Savages - Silence Yourself (2013)

Zijn er nog MuMe'ers die vanavond ook naar de Melkweg gaan?

Ik had best gewild, maar ik had m'n kaartje voor Veronica Falls in Paradiso al. Savages dus maar bewaren voor de festivals. Eerste kans is Best Kept Secret

Ik heb het ondertussen al een aantal keer beluisterd, maar het kwartje valt maar niet. Ik vind het wel een degelijke plaat, maar die hele hype omtrent deze plaat ontgaat me volledig. Maar ik neem sowieso alles met een korreltje zout eens ze komen met termen als 'de vrouwelijke Joy Division'. Buiten het genre en de baslijntjes stopt de link met JD.

Dit weekend wil ik het nog een keer beluisteren en dan zie ik wel hoe en wat met de beoordeling. De kans bestaat nog steeds dat ik het plots wel geweldig ga vinden.

savage

De jaren '80 liggen al een tijdje achter ons, we herinner ons echter levendig de opkomst van de zogenaamde post-punk. De vroege Simple Minds, Bauhaus, The Birthday Party of Joy Division zijn maar een paar voorbeelden van bands die toen de plak zwaaiden. Vaak met een grimmige ondertoon grepen ze de luisteraar bij de keel, ze lieten het midden tussen punk van eind jaren '70 en de opkomende new wave. In de toekomst hebben vele bands die opleving van het genre willen evenaren, weinige slagen daar echter in. Het was dan ook met een zekere sceptische gehoor dat we deze Silence Yourself van Savages onder de loep namen.

De vier dames kregen alvast heel goede recensies over hun optreden in Botanique dat op zijn minst werd omschreven als een terugkeer naar de puurheid van post-punk maar zeker niet gedateerd klinkend. Integendeel. En dat is nu net het gevoel dat we krijgen bij het beluisteren van dit magistraal mooie album. Prompt keren we terug in de tijd, de zwarte kledij, wilde haren en bijhorende make-up mogen wederom boven gehaald worden.

lees meer

Savages - Silence Yourself - Snoozecontrol.be

half sterretje erbij!!!

Geweldige plaat vol invloeden. In eerste instantie vallen vooral de invloeden uit de 80s postpunk op, maar later komen hier de invloeden uit de 90s noiserock bij. Diepe baslijnen, werkelijk schitterend gitaarwerk en een zangeres die constant voor kippenvel zorgt. Prachtplaat.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Savages - Silence Yourself - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Intensiteit versus energie, een van de beste vh jaar.

Wat klinkt dit ontzettend jaren 80 zeg, geweldig.

Fijne plaat, met enkele splinterbommen, maar vooral een heerlijke, afwijkende afsluiter. Dat nummer nestelt zich telkens weer diep onder mijn huid, ontzettend beklemmende sfeer. Van deze dames hebben we hopelijk het laatste nog net gehoord.

Tijdens het inluisteren voor Best Kept Secret kwam deze langs. Ik ben vrij zeker dat hij de komende tijd langs blijft komen. Lekkere jaren 80 rock met een modern randje en fantastische zang.

Bijzonder ook dat het gemaakt wordt door 4 vrouwen. Ik associeer dit soort post-punk/new-wave achtige rock (ben niet zo goed in labels plakken op muziek) toch altijd met mannen

Afsluiter is ook hier favoriet. Wat een nummer!

Marshal Dear is inderdaad zeer fraai, maar dan vind ik het magische Waiting for a Sign toch nog iets mooier.

Tomme, wat een mooi album!
Siouxsie meets the Slits en dan met daaruit de beste elementen. Wat een spanning (mede door het grommende basspel) en ook een briljante afsluiter met Marshal Dear.
Eén van de albums van het jaar tot nu toe

Let ook op Beaches, geweldige plaat.
De krenten uit de pop: Beaches - She Beats - dekrentenuitdepop.blogspot.nl
Erwin

Wat een geweldig debuut van Savages. Niet lullen maar spelen, en dat kunnen ze. Er staan een aantal geweldige knallers op dit debuut. Nummers als She Will en Husbands maken gigantisch veel indruk. Qua opbouw en uitvoering overtuigen vooral Shut Up en het uitgesponnen Marshal Dear. De meer ingetogen nummers als Waiting for a Sign en Strife weten niet direct te overtuigen en zullen wellicht bij nog meer luisterbeurten kunnen groeien. Of dit een blijvertje gaat zijn weet ik nog niet, maar wat maakt het verder uit als je in ieder geval één van dit soort platen hebt kunnen maken.

