Michael Jackson - Thriller (1982)

En toch zouden ze een paar jaar later vechten... Om de rechten van de Beatles songs.

MJ gaat nooit mijn favoriete artiest zijn af een toe eens een los nummer kan ik zeker smaken. Ook hier heeft niet elke track even veel ingang maar de wat stevigere, dynamische vind ik absoluut prettig om te beluisteren. De rustigere nummers vind ik daarentegen soms iets te glad.

Ik vind dit het beste album van Michael Jackson. Heb hier weinig negatieve zaken op aan te merken.
Hij werkte voor dit album samen met heel wat goede muzikanten: Paul McCartney, Eddie Van Halen, Steve Luthaker en Michael Sembello. Het enige minpunt is dat de laatste twee nummers iets te traag zijn voor het album.

Minpunt ?????...the Lady of my Life vind ik juist de mooiste op dit album

Precies. En één van de mooiste uit zijn carrière. Met Baby be mine.
En sinds wanneer is P.Y.T. traag? Funkier dan dat wordt het niet.

Ben nooit fan geweest van Michael Jackson, maar dit is een prima CD.
Soms wat te zoetig, zoals "The Girl is Mine", maar verder prima weg te luisteren.
Geen of weinig kennis van het overige werk van Michael Jackson, maar gevoelsmatig is hij met deze CD op zijn best.

Da's wel een indrukwekkende prestatie, er was jarenlang geen ontkomen aan MJ op radio, TV en in het nieuws. Hij is wat weggezakt in mijn muziekvoorkeur, dus luister niet veel meer naar MJ, maar wat was het een grootheid in de jaren '80 en '90...

Heb je een goede ruimtereis gehad?

Uiteraard was het een grootsheid in de jaren 80 en 90 en heb ik zijn hits meegekregen.
Maar dan hebben we het alleen over zijn hits. Ik heb geen volledige albums van hem beluisterd.

7 van de 9 nummers van dit album zijn op single uitgebracht. Overigens vind ik net die andere 2 de beste nummers.

Oké, dat kan uiteraard en is ook niets mis mee.
Ikzelf vind "Beat it", "Thriller" en "Billie Jean" de beste nummers van het album.
Om die reden heb ik het album ooit eens gekocht.

Ik beluisterde dit album voor het RYM top-250 review topic – anno augustus 2022 was dit RYM #215

In mijn omgeving werd er vroeger minder naar Michael Jackson geluisterd dan elders, en hij werd in mijn herinnering dan ook in de eerste plaats als een dubieus figuur gezien, maar zelfs dan heb ik de hits door de jaren heen natuurlijk ontelbare keren gehoord. Van de drie megahits van het middenstuk van dit album vind ik alleen 'Billie Jean' eigenlijk echt heel goed (te vaak gehoord weliswaar, maar die alomtegenwoordigheid overleeft hij wonderwel). 'Thriller' en 'Beat It' kon ik ook altijd prima aanhoren, maar hebben nooit een onuitwisbare indruk op me achtergelaten. Omdat Michael Jackson een singlesartiest bij uitstek is, inclusief alle toeters en bellen eromheen, realiseerde ik me dat ik deze plaat volgens mij nog nooit integraal beluisterd had – hoewel vrijwel elke track me bekend was. Dat is hoe je het ook wendt of keert natuurlijk een serieus hiaat in mijn muziekontwikkeling, dus daar gaan we dan eindelijk!

