Black Sabbath - Forbidden (1995)

Ik zag de bij dit album behorende toer in Central studios te Utrecht. Ik baalde toen ze de doeken over het drumstel wegtrokken: daar stond de naam Rondinelli. Bleek dat Powell was vervangen na de opnamen van Forbidden. Nou ja, Rondinelli is ook een goede houthakker

Hoewel dit zeker geen rotslecht album is, is het niet fijn om te draaien. Men probeert nog wat maar het is zo overduidelijk dat het een doodlopende straat is. Van een ballad zoals die op de voorganger nog werkte zou je hier huilen om de verkeerde reden. Maar Tony zingt I Won't Cry for You, dus we houden ons sterk.

65/100

In de humo destijds een hilarische en vernietigende recensie van dit gedrocht.. kan het helaas niet meer terugvinden.

Wat muziek betreft komt HUMO niet veel verder dan Bruce Springsteen is goed en heavy metal is slecht. Want ooit is Black Sabbath dit soort muziek gaan maken omdat iets als Cream voor hen te moeilijk was.

Forbidden is natuurlijk een makkelijke prooi om belachelijk te maken. Maar wanneer je als muziekjournalist zo onkundig bent over een heel muziekgenre maak je vooral jezelf belachelijk.

Een aardig album, maar zeker geen topper. Tony is een prima zanger, het mist aan dit album echter aan goede nummers die blijven hangen en richting. Je heb het gevoel dat ze maar wat doen. Aardig, maar ook niet meer dan dat.

Iommi gaat het album een nieuwe kans geven door het opnieuw in te mixen. Zou het de moeite nog waard zijn? We gaan het meemaken dit jaar.

Als er een volledige nieuwe mastering wordt gemaakt en er een helder en transparant geluid voor terugkomt wil ik dit schijfje nog wel een kans geven, het songmateriaal is niet top maar ook zeker niet slecht in mijn ogen.

Forbidden is het vijfde studioalbum in de periode met zanger Tony Martin (1987-1991 en 1992-1997). Nu het definitief (?) gedaan is met de line-up met Ozzy Osbourne mag wel eens werk gemaakt worden van een heruitgave van deze reeks albums, waarvan ik enkel The Eternal Idol op vinyl heb. Deze Forbidden beviel mij het minst in de Martin periode, afwachten of dit zal verbeteren met een poetsbeurt.

Voor wie het volledig artikel nog eens wil nalezen: Tony Iommi Has Begun Remixing Black Sabbath's 'Forbidden' Album For 2019 Release - Blabbermouth.net.

Ik kan me met de beste wil van de wereld niet voorstellen dat ik dit album beter ga vinden vanwege een nieuwe mix. Een drol blijft een drol. Opgepoetst of niet...

Wow deze cd bevalt mij zeer goed. Begrijp niet zo goed de hele negatieve reacties. Geweldige zang en Tony en de rest spelen erg goed. Prima sound en productie heeft dit album.

Forbidden vormt een vreemde eend in de bijt. De productie is ronduit warrig te noemen. Waarom Iommi de hulp heeft ingeroepen van Bodycount gitarist Ernie C is mij een raadsel, de beste man had enkel nog maar een aantal demo opnamen voor Rage Against the Machine geproduceerd. De productie is dan ook teleurstellend te noemen, het geluid klinkt dof en de muziek slaat dood. Dat is jammer want er staan toch echt wel een paar redelijke tracks op de schijf. Volgens enkele liefhebbers een gedrocht van een plaat maar daar ga ik niet in mee. Het behoort zeker niet tot het beste materiaal wat de heren hebben uitgebracht maar met Powell, Murray en Martin aan boord had Iommi dermate veel ervaring rondlopen dat er altijd wel wat aardigs gecomponeerd kon worden. Een dikke voldoende is het echter niet geworden, want over de hele linie genomen mis ik enkele uitschieters naar boven.

1. Black Sabbath
2. Headless Cross
3. Dehumanizer
4. Master of Reality
5. Sabbath Bloody Sabbath
6. Paranoid
7. Heaven and Hell
8. Cross Purposes
9. The Eternal Idol
10. Volume. 4
11. The Mob Rules
12. Sabotage
13. Tyr
14. Born Again
15. Never Say Die
16. Seventh Star
17. Forbidden
18. Technical Ecstasy

Leuk om je marathon te lezen! Zeer verrassend dat je de Tony Martin albums zo hoog waardeert.
Ik beheer tot de puristen die de Ozzy platen altijd bovenin zou laten eindigen, maar naar aanleiding van jouw stukjes ga ik die Martin platen toch maar weer eens een kans geven.

Inderdaad leuk om te lezen, mijn lijst zou er overigens totaal anders uitzien.

Leuk om te lezen inderdaad! Het kan zijn dat ik over een paar weken ook alle albums van Black Sabbath weer eens de revue laat passeren.

