Jan Swerts - Anatomie van de Melancholie (2013)

Jan Swerts is een interessant persoon. De titel van dit album is op zijn minst raar te noemen, maar toch samenvattend. De titels van de liedjes zijn in het Nederlands maar de zang is in het Engels maar het wordt op een Siguriaanse manier gezongen. Dit zorgt ervoor dat de klanken eigenlijk belangrijker zijn dan de woorden. Iedere klank baant zich een weg door uw merg en been. Het brengt de luisteraar een onvervuld verlangen. Je kunt dit in de achtergrond spelen maar dan mis je alle pracht van deze plaat. Iedere noot, klank, zang is belangrijk, zelfs de bewuste niet-klanken op de juiste momenten. Jan Swerts heeft de kunst van het muziek maken onder de knie. Je moet van mij echt niet live optreden hoor Jan als je dat echt niet ziet zitten maar ik wil me gerust een weg banen door de Anatomie van de Melancholie.

Ik zou zeggen eerder neoklassiek, maar het heeft in mijn ogen wel wat van alles. Maar wat het ook mag wezen het blijft een prachtplaat zonder weerga. Ik heb de man ooit live (en hij speelt maar zelden live) gezin op het dak van een parking in Bornem en het was ook nog eens vrij mooi weer, zeer intiem en prachtig maar dat is niet moeilijk te geloven veronderstel ik .
Wat staan hier toch allemaal mooie nummers op, De Doden Die Nog Levend Zijn, Gevallen Daar Of Daar ...
Een heel verdiende 4,5 voor dit (toch maar weer) Belgisch talent.