De productie van Thriller springt direct in het oor. Er is zo'n universeel toegankelijk en benaderbaar geluid gesmeed, vaak een soort Nile Rodgers-light maar grotendeels smaakvol uitgevoerd en zo hypertoegankelijk. Het is wat dat betreft geen wonder dat ongeveer elke track op deze plaat het als single tot de hitlijsten geschopt heeft. Grappig genoeg is de eerste single die op de markt kwam het zwakste nummer van de plaat: The Girl Is Mine. Ook dat is een oké productie zij het wat kitscherig en erg zoetgevooisd. Michael Jackson past er met zijn stijltje ook wel overheen, al is het op het randje. Maar wat Paul McCartney daar doet? Hij klinkt enerzijds als een foute vader die het vriendinnetje van zijn zoon leuk vindt en anderzijds als een 12-jarige pre-puber. Daarmee zit het ergens tussen hilarisch en tenenkrommend in. Als de spoken word intreedt wordt het nog debieler dan het al was - wat een absurde track, tot aan de uitgekauwde fade-out aan toe. De rest van het album is daarentegen op weinig gebreken te betrappen: Baby Be Mine, als een van de weinige tracks geen single destijds, springt er uit. Het is leuk om dit nummer, dat ik vaag ook wel kende, te horen in een periode waarin The Weeknd met een geluid dat er wel erg dichtbij zit enorm succesvol is. Superslick, maar ook overtuigend.

Het megasucces-middenstuk met ‘Thriller’, ‘Beat It’ en ‘Billie Jean’ is moeilijk los te koppelen van de miljoenen uren aan airplay, maar eigenlijk hoor ik alledrie liever dan 95% van wat er op de radio gedraaid wordt. Opnieuw drie sterke producties, perfect afgestemd op Michael’s universele stemgeluid. De paar keer per jaar dat ik plaatjes draai op een gelegenheid, twijfel ik regelmatig of ik Billie Jean zal draaien – zolang het publiek geen moeite heeft met hitjes zit hij er regelmatig tussen, want wat een flawless nummer en duidelijk het hoogtepunt van de plaat. In het laatste deel wordt het tempo teruggeschroefd, met het weer erg zoetgevooisde ‘Human Nature’. Toch is er een handjevol artiesten die zo’n gesuikerd geluid geloofwaardig kunnen neerzetten. George Michael bijvoorbeeld, maar – tot mijn verassing – Michael Jackson dus ook. Ik moet me dan eerst even over de glijmiddelsound heen zetten, maar dan is ook ‘Human Nature’ een leuk klein liedje. De afsluitende twee tracks heb ik daarentegen minder mee, ze zijn relatief inwisselbaar, waarbij vooral ‘The Lady of My Life’ nogal voortsleept.

Thriller is me in alle opzichten meegevallen: de productie is top, klinkt erg eighties maar komt evengoed stukken tijdlozer en krachtiger op me over dan vrijwel alle andere hitparadepop uit die tijd. En bovendien minutieus afgestemd op Michael Jacksons stijl. Dat het zwakste moment van de plaat niet van Michael Jackson of zijn productieteam maar van Paul McCartney komt, zegt daarbij genoeg. Hele leuke en benaderbare plaat, met een paar vergeeflijke missers.

3.75*

Volgende week is deze klassieker bij uitstek 40 jaartjes jong. Dan wordt deze plaat opnieuw uitgegeven als 40th Anniversary Edition met ietwat ander artwork. De cd wordt uitgebracht als 2-cd set met op de 2e cd een zooitje "nooit eerder uitgebrachte" demo's. Er waren geruchten dat er tracks van Thriller 25 op zouden staan, alsmede de 12" versie van Beat It. Dan is het raar dat extended versie van The Lady In My Life niet meegenomen zou worden. Maar het is bij geruchten gebleven kijkend naar de tracklist die vandaag is vrijgegeven. Toch een gemiste kans om beide 12"es niet erbij te doen.

Verder komt er een peperdure SuperVinyl UltraDisc One-Step lp uit van Thriller, waarop een superieur geluid beloofd wordt. Wat ook op de gelimiteerde SACD het geval zal zijn, alleen geen 5.1 surround mix wat normaal gesproken wel het geval zal zijn.

Misschien dat ik mij aan de sacd zal wagen als investering.

Van Beat it bestaat volgens mij geen (originele) 12 inch versie, maar de langere uitvoering van The lady in my life had hier inderdaad niet misstaan. Wat ik ook niet begrijp is dat er een 2CD-set uitkomt die het moet doen zonder de 12"-versie van Billie Jean en de afwijkende single-mix van Human Nature. Dat lijken mij - maar ik ben een oude vent - essentiële nummers die deel uitmaakten van de oorspronkelijke uitgaven rond deze release. Maar beide nummers zijn dus onderdeel van de superdeluxe editie waarvan - hou je vast - het derde deel alleen als download verkrijgbaar is.

