Testament - The Legacy (1987)

Na de slepende muziek van Moonsorrow, had ik ineens zin in het tegenovergestelde voor een marathon: thrash metal! Testament is geen band waar ik heel erg bekend mee ben. Heb het debuut op cd sinds vorige zomer en ik had Souls Of Black ook nog (weggedaan omdat hij me niet heel erg boeide), maar na het toch best sterke en veel te korte optreden op Dynamo Metalfest in 2017 ben ik toch benieuwd geworden hoe de rest van de band nu klinkt.

Het is in ieder geval compleet duidelijk waarom The Legacy zo'n klassieker is. In het begin dacht ik nog even wat punky vibes te bespeuren, maar Testament is eigenlijk behoorlijk technische thrash metal te noemen. Vooral het zwierige gitaarwerk van Skolnick en Peterson zorgen ervoor dat de band onder het oppervlakkige geros, nog steeds erg intelligente composities hebben. De band werd ook ooit door een goede vriend van me verkocht als 'eigenlijk stiekem een betere Metallica'. Of dat op de lange termijn zo blijft weet ik nog niet, maar dat The Legacy wat mij betreft prima de strijd aankan met Kill 'Em All als debuut (misschien zelfs nog wel beter). Het enige puntje van kritiek dat ik zou kunnen leveren, is het feit dat de drums voor een flink aantal songs achter elkaar echt precies dezelfde partijen lijken te spelen. Maar goed, de songs zijn wel allemaal erg tof en Chuck Billy's zang is fantastisch. Erg fijn begin!

Ligt het overigens aan mij, of is het duidelijk dat Blind Guardian hier ook flink de mosterd vandaan heeft gehaald voor de eerste twee albums?

Ah, Testament deze keer. De band waar ik wel een bijzondere relatie mee heb. Helaas niet erg positief alleen. Ooit had ik er best wel veel albums van, maar op de eerste twee na heb ik ze weggedaan. Van de twee signeersessie die ik met ze meegemaakt heb, kwamen ze beide keren niet opdagen en mijn ontmoeting met Chuck Billy was een flinke teleurstelling.

Maar The Legacy dus. Een van de twee platen die ik nog wel met plezier draai. De eerste vier en de laatste twee songs zijn het beste. Over The Wall is natuurlijk de thrash anthem. Daar zit een geweldige energie in. The Haunting, Burnt Offerings en Apocalyptic City hebben wel wat sfeervols. Er zit wel wat horror in. Verder laat Testament hier het geluid horen wat ik in metal het liefste hoor: ruizige productie, matte drums en heel veel kleur in het gitaarspel. Wat is Skolnick hier geweldig zeg. Wat mij betreft de belangrijkste troefkaart van Testament. De meeste songs zitten wel goed in elkaar, maar de solo's zijn vaak de kers op de taart. Toffe teksten ook van Souza. Ik blijf ook van mening dat dit album met hem achter de microfoon nog beter had kunnen zijn.

Zware, slepende thrash met een hardere bassdrum dan snaredrum in de mix. Ook de gitaren klinken zwaar en bassig. Een erg doffe productie zeg maar.

Ik heb weleens horen zeggen dat Testament aan de wieg stond van de deathmetal. Misschien vergis ik me, en ben ik anachronistisch, maar ik vind het geen slechte gedachte, zo duister en zwaar als deze plaat klinkt.

Het gitaarspel is wel heel erg om van te smullen. Skolnick/Peterson: wat een gitaartandem. Bijzonder ook dat Chuck hier de teksten van Steve Souza zingt. Dat realiseer ik me pas vandaag. Drums van Clemente mogen ook niet onvermeld blijven, een onbekendere thrash-drummer dan anderen, maar hij weet wel flink te grooven en te hakken.

Heerlijk in ieder geval om dankzij Spotify de Testament-platen eens op volgorde van uitkomen te luisteren. Ik ben benieuwd hoe ver ik kom, tot ik het geriff zat ben.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: The Legacy is, naast dat het het debuut van Testament is, ook meteen het beste album van de band. Dit niveau hebben ze, ondanks echt wel andere goede albums, nooit meer weten te behalen.
Van begin tot eind staan hier louter trash-klassiekers op, die naast dat ze barsten van de energie, duidelijk het enthousiasme en spelvreugde van de muzikanten en zanger naar boven halen. De lekker agressieve stem van Chuck Billy, het heerlijke gitaarwerk en solo's van Eric Peterson en Alex Skolnick;
dit album heerst op alle fronten. Elk nummer is een schot in de roos. Het album is gewoon een terechte trashklassieker.
De sfeer, de productie, het tijdsbeeld: het klopt gewoon!
En ja die productie, tja, het klinkt wat mat en dof, maar daar is een oplossing voor: volume op max en het vormt geen probleem meer!
The Legacy is verplichte kost en vanzelfsprekend niet te missen!

Iedere metal-liefhebber moet deze klassieker dan ook in zijn kast hebben staan!

De wat magere productie laat niet onverlet dat het debuut van de heren een goede indruk achterlaat.
Over the Wall is een prima opener, met name de break halverwege de song is goed geplaatst. The Haunting gaat op dezelfde lijn door maar kan mij wat minder bekoren. Burnt Offerings is weer sterk, veel tempowisselingen en een originele zanglijn. Raging Waters vind ik dan weer matig, het hakkende ritme vind ik vermoeiend alhoewel er uitstekend gemusiceerd wordt. De overige songs zijn zeker niet slecht maar het uptempo materiaal gaat mij op den duur wat vervelen. Wellicht dat het geoefende gehoor van de gemiddelde Testament liefhebber meer details opvallen maar ik vind het hier en daar wat eenvormig. Kortom, ik hoor de potentie, Skolnick is een uitstekende gitarist en het schijfje bevat enkele prima songs maar over de hele linie genomen boeit het mij niet van begin tot eind.

Tussenstand:

1. The Legacy

Gewoon echt goed dit

Ik heb Testament al ontzettend vaak gezien, maar heb alleen de laatste 3 platen in m'n bezit. De rest van de nummers heb ik of los gehoord of tijdens de liveshows geleerd. Werd dus hoog tijd voor het oudere werk!
En dit is echt genieten, de boys shredden erop los.

Ik heb juist de eerste 3 nog in mijn bezit haha. En na mijn mening heb ik dan de beste ook nog. Vroeger grijs gedraaid deze plaat. Gelijk pakkend met opener over the wall. Eerlijk gezegd was het alweer en aardige tijd geleden dat ik hem gehoord had, maar vandaag op m’n vrije dag weer eens opgezet. Blijft en heerlijke thrash metal plaat. Hoort voor mij echt bij de oldschool thrash classics!