Jan Swerts - Anatomie van de Melancholie (2013)

Bijzonder dat dit door Universal Music is uitgebracht...

Echt een belachelijk mooie plaat dit, heeft zeker nog kans voor nog een verhoging. Ik heb hem voor zes euro bij de Free Record Shop gekocht, echt goedkoop. Minimale klanken maar iedere klank is raak, dat is het belangrijkste.

Amai da's een koopje, heb hem persoonlijk nooit tegengekomen onder de 19€ en ben uiteindelijk gezwicht...

Wat een plaat! Meer woorden hoef ik er niet aan te besteden, dit is iets om te koesteren. Zijn debuut was ook al zo'n prachtplaat.

Omdat het voor mij altijd goed werkt als ik referenties lees die ik wel ken, toch maar een poging dit in een kader te plaatsen, hoewel dat eigenlijk onbegonnen werk is... Ergens tussen Mark Hollis, Sufjan Stevens, Sigur Ros, Yann Tiersen, Philip Glass en Nils Frahm. Hoewel ik me meteen realiseer dat ik er Jan Swerts gruwelijk mee tekort doe. Prachtig!

en ik slaap lekker op deze muziek!!

Prachtig album. Zojuist een aantal nummers voor de derde maal beluisterd. Ik kan me helemaal vinden in die melancholische pianotonen en dan ben ik niet eens een liefhebber van de meeste pianomuziek, kun je na gaan. Jan Swerts mag dan wel Engels zingen, maar de zang voelt abstract aan. Haast zoals Sigur Ros. Emotionele muziek zonder dat overduidelijk om de traan of lach wordt gevraagd. Ik hou nog een beetje een slag om de armen. Dit soort muziek wil op den duur nog wel eens saai worden. Het album zou echter zo maar eens een half puntje of twee kunnen stijgen in mijn achting.

Verder vind ik de namen die Tony noemt, erg passend. Dat zijn ook de namen waar ik aan denk als ik dit album beluister.

De titel van dit album trok mij naar dit topic. Bijzonder.
Had nog nooit van dit album gehoord maar gezien bovenstaande recensies toch maar eens gaan luisteren binnenkort, zal dan wel via Youtube moeten in eerste instantie.

Heb dan uiteindelijk zelf ook de vinyl-versie aangetroffen bij Fnac voor 9€, ook niet slecht...

Vinyl inderdaad voor 10€ te vinden in o.a. Fnac Gent.

Avant-garde, pop of toch vooral neoklassiek, wat vinden jullie?

Ik zou zeggen eerder neoklassiek, maar het heeft in mijn ogen wel wat van alles. Maar wat het ook mag wezen het blijft een prachtplaat zonder weerga. Ik heb de man ooit live (en hij speelt maar zelden live) gezin op het dak van een parking in Bornem en het was ook nog eens vrij mooi weer, zeer intiem en prachtig maar dat is niet moeilijk te geloven veronderstel ik .
Wat staan hier toch allemaal mooie nummers op, De Doden Die Nog Levend Zijn, Gevallen Daar Of Daar ...
Een heel verdiende 4,5 voor dit (toch maar weer) Belgisch talent.

Kippenvel bij 'Meer is er Niet' - snel meer luisteren van deze man...

Monsieur' blij dat je mijn tip van lang geleden toch hebt opgevolgd en je zeker niet liet leiden tot de gedachte dat je een nederlandstalige zanger voor de voeten kreeg geworpen
Snel ontdekken zou ik zo zeggen en vergeet zeker zijn andere album 'Weg' niet. Die is al even mooi.

Er is een nieuw album aangekondigd later dit jaar van Jan Swerts getiteld Schaduwland.

Dankjewel. Waarom geef je trouwens niet de volle mep aan dit album?

Dat gaat nog komen misschien, is alweer even geleden dat ik hem nog eens heb opgezet. Zijn andere album heb ik al wel de volle mep gegeven want die zit net iets dieper in m'n systeem.

Ontzettend aangenaam getroffen door zijn nieuwe album Schaduwland. Meteen in zijn repertoire gedoken en vandaag enkele keren Melancholie geluisterd. Van dezelfde schoonheid en meteen de volle mep. Dat gebeurt me niet vaak maar dit is werkelijk subliem. Muziek om stil van te worden. Het grijpt je vanaf de eerste tonen en laat je niet meer los. Lees bovenstaande associaties van bands waar Jan goed naar heeft geluisterd. Niks mis mee. Max Richter komt ook nog bij me op als vergelijk. Wat maakt 't uit. Verrukkelijk.

Ha, toevallig luisterde ik hem gisteren ook weer eens, en toevallig schoot bij mij ook ineens de associatie met Max Richter binnen.

Potverdepippe - bij toeval op de Spotifiets hier langs gereden. Wat kunnen hoes en titels misleidend werken en als er dan ook nog het etiketje "neoklassiek" op wordt geplakt, word je helemaal op het verkeerde been gezet. Kan ook heel weinig met de referenties Frahm en Richter - da's m.i. veel afstandelijker; juist het vocale verleent de muziek betrokkenheid. Moest ik een referentie maken, zou ik zeggen laatste 2 van Talk Talk, Mark Hollis en Blue Nile.

Ik geef jou volmondig gelijk met die referenties Mjuman. FM vermoedt -maar men mag hem zeker corrigeren- dat de vergelijking met Frahm en Richter gemaakt wordt op basis van een gebrek aan kennis binnen deze muzieksferen.

Net nog Richter gedraaid - The Blue Notebooks - en waar dat bijv prima muziek is om bij weg te zinken, te lezen, hoofd en geest op "0" te zetten, nodigt dit veel meer uit tot , - tja hoe zal ik het noemen - een monologue intérieur - een woordeloos gesprek met uzelve, begeleid door deze muziek.

Gebrek aan kennis vind ik kort door de bocht, al ben ik het mee eens dat de vergelijking mank loopt. Richter en Frahm zijn al amper te vergelijken dus iets vergelijken met beide gaat al te ver.

Sta me toe mezelf te verduidelijken. Ik vermoed dat menig muziekliefhebber op deze site enkel Frahm en Richter kennen qua vergelijkingskader. En daarom wordt de associatie snel gemaakt. Voor sommigen lijkt alle jazz ook op elkaar, eenmaal je dieper graaft herken je echter de verschillende gezichten.

Mijn lief herkende er zowaar Glassiaanse (minimal) aspecten in - van zoiets zou ik Richter noch Frahm willen betichten.

Begrijp hem nu beter, echter kan ik me nog steeds niet voorstellen dat iemand Jan Swerts met die twee zou vergelijken. Ik kan het overigens wel begrijpen zoals je noemt. Ik was toen ik dit album ontdekte ook meer bezig met dit 'soort' muziek en daar waren Frahm en Richter ook onderdeel van. Is wel een verschil van dag en nacht persoonlijk. Eigenlijk nooit helemaal in deze plaat kunnen komen, wellicht nét te verstild.

Ik zal het nooit meer doen, bedankt voor de correctie Hopelijk zit er nog rek in mijn muzikale ontwikkeling. Ik blijf dieper graven

Da's een van de (sociale) functies van deze site - we helpen graag 'verdwaalde' users de weg terug te vinden naar de éducation permanente in echte muziek

Ben ook oprecht gelukkig dat ik deel mag uitmaken van de mume familie. Was anders met mijn wilde haren, al headbangend vast blijven zitten in de 70's. Nu fris geknipt luisterend na al dit moois. Bedankt allemaal

U mag me corrigeren hoor, graag zelfs. Het is slechts een vermoeden.