Simon and Garfunkel - Parsley, Sage, Rosemary and Thyme (1966)

best s en g plaat ook 1 aanrader voor elliott smith liefhebbers

Hun beste plaat en typerend voor de jaren zestig. 7 O'Clock News / Silent Night is prachtig gevonden.

Gewoon goed, love it or hate it.

de texten weespiegellen de 60s

Prachtplaat van 2 prachtartiesten met fantastisch matchende stemmen, het "folkduo" van de sixties.
Wel véél geld voor een cd die maar goed half uurtje duurt, maar het is dan ook topkwaliteit !

Dé klassieke plaat van Simon & Garfunkel. En dan moest er nog zoveel moois komen. In een vroeg stadium laat Paul Simon al zien tot wat hij in staat is op gebied van songwriting;

Homeward Bound, Scarborough Fair, Feelin' Groovy en zeker ook For Emily, Whnever I may Find Her zijn hiervan mooie voorbeelden.

Topplaat met geen dieptepunten.
Ik geef maximale score
*****

Dit is inderdaad een werelplaat, een pak beter dan bridge over troubled water. Zeer leuke teksten, prachtige afsluiter en opener.

Zo mogelijk nog sterker dan hun vorige "Sound of Silence". Hier staan allemaal pakkende folkrocksongs, uitstekend gezongen door Simon & Garfunkel.
Vooral "Scarborough Fair / Canticle", "Homeward Bound" en "For Emily, Whenever I May Find Her" zijn van tijdloze schoonheid. Meesterwerk!

Geweldig album, de eerste S&G plaat waarop vrijwel alles lijkt te kloppen.

Waar is die score dan? Volgens mij heb je niet gestemd...

Goed Album van dit superduo maar het beste moest nog komen met botw. De softere tracks klinken me net iets te zoetig in de oren en 'A Simple Desultory Philippic' vind ik toch wel een beetje een misser. Hoogtepunten zijn voor mij 'Patterns', 'Homeward Bound' en 'Flowers never bend with the Rainfall'.

Een luttele twee minuten en negen seconden duurt For Emily, Whenever I May Find Her... waarschijnlijk de beste twee minuten en negen seconden die dit duo ons gegeven hebben.

Ik ben niet zo'n S&G liefhebber maar dat nummer was voor mij de aanleiding om deze plaat te kopen. Ik "ging om" door hun live versie op het Monterey festival ( op een bootleg met outtakes ) die ik eigenlijk nog mooier vind......

Ik blijf het jammer vinden dat 'A Simple Desultory Philippic' op deze plaat staat. Ik vind dat veruit het slechtste nummer van het duo. Een erg flauwe Dylan-imitatie. De rest is van een enorm hoog niveau. Mijn favorieten zijn 'Homeward Bound', 'The 59th Street Bridge Song', 'The Dangling Conversation', 'For Emily Whenever I May Find Her', 'Flowers Never Bend With The Rainfall' en natuurlijk 'Scarborough Fair'.

Zonder die ene misser had dit makkelijk 5 sterren gekregen van mij.

Welk een samenzang, welk een samenzang, Whoea!!

Goed album van S & G; zelf was ik als jochie al 'verliefd' op Scarborough Fair die ik vaak afspeelde op het verzamelalbum uit '72 die mijn oudere broer op LP had (hij "beklaagd" zich er nog over dat ik teveel met de pick-arm 'scratchte' á la Meneer de Groot ,vanwege de vele ' krassen' bij dat nummer ). Overigens staan op PSRAT album nog meer parels; prachtige folk en samenzang.

The Rock Machine Turns You On soms ? Die was uit 68 ........

Nee, ik bedoel die waarop S&G beiden op de cover staat en Simon een pet draagt...ff zoeken hier......deze, de Greatest Hits......http://www.musicmeter.nl/images/covers/3000/3677.jpg

Ah, S&G verzamelaar dus.......... ik dacht dat je het over een sampler had .........

Oh...nu ja, ik kan me voorstellen door hoe het er stond dat je aan wat anders dacht; overigens is qua smaak niet alles aan mij besteed van S&G, maar dat is wat anders (mijn oudste broer, die precies van jouw leeftijd is, had een aantal LP's ; vandaar).

Minder dan z'n twee voorgangers, maar wel een leuke plaat. Simon & Garfunkel hebben er gelukkig voor gekozen niet steeds dezelfde plaat te maken. A Poem on the Underground Wall is m'n favoriet.

Voor de liefhebbers van Scarborough Fair: beluister de magistrale versie van Brainbox eens!

Een zeer verdienstelijk album. Mijn favorieten: Scarborough Fair, Homeward Bound, The Dangling Conversation en For Emily, Whenever I May Find Her.

Iets minder album, naar mijn smaak, maar zeker een hoge score waard.

Idd, meer dan verdienstelijke plaat. Klasseplaat.

Scarborough Fair is verschrikkelijk vaak gecovert, maar deze originele versie blijft nog altijd de beste.

Ik blijf dit de meest genietbare wondermooie plaat van dit folkduo vinden, meesterlijk en onverwoestbaar; En voor het bedenken van zo'n mooie titel zou je gedecoreerd moeten worden.
Wàt is er toen mooie muziek gemaakt!

Heb jij deze lp nog thuis staan, Patrick? Als deze op cd te krijgen is zou ik 'm graag willen kopen, al is het alleen al om het bonusnummer: 7 O'Clock News/ Silent Night. Kippenvel!!!! Als we het dan toch over mooie "kerstnummers" hebben!!!

Ik heb onlangs een cd-boxje gekocht met al hun reguliere platen, en die 7 O'Clock News/Silent Night is mooi, die passeeerde vandaag nog toevallig op mijn i-pod, bijzonder sfeervol, yes!

Nummer 9, A Simple Desultory.... is een leuke Bob Dylan persiflage, het was me niet eerder opgevallen, dus wie wat vaker en intenser luistert...
Dit blijft mijn favoriete album van deze jongens. Jammer dat ze zo vaak als melig of halfzacht worden afgedaan, dit is gewoon prima folkmusic, folks!

Ben het met je eens hoor. Hun beste

Vele keren afgespeeld afgelopen tijd en zó mooi maken ze ze tegenwoordig niet meer. Tjonge, al weer 44 jaar oude deze lp. Werkelijk een streling voor mijn oren en niet alleen voor de mijne. Toen mijn moeder deze gisteren hoorde toen ze op bezoek was was zij er ook al zo weg van. Zij was in '66 30 jaar oud. Ik 12. Was een fijne tijd om aan terug te denken. We hedben het het daarna ook nog eens lekker over gepraat. Het nummer wat mij toch nog het meest raakt is Silent Night terwijl het 7 0'clock News er doorheen klinkt. Eem kerstnummer dat je het hele jaar door kunt blijven horen, omdat dat in deze versie uniek is. Verder zijn alle nummers gewoon top. Beoordeling: gewoon 5* plus!!!

Tot nu toe het beste dat ik gehoord heb van Simon & Garfunkel. Dit is een zeer mooie verzameling van erg degelijke folksongs. Van een klassieker (nr. 1) en mogelijke non-fictie (nr. 4) tot het pure liefdeslied (nr. 10) en de onvermijdelijke maatschappijkritiek (nr. 12). Een essentieel album.