Valt me op om hier te lezen dat de mensen op deze plaat Tony Martin zo goed vinden. Ik ben zelf een groot Tony Martin fan, mede door hem (en krachtige zangers als hem) ben ik ook steeds verder de Hard Rock en Metal ingetrokken. Ik vond hem juist op deze plaat echt klinken zoals hij in de latere jaren live (ook de voorgaande tour) bij Sabbath klonk: onmachtig. Oorzaak was naar wat ik ooit heb gelezen een persistente keelontsteking, waar hij live mee moest doorzingen, omdat de heren om hem heen geen tour wilde afzeggen. In de jaren daarna heeft hij daar nog veel last van gehad, pas tegen het einde van dat decennium vond ik hem live weer goed klinken, echter nooit meer geheel de oude geworden.

Ik vind het trouwens geen slechte plaat, het geluid is wel volledig kut (edoch heerlijk heavy). Ernie-C verdiend echt een letterlijke oorwassing omwille van zijn wanprestatie. Wat ligt er een laag stof over deze plaat heen, ik denk dat met name Cozy pislink moet zijn geweest toen hij zijn geluid terug hoorde. Attenooie zeg! Ik heb wel gelezen dat Martin reageerde op wat een fan schreef dat dit één van zijn favoriete Sabbath platen was "je hebt een rare smaak". Maar nogmaals, ik vind het geen slechte plaat, wat wel aan de orde was dat ze middels deze plaat van hun contract af wilden, getuige soms inderdaad de wat halfslachtige nummers, nummers die niet af lijken te zijn. Waardoor ze op sommige momenten ongeïnspireerd overkomen.
De opener vind ik helemaal super, zelfs de rap van Ice-T kan me bekoren, het past er goed bij. Het nummer is één grote dreiging, werelds! "Can't Get Close Enough" is ook een favoriet, begint heel rustig, daarna één van de meest simpele riffs die je ooit zult horen, maar het werkt. Een lekker nummer.
"I Won't Cry for You" is voor mij een magere voortzetting van "Dying For Love", een plichtmatige ballad, waarbij echt opvalt dat Martin niet meer lekker kan galmen. De kracht ontbreekt.
"Guilty as Hell" is lekker, zo ook "Sick And Tired" maar geen hoogvliegers, "Rusty Angels" heeft nog wel iets speciaals. Lekker bluesy. De twee volgende nummers behoren tot de beste van de plaat, het titelnummer, een heerlijk melodieus ding en de fantastische afsluiter "Kiss of Death" (van de reguliere cd) die wat mij betreft tot het beste materiaal van Sabbath hoort. Wat een machtige ballenkicker is dat zeg! Waarbij Tony Martin heel duidelijk de lijntjes zoor zichzelf uitzet en om zijn beperkingen heen zingt, waardoor hij toch krachtig en zelfs smerig kan klinken. Een mooie prestatie!
De Japanner kregen er nog een zalig nummertje bij middels "Loser Gets It All", lucky bastards! Ik zet deze nog regelmatig aan, een lekker kort krachtig nummer.
Geen slechte plaat, maar wel jammer dat Tony Martin op deze manier afscheid moest nemen, de man heeft zoveel beter verdiend!

Begrepen dat de platen met Tony Martin nu eindelijk weer een deal hebben om opnieuw uitgebracht te worden. Ben niet zo van de re-releases die opnieuw gemastered/gemixed worden, maar in dit geval maak ik wel een uitzondering.

Dat nieuws circuleert al veel langer, maar ik geloof het pas als ik het zie. Heeft sowieso al veel te lang geduurd. Het wordt, als we op de vooruitgersnelde berichten moeten afgaan, nu een boxset, i.p.v. de individuele albums. En een remix van Forbidden, want kennelijk zijn Tony Iommi c.s. ook zelf niet zo onder de indruk van de geluidskwaliteit van de originele mix.

Van Headless Cross had ik altijd al de originele CD. Tyr en Cross Purposes heb ik later goedkoop als Russische counterfeits aangeschaft, met identiek geluid als de originelen. Alleen Forbidden heb ik niet. Het hangt met name van eventueel bonusmateriaal af of ik een dergelijke set alsnog ga aanschaffen. En van de prijs natuurlijk...

Klopt, maar heb het via Tony Martin's eigen FB site gelezen, die het bericht weer van Iommi's manager heeft. Mag dus hopen dat het nu echt zo is. Maar idd, is al vaker geroepen.
Zelf voor mij hoef ik de andere albums niet opnieuw gemixed of gemastered te hebben, die klinken gewoon goed. Remasters fucken de boel soms flink, maar voor deze wil ik wel een uitzondering voor maken, ligt idd aan de prijs natuurlijk ben gekke Henkie niet...

Met de drie berichten hierboven en het recente nieuws toch maar even een toevoeginkje doen: de box Anno Domini 1989-1995 komt op 31 mei uit, kost bij een aanbieder €81 als je de 4cd-versie wil en €105 als je de voor de 4LP gaat.
Via streaming is inmiddels de digisingle Evil Eye / Get a Grip uit en van het laatste nummer verscheen twee dagen via het YouTubekanaal van Tony Iommi eveneens een videoclip.
Dan valt meteen een indruk te krijgen van de remix die Iommi van Forbidden maakte. Waarom hij remixte, valt hier te lezen.

