menu

Ghost - Infestissumam (2013)

mijn stem
3,63 (107)
107 stemmen

Zweden
Metal / Rock
Label: Loma Vista

  1. Infestissumam (1:42)
  2. Per Aspera Ad Inferi (4:09)
  3. Secular Haze (5:08)
  4. Jigolo Har Megiddo (3:59)
  5. Ghuleh / Zombie Queen (7:29)
  6. Year Zero (5:51)
  7. Idolatrine (4:24)
  8. Body and Blood (3:43)
  9. Depth of Satan's Eyes (5:26)
  10. Monstrance Clock (5:53)
  11. La Mantra Mori * (5:14)
  12. I'm a Marionette * (4:52)
  13. Waiting for the Night * (5:36)
  14. If You Have Ghosts * (3:34)
  15. Crucified * (5:13)
  16. Secular Haze [Live] * (5:27)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 47:44 (1:17:40)
zoeken in:
avatar van The_CrY
4,0
Ghost is echt een ontdekking voor mij. Satanistische muziek was nog nooit zo dreigend. Al die death/black metalbands met anti-christelijke teksten proberen met blastbeats de duivel op te roepen, maar dit is vele malen effectiever. Een 70s geluid met orgeltje en cleane zang á la Blue Öyster Cult en een dreigend apocalyptisch sfeertje, gemengd met een aantal hele grappige combinaties zoals het circusthema in 'Secular Haze', het samba-ritme in 'Zombie Queen', de 70s prog die mij wat aan Kayak doet denken in 'Body and Blood' en het britpop-deuntje 'Idolatrine', maar het mooiste is voor mij het kerkelijk klinkende, en dus eigenlijk het verraderlijkste, 'Monstrance Clock' dat een heuse trance creëert met dat koortje. Wie zegt er dat je hard moet spelen om kwaadaardig over te komen? Ghost bewijst dat ook de duivel van rustigere muziek houdt.

4,0
een album dat lekker in het gehoor ligt met als absolute klapper Year Zero

avatar van wizard
3,0
Teleurstellend. Veel meer kan ik van deze opvolger van Opus Eponymous niet zeggen. Op dat debuutalbum mixte Ghost de charme van makkelijk meezingbare deuntjes met teksten die satanistisch met een hele vette knipoog waren. Dat mengsel werkte erg aanstekelijk.
Op dit album komt de band echter aan met een aantal wat langere nummers die wat complexer opgebouwd zijn, en die helaas ook onderstrepen dat de zang Ghost’s zwakke punt is. Tegelijkertijd kunnen veel nummers, lang of kort, niet overtuigen: Secular Haze, dat veel te lang voortborduurt op een vervelend kermisdeuntje, of Year Zero, dat na het intro inzakt, of Body and Blood, waarin teveel herhaling zit. Daarnaast zijn er nummers als Jigolo har Megiddo en Depth of Satan’s Eyes, die beide niet blijven hangen. Ook de teksten, die op het eerste album nog grappig waren, beginnen hier een beetje op een trucje te lijken.
Is het dan alleen maar ellende op dit album? Nee. Per Aspera Ad Inferi is, zeker in combinatie met het intro Infestissumam een geslaagd geheel, en met Idolatrine wordt het niveau van Opus Eponymous gehaald.

Na het debuutalbum vind ik Infestissumam erg tegenvallen. Ghost lijkt een grap die zichzelf serieus is gaan nemen.

3.0*

avatar van james_cameron
3,5
Minder pakkend en aanstekelijk dan het debuut, met overwegend wat langere, meer complexe songs. De aanpak blijft effectief; knap hoe de band tegelijkertijd poppy en sinister weet te klinken. Een track als het lange Ghuleh/ Zombie Queen is ijstersterk, maar jammergenoeg halen niet alle songs dat niveau. Blijft een interessante band, maar men kan beter, vermoed ik.

4,0
Wat is dit toch een catchy bandje zeg. Toen dit album begon, de eerste keer, was ik onmiddellijk nieuwsgierig naar het vervolg. Hun voorganger vond ik al best leuk, maar dit album luisterde nog beter weg. De nummers zijn ietsje complexer, maar nog altijd luchtig genoeg om de aandacht er goed bij te houden.
Wat me vooral aantrekt aan deze band is hun nieuwsgierigheid die ze opwekken. Eerst en vooral omdat hun identiteit min of meer geheim is, ook hun geheimzinnig geluid dat ze in hun songs verwerken zoals het begin van 'Ghuleh/Zombie Queen'. De plaat, of misschien wel de band, geeft me het gevoel dat ze subtiel meer duistere zaken aan het licht proberen te brengen dan zo wat de gemiddelde Satanische black metal band kan doen. En inderdaad, kwaadaardig komen ze dan ook weer niet over, maar toch.

Uitschieters van dit album vind ik toch wel, zoals velen hier blijkbaar, het hierboven reeds vermelde 'Ghuleh/Zombie Queen' en zijn opvolger 'Year Zero'. Oh wat is 'Year Zero' zo heerlijk catchy en geniaal anderzijds. De drama die wordt opgevoerd met ieder refrein, in tegenstelling tot de 'in toom gehouden' strofes, heerlijk.

Hierboven vermeldde ik dat dit album beter weg luisterde dan hun voorganger, maar voor mij zouden beide albums toch even hoog scoren. Dit omwille dat ik vind dat ieder album gewoon scoort op hun eigen typische kenmerken.
Nog even vermelden dat dit album nog beter klinkt op vinyl, daarom zou ik dit album zeker aanraden voor de vinylliefhebbers.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:44 uur

geplaatst: vandaag om 05:44 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.