Stephen Stills - Carry On (2013)

David Crosby heeft Voyage, Graham Nash kwam met Reflections en Neil Young met de eerste Archives. Dan kan natuurlijk Stephen niet achterblijven. Het gaat om de inhoud, maar ik had wel even een originelere titel voor het album gezocht.
Ben wel benieuwd en zonder dat ik de nummers die hierop staan heb vergeleken met die op de eerdergenoemde verzamelboxen staan, bevat het veel unreleased materiaal. Dat maakt zo'n box alleen maar interessanter

We zijn onderhand drie jaar lekker gemaakt met berichten over hoeveel opnames Stills wel niet had, dus ik ben wel een beetje teleurgesteld over het aantal rarities. Ook het werk met Hendrix is tot een minimum teruggebracht, zelfs 'White Nigger' staat er niet op. E.e.a heb ik denk ik ook al wel.

Het zou bijv. leuk zijn als de versies van 'Carry On' en 'I Give You Give Blind' van Replay afkomstig zijn. Zal wel niet, aangezien er gewoon 'Questions' bij staat.

Zal desondanks graag de portemonnee trekken en ik twijfel er niet aan dat hier een boel fantastische muziek op zal staan. Stills was tussen 1969-1972 zo'n beetje de beste artiest alive m.u.v. zijn Canadese vriend.

'White Nigger' staat er inderdaad niet op. Gek genoeg moet daar een goede master van zijn en geniet het nummer toch enige populariteit.

Ik ben benieuwd naar de mastering van deze boxset. Wat betreft Rhino kan het namelijk raak of mis zijn. Positief voorbeeld daarvan is'Jerry Garcia - Garcia'(1972) en een negatief voorbeeld is 'Graham Nash - Songs For Beginners', waarbij een jaren 80 synth drum het geheel ontsierde.
Veel muziek heb ik al in mijn bezit. Het is dus afwachten of de mastering en voor mij onbekende nummers de aanschaf rechtvaardigen.
Wellicht komt er nog een andere release uit en ditmaal met meer bijzondere demos en dergelijke.

In een interview zei Stills dat dit alles is dat de moeite waard is. Hij heeft ook expres vier cd's gedaan i.p.v. drie om het niet opnieuw te hoeven doen. Dit spreekt eerdere berichten over de grote hoeveelheid aan opnames natuurlijk wel erg tegen.

Ik weet niet of Rhino naast Just Roll Tape, Pieces en deze box nog meer outtakes e.d. wil uitbrengen. Zo onwijs veel zullen ze er wel niet van verkopen. Een liveplaat van Manassas is wel nog steeds een gerucht.

Een liveplaat van Manassas (optreden Amsterdam?) zou fantastisch zijn. Ik denk dat deze box verder de laatste release met ouder materiaal van Stephen Stills zal zijn. Toch voelt het als 'niet helemaal compleet'.
Overigens kan het ontbreken van Hendrix& Stills composities (ook) te maken hebben met de Jimi Hendrix estate. Ik kan mij herinneren dat ik daar iets over heb gelezen.

Hier heb ik onwijs lang naar uitgekeken. Stephen Stills werd niet voor niets captain manyhands genoemd, hij was de meest productieve en veelzijdige pion van het trio. Stephen Stills had alles in zich om uit te groeien tot één van de grootheden uit de popmuziek, maar die status heeft hij enkel tussen 1969 en 1971 gehad.

Wat mij zo fascineert is dat Stills eigenlijk vanaf het begin van zijn carrière al ontzettend goed was. Archives toont aan dat Neil Young duidelijk moeite had om een eigen stem en geluid te vinden. 'Travelin'' laat een jeugdige Stills tokkelend op z'n gitaar horen. Het is helemaal geen slecht nummer, ook al klinkt zijn stem nog wat onwennig (en slaat een keer over). Dat klinkt een stuk veelbelovender dan bijvoorbeeld Youngs vroege '(I'm a Man and) I Can't Cry'.

