debuut en gaat meer de diepte in. Ondanks de vaak gehanteerde new wave (in die periode populair) wordt het toch wel heel duidelijk dat hij meer een kleinkunstenaar is dan een popmuzikant. Chapau trouwens voor 'de Toekomst', want de veelzijdigheid is een grote plus.
Maar zijn stem en boodschap zijn zo krachtig dat een minimale begeleiding eigenlijk al genoeg is. Iets wat hij uiteindelijk ook ging doen.
Ik meen dat de 3 platen met 'de Toekomst' geen overweldigend succes was, maar ook als soloartiest bleef hij in ons land onterecht wat onbegrepen. In België bleek dat een heel ander verhaal.
Maar dit is een heel aangename plaat.
* denotes required fields.
* denotes required fields.