Nou bevat dat derde deel voornamelijk uitvoeringen van de nummers, aangepast aan de hedendaagse norm (latere mixen, gastrollen voor o.a. Ye West, Akon, Will.i.am en Fergie), die me sowieso gestolen kunnen worden, dus daar zou ik verder in fysieke vorm geen behoefte aan gehad hebben. Maar die afwijkende mixen uit 1982/1983 had ik er graag bij gehad.
Als ik me niet vergis had de 12 inch single van Wanna be startin somethin' ook een licht afwijkende mix. Die had er natuurlijk ook op gekund, maar is hier in geen velden of wegen te bekennen.

Ongetwijfeld wél leuk is het nummer Starlight, wat de aanvankelijke titel van Thriller (de titelsong dus) was. Daar krijgen we dus een vroege versie van te horen. Verder vind ik Got the hots, Carousel en Can't get outta the rain heel behoorlijke nummers. De demo's kúnnen meevallen, maar ik wil ze eerst wel eens horen. Of ik 'm uiteindelijk koop? De kans lijkt me niet zo groot, maar wie weet...

Ik weet trouwens dat aanvankelijk ook het nummer Nightline op de rol stond voor Thriller, maar ook dat nummer viel af. Het werd later een hitje voor Randy Crawford, terwijl de Pointer Sisters en Ellen Foley het ook hebben uitgebracht. Had leuk geweest als het deel had uitgemaakt van deze 40th Anniversary editie, maar misschien viel het nummer in het voorstadium van de selectieprocedure al uit de boot en bestaat er helemaal geen opname van Michael.

Voor wie de volledige tracklist wel bestuderen: Thriller 40 - Wikipedia - en.wikipedia.org

Ik bedoel natuurlijk ook de 12" van Billie Jean (heb de 12" in de kast) die ontbreekt. Even in verwarring door bijv. Moby's Sub Mix (of dub mix) van Beat It.
En de nieuwere versies van een vijftal tracks van dit album, zijn al op Thriller25 verschenen.

Ik denk ook niet dat ik de sacd of 2-cd ga kopen. Misschien als hij over een tijdje is afgeprijsd...

Monumentale plaat van Wacko Jacko, er komt november 2022 een nieuwe edition uit met veel nieuw materiaal. Leuk! Alhoewel ik deze klassieker met 5 sterren waardeer , word ik nooit echt weggeblazen door het album. De redenen daarvoor liggen in baby be mine, the girl is mine en the lady in my life. Deze 3 songs vind ik vergeleken met de geweldige rest, magertjes. Vooral het duet met Mc cartney, de song waarop papier vooraf wellicht wel het meest van mocht worden verwacht heeft de tand des tijds niet doorstaan vind ik. Simpelweg een vrij zwak nummer. Jones zei ooit in een interview dat er eerst nog andere songs op het album stonden die dus werden vervangen door oa baby be mine. Ben zeer benieuwd welke dit waren. Misschien weet iemand dat?

Het schijnt dat er tientallen songs zijn aangedragen (op internet lees ik zelf aantallen die in de honderden lopen, maar dat lijkt me een mythe) door 'outside writers', maar ook nummers van Michael zelf en van Rod Temperton.
Vast staat dat Michael er in elk geval een tiental heeft opgenomen, meestal in de demofase. Dit artikel, dat vooruitloopt op de 40th Anniversary edition en dus veel 'guesswork' bevat, noemt een aantal titels die redelijk bekend zijn: Someone in the dark, Carousel, Got the hots en Can't get out of the rain zijn de meest voor de hand liggende, die ook daadwerkelijk opgenomen zijn. Die staan nu dus ook op die jubileumeditie, en sommige stonden al op de 2001-reissue.