Twee jaar later zingt hij al de sterren van de hemel met een rauwe whiskeystem op 'High Flyin' Bird'. Ook binnen Buffalo Springfield was hij zeker aanvankelijk al een stuk verder in zijn ontwikkeling dan Neil Young. Blijkbaar was al het geschikte onuitgebrachte werk al op de Buffalo Springfield boxset beland. Het is jammer dat een box als Carry On op twee gedachten hinkt: enerzijds moet het een carrièreoverzicht bieden, anderzijds azen fans op zoveel mogelijk rarities.

De bootlegcollectie kan duidelijk nog niet weg. De hoeveelheid rarities uit zijn topperiode is ietwat tegenvallend. De demo van '49 Reasons' is bij verzamelaars al wel bekend. De backwards gitaar gaat nergens heen en de flow van het nummer loopt niet lekker. Ook 'Who Ran Away' is niet echt sterk met flauwe leadpartijen die een soort tweede 'Marrakesh Expres' moeten voorstellen. 'So Begins the Task' is vervolgens niet beter dan het origineel, maar het is wel met een mooie zachtere stem gezongen. 'The Lee Shore' swingt de pan uit, maar dit is toch echt een Crosby nummer. Stills probeert soms zijn eigen fraseringen, maar hij heeft niet het jazzy melodische gevoel van Crosby.

Opmerkelijk dat 'No-Name Jam' gewoon een instrumentale jamversie van 'White Nigger' is. Stills zei in een interview dat hij er spijt van had dat hij dit nummer niet meer af had gemaakt. Is hij vergeten dat er een zanglijn van is of vindt hij die niet goed genoeg (die is namelijk wel een beetje rommelig)? 'The Treasure' is een meer piano gedreven versie van één van Stills alltime beste nummers. Het intro boet wat aan kracht in, maar de coupletten en refreinen klinken interessant. Het is wel even wennen, omdat ik zo gehecht ben aan het origineel. Nog verrassender is 'Do For the Others', zou er dan toch opgenomen zijn tijdens Stills' 1971 tour?

Ook leuk dat er vrij uitgebreid wordt stilgestaan bij het ondergewaardeerde Stills uit 1975. 'Know You Got To Run' en 'Crossroads/You Can't Catch Me' zijn waardevolle toevoegingen aan Stephen Stills Live (1975), waarbij 'Crossroads' iets meer opschuift naar de Creamversie. Verder vind je hier 'Black Coral' in de CSNY versie, en die klinkt duidelijk beter. Het ontgaat me waarom er geknipt is in 'Cuba Al Fin', maar nu hoef je in ieder geval niet meer op zoek naar Havana Jam.

Toch merk je op disc 3 wel dat de kwaliteit van de muziek langzaam terugloopt. Stills heeft zijn niveau uit de jaren 70 nooit meer gehaald zoals disc 4 ook bewijst. Ook uit deze latere periode zijn er onuitgebrachte nummers die hier ontbreken. Desondanks is er wel een mooie samenhangende selectie gemaakt. 'Girl From the North Country' klinkt hier overigens wel veel zuiverder dan in de HMH in 2009.

Al met al ontbreekt er nog wel een en ander. 'I Give You Give Blind' had bijvoorbeeld de versie zonder strijkers mogen zijn. De digitaal opgenomen 'Cherokee' ontbreekt ook. Er is tevens een spetterende live versie voor de BBC (Old Grey Whistle Test) van 'Go Back Home'. Het is meer een carrièreoverzicht voor mensen die nog weinig van Stills in huis hebben. De diehards ontkomen er echter niet aan om Carry On ook te kopen. De geluidskwaliteit is zoals altijd top. Ik kon de boxset gelukkig goedkoop krijgen (€33,-), dus ik zal mijn eisen wat bijstellen.

Carry On geeft wel hoop voor de toekomst op live materiaal van Stills en CSNY.

