Jethro Tull - Crest of a Knave (1987)

Eindelijk een medestander.

Door jouw enthousiasme gaat deze plaat op de Ipod vandaag.

Rock on!

Ik vind die riff van Raising Steam altijd wel lekker hoekig juist!

'Denk niet aan Dire Straits', en je zal er juist wel aan denken. Maar ook zonder dat zinnetje is dat bij dit album onvermijdelijk het geval. Eerlijk is eerlijk, liever dit dan het abominabele Under Wraps. Crest of a Knave is vakkundig gemaakt en bevat enkele straffe nummers. Toch blijft het gemis aan oude Tull groot.

77/100

Steel Monkey kwam net voorbij op YouTube. Verder ken ik vrijwel niets van deze band. Moest meteen aan ZZ Top denken, wel met een iets "lichter uitgevallen" zangstem. Weet niet of dat nummer exemplarisch is voor de rest van het album, maar daardoor ga ik nu wel snel eens in het oeuvre van de band duiken.

Edit: En meteen er achteraan volgde Budapest. Ja, Mark Knopfler

Qua stijl wel, ook al springen tracks 1, 2 en 6 qua gedenkwaardigheid eruit. In ieder geval is Crest of a Knave niet exemplarisch voor de beste Tull, grofweg die van 1969 tot 1979.

Ik vermoed ergens dat deze Tull (en eventueel die van een paar andere hoger gewaardeerde jaren '80 albums) wel meer in Poeha's straatje valt dan de 'beste' Tull van 1969 tot 1979.

Voor mij ook een fijn album (met name dankzij Steel Monkey, Budapest en Raising Steam) en het feit dat ze hiermee een heavy metal grammy voor de neus van Metallica weg kaapten blijft ook een goed verhaal.

Afgaande op Poeha's hooggewaardeerde albums kan dat best kloppen, Casartelli. Het is natuurlijk aan Poeha zelf om te bepalen wat de beste Tull is Crest of a Knave blijft een fijn album, al kunnen we ook The Broadsword and the Beast aanraden voor een wat 'zwaarder' geluid.

Bedankt mannen.
Ik neem jullie suggesties graag mee en zal eerst eens wat op Spotify beluisteren, als de band daar te vinden is.

Roots to Branches zou ik ook nog wel willen toevoegen aan de tiplijst. Hier de titeltrack

"Roots to Branches" Jethro Tull - YouTube

Roots? Het enige album dat ik nog zwakker vind is Under Wraps.

Ja dat kan natuurlijk, ik vind van niet

De gemiddeldes hier spreken overigens voor mij. Als je vanaf Stormwatch tot nu kijkt (dat zijn 11 studio albums) heeft Roots toch echt het hoogste gemiddelde

Ik heb de muziekvideo's van Steel Monkey, She Said She Was a Dancer en Jump Start toegevoegd.

Grappig om te realiseren dat MTV-publiek deze te zien kreeg. Helemaal in de stijl van '80's muziekvideo's. Hier Jumpstart: https://youtu.be/ZeEc2YCwTec

Inhakend op de discussie: de messt logische plaat die hier in het verlengde van ligt is toch Rock Island?

Echt jammer dat Martin Barre niet meer tullt

Ed

Toen ik een jaar of 16 of 17 was werkte ik in de weekend in de kassen (tomaten, bloemen, dat soort dingen). In de vakanties werden dat dan volle dagen werken. Hoedanook, was dat 's-ochtends nog best een eindje fietsen. Ik weet niet hoe en wat, maar meestal koos ik Jethro Tull voor lange fietstochten. Thick as a Brick, Benefit en Aqualung draaide ik vaak, maar schijnbaar had ik Crest of a Knave en Rock Island tezamen op een 90 minuten cassettebandje gezet en draaide ik dus achter elkaar bijna nonstop.

Dat betekent dat die platen wel een groot deel van mijn jeugd hebben bepaald. Naast mijn school/werk had ik nog een dubbelleven als straatjongen, die óf op straat hing of in de coffeeshop. In de coffeeshop draaiden ze Faith No More en Chili Peppers, wat ik ook wel okay vond, maar ik vond Jethro Tull veel gaver. Niet echt de fijnste momenten om aan terug te denken. Maar op één of andere manier kan ik Tull wel graag draaien, want het herinnert me juist aan fietstochten en hard werken. Iets wat ik nu nog steeds graag doe. En Tull is dan wel veel tijdlozer dan die bands van toen (Faith No More, Chili Peppers, Pearl Jam), die ik niet slecht vind, maar gewoon niet uit mijzelf opzet.

Ik had wat slecht gezelschap ook in die tijd, die me meer in de problemen brachten dan mij plezier brachten. Maar goed je bent jong, en je moet nog leren wat wel en niet kan. Zij luisterden gabber, metal, hip-hop en hardcore, ik luisterde Jethro Tull en Manfred Mann's Earthband. Vreemde combinatie. Ik weet nog toen ik 18 werd ik echt een snoeiharde streep onder dat leven zette. Mijn liefde voor Tull is onverwoestbaar gebleken. Toch wel mooi.

Nu ik er zo aan terug denk,kan het ook best zijn dat deze plaat ook een beetje het zaadje heeft gepland voor mijn haat-liefde-verhouding voor AOR en eighties-rock, want daar staat deze plaat ook vol mee.
Van Budapest ken ik trouwens intussen een veel mooiere versie: Ian Anderson - Plays the Orchestral Jethro Tull (2005) - MusicMeter.nl , maar die is dan wel zonder Martin Barre.