KISS - Revenge (1992)

Van Revenge kan ik me enkel herinneren dat God Gave Rock n Roll To You II een bescheiden hitje (in NL) was. Maar of dat nu kwam door Bill & Ted of Revenge, ben ik even kwijt. Ik vind het nogal een zeiknummer en niet heel erg passen bij de rest van het spul.
Het sinistere Unholy daarentegen, vaak op Headbanger's Ball natuurlijk, is reden genoeg om Revenge in huis te halen. Dingen als Take It Off en I Just Wanna zijn weer heel typisch Kiss volgens de 80s formule. Zij het met een ietsje zwaarder geluid. Toffe vrolijke hardrocknummers die mij onmiddellijk weer terugbrengen naar die tijd toen de lucht nog schoon was en de seks nog vies.

Von Helsing haalt het hierboven (of hieronder, afhankelijk van je instellingen) al aan: God gave rock 'n'roll to you II werd aanvankelijk een hitje door de Bill & Ted Bogus Journey-soundtrack. Met op de B-kant een nummer van Kings X van diezelfde soundtrack.
Unholy haalde, als single van Revenge, daarna overigens ook de Nederlandse hitparade, waarbij God gave... op de B-kant van die single stond. Die Argent-cover past inderdaad niet zo goed bij de rest van dit album; als er dan toch een ballad op moet, vind ik Every time I look at you een beter alternatief, en ook beter passend in de context van dit album.

Ja het is soms onnavolgbaar

Oke, Von Helsings commentaar gemist. Overigens zorgde die Bill & Ted film bij hardcore hiphoppers uit mijn kringen voor interesse in Megadeth. Die band werd slechts genoemd in de scenes rondom waar ze met de Grim Reaper moeten twisteren om uit de onderwereld te komen. En stonden met "Go To Hell" natuurlijk ook op diezelfde soundtrack.

In die jaren was ik al enorm afgedreven van alles waarmee de hitparades mee werd ondergekotst. "Unholy" in die hitparades heb ik echt totaal gemist. Als ik dan nu kijk naar al dat gereutel waar tieners hard op gaan....; Wat zijn de tijden veranderd dan zeg.

Dat zullen mijn vader en moeder ook vaak gedacht hebben natuurlijk. Al zullen die vaak gebeden hebben of ik alsjeblieft weer eens de hitparades wilde volgen.

Unholy stond 9 weken in de hitlijsten hier in Nederland. Best lang eigenlijk, van 30 mei 1992 t/m 25 juli 1992. Dat is net zolang als Amersfoort CS straks dicht gaat.

Ik herinner me overigens nog wel dat ik in een winkel was en ergens heel zacht in de verte iets meende te horen dat op hardrock leek. Dus ik in de buurt van zo'n speakertje net zo lang blijven treuzelen in de hoop op te vangen om welk nummer het ging. Dat bleek dus Unholy te zijn. Blijkbaar vergeet je zo'n moment nooit meer.

Ik zie nu dat God Gave Rock N Roll You II op de b-kant van de op de Nederlandse versie stond . En die shit werd steeds gedraaid. In mijn herinnering.

4 weken top 40 lees ik. Toppositie nr. 26. Het origineel van Argent bereikte nummer 9. Dus die slag won Kiss niet.

Ik vind dit geen goede plaat. Het begint nog wel lekker met Unholy wat gebaseerd is op een stoere riff. Puntje van kritiek hierbij zijn wel de vocalen van Simmons die af en toe klinken alsof hij een uilenbal uitbraakt.

De rest vh album doet me helemaal niets. Geen enkele song blijft hangen. Ja God Gave RnR misschien, maar niet bepaald in positieve zin. Wat een kwezelig nummer. Every Time is ook verschrikkelijk cheesy en vervelend. Sowieso zijn de Paul Stanley composities een stuk minder dan die van Simmons dit keer. Maar ook Simmons laat het grotendeels afweten.

Ik kan hier dus niets mee en draai het nooit. Ook de invloed van Bob Ezrin verandert dat helaas niet. De samenwerking met hem op Destroyer en zelfs The Elder vond ik wel geslaagd.

Ik weet niet hoe je daarbij komt. De originele versie van Argent is in Nederland nooit een hit geweest. Wel in Engeland, maar daar kwam-ie niet hoger dan #18. In aanmerking genomen dat de Kiss-cover daar tot de vierde plaats kwam en bovendien in meerdere landen een forse hit was, zou ik zeggen dat Kiss deze slag wél gewonnen heeft, in elk geval op basis van chartsucces.