Bedankt voor je uitvoerige review. Ik twijfel echter nog steeds over de aanschaf en dat heeft alles te maken met het feit dat ik al veel Stills materiaal in huis heb. Drie mogelijke redenen om hem wel aan te schaffen zijn: booklet/teksten/foto's, onbekende nummers/versies en de geluidskwaliteit. Rhino remasters zijn veelal van hoog niveau.
Overigens is het goed om te weten dat 'White Nigger' er wel in de één of andere vorm op staat.

Als ik naar de tracklist kijk, dan vallen een aantal dingen op. 1. Het beste songmateriaal is afkomstig uit zijn vroegere periode (t/m 1975) 2. Hij heeft in de loop van de jaren meer toeters en bellen aan zijn muziek toegevoegd, waar in het begin een en ander meer akoestisch van aard is

Ik kom er via dit boekje achter dat het nummer Spanish Suite uit 1979 is. Staat ook op Man alive! uit 2005, maar is dus een oude opname. Wel erg goed nummer trouwens..

Zeer de moeite waard van het aanschaffen trouwens. Ik heb wel de meeste nummers nu voor de zoveelste keer, maar ja, het klinkt super en er staan toch weer nieuwe nummers tussen (voor mij tenminste). Ik heb me er inmiddels maar bij neergelegd dat de heren de nodige euro's los weten te krijgen met al die heruitgaven... Het feit dat de drie boxjes van crosby stills and nash nu netjes naast elkaar staan is ook wat waard

Ik heb ook bootlegopnames van nog één of twee eerdere versies van 'Spanish Suite'. Die zijn nog niet helemaal af.

@ Marjet: Ik kan niet altijd kiezen welk album ik ga draaien en dan is zo'n boxset ook een prettige optie. Neemt niet weg dat het niet om een tientje gaat. Misschien kun je eerst wat nummers beluisteren. Het boekje is grotendeels door Daniel Levitin geschreven. Zijn tekst is academisch en muziektheoretisch. Ik vind dat dan wel interessant, maar academici hebben soms moeite om om te schakelen als ze voor een breder publiek moeten schrijven. Af en toe ratelt Levitin een beetje door en hij overdrijft behoorlijk (Stills baseert zich echt niet bewust op Griekse modi, had niet zomaar academicus kunnen worden en is ook echt niet zó'n wonderbaarlijke gitarist als hij doet vermoeden).

Had in plaats van nog een keer 'Dear Mr. Fantasy' trouwens liever Stills' versie van 'Come Together' gehad. Die zijn uit dezelfde periode en qua sound vergelijkbaar.

Dat heb ik nu ook, een beetje twijfels over de aanschaf om dat ik veruit het meeste al heb, van Stills, Buffalo Springfield en CSN&Y. Dat gevoel had ik bij Crosby en ook Nash minder. Die boxen heb ik trouwens ook pas wat later gekocht.

Mijn hofleverancier Amazon.co.uk vraagt 36 pond voor eigenlijk 4 cd's, waar je 80% al van hebt, als je het goed nagaat. Ik vind dat nogal aan de forse kant. Ik geloof dat ik daarom ook nog even wacht.

Ik heb 'm besteld toen wowhd 15% korting op alles gaf, dat is de goedkoopste optie. Die actie zullen ze binnenkort wel weer herhalen. Normaal kost de box daar 40 euro.

Ik kan van de vergelijkbare verzamelsetjes van David Crosby en Graham Nash ook erg genieten zonder dat ik per nummer hoef te weten of ik die versie ook al ergens anders heb staan. Uiteraard heb je altijd wel doublures en ieder maakt hierover zo zijn eigen afwegingen, kan ik me ook best voorstellen. Dit setje gaat er zeker komen, nu nog wel ergens tegenkomen voor een leuke prijs. Over 4 weken loop ik in Amoeba (LA) rond, dus dat wacht ik sowieso nog maar even af. 35 á 40 dollar lijkt me netjes.

Uitstekend carrièreoverzicht, maar net zoals bij Reflections van Nash vind ik sommige keuzes opmerkelijk. Zo staat er niets van Illegal Stills op, terwijl dat nu ook weer geen rampzalige plaat was, en vind ik het vreemd dat de enige track van After The Storm het wat matige Panama is. Bovendien staan er te weinig niet eerder uitgebrachte nummers op.

