Randy Newman - Good Old Boys (1974)

Me old man kocht een paar jaar geleden een ultieme Randy Newman Collection bestaande uit 4cd's - een greep uit het oeuvre (studiowerk + filmmuziek) van deze nederige troubadour. In 1999 volgde het album Bad Love.
Ik moet eerlijk zijn, veel mooie filmmuziek dat wel, maar verder kon Newman mij nooit echt raken.
Maar met Sail Away en Good Old Boys achter de kiezen moet ik mijn mening over Randy Newman bijschaven. Beide platen staan vol authentieke, overwegend ingetogen muziek met een scherp tekstueel randje. Een nummer als Louisiana 1927 is echt een prijsbeest!

Aanrader folks!

Als je dit een goed album van Randy Newman vindt, moet je zeker een keer naar Little Criminals kijken.. Die is minstens net zo goed...

Ik vind het beide echt ontzettend goeie albums, mooie muziek en sterke teksten.. Wat wil je nog meer?

Ik ken alleen het nummer Birmingham (ok, en Short People van ander album).... Erg he? Maar ik kan hem dus plaatsen in de categorie singer/songwriter?

Jep, genre Neil Young maar dan met meer piano en strijkarrangementen. Ik herhaal: aanrader folks!

Méér dan een aanra(N)der, dit, dit is gewoon verplichte kost, want dit is een klassieker in het genre (singer-songwriter om het te benoemen) dat zijn gelijke haast niet kent, of het moet bijvoorbeeld There Goes Rhymin' Simon zijn, van Paul Simon.

Klassiek album, van begin tot eind en veruit zijn allerbeste!

***** (5, cinq, five, vuvve (Westvloms) )

Naked Man werd nog in Vlaanderen vertaald naar Naakte Man (hoe komen ze erop ?) en gezongen door Jan De wilde uit Aaigem bij Aalst. Het is maar dat je het weet.
Ik dacht dat zelfs John Prine er een versie van opgenomen heeft, maar wil daar niet op zweren!

Eigenlijk dacht ik de nummers van Randy Newman wel te kennen - mijn vader draaide namelijk de langspelers van de bebrilde man tot bloedens toe.

Maar toen ik per toeval "Marie" hoorde een tweetal weken terug - wou ik àlles van deze man opnieuw horen. Zijn nummers zijn eigenlijk documentaires: uiterst precies worden personages neergezet. Het zijn mensen die bestààn:

"Got a wife. Got a family.
Earn my livin' with my hand
I'm a roller in a steel mill
...
Got a wife named Mary
But she's called Marie
We live in a three room house
I work all day in the factory
That's alright with me"
(Birmingham)

Je ziet dat soort mens voor je terwijl je luistert. Hoewel ik er quasi zeker van ben dat Newman nooit Simon Carmiggelt las - en Carmiggelt waarschijnlijk onbekend was met Randy Newman - meen ik een soort verwantschap tussen die twee te voelen.

Beiden halen het "dagdagelijkse" uit de schaduw en belichten het vanuit een andere hoek - waardoor ze de luisteraar/lezer extra dimensies schenken aan diezelfde realiteit. Ze voegen kleur toe aan de realiteit - zeg maar

't Klinkt klef - ik weet het Maar toch: Randy Newman, beste man - ik hou van u

Zachary! Wat aangenaam. Da's lang geleden (of heb ik niet opgelet?). Wat Randy Newman betreft: heb je wel eens het plezier beleefd hem live aan het werk te zien? Zo vol zelfspot en heerlijke ironie, en intussen wel pareltjes van nummers voorschotelen. Hij is inmiddels 63, dus wacht niet te lang...