Echt absurde prijzen. Ga ik er niet voor neertellen, als er een cd rip ergens online komt ga ik daarvoor. Ik heb sommigen platen al 2x in mijn bezit, ik ga niet voor een box van die platen nog eens +/- 80-100 Euro neertellen.

Ja, ik vind het ook een beetje te gek worden. Ruwweg € 80 voor een boxsetje van vier cd‘s, waarvan ik er drie dus eigenlijk al heb. Ik ben vooral een beetje teleurgesteld dat het een uniform geheel is geworden. Ik had liever gezien dat alle cd‘s hun eigen gezicht hadden gehouden. De foto’s die ik ervan gezien heb, laten zien dat de opdruk van de cd’s uniform zijn, waardoor het de indruk wekt dat ze allemaal bij elkaar horen.

Beetje flauw misschien om zoveel nadruk op zo’n detail te leggen, maar voor mij doet het wat afbreuk aan deze release. Ik zie dat de LP’s niet eens de originele binnenhoes hebben, dus de teksten zitten er niet bij. Dat had toch wel gemogen, gezien de forse vraagprijs van de vinyl boxset.

Ieder zijn ding, maar ik houd het bij de drie CD’s die ik al heb. Ik heb wel de indruk dat die vrijgegeven track van Forbidden laat horen dat dat album is opgeknapt van die remix.

Ik houd het bij streamen. Headless Cross, TYR en Cross Purposes vind ik het leukst van het viertal. Deze Bodycount Sabbath-crossover boeit mij niet zo. Hoe dan ook, weet ik van de drie platen die me wel boeien dat ik 1 keer draaien per jaar al meer dan voldoende vind, tegenwoordig. Daar ga ik dan geen langspelers voor kopen. Overigens had ik TYR ooit op lp en de rest (ook Forbidden) op cd. Dus ik heb al een keer de portemonnee getrokken ooit.

Een echte crossover met Body Count is het nooit geworden. Ice-T deed wel mee, maar die had een ondergeschikte rol.

Ondertussen is 'Get A Grip' (samen met 'Evil Eye') opnieuw gelanceerd. De remix laat vooral een injectie in het drumgeluid horen. Het is dan gemakkelijk wijzen naar Ernie C. Maar Black Sabbath mag gerust ook naar zichzelf kijken. Want helaas verbloemt de opwaardering van het geluid wat mij betreft niet de inspiratieloze staccato zang van Tony Martin en het weinig krachtige gitaarwerk van Iommi. Soms bekruipt mij het gevoel dat de band twijfelde om volop mee te gaan reizen op de alternatieve/hardcore-achtige trein van de jaren 90 of dat men toch vasthield aan het geluid dat in de jaren 80 al werd ingezet. Uiteindelijk is voor het laatste gekozen maar vergat men dat aan Ernie C door te geven. En vergat men daarbovenop om nog even kritisch naar de geschreven nootjes te kijken.

Het is vooral goed om te zien dat Iommi met de aanstaande release laat weten het grootste gedeelte van de periode met Tony Martin niet uit te willen gummen. Over de box twijfel ik. Want ik mis het nummer 'Cloak And Dagger' nog dat niet op mijn exemplaar van 'Headless Cross' staat. Daarnaast ziet het er allemaal best fraai uit.

Martin was volgens mij niet inspiratieloos, hij worstelde met een hardnekkige keelontsteking in die periode. Hij is voornamelijk heel erg onmachtig en niet echt een schim meer van die hij een paar jaar ervoor nog was, met name de live opnames uit die periode laten dat heel erg duidelijk zien/horen.

Daarbij Ernie-C zijn producties zijn altijd bagger geweest, een volkomen onbegrijpelijke keus om hem als producer te nemen.

Dat is toch geen excuus om een plaat mee op te nemen?

Nee, het excuus wat wel de ronde doet is dat ze het opnamen om van een recorddeal af te komen.
Ik heb hem toen ook twee keer live gezien, de tour van Cross Purposes en deze tour, hij stond bijzonder krampachtig te zingen. Hij trok het gewoon niet, maar wat ik gelezen heb wilden ze de tours (met name management en de band om hem heen) niet afzeggen. Vergeet niet, de man had niet de status van een Ozzy of Dio dat hij "nee" kon zeggen, het was zijn brood. Tegenwoordig zingt hij gelukkig weer stukken beter.

Tja ach. Ondanks dat vind ik ook het materiaal maar matig. Zelfs met een keelontsteking kun je best creatieve zanglijnen neerleggen.

Cloak & Dagger is als b-side toegevoegd bij 'Headless Cross':

BLACK SABBATH - Anno Domini: 1989 - 1995 - 4-CD Box - napalmrecords.com

Voor mij is de prijs van de boxset ook net wat teveel van het goede.
Het werk heb ik immers toch al in huis.
Cloak & Dagger mag dan toegevoegd zijn als b-side; ik heb het nooit zo'n bijzonder nummer gevonden.
Dat Forbidden een opknapbeurt heeft gekregen qua sound laat mij ook niet overstag gaan, de plaat haal ik zelden uit zijn hoes, dat zegt veel.

Geen nood. Alle teksten staan in het uitvoerige boekwerk dat in de boxset zit.