9 in de tipparade zie ik. Dat had ik verkeerd gelezen. Bron is gewoon de website van de top 40.

Was het ook nog een hit voor Petra in 1977, die info heb ik niet.....

Kan ik ook niks over terugvinden. Volgens mij dus niet. Misschien op de christelijke radiostations in de VS. Wel grappig dat een christelijke rockband het ook opnam. Dat moet in die tijd toch wel een moedig statement geweest zijn, gelet op de achterban in de jaren zeventig. Dat wordt op deze fanpagina ook gesteld. Ze hebben het overigens twee keer opgenomen, ook nog eens in de jaren tachtig.

Ik ken en heb wel enkele albums van Petra, uit eind jaren tachtig, begin jaren negentig. Die zijn een stuk steviger dan het vroege werk, waar GGRNRTY toe behoort. Ik vind hun versie nogal flauwtjes klinken. En eigenlijk vind ik het hele nummer gewoon niet zo sterk, in welke versie dan ook.

Edwynn knoopt zelf ook op een fantastische manier dingen aan elkaar die niet aan elkaar te knopen zijn en dat is ook soms niet te volgen.

Een andere christelijke band, Bride, heeft GGRNRTY ook opgenomen:

https://www.youtube.com/watch?v=3tqex8hSrns&ab_channel=HolymetalrobTVCCM%3AChannel

Dan ben je denk ik één van de weinigen. Ik zit even te denken maar ik ken volgens mij niemand die dit géén toffe plaat vind. Geen punt uiteraard maar wel opvallend.

Ja ik begrijp het zelf ook niet echt. Qua stemgemiddelde steekt ie er behoorlijk bovenuit. Heel af en toe doe ik hem om die reden weer eens in de herkansing. Om altijd weer tot dezelfde conclusie te moeten komen: het doet me helemaal niets.

Maar dat geldt eigenlijk voor alles wat na Crazy Nights uitkwam. Misschien moet ik daar maar niet meer op gaan stemmen dan.

Ik kan me er in zoverre iets bij voorstellen dat dit eigenlijk wel de Kiss-plaat is die het meest afwijkt van de norm die de band zelf heeft opgeworpen. Het is eigenlijk de meest on-Kisse Kiss-plaat (nou ja, misschien op The Elder en Unmasked na). Dit is zonder twijfel de hardste plaat van de band, en dat was een stevige koerswijziging ten opzichte van de voorgaande platen, die toch voornamelijk party-hardrock en glam-metal bevatten. Als dat laatste je ding is, kan ik me voorstellen dat je hier wat moeite mee hebt. Er sijpelen naar mijn idee zelfs wat grunge- en heavy metal-invloeden door.

Hoewel ik zelf niet bepaald vies ben van wat men later spottend 'hair metal' is gaan noemen, spreekt die meer heavy benadering mij op dit album wel aan. Maar dat komt ook doordat het songmateriaal over de hele linie vrij sterk is, al wordt het naar het eind toe (op die ballad na) wat minder. Ook die Carr Jam 81 valt naar mijn idee wat uit de toon, maar het is dan wel weer een passend eerbetoon aan drummer Eric Carr (tot dan toe lid van de band), die in november 1991 overleed.

Nou een stevig potje grunge of metal zijn zeker wel mijn ding maar dan wel graag icm sterk songmateriaal. En het is fijn wanneer het vanuit hart komt en je niet het gevoel krijgt dat er meegelift wordt op een hype.

Smaken verschillen; ik vind de meeste songs hier tot de betere van Kiss behoren. Maar het blijft natuurlijk redelijk rechttoe-rechtaan rock 'n' roll zonder al te veel diepgang. Maar dat hoort een beetje bij Kiss. Waar ik me bij deze band soms wel aan stoor zijn de kinderachtige of soms ronduit vulgaire teksten. Dat is op deze plaat niet anders (Spit, Domino, Take it off). Kan zijn dat dat meeweegt in je beoordeling, en dat snap ik. Maar al met al kan ik Revenge prima hebben. In tegenstelling tot die twee andere studioplaten uit de jaren negentig; die vind ik echt matig.

Ja dat kinderachtige of platte hoort absoluut bij Kiss. Op één van de eerste Kiss songs ging het meteen al goed "mis".

I thought about the back door
I didn't know what to say
But once I got a baby
I, I tried every way
She didn't wanna do it
But she did anyway

Dit laat weinig te raden over natuurlijk.

Don't blow Jimmy, don't blow Bobby
Get yourself another hobby