Ik ben het met je eens: daar zitten sterkere nummers bij, al vind ik persoonlijk The lady in my life wel een mooie afsluiter. Maar dat duet met Paul McCartney, agad, dat vind ik echt vreselijk. Onbegrijpelijk dat dat de leadsingle was, dat scheelt een halve punt in mijn waardering.

Ik zie trouwens dat het door mij hierboven al genoemde Night line (in dit stadium kennelijk nog Nite line genoemd) de opnamesessies gehaald heeft. Er staat zelfs een video van op YouTube. Best een goede song, maar ook wat repetitief. Ik snap wel waarom het nummer het album uiteindelijk niet gehaald heeft. Al bewezen the Pointer Sisters en Randy Crawford later dat het nummer wel degelijk hitpotentie had.

Gisteravond heb ik ook nog even geluisterd naar mijn originele 12" single van Wanna be startin' somethin'. Want in mijn herinnering was dat een iets andere versie dan die op de LP. Maar uiteindelijk hoor ik weinig verschil. Dit las ik ergens op het internet:

The mix is a bit punchier than the LP version, and the intro and instrumental break sections are slightly longer. Basically the 12" version is the full unedited version of the song. The LP version is 28 seconds shorter clocking in at 6:02.

Dat laatste klopt, de 12 inch duurt 6.30 minuten. Het had aardig geweest als ze die versie ook hadden opgenomen op de deluxe editie, maar ik geef toe dat het uiteindelijk weinig toevoegt. De iets langere versie op het originele album plaatsen ipv de 'ingekorte' albumversie had ook gekund, maar dan waren er misschien weer puristen opgestaan die dat heiligschennis zouden vinden...

Zeer veel dank Gaucho, super interessante info allemaal!

‘Thriller’ maakte van Jackson de grootste popster van zijn tijd - NRC

Denk niet dat ik het op alle onderdelen eens ben met de analyse...imo is alleen 'Billy Jean' van echte topklasse, gevolgd door de opener en 'Human Nature'. De rest jeukt na al die jaren nog steeds een beetje - en die jeuk is niet echt verzacht door mijn jeugdsentiment mbt de jaren 80.

Ik vind het wel een goede analyse, dat NRC-verhaal. Het klopt in elk geval met mijn eigen beleving van toen - en ik denk van veel andere mensen wereldwijd. Natuurlijk, het is en blijft commerciële popmuziek, en als dat je minder ligt, dan kom je bij je waardering niet tot een voldoende.

Persoonlijke smaak speelt altijd een rol, maar je kunt er nauwelijks omheen dat Thriller een innovatief product was voor zijn tijd, al hangt het van je eigen muziekbeleving af of je technische perfectie (maanden sleutelen aan een album), de aanzet tot de populariteit van de videoclip en het sterk leunen op de creatieve inbreng van anderen (Quincy, Toto, technicus Bruce Swedien) nobele doeleinden vindt. Wat dat laatste betreft: ondanks die grote inbreng van anderen blijf ik toch toch een Michael Jackson-product vinden.

Feitelijk is het stuk volgens mij ook op alle fronten correct, en dat maak ik, ook in de NRC, wel eens anders mee als het gaat om popmuziek. Dat de auteur het duet met Paul McCartney het zwakste nummer van het album noemt, is natuurlijk een mening, maar volgens mij wordt die wel breed gedragen (ook door mij, zie hierboven).

Wat me verder nog opvalt is dat ze schrijft dat Beat it, P.Y.T. en Human nature 'op het laatste moment zijn toegevoegd'. Dat zou best kunnen, want er is veel gerommeld voordat de uiteindelijke tracklist tot stand kwam. Jammer dat ze er niet verder op ingaat, want ik ben, net als Leonidas55 wel nieuwsgierig welke nummers dan op het laatste moment zijn afgevallen. Dat zou namelijk impliceren dat er complete, afgeronde takes van die nummers bestaan. Op het wereldwijde web wordt daar volop over gespeculeerd, maar een definitief antwoord heb ik nooit gevonden.

