Cypress Hill - Black Sunday (1993)

lekker album, zeker niet hun beste maar ik luister deze even goed graag

I aint goin out like that, insane in the brain, hits from the bong, A to the K, zijn mijn favoriete tracks hierop.
Wel een lekker cd'tje om hard te draaien, om vervolgens in de kast te stoppen en 3 maanden niet meer te luisteren. Daarna kan die weer knallen en is die weer vet
3*

Ik snap veel van de reacties niet

Dit album is echt een chill relax album , de teksten zijn erg goed (als je ervan houd) en het gaat veel over wiet (dus als je daar iets tegen hebt moet je dit album niet luistern)
De productie van DJ muggs is perfect , chille , rauwe beats die perfect bij het stemgeluid van de mc's past

Classic !

Lekkere album, beats zijn goed, gewoon lekker om te luisteren.

Ik geef 'm 4 sterren.

Alleen al 'Insane' (hoe vaak wordt ie nog niet op feestjes gedraaid) een classic plaat (voor het genre dan): 4 *n.

Inderdaad gewoon heel lekker om te luisteren, kheb me deze aankoop nog geen seconde beklaagd.

De producties redden dit album echt. Bijna elk nummer heeft wel een goede productie (alleen What Go Around, Come Around vind ik minder). Aan het einde zitten er ook wat mindere nummers tussen en B-Real moet je ook niet te lang aanhoren. Op zich wel een redelijk chill album met in het begin de goede nummers.

3.5*

Lekker album, echt n aanrader. goeie beats, veel sfeer. dit blijft toch wel hun beste album. de rest doet me niet zo veel. allemaal het zelfde en nietszeggend. dit is echt n album die je meteen van het begin tot t eind goed vindt. en het perfecte album op bij te chillen :p

Naar mijn mening het beste werk van Cypres Hill, Insane in the Membrane, Hits from the bong ga zo maar door stuk voor stuk heerlijke chill out muziek.
Als je trouwens een liefhebber bent van Cypres Hill dan is Psycho Realm ook aan te bevelen, B-Real van Cypres Hill zat overigens dan ook in deze formatie.

Superplaat. Hoewel het behoorlijk wat herinnering-waarde heeft (plaat op drie vakanties helemaal grijs gedraaid) is het gewoon een goed album. De rauwheid van debuut Cypress Hill met een vleugje meer professionaliteit maken dit voor mij één van de betere hiphopplaten. Vooral die baslijnen uit Lick a shot en Cock the hammer: da's echt rauwe hiphop die je vandaag niet vaak meer tegenkomt. En nee, die gare overdubbed basherrie die men tegenwoordig crunk noemt is níet vet. Maar dat is een andere discussie.

Voor mij een mijlpaal in de hiphop-scene.
Wat een knallerd van een album!
Onnavolgbare nummers, met als uitschieters Insane..., Cock the Hammer.
Zo maken ze ze niet meet tegenwoordig.
Shame!

Ik ben geen hiphop liefhebber maar dit vind ik erg inventief en goed.

Jeugdsentiment, enige hiphop -rap na beastie boys die ik blief,heerlijke flow; zag hem bij cd -vriend voor 4,5 euro, ga hem direct es wegkapen als ie er nog is tenminste

Lick A Shot en Cock The Hammer zijn echt dope. Zijn de enigste die ik ken ook eigenlijk, snel eens checken dit.
Btw, fantastische hoes, preceis mijn stijl

`

Kijk je al zo uit naar de dood?!

Haha nee je weet wel, donkere, grauwe stijl een beetje.
Op Temples Of Boom is echt echt precies mijn stijl.

Ik had btw niet eens gezien dat Insane In The Brain hierop stond.

Beste artwork van "Cypress hill"
"Hits from the bong"

Door al die violent themes en het gevloek toch nog niet zo tijdsbestendig, helaas. Wel sterke muziek en raps...

leg dat eens uit.

Overbodig gevloek en geweldsverheerlijking komen een beetje kinderachtig over, ook al hoort/hoorde het voor vele (gangsta)rappers bij hun cultuur, het doet voor mij af aan wat muziek wil zijn. Hetzelfde probleem zou ik hebben met vele metalbands, ware het niet dat het daar doorgaans onverstaanbaar is en vaker wordt aangekaart als zijnde necessary evil of maatschappijkritiek.

Dat zal allemaal wel maar ik bedoel meer dat ik de relatie tussen tijdsbestendig en geweldadige thema's en gevloek niet begrijp.

Misschien zei ik het verkeerd, maar ik bedoelde in ieder geval dat deze muziek(en dan meer in tekstueel opzicht) mij door de tijd heen een stuk minder is gaan boeien. Daarbij is volgens mij de hele gangsta-rap toch ook niet meer wat het geweest is, qua populariteit dan vooral.

Ik vind hun teksten juist vooral een beetje grappig en niet om serieus te nemen. Gewelddadig is nooit in me opgekomen terwijl ik dit album aan het luisteren was.

Bij mij indertijd ook niet zo zeer, het was vooral blow- en 'dans'muziek. Toch zit er heel wat geweld en gevloek in en wel op zo'n laconieke manier dat ik het tegenwoordig niet meer snel voor m'n lol opzet.
De muziek blijft echter lekkere hiphop met zeer sfeervolle samples.

Lick A Shot
Cock The Hammer
A to the K
Hand On The Glock

Ik moet altijd een beetje lachen als ik die tracklist zie. Dit riekt een beetje naar: jongens, ik weet dat jullie stoned zijn, maar het album is nog niet af, graag nog wat meer van hetzelfde en dan breien we er een eind aan.

Tracks 2,3,4 en Hits From The Bong zijn echter tijdloze classics

Deze vrijdag naar een quiz geweest met wat maten. Dan komt er een muziekronde. Ze laten fragmentjes horen van 2 door elkaar gemixte liedjes, en telkens moest je de artiest of titel van beide liedjes noemen. Dan hoor ik ineens een gruwelijke beat die me zeer bekend in de oren klinkt. "Jorge, dat is precies een hip-hop beat, zeg het eens, wie heeft die gemaakt?" Op dat moment kon ik er niet opkomen wie het was. Man wat baalde ik ervan toen ik Cypress Hill hoorde bij het overlopen van de antwoorden. Insane In The Brain!!!! *censuur, censuur, censuur, censuur* heb ik zitten uitroepen. De dag erna heb ik die track zeker 15 keer afgespeeld.

Onze groep eindigde laatste trouwens

Samen met Skull & Bones mijn favoriete Cypress Hill album. Deze heeft echt geweldige songs, en toffe beats. De stem van B-Real is lekker uniek in de rapwereld, en er staan ook veel classics op deze.

3.5*

Classic. Dat Is Het Woord Dat De Beste Past Bij Deze TopCd.

Peace Out

Iets beter verzorgde producties en leukere samples dan op de debuutplaat, wat mij betreft, maar nog steeds weet Cypress Hill me niet te boeien. Nog steeds geen aangenaam stemgeluid en te stereotiepe flow. Er staan hier weer enkele erg sterke tracks, maar het totaal plaatje overtuigt niet genoeg. Ik kan - vooral productioneel gezien! - genieten van "I Wanna Get High", "I Ain't Going Out Like That", "Insane in the Brain", "When the Shit Goes Down", "Hits Form the Bong", "3 Lil' Putos" en "What Goes Around, Comes Around". Dat is een hele hoop inderdaad, maar de rest laat me eerlijk gezegd vrij onverschillig en kan me soms zelf enerveren.

Een 3*