Fungus - Fungus (1974)

Een tijdje heel populair geweest deze folkrock groep uit Nederland . Met onvervalste roots uit de Nederlandse en Ierse volkskunst. Kaap' ren varen was hun grootste hit en staat op deze toen goed verkochte debuut lp. Nederland was even Fungus & Folk minded in 1974.

Kaap'ren Varen is natuurlijk meer dan alleen een hit van Fungus, het is bovenal een evergreen waarvan ze gewoon een erg geslaagde vertolking maakten. Dat geldt overigens voor de gehele elpee, met zijn Hollandse A-kant en zijn Brits/Ierse B-kant. Hier en daar is de meligheid wat hoog te noemen (Garrenkwak), maar wat overheerst zijn de sterke uitvoeringen (naast Kaap'ren Varen zijn daar De Ruiter, Irish Girl en Farewell To Whiskey).

Latere albums zouden meer eigen werk bevatten. Deze is evengoed ook een mooie 3½* waard.

Vind ook dat hier veel sterke nummers op staan en garrenkwak is een volendams liedje over een garnalenvisser.

Heb helaas maar 1 cd van Fungus waar bina alle liedjes op staan die ze gemaakt hebben.
zal hem tzt. toe voegen, dat is pas een mooie dubbelaar.

Fungus was ooit , in de 70er jaren , een redelijk populaire folkpop band met oa. Fred Piek ( later in de Amazing Stroopwafels) drummer Louis De Beij en oa. gitarist Sido Martens .
Kaap'ren Varen was zelfs nog een hitje .
Op dit debuut staan een aardig stel songs waar het eerste gedeelte bestaat uit typische folkmuziek uit Nederland . Beetje huppelig , maar ook melodieus en dragend zoals in Rijke Boer en De Ruiter .
Het 2e gedeelte bestaat voornamelijk uit Ierse songs waarvan Farewell To Tarwathie door de emotie en de fraaie zang een hoogtepunt is . Het album luistert lekker weg en de groep lijkt tegenwoordig wat vergeten te zijn .
In het genre is dit zonder meer een heel fraai Nederlands produkt .

Ik sluit me helemaal aan bij bikkel2. Lekkere cd met folkmuziek.
4*

Fred Piek is na jaren stilte weer terug, nu optredend met ex-Ygdrassil Linde Nijland en Bert Ridderbos: Agenda ‹‹ Roots aan de Zaan - rootsaandezaan.nl (zie 7 april 2013). Te verwachten valt divers Fungus materiaal.

bikkel2zegt: Helemaal mee eens! Ik was blij als een kind toen ik dit album in een 2e hands platenzaak vond en vervolgens opzette. Eindelijk eens een Nederlandse band die zich niet blind staarde op haar Engels/Amerikaanse voorbeelden. Ik vind hem nog steeds zeer genietbaar (en volgens mij is ie niet gedateerd). Toch vond ik hiervan nog een overtreffende trap bij hun opvolger "Lief ende leid" (geheel Nederlandstalig en daarmee meer 1 geheel) en 'Wind tegen' van Wolverlei (superlatieven schieten tekort!).

onlangs gekocht , altijd gedacht dat dit leuke muziek was. En voor sommige blijkbaar wel. maar ik verkoop hem weer. vreemde muziek.

Op cd postman?

nee , op lp.

kom 0.5 erbij. is zo slecht nog niet, maar nog steeds te koop

Omdat ik echte, echte folk uit West-Europa op lp wilde hebben, ben ik ooit eens flink op zoek gegaan. Uiteraard kom je dan ook uit op het Nederlandse Fungus.

De mannen hebben nagenoeg geen eigen nummers aangedragen en spelen op kant a een selectie aan Nederlandstalige volksliedjes en op kant b een selectie aan Engelstalige volksliedjes.

Ik kan niet zeggen dat het me echt diep in mijn hart raakt dit.

Kan gebeuren Mssr Renard.

Ik vind het nog altijd een fijn album.
Waarschijnlijk mijn eerste aanraking met folkmuziek.
Als nieuwsgierig bikkeltje zat ik vaak in de LP verzameling van mijn zwager te struinen.
Ik was vaak bij mijn 12 jaar oudere zus en haar man te vinden toendertijd. Zal zo'n beetje begin jaren 80 geweest zijn dat ik deze even leende en ik vond het aanstekelijke muziek. Met name de stem van Fred Piek viel mij in positieve zin op.
Het 2e /Britse Ierse gedeelte is altijd wel mijn favoriet gebleven.
Knap staaltje van inlevingsvermogen. De internationale allure is er wel van af te horen. Prima muzikanten ook.
Drummer Louis Debij werd meer een sessiedrummer en zat oa. achter de drumkit bij voorstellingen van wijlen Martine Bijl.
Moet nog altijd de opvolgers beluisteren.

Ekte folk - tja da's dit dus njet. Dit verhoudt zich tot da real thing net als Hazes tot Leo Ferré. Het merkwaardige is evenwel dat meerdere lieden in het gezelschap rond deze band, ik noem bijv Rens van der Zalm, wel degelijk met andere musici echte folk hebben gemaakt, bijv in het alom gewaardeerde Wolverlei - er zijn folkies die zeggen dat dit de beste NL folkband ever was. Feit is dat een van de musici in de band echt multi-instrumentalist was en er in slaagde om zelf een nyckelharpa te bouwen.