In 2000 zag ik hem live aan het werk te Gent. Wat was er te zien? Een piano, een man, een Hawaii-hemd en een verlepte plant - én toch was de impact enorm

rednecks

Ik zak toch een halfje met dit album. Op zich prachtig allemaal, maar nummers als Every Man a King vind ik iets teveel van het goede. Birmingham blijft een van zijn mooiste nummers ooit

Het verschijnen van zijn nieuwste cd Harps and Angels heeft me ertoe gebracht om deze oude lp maar weer eens uit de kast te halen. Natuurlijk heb ik hem helemaal grijsgedraaid en ken ik een groot deel van de teksten nog van buiten, maar wat is tie nog mooi.
Werkelijk alle liedjes hebben nog niks aan kracht ingeboet en sommigen zelfs zoals "Birmingham", "Louisiana" en "Marie" zijn van een ongekende schoonheid.
Een klassieker en ik verhoog naar 4,5*

Randy newman is 1 van die Singer/Songwriters met een geweldig inlevingvermogen.
Cynisch,een groot hart voor de ''gewone arbeidersman'',verhaaltjes,geschiedenis
De draak steken met van alles en nog wat.Maar zelfs ook emotie tonend.(Guilty,Rollin')
Alles komt hier terug op Good Old Boys.
Een relatief kort album met prachtige relaxte liedjes met invloeden van Country,Blues,pop en folk.
Blaaskapellen,strijkers,de altijd weer terugkerende piano,prachtig.
Newman bleek een hele grote.Veel soundtracks schreef hij vol,en zijn albums als Little Criminal,Land Of Dreams en Bad Love eveneens favorieten.

Ik luister tegenwoordig erg veel Newmanmuziek en dan komt deze plaat uit 1974 toch boven drijven als misschien wel zijn beste. Want Harps and Angels, zijn zeer goeie nieuwe plaat, is eigenlijk een beetje terug naar het vroegere werk en dan vooral naar deze Good old boys.

Op GOB bezingt Randy het zuiden van de VS, vooral de minder plezierige kantjes: racisme,armoede,alcoholisme. Maar ook de tevreden arbeider in Birmingham die genoeg heeft aan zijn baan, zijn vrouw, zijn bescheiden huisje en zijn hond. Deze gewone man komt heel vaak terug in Randy's songs, hij is uiteindelijk de klos als het misgaat, verliest zijn baan, zijn vrouw en vaak ook nog zijn hond.

In Rednecks gaat het over de blanke onderdrukking van de zwarten, maar vanuit het gezichtspunt van die blanken die bovendien vinden dat de zwarten in het noorden het niet echt beter hebben.

Louisiana 1927 is een bijna griezelige voorspelling van de overstroming van New Orleans als gevolg van Katrina met president Coolidge in de rol van George W. Bush.

En steeds komt bij Randy ook weer de dronken liefdesbekentenis terug, de eerlijkheid die de drank oproet. Marie en Guilty zijn zulke liedjes, net als Missing op Bad Love en Feels like home op Harps and Angels.
Alles waar Newman over schrijft en zingt wordt een miniatuurverhaaltje, een portretje dat leeft. Alleen de hele groten kunnen dat: Newman,Dylan en Springsteen.

Net als "Sail Away" opnieuw een meesterwerk van Randy Newman. Alweer 12 ingetogen en romantische songs met een scherp randje in de vorm van observerende, maatschappijkritische of cynische teksten. Het verschil met de voorganger is dat dit album wat meer countrygetint is, maar Randy Newman heeft boven alles een eigen stijl waarbij zijn zang en pianospel uit de duizenden te herkennen zijn. "Birmingham", "Mr. President (Have Pity on the Working Men)" en "Louisiana 1927" zijn zeker juweeltjes.

1 van de weinige zinger-songwriters (samen met Warren Zevon) die ik echt goed vind. Randy bijt, pathos-vrij, in tegenstelling tot de rest.

Als je van plan bent deze op CD aan te schaffen zorg dan dat je de deluxe versie met de bonus CD "Johnny Cutler's Birthday" te pakken krijgt, waarop Newman op de piano wat demo's speelt en het concept uitlegt voor het album dat uiteindelijk zou uitmonden in "Good Old Boys".