Hoe dan ook, ik ga de komende dagen veel plezier aan deze set beleven. Stills was een van de grootste talenten van zijn generatie, dat bewijzen zeker de eerste twee discs. Verder heeft Stijn al een uitstekende beschrijving gegeven, waar ik weinig aan toe te voegen heb. Behalve dan dat I Give You Give Blind volgens het boekje juist wel de versie zonder strijkers is (de Replay-versie dus).

CD en boekje erbij gepakt en je hebt gelijk! Ik had aanvankelijk nog steeds zoiets van 'ik hoor ze toch echt'. Omdat ze op de originele versie zo prominent aanwezig zijn, hoor ik ze er in m'n hoofd eigenlijk nog steeds bij.

@Running On Empty:

Wow, Amoeba. Werkelijk het paradijs op aarde voor muziekliefhebbers. Zou je ons wat kunnen vertellen over je ervaringen (wanneer je weer terug bent in Nederland)?

On topic:
Het geluid van Rhino-uitgaven is over het algemeen van hoog niveau. Veel op 'Carry On' is eerder verschenen op remasters uit begin (Stills 2) en midden (Stephen Stills, Manassas, Stills) jaren negentig. Het album 'Crosby, Stills & Nash' heeft in 2006 nog een her-uitgave gehad. Hoe klinkt het geluid nu, zeker vergeleken met toen?

Nu ik erover nadenk. 'No-Name Jam [Previously Unreleased]' is een minder confronterende titel dan 'White Nigger'. Mogelijk is dit de reden dat men niet heeft gekozen voor het op het internet circulerende nummer.

De Replay-versie is iets beter, maar het blijft een van de mindere tracks op CSN. Ik had liever de alternatieve versie van Carry On gehad (ook te vinden op Replay).

Ik heb m beluisterd.
Ben aangenaam verrast, het klink fris.
Het meeste kennen we allang maar toch is het een goede aanvulling.

4****

Ook gewoon niet de verlengde versie van Bluebird....

Plaatjes zeggen meer dan woorden en ik ben al diverse malen in Amoeba geweest dus kijk eens op Amoeba Los Angeles Pictures - kamerado.nl .... Heb je er vragen over stuur dan even een PM.

On topic: De laatste concerten die ik van Stephen Stills heb mogen zien met CSN zong hij helaas zo vals als een kraai. Daar mogen we hem uiteraard niet op afrekenen met zo'n repertoire. En dan is dit zelfs een 4 CD verzamelaar in tegenstelling tot die van Crosby en Nash die ieder een 3 CD verzamelaar uit hebben gebracht. Het verleden van Stills is dus wellicht nog wat rijker. Deze hoort uiteraard naast die andere 2 in de kast, zelfde vormgeving qua artwork ook.

Ik hoop alleen wel dat ook het geluid van de diverse oudere nummers dik in orde is.

Ja, mooie verzameling! Kan niet anders zeggen. Zeker voor wie nog niets van de man heeft, kopen zou ik zeggen.

Doe er een halfje bij
4,5*

@ Running On Empty:
Ontzettend bedankt voor de foto's. De omgeving van Amoeba is ook zeer inspirerend en vol muziek-historie.

On topic: de Doors remasters van 2007 klinken fantastisch, ook de oudere albums. Ik denk dat het vroegere materiaal van o.a. Buffalo Springfield op dit album dan ook behoorlijk is opgepoetst en beter klinkt dan eerder.

Ook maar eens begonnen aan deze set. Het gewicht ligt natuurlijk wat aan de voorkant, net als bij Crosby & Nash, waardoor deze box ruimschoots is voorzien met het materiaal van Stills dat ik goed tot zeer goed te pruimen vind.

Ben echt letterlijk pas bij het vierde liedje of zo, maar Travelin' is al een erg leuke opener, dat net eerlijk gezegd beter is dan bijvoorbeeld de Elektra Demos van Neil Young. Ben benieuwd naar de rest.

