Dälek - Absence (2004)

Bullshit, gewoon aparte samples en zachtjes afgestelde drums. Die monotone stem en flow past er goed bij.

GarnalenPeller, zoals MJ ooit eens tegen mij zei:

Ik denk niet dat ze een afdeling hebben voor bipolariteit-bij-quotes, of vergezochte-metaforen stoornis(in jouw geval).

is iemand wel de teksten opgevallen die van hoogstaande kwaliteit zijn..

Jups... mijn favoriet is inmiddels de afsluiter... geniaal wat voor sfeer er daar wordt neergezet... ken geen hiphop album dat qua intensiteit hier in de buurt komt.

Hip-Hop was nooit echt mijn ding maar sinds dat ik When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold van Atmosphere en Madvillainy van Madvillain heb gehoord wilde ik meer gaan ontdekken. The Scientist gaf mij als dit als tip.

Niet vaak heb ik zo´n intens album gehoord, daar kunnen bijna alle metalbands een puntje aan zuigen. Vanaf nummer 1 word ik er compleet ingezogen. De beats zijn zeer minimalistisch gehouden maar doen precies wat ze moeten doen. De raps zijn ook erg goed en deze combinatie is echt super. Bij Culture For Dollars hoor ik zelfs zeer zware gitaren door het nummer walsen. Af en toe wordt het ook vrij noisy.

Naar Absence luisteren is alsof je ´s nachts door een steeg loopt en de donkerste hoekjes te zien krijgt. Geen album om ´s middags vol in de zon te luisteren maar eerder ´s avonds met de gordijnen dicht en koptelefoon op. 5 sterren en een plek in mijn top 10, hier ga ik wel meer van opzoeken.

Damn wat een ontdekking
Op een handjevol acts na, heb ik nooit echt veel met HipHop gehad. Dit is op het eerste gehoor het geluid en feel die ik vaak mis bij veel andere hiphop acts. Ik ga dit kleinood de komende week eens goed tot me laten komen om vervolgens met een oordeel te komen.

Iemand verder nog tips in deze tak van sport?

Techno Animal - Brotherhood of the Bomb, Food For Animals - Belly en Death Grips - Ex Military. Komt allemaal wel in de buurt van de intensiteit van Dalek, vooral Death Grips vid ik de laatste tijd echt geweldig.

Qua intensiteit komen ze inderdaad wel in de buurt. Qua sfeer en kwaliteit helemaal niet. Ken zelf eigenlijk geen enkele artiest die in hetzelfde straatje als Dälek zit.

Thanks voor de tips. Niet helemaal waar ik op doelde. Maar sommige van de artiesten klinken op het eerste gehoor niet verkeerd. Zal ze binnenkort aan een meer grondige luistertest gaan onderwerpen.

Een erg lastig album om doorheen te komen. Ik heb het al een paar keer opgezet en nooit helemaal afgeluisterd. Ik onthoud mij dus nog van een stem, maar vind het wel erg interessante muziek.

Zeer interessant album dit. Raps door het album heen misschien wat eentonig maar stuk voor stuk erg sterk. Die beats heb ik zeer weinig op aan te merken, heerlijk donker geluid en wat een gitaren. Ik denk niet dat ik veel vaker hiphop ga vinden die mij zo bevalt.

Eyes to Form Shadows is echt ongelofelijk.

Voor zover ik weet worden er geen gitaren gebruikt bij Dälek

live wel vaak.

Ok, twijfelde ook wat toen ik het terug las of het wel juist was, maar toen zag ik dat Don Cappuccino het ook over gitaren had en liet ik het zo. Zal wel door mijn metalachtergrond komen dat ik herrie soms automatisch aan gitaren toeschrijf.

Ik ben erg benieuwd naar Dälek, al veel over gehoord. Maar met welke moet ik beginnen: deze of Abandoned Language?

Persoonlijk ben ik bij deze begonnen en gebleven

Abandoned Language
Is ook wat meer hiphop dan deze, dus misschien iets gemakkelijker (en ook gewoon een stuk beter)

...en wat betreft 'beter'...dat is ook maar een relatief begrip

Geweldig nummer, Culture for dollars. Wat een sfeer zet dit album neer.

Toch maar even verhoogd naar de maximale score. Dit is hiphop zoals ik het graag zie, abstracte teksten, moeilijke beats en duister.

Absence biedt me een psychedelische, agressieve trip. De combinatie van Noise en hiphop werkt erg goed. Intens is het ook. Wat voor waardering dit album uiteindelijk moet krijgen weet ik nog niet zo, maar het was in ieder geval een bijzondere ervaring.

Wow, Eyes to Form Shadows. Just WOW

Hip hop en aanverwante 'genres' vrijwel altijd links laten liggen. Nadat public enemy en de beasties de wilgen hadden gevonden (naar mijn idee dan), eindigde ook mijn reisje in 'hun' landschap. Er restte mij de trein naar de traditionele rock en metal, gitaren enzo.
Heus op een enkel stationnetje ben ik nog wel uitgestapt om op het perron nog is wat Raps aan te horen, maar de stad in, de trein maar is laten gaan... Nee.

Dalek geef ik mijn dank voor een juiste wissel op 't spoor;
een one way railroad en de laatste trein terug was al gegaan.
Noise, donker, rauw, Tis allemaal gezegd.

Luister dit, metalheads. 't kost je hooguit een ritje en je wint mogelijk een geheel nieuw muzikaal spoorboekje.

Dankzij niels94 heb ik dit album ontdekt in dit topic. En wat voor een ontdekking; erg rauw, meeslepend en donker!

't Is een nipte, maar ik ben in een gulle bui: 4,5 sterren!