Tja, de stijlvoorbeelden zijn uiterst herkenbaar: ze hebben iig thee gedronken bij Tante Susan, vast per satelliet gecommuniceerd met de engelen, het bouwhuis zijn ze ook nog even ingegaan, maar het kan mij niet overtuigen bij een eerste beluistering. Bij Waiting for a Sign moest ik onherroepelijk denken aan Anna Calvi en aan haar tweede zal ik - hoogstwaarschijnlijk - meer genoegen beleven. Na alle hype viel me dit wel tegen. Al hebben ze wel - slim genoeg - het lekkerste voor het laatste bewaard: Marshal Dear.

3

Spannende plaat! Dit zou wel eens een extra reden kunnen zijn om een ticketje te kopen voor Crossing Border Antwerpen.

Live zijn ze nog spannender en feller, zeker een aanrader om ze live te gaan zien!

Tsja, muzikaal best ok. Maar net zoals ik destijds Siouxsie maar op een enkel nummer kon pruimen werkt ook hier de, bij tijd en wijle, hysterische zang mij snel op de zenuwen.
Ben dol op vrouwen, maar liever niet als zangeres in rockbands.

Vind mannen ook wel leuk, maar niet als ze zo'n idiote dingen uitkramen.

Vind jouw reactie eigenlijk idioot

Waarom? Jij zegt dat je de vocalen op Silence Yourself niet goed vind, allemaal goed en wel, maar waarom erbij schrijven dat je niet van vrouwen in 'rockbands' houd? Dat is seksisme en hetzelfde als zeggen dat je niet van mannelijke acteurs in science fiction films houd. Die commentaar van 'ben dol op vrouwen, maar..' moest er gewoon niet bij naar mijn mening.

Jij spoort echt niet. Jij vindt zwarte pieten zeker ook een vorm van racisme?
Ik houd gewoon niet van vrouwelijke vocalen bij rockbands. Niets mis mee, lijkt me. Net zoals een man van vrouwen houdt....is ook schandalig gewoon!!

Nee, maar ik vind het wel een belachelijke traditie. Heeft er trouwens niets mee te maken, ik vond het gewoon een loze opmerking, sorry. Je verwoordde het waarschijnlijk gewoon erger dan je het bedoelde, laat maar.

Lekker de lp aan het draaien… en dacht …laat ik eens lezen wat anderen er van vinden. Krijg je bovenstaand gezever….

Ik vind het een hele fijne ruige plaat. Niks vernieuwends enzo maar dat hoeft ook niet altijd. Alleen vanaf minuut 3 in het laatste nummer gaat het mis als een saxofoon overduidelijk komt melden dat het een studioproductie is terwijl je een plaat lang denk dat alles in een stoere live take is opgenomen.

Klarinet

Ben benieuwd gaat morgen gebeuren, zal wel oordoppen meenemen, verwacht dat het hard zal zijn.

Iemand een idee waar je het nummer fuckers kunt krijgen? Dit spelen ze als laatste bij concerten en vind ik geweldig.

Het is officieel nog niet uitgebracht, maar je kan het wel via een live bootleg krijgen.

Wie? Savages. Nooit van gehoord. Nu dan. Een bak goed gespeelde furieuze teringherrie door vier meiden. Dat werd tijd. Lang geleden dat ik een een band fiere dames zo lekker vilein heb horen rocken. De teksten zijn trouwens ook niet mals. Na de Parquet Courts voor mij de tweede postpunk verrassing van dit jaar.

2 x live gezien den haag en amsterdam en o man wat is dit steen en steen goed. dit zijn concerten die er toedoen!. De band neemt je in de wurggreep en laat je niet meer los met als slotstuk fuckers.