menu

The Ocean - Pelagial (2013)

mijn stem
4,00 (76)
76 stemmen

Duitsland
Metal
Label: Metal Blade

  1. Epipelagic (1:12)
  2. Mesopelagic: Into the Uncanny (5:56)
  3. Bathyalpelagic I: Impasses (4:24)
  4. Bathyalpelagic II: The Wish in Dreams (3:18)
  5. Bathyalpelagic III: Disequillibrated (4:27)
  6. Abyssopelagic I: Boundless Vasts (3:27)
  7. Abyssopelagic II: Signals of Anxiety (5:05)
  8. Hadopelagic I: Omen of the Deep (1:07)
  9. Hadopelagic II: Let Them Believe (9:17)
  10. Demersal: Cognitive Dissonance (9:05)
  11. Benthic: The Origin of Our Wishes (5:55)
  12. Epipelagic [Instrumental] * (1:12)
  13. Mesopelagic: Into the Uncanny [Instrumental] * (5:56)
  14. Bathyalpelagic I: Impasses [Instrumental] * (4:24)
  15. Bathyalpelagic II: The Wish in Dreams [Instrumental] * (3:18)
  16. Bathyalpelagic III: Disequillibrated [Instrumental] * (4:27)
  17. Abyssopelagic I: Boundless Vasts [Instrumental] * (3:27)
  18. Abyssopelagic II: Signals of Anxiety [Instrumental] * (5:05)
  19. Hadopelagic I: Omen of the Deep [Instrumental] * (1:07)
  20. Hadopelagic II: Let Them Believe [Instrumental] * (9:17)
  21. Demersal: Cognitive Dissonance [Instrumental] * (9:05)
  22. Benthic: The Origin of Our Wishes [Instrumental] * (5:55)
toon 11 bonustracks
totale tijdsduur: 53:13 (1:46:26)
zoeken in:
avatar van james_cameron
4,0
Na twee iets mindere albums (Heliocentric en Anthropocentric) is het duitse The Ocean nu gelukkig weer terug op niveau. Dit is een ijzersterk, veelzijdig en zeer avontuurlijk album. Rustige passages worden afgewisseld door stevig beukwerk en de band schakelt met gemak voortdurend heen en weer tussen ingetogen en loodzware songs. Zanger Loic Rosetti lijkt eindelijk zijn plaats binnen de band gevonden te hebben en weet met zowel zijn cleane als met zijn ruige zang volledig te overtuigen. Productioneel is de plaat ook top.

avatar van Don Cappuccino
4,5
The Ocean is een band waar ik kennis mee maakte in 2007. Toen nog onder de naam The Ocean Collective werd het album Precambrian uitgebracht. Ik werd weg geblazen door de kracht en de souplesse van de muziek. Het tweeluik wat daarna kwam in 2010 viel vies tegen en dit kwam vooral door de zang. We zijn nu aanbeland bij Pelagial, het nieuwe werkstuk van dit Duits/Zwitsers collectief.

Pelagial is weer een conceptalbum, iets wat we gewend zijn van The Ocean. De luisteraar moet een reis ervaren door de lagen van de oceaan tot het diepste toe. Het begin is heel licht en het eind is heel zwaar. Dit werkstuk heeft als inspiratie de film Stalker van Andrej Tarkovski. Pelagial heeft dan ook twee interpretaties. Het staat voor de lagen van de oceaan maar ook voor de niveaus van het onderbewustzijn. Maar genoeg over het concept, laten we ons onderdompelen in de muziek.

Pelagial moet gezien worden als een track van 53 minuten. Het begin is heel vredig en bestaat uit lichte instrumentatie. De vocalen van Loic Rossetti zijn aan de softe kant, iets waar ik niet zo blij van word. Gelukkig hebben we ook de instrumentale versie voor het eerste gedeelte van het album.

De instrumentale versie is sowieso een geweldige optie om verder in de muziek te duiken. Zo hoor je watergeluiden en strijkers die op de versie met de vocalen minder goed te horen zijn. Zonder vocalen staat Pelagial namelijk ook als een huis. Ik geef zelfs de voorkeur aan de instrumentale versie. Ik heb namelijk op sommige momenten het gevoel dat de vocalen van Rossetti helemaal niet bij de complexe muziek passen. Pelagial was ook bedoeld als een instrumentaal stuk door de ziekte van Rossetti maar na zijn herstel werden er toch nog vocalen opgenomen. Rossetti mist de kracht in de cleane vocalen, zijn schreeuwen zijn wel krachtig.

Ook is het geweldig om de bas eindelijk weer eens goed te horen om een metalalbum. De productie is sowieso fantastisch, de gelaagdheid van de muziek blijft intact. Qua muziek is er bij The Ocean niet veel veranderd, het is weer iets harder geworden vergeleken met het tweeluik uit 2010. Vooral als we bij Hadopelagic komen is de grote finale begonnen. De cleane vocalen van Rossetti krijgen een rauw randje en de muziek wordt slepender. Bij deze stukken moet ik denken aan Tool en dat is echt een compliment. De zang kronkelt zich als het ware om de muziek heen bij Hadopelagic.

En bij Demersal horen we even de oerkracht van Precambrian. De diepste laag van de oceaan (Benthic) is loodzwaar te noemen, de band gaat even de doom/sludge-toer op. De watergeluiden worden steeds indringender. Zal je de weg naar boven ooit terug vinden?

Op Pelagial keert The Ocean bijna weer terug op het oude niveau van Precambrian. De muziek is overdonderend maar ik mis wat emotie. Maar al met al is het album een aanrader voor iedere avontuurlijke metalfan. Ook fans van Tool moeten deze eens proberen. Qua doordachte concepten en geweldig artwork hebben ze iets gemeen. De instrumentale versie krijgt 4,5*, de versie met vocalen krijgt 4*.

avatar van HammerHead
4,5
Ik had niet gedacht dat ze dit nog in zich hadden na de naar Ocean maatstaven matige vorige pogingen, die eigenlijk alleen uitblonken in het artwork. Met het inhuren van Seldon Hunt is dat laatste hier uiteraard ook weer prima verzorgd.

Uiteindelijk gaat het natuurlijk om de muziek en het is echt een fantastisch album geworden. De zang is er ontzettend op vooruit gegaan en muzikaal is het album, net als het concept, van een diepgaande gelaagdheid voorzien. Brute kracht en melodieuze schoonheid worden ogenschijnlijk zonder moeite en met uiterste precisie aaneengegoten

Ik heb ook zelden een plaat gehoord waar het concept zo duidelijk in de muziek te horen is. Via het speelse en frivole intro net onder het oppervlak van water en/of bewustzijn, wordt je langzaam maar zeker de diepte in gezogen tot je uiteindelijk bijna aan de druk bezwijkend onder hevige mokerslagen op de bodem terecht komt. Het geheel wordt ook nog eens afgerond met een produktie om je vingers bij af te likken.

Is het dan een kwalitatief vergelijkbare plaat met hun meesterwerk Precambrian? Ja, sterker nog, ik denk dat deze er nog net even overheen gaat. Ik ben het dan ook niet eens met Don dat deze plaat minder emotie dan Precambrian zou bevatten. Ik heb het geluid van die plaat altijd wat aan de droge kant gevonden.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:31 uur

geplaatst: vandaag om 15:31 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.