Ook CCC Inc, jazeker banden met Doe Maar, destijds wonend in een commune - we hebben het over early 70s - in de Peel moet vernoemd worden. Deze lp ooit gekocht voor 1 of 2 euro voor het prettige bierelierlied Kaapren varen - maar daar blijft het bij; vergeleken met bijv Fairport Convention is dit flets en qua speelvreugde komen ze nergens in de buurt van CCC Inc of het vergelijkbaar populariserende RK Veulpoepers BV - Diarree (1978) - MusicMeter.nl

CCC Inc met Ernst Jansz en Joost Belinfante toch?
Een paar jaar terug nog eens een docu van gezien.
Die zaten een paar jaar op elkaars lip inderdaad.
Ik moet toegeven dat ik maar met weinig folk uit ons land bekend ben.
Er zal ongetwijfeld traditionelere en meer puurdere folk zijn, maar die is mij niet bekend.
Kaap'ren Varen was een kleine hit.

Als Fungus al geen echte folk is, dan schiet Nederland wel erg tekort.
In Duitsland kom je al een stuk verder met folkbandjes. Vanuit Scandinavië komt ook een hoop leuks.

Ik herinner me dan nog de band De Kift. Maar ik ken die verder niet.

De diehard-folkies vonden Fungus niet puur (puristisch) genoeg en ook te veel een gebaar naar het grote publiek. In mijn kennissenkring zaten meer folkmusici die veelal lacherig deden over Fungus en die me ook de indruk gaven dat de folkscene niet zo groot was en dat een vaste betrekking belangrijk was, omdat je anders niet rondkwam. Denk ook dat het komt omdat er in NL in 70s/80s niet echt een markt was voor folk. Heb me laten vertellen dat je mid 70s een band als Fairport Convention bijv kon boeken voor 3000 - 3500 florijnen.

De folk-traditie is in Scandinavië ook veel sterker; muziek maken, zelf instrumenten bouwen en spelen met de matties uut 't durrep is daar een echte traditie - veel liedjes hebben ook typische namen, zoals polka van schele Henk uit Nergenshuizen; ooit in Zweden een spelmannsträff bijgewoond: honderden vedelaars en nyckelharpisten (strijkinstrument met toetsen), indrukwekkend. Interessant is ook de blend van folk met prog en (snuifje) jazz van Kebnekaise.

In NL kreeg je bands die aanhaakten bij US muziek (C&W, bluegrass, cajun): Tumbleweeds, Allez Mama, Captain Gumbo (uit de as van Toontje Lager); weer later kreeg je Pater Moeskroen en die vreselijke (ge wit da'k nie kan loate) Rowan Hezze.

Grappig deze recente discussie rond Fungus. Destijds vond ik het prettige muziek en nu stuit ik er op in de jaarlijst 1974 van Oor waarin het album Fungus prijkt op een gedeelde 46e plaats.
Ik heb zelf geen album(s) van de band en het album is nergens te streamen. Alleen een paar nummers op Youtube.
Misschien nog ergens te koop.

heel vaak in de tweedehandsbakken te vinden.

Leuk om hier deze discussie te lezen.
Eind jaren 70 heel wat folk festivalletjes bezocht en vooral veel later heel wat platen gekocht. Fungus stak er commercieel wat boven uit, maar kwalitatief vind ik dat niet. Maar ze wisten op het juiste moment te scoren. Dat blijkt ook wel dat ze mee mochten doen op de plaat Zing Je Moerstaal waar een gedicht van W. de Vries op muziek werd gezet.
Fungus bracht nummers uit de breedte van de folkmuziek en miste , vind ik, daardoor wel een eigen geluid. Het klink nu bijna wat gedateerd aan.

In die tijd waren er veel folkgroepen, de meeste totaal vergeten. De dubbel cd Dutch Rare Folk uit 2007 is een prachtig tijdsdocument. En hieruit blijkt dat er ook een aantal erg originele bands waren, die niet echt onderdeden voor bands uit het buitenland. Ik noem daarbij Chimera (ook wel de Nederlandse Malicorne genoemd), Deirdre, Tail Toddle, Wolverlei en Crackerhash. Maar wat te denken van Whitsuntide Easter, de christelijke band met maar één album dat één van de meeste gezochte albums ter wereld is. En natuurlijk ook Gerard van Maasakkers toen nog een echte folkie.
De muziek van deze artiesten/groepen is vaak wat origineler en komt iets dichter in de buurt van de Engelse groepen (Planxty, Steeleye Span, Fairport Convention, Pentangle) of de Franse (Malicorne, Tri Yann, Alan Stivell).

Terug naar de plaat van Fungus : kant 1 is duidelijk commerciëler, terwijl ik kant 2 duidelijk kwalitatief veel beter vindt. Daar raakt men zeker de kwalitatieve groepen mee aan. Enkel zal men Fungus vooral herkennen aan de nummers van kant 1.

Ja, op Fairport gemodelleerd, de zanger klinkt ook wel wat als Richard Thompson, maar wat mij betreft  smaakvol gedaan en goed geproduceerd. De Engelstalige kant is wel beter.