'Black Coral' is echt enorm verbeterd. Heerlijke baslijn en zelfs Neil Young voegt wat toe in de harmonie! Als het verschil op elk nummer van Long May You Run zo was geweest, was het als CSNY-album stukken beter geweest. Dan konden de vullertjes ook nog vervangen worden door C&N nummers.

Dames en Heren, ga er even voor zitten, want hier gaat een goede beoordeling komen, van mij, bij een Stephen Stills album!

Ik laat me niet altijd positief uit over Stephen Stills. Zijn liedjes van 1966 - 1972 vind ik echter onwijs goed, al komen ze op album niet altijd goed uit de verf, zijn eerste solo album vind ik behoorlijk teleurstellend, zeker als je de nummers vergelijkt met de live uitvoeringen uit 1970 en de demo's van de Just Roll Tape.

Stills grootste hits en bekendste nummers uit die tijd staan op de eerste twee CD's, 45 stuks in totaal. Leuke toevoegingen zijn de Demo Travelin', die beter is dan de eerste paar demo's van Neil Young. Daarnaast High Flying Bird, wat re-mixen van Buffalo Springfield nummers en wat ander Demo werk. Daarmee is deze box in dezelfde stijl als die van Nash. De box van Crosby volgde een wat andere aanpak, met de rarities op een derde schijf.

Jammer is dat So Begins the Taks er alleen in demo vorm op staat, een live versie uit 1969 of de album versie had ik liever gezien. Ook mis ik de Fred Neil cover die wel op wat CSNY bootlegs staat. Eigenlijk is het gros van de nummers op de eerste twee CD's gewoon steengoed, natuurlijk bekoort niet alles me, maar toch. Voor CD 1 en 2 kom ik uit op 4,5 ster.

Dan begint de 'mindere' periode van Stephen Stills. Waar zijn maatjes Crosby & Nash er nog een paar erg goede albums uit weten te slepen tot eind jaren 70 lukt het Stills maar sporadisch een goed nummer te schrijven. Dat vertaalt zich uiteraard direct naar deze boxset, voor de volgende 40 jaar zijn er slechts twee CD's te vullen, slechts 37 nummers en dan ook het gros uit de periode CSN en Daylight Again.

Waar ik de meeste platen van Stills' hand niet om aan te horen vind (Thoroughfare Gap, Right By You) of zelfs maar amper ken (Illegal Stills) staan er verspreid over deze albums (en uiteraard de albums die hij met CSN(&Y) maakte) toch nog een hoop zeer goede nummers, met name uit de periode CSN (1977) en Daylight Again. Opvallend daarbij is dat hij voor nummers als Dark Star en Turn Your Back on Love voor de live uitvoeringen gaat. Erg leuk is ook de CSNY versie van Black Coral.

De inbreng van de laatste 30 jaar van Stills's carrière is wel erg summier, maar desalniettemin de moeite waard, zoals Ol' Man Trouble, ook al gaat ie af en toe net iets over het randje, Girl From the North Country en Feed the People. De nummers van CD 3 en 4 variëren over het algemeen tussen absoluut geweldig (Dark Star) tot goed te pruimen (Haven't We Lost Enough) en zeer twijfelachtig (My Angel, Spanish Suite). Wel mis ik nummers van American Dream, Driving Thunder of Got it Made hadden hier ook wel op gemogen, of zou dat komen omdat Neil Young meegeschreven heeft? De beoordeling van deze twee CD's komt derhalve op 3,5.

In totaal kom ik daarbij uit op een 4. Die beoordeling is gebaseerd op de nummers die er op staan en dingen die ik mis, niet zozeer op de persoon Stephen Stills, of het verloop van zijn carrière en zijn gehele catalogus.