Zeer interessant en de extra centjes meer dan waard.

Erg fijn om naar te luisteren, liedjes lijken vaak op elkaar: een klein minpuntje maar Randy laat weer ijzersterke teksten horen.

"We're keeping the niggers down!"

'Marie'... zucht.
'Rednecks', perfect nummer. Die piano -- net als in 'Rollin'' heeelemaal Newman. Ook een heerlijke blazerbegeleiding. En laten we de blazers niet vergeten in het swingende 'Mr President'. Naked Man swingt ook helemaal de pan uit, met een aanstekelijk ritme en fantastisch arrangement van de instrumenten. Voor 'Back on my Feet Again' geldt ruwweg hetzelfde, hoewel het iets conventioneler klinkt in mijn oren.
'Louisiana', misschien nog wel perfecter dan 'Rednecks' hoewel het pianolijntje me steeds aan 'Sail Away' doet denken en dat leidt me een beetje af.
Het uitdagende begin van 'Kingfish' -- Newman durft.
Dat er in mijn geboortejaar zo'n album heeft mogen verschijnen... en ik heb het Newman-album 'Sail Away' nog niet besproken...

@ renske

in ons geboortejaar ook nog eens On The Beach van neil Young en de 2 beste King crimson platen ( starless and bible black en red) !
mooi jaar

Op dit minpunt stuit ik ook elke keer bij dit album. Het zijn stuk voor stuk mooie liedjes, met prachtige teksten, maar hierdoor als geheel niet heel spannend.. Maar uiteraard wel goed genoeg voor een dikke voldoende.

3,5*

Dat komt een beetje door de arrangementen geloof ik. De composities zijn ijzersterk maar het geluid is steeds een beetje hetzelfde. Komt ook door het toevoegen van strijkers denk ik.

Dat heeft als voordeel dat het album wel als 1 geheel klinkt .

Mooi album!

Vind ik ook, maar kun je uitleggen waarom?

klinkt vooral lekker. Maar ook goede teksten. Ach je kent Randy toch?

Ik vind vooral de vrolijk cynische en maatschappij relativerende teksten erg goed. Muzikaal is het wat musical-achtig en lijkt het te veel op elkaar om echt sterk te zijn. Muzikaal werd het later wat spannender zoals op Trouble In Paradise.

Na Sail Away opnieuw een perfect album.
Veel artisten zouden tevreden mogen zijn als ze op het einde van hun carriere een 'best of' -album zouden kunnen voorleggen met de kwaliteit van dit meesterwerk.
Ik was in seventies grote fan en nu ...ben ik een nog grotere fan.

Prima plaat, met korte maar pakkende liedjes, die nog geen grijze haartjes vertoond ondanks de leeftijd. J.J. Cale maakte daar zijn handelsmerk van om in weinig tijd veel neer te zetten, Newman heeft daar ook een fingerspitzengefuhl voor. Melodieuze gearrangeerde liedjes met een kwinkslag in de teksten. Aangenaam om naar te luisteren.

Misschien wel Randy's beste. Echt een plaat om met de teksten in de hand te draaien. Het luistert dan weg als een boek met allemaal kleine hoofdstukjes waarin satirische, komische of bedrieglijk naïeve karakterschetsen en stadstaferelen elkaar opvolgen.

Staat weer eens op. Wat blijft dit toch een bijzondere plaat.
Het cynisme en daar tegenover de absolute breekbare liedjes.
Guilty is met gemak een klassieker, maar Newman weet hier wel meer van zulks te etaleren.
De strings, horns, de onvermijdelijke piano en die herkenbare strot.
Good Old Boys, over het Amerika met arbeiders en gezinnen die het maar moeten zien te redden en met al de persoonlijke problemen er bij.
Thematisch sowieso een tijdloos album.