John Martyn - Bless the Weather (1971)

Wat een bijzonder nummer is dat Glistening Glydebourne toch. Zo spacy en met weinig anders te vergelijken. Verslavend goed.

Heb deze met een halfje verhoogd, is echt zo'n plaat die traag op je inwerkt. Kende nog niks van deze man en had deze een hele tijd terug beluisterd en oké bevonden maar nu blijkt zelfs dat hij meer dan oké is

Prima album. Het akoestische gitaarspel is bij vlagen uitstekend, voornamelijk op Head and Heart en Glistening Glyndebourne.

Solid Air vandaag weer eens in de speler.
Ik wil toch wel meer van deze geweldenaar in huis hebben. Gezien de reacties hier, deze maar eens beluisteren.

Aan deze, "Inside Out", "One World", "Grace and Danger" als ook het-uit-z'n-latere-periode-stammende "On the Cobbles" kan je je absoluut geen buil vallen. Stuk voor stuk toppers in Martyn's oeuvre (dat in z'n geheel sowieso niet al te belabberd is!).

Dank voor de info Poles Apart. Ga ik mee aan de slag!

Voor mij behoort ook dit album tot mijn favorieten van hem, een van de twee albums die hij met zijn toenmalige vrouw Beverley maakte bikkel2 : John & Beverley Martyn - The Road to Ruin (1970)

John and Beverley Martyn ‎"Primrose Hill'' - YouTube
Auntie Aviator - John & Beverley Martyn - YouTube

Thanx Lura!

Fraaie ingetogen plaat dit Bless The Weather.
Martyn geeft de songs die een folky/ jazzy/ singer/songwriter karakter hebben, extra impulsen door zijn immer fraaie stemgeluid en vernufte smaakvolle gitaarwerk.
Hij maakt er werk van en dat is net de slagroom op het ijsje.
Solid Air vind ik dan wel iets uitgesprokener en afwisselender ( experimenteler), maar ondermaats werk zal je hier ook niet tegen komen.
Ook hier de kunst van het weglaten. Effectieve rustige begeleiding en af en toe eens een zwoel damescoirtje, maar duidelijk de spotlight op de hoofdrolspeler zelf.
Glistening Glindebourne is eigenlijk de enige song die in vorm wat afwijkt, maar wat een topper.
Een soort geregisseerde jazzrock met hoofdrollen voor slagwerk, piano en Martyn's duizelingwekkende gitaarfratsen. Fraaie opbouw met piano en opwerkend tot een unieke samensmelting van genoemde instrumenten die bijelkaar komen.
Om toch nog enigzins licht te eindigen wordt het aloude Singin' In The Rain van stal gehaald.
Ach en dat doet niemand kwaad. Mooie plaat.

Fantastisch mooie albums bikkel2 Mocht je er echt werk van maken dan is zijn cd box met daarin alle albums uit zijn Island jaren een aanrader. Prachtige remasters die klinken als een klok. Van dit album staat mij het schitterende Glistening Glydenbourne bij. Magistraal nummer. A-typisch zoals Martyn dat als geen ander kon.

Bedankt voor de tip Broem!
Lijkt mij een mooie aanvulling.

Heerlijk folkalbum. Heel mooi ingetogen, maar toch met voldoende variatie om de aandacht vast te houden. Glistening Glyndebourne, mijn lievelingsnummer hier, heeft bovenal een intense impressionistische sfeer. Regenachtige beelden van een druilige herfstdag bouwen op naar explosieve gelukzaligheid. Na zo'n mooie combinatie van gitaar- en drumwerk is zingen in de regen de enige logische conclusie.

Och, wat blijft dit toch fantastisch mooi! Ook na al die jaren. In de top 5 van mooiste albums van John Martyn in diens oeuvre dat zich over het algemeen toch al op een erg hoog niveau beweegt.

Veel populaire singer-songwriters van nu mogen naar mijn mening nog niet eens de veters vastbinden van John en andere collega's uit die tijd, zoals Nick Drake, Bert Jansch, Richard Thompson, Jackson Browne, Randy Newman enz.

inderdaad een bijzonder fraai album van de dwarse, eigenzinnige John Martyn.

9 songpareltjes van de man zelf en een cover van de klassieker "Singin' in the Rain". veel overwegend ingetogen songs, waarbij hij zich ook van zijn romantische kant laat zien, in schitterende liedjes als "Go Easy", "Head and Heart" en "Let the Good Things Come" met dromerige backing vocals van zijn toenmalige vrouw Beverley.

de verstilde akoestische miniatuurtjes "Just Now" en "Back Down the River" zijn eveneens hoogtepunten en dan moet het sfeervolle, instrumentale "Glistening Glyndebourne", waarop zijn unieke mix van folk, rock en jazz te horen valt, nog komen.

het mindere bluesy "Sugar Lump" weerhoudt mij ervan om dit album de volle mep te geven. het folky singer/songwriter karakter overheerst op deze ruim 50 jaar oude klassieker.

Album werd geproduceerd door John Martyn & John Wood
Recorded at Sound Techniques, Chelsea, London, England

John Martyn: vocals, guitar. harmonica, keyboards
Beverley Martyn: guitar, vocals
Roger Powell: (van de prog-rock band Mighty Baby) drums
Tony Reeves: (van de prog/jazz rock band Colosseum) double bass, bass guitar
Danny Thompson: double bass (o.a. bekend van folkrock band Pentangle) double bass
Richard Thompson: (behoeft geen introductie) guitar
Smiley De Jonnes: percussion
Ian Whiteman: (eveneens van de band Mighty Baby) keyboards

deelcitaat uit de liner notes van John Hillarby (September 2005)

"Bless the Weather" is an uplifting and inspiring collection of songs about love and the happiness it brings; a very different album both musically and emotionally to "Solid Air", perhaps John's best known album, which followed in 1973"

"...music is a balance between head and heart and that's what I try to make my life, a balance between head and heart" (John Martyn)