Ik heb erover getwijfeld of ik de dubbel-CD van deze 40th Anniversary zal aanschaffen. Mijn enthouisiasme werd al minder door het ontbreken van Nite line en Hot street (een andere track waar kennelijk een afgeronde versie van bestaat), maar inmiddels weet ik het zeker: het wordt een 'no buy'.

Ik zit niet zo vaak meer op het Steve Hoffman Forum (oorspronkelijk een site voor audiofielen, maar inmiddels een breed discussieplatform over muziek en audio), maar ik vind sommige posts op die site nog altijd een redelijk informatieve graadmeter over de al dan niet audiofiele kwaliteit van nieuwe releases.
En wat lees ik daar? De mastering van deze uitgave is volledig verknald: een verbijsterende score van DR4 tot DR6 op de 'dynamic range' schaal. Voor wie die cijfers niet snapt: dat is een hondsberoerde score als het gaat om de ruimtelijkheid en transparantie van een geluidsopname. Compleet dichtgemetseld ('brickwalled' noemen ze dat in het Engels). Nou ben ik geen uitgesproken audiofiel, maar van dit soort dingen krijg ik echt letterlijk koppijn. Dacht ik dat we de laatste jaren op de goede weg waren wat betreft geluidskwaliteit, en dan krijg je dit...

'Michael Jackson goes Death magnetic', zoiets: Michael Jackson's Thriller - 40 years' 2CD special edition - November 30th | Page 27 | Steve Hoffman Music Forums - forums.stevehoffman.tv

Daar komt bij dat Can’t Get Outta The Rain en Carousel volgens de berichten erg slecht klinken, terwijl die al eerder officieel waren uitgegeven (de 25th Anniversary edition, de King of Pop-verzamelaar) in een veel betere geluidskwaliteit. Klinkt als een misser van de eerste orde.

Zoals werkelijk bijna alles dat van de MJ estate afkomstig is. De promo rondom dit project is ook echt dramatisch te noemen. Op social media zijn ze meer bezig met TikTok's te highlighten dan dit project onder de aandacht te brengen en degene die heeft besloten om de Thriller 4K remaster pas vandaag uit te brengen ipv in de Halloween periode mag gelijk ontslagen worden.

Wat ben ik, als MJ fan, jaloers op de Prince fans.

Nou zeg, zoveel slechter dan Prince was MJ nou ook weer niet, toch?

Ik denk dat catdog bedoelt de manier waarop wordt omgegaan met de legacy en het uitbrengen van nieuw (rest) materiaal..

Je zou ons eens moeten zien klagen....

gaucho
THRILLER original album draft (1982)

VINYL - Side A

1. Wanna Be Startin' Somethin' (6:02)
2. Hot Street (3:45)
3. The Girl Is Mine (3:42)
4. Thriller (5:57)

VINYL - Side B

5. Billie Jean (6:20)
6. She's Trouble (4:00)
7. Nightline (4:33)
8. Carousel (3:58)
9. The Lady In My Life (6:10)

Gefeliciteerd Thriller: 40 jaar vandaag!

Ja, gefeliciteerd, ook namens mij! Bovenstaande tracklist die nanison heeft gepost, heb ik recenteliojk ook op verschillende internetforums zien circuleren, dus voor wat het waard is, gaan we daar dan maar van uit.
Toch ben ik blij dat dat niet de uiteindelijke tracklist is geworden. Ik kan me Thriller niet voorstellen zonder Beat it, P.Y.T., en Human nature, en zelfs niet zonder Baby be mine. Ik denk dat die aangepaste tracklist een juiste beslissing was. In de oorspronkelijke opzet zou het album volgens mij niet zo groot geworden zijn.

Wel weer leuk om te zien dat ze overwogen hebben om de lange 12 inch-versie van Billie Jean op het album te zetten. Uiteindelijk vind ik het jammer dat dat niet gebeurd is. Maar daarmee zou de speelduur waarschijnlijk te lang geworden zijn voor een LP.

Wat ik trouwens wel grappig vind, is de alternatieve cover voor de 40th year anniversary LP. Dat is gewoon de foto van de binnenkant van de originele gatefold LP hoes.