Deze boxset is (mede door zijn opbouw) wel een goede weerspiegeling van Stills: een groot talent en vakman die na een bijzonder sterk begin van zijn carrière, door drugsgebruik en een ernstige vorm van zelfoverschatting afzakte naar een has been in de jaren 80 en 90. Toch nog af en toe nog een wereldnummer uit de mouw schudde en in zijn nadagen gretig gebruik maakt van zijn back catalogue en vaardigheden op de gitaar en nu met name live zijn successen viert (samen met zijn maatjes Crosby & Nash).

Deze box verdient zeker een plaatsje in mijn CD-kast. Samen met die van Crosby & Nash. Een goed carrièreoverzicht van Stephen Stills, ook al is het niet helemaal compleet mag in niemands platenkast ontbreken.

Inmiddels dus ook toegevoegd aan de collectie, een indirect verjaardagscadeautje. Boekje geeft wat interessante achtergrondinformatie, maar er worden wel af en toe wat te veel veren in zijn reet gestoken (dat hij 8 jaar voor Rapper's Delight al een soort 'rap' nummer heeft opgenomen bijvoorbeeld).

Al met al een mooie verzorgde box. Niet zo goed als die van Nash, maar zeker van het zelfde niveau als Crosby.

De afgelopen dagen nog eens de revue laten passeren. Een fraai carrière-overzicht en ongeveer 30% is niet eerder uitgebracht. In mijn optiek trekt het ook recht dat het na Manassas afgelopen was met Stills.

Toch mist er wel een boel, bijvoorbeeld:

Outtakes voor SSII (dat een dubbelaar zou worden, veel materiaal werd meegenomen naar Manassas)
Thoroughfare Gap akoestisch
Onuitgebracht album uit 1979
CSN - How Have You Been
Bluebird akoestisch live 1969
So Begins the Task in een meer complete versie, of live 1969
Manassas live
Fred Neil covers: Everybody's Talkin' en Dolphins
It Won't Go Away akoestisch live
CSN(Y) - Isn't it So

Na CSN (1977) en diverse keren tijdens de 80ies zijn er ook diverse pogingen gedaan voor een CSN-album. Daarnaast hadden ze bij eigenlijk alle albums meerdere nummers achter de hand. Kortom: er is volop materiaal aanwezig, dat we nu waarschijnlijk nog maar mondjesmaat zullen horen, als we het al te horen krijgen. Na Manassas live en CSNY @ Fillmore zal het wel zo'n beetje gedaan zijn, vermoed ik.

Desondanks fijn om Stills in een nieuwe context te horen en zo zijn ontwikkeling te volgen.

In afwachting van Archives 2 de andere boxen maar eens uit de kast getrokken. Het blijft jammer dat dit meer een repertoire-overzicht is dan een archiefbox. Veel van de nieuwe mixes klinken ook niet wezenlijk anders. Nu kwam deze box pas na de Buffalo Springfield box, CSN-box, Demos en Pieces, waardoor er weliswaar al een hoop van Stephen Stills was gebruikt, maar toch is er nog veel materiaal dat op de plank ligt. Van Stills is ook bekend dat hij soms nachtenlang doortrok in de studio.

Er zijn ten minste professionele opnames uit 1971, 1972 (Manassas), 1974 (de tour waar Stills Live op gebaseerd is), 1975 en 1976. En van CSNY nog eerdere opnames uit 1969 en 1970. Er hadden best wat meer liveversies op gemogen in plaats van de studio-opnames. Het handjevol live opnames dat deze set telt is uitstekend. In 1971 tourde hij met de Memphis Horns en Steven Fromholz. Die tour is wat over de top en megalomaan en de Horns gaan je op een gegeven moment flink op de zenuwen werken. Ik houd ook niet van Fromholz' zware Texas-accent, maar Stills was daar zelf wel in zijn prime.

En van het afgewezen CBS-album uit 1979 en 1980 had toch minimaal de solo-versie van Southern Cross gebruikt kunnen worden?

Nash schudde recent nog een cd'tje demo's uit zijn mouw, Stills zal daar ook kasten vol van hebben.

Misschien dat Neil hem kan helpen met een online archief?