Thunder - Back Street Symphony (1990)

Fijn debuut van een ondergewaardeerde Engelse hardrockband. Op deze plaat nog wat steviger dan op de meeste opvolgers. In tegenstelling tot nogal wat soortgenoten niet óver the top, terwijl de muziek toch een bepaalde theatraliteit / epiciteit (is dat een woord? het klinkt alvast leuk) bevat, waardoor een vergelijking met een van de invloeden, Led zeppelin, de plank althans niet volledig misslaat. In de basis is het een geijkte formule: grootse rockers (She's so fine, Higher ground, Distant thunder, etc.) naast powerballads (Don't wait for me, Love walked in), maar de uitvoering is sterk. Humor is het gezelschap niet vreemd (An Englishman on holiday) en de cover van Gimme some lovin' mag ik ook graag horen. Al met al 4*.

Ik heb deze band altijd graag mogen horen: sympathieke gasten zonder groot ego-probleem die toch altijd goede albums hebben uitgebracht.

Een prachtig debuut.

Ik heb Thunder nu twee keer live gezien en beide keren hebben ze een goede (tweede keer geweldige) indruk op me gemaakt. Ze komen erg leuk over en de zanger is een erg goede frontman.
En desondanks had ik nog nooit een heel album van de heren gehoord, maar daar is vandaag verandering in gekomen. Ik ben begonnen bij dit album, hun debuut, en het is een ijzersterke plaat. Over het algemeen een beetje veel hetzelfde, maar toch springen er vele nummers bovenuit. Natuurlijk de klassiekers Dirty Love en Love Walked In, maar ook de opener, de titeltrack, Girl's Going Out of Her Head en Gimme Some Lovin' nagelen zich in je hoofd om er met geen mogelijkheid meer uit komen.
En dan vergeet ik An Englishman On Holiday nog! Kortom, een schitterende plaat.
Zeker 4* waard... Nu verder met 'Laughing on Judgement Day'

Goed debuut van een sterke band, die door Bad Company is beïnvloed. Heb ze destijds in het voorprogramma van Heart gezien.

Ze maken nog steeds prima platen.

Wat een geweldige band is dit toch. Heb al hun cd's, althans, de studio versies. Geweldige zanger ! Debuut CD is echt goed. Veel favoriete nummers

Dit blijft een van mijn favoriete platen

Heerlijk

Ze hebben een nieuwe uitgebracht "Bang!", welke ondergetekende heeft toegevoegd. Backstreet Symphony is een geweldig rockend nummer en Danny is een fenomenale zanger. Een album om te koesteren en eentje die ik weer eens dringend moet beluisteren en vooral van genieten. Zes berichten bij deze dijk van een album: verbazend.
Edit: Distant Thunder is ook een geweldige rocker.

Ze zijn onbekend genoeg om het vaandel "ondergewaardeerd" bijna automatisch te dragen, maar wat mij betreft hebben ze het niveau van deze plaat toch nooit meer gehaald. In essentie is dit allemaal degelijke rechttoe rechtaan (hard)rock, maar op dit debuut zit een bepaalde ongrijpbare kwaliteit, iets mystieks ofzo, wat ik op later werk niet meer ontdek.

Wat die kwaliteit is... ik krijg de vinger er niet echt op. Maar een ballad van het kaliber Don't Wait For Me hebben ze later gewoon niet meer afgeleverd. Een rocker met de drive van het titelnummer ook niet. En een cover met de flair van Gimme Some Lovin' ook niet. Waarvan akte.

Debuutalbum van een mij voor legendarische Britse hardrockgroep in het straatje van Free en Bad Company, een zanger met een geweldige strot en rock die zo Brits klinkt als maar kan. Ze krijgen onmiddellijk een vet platencontract met een major door de kwaliteit van hun demo en ook door toedoen van Andy Taylor, ex-Duran Duran-gitarist die ook de productie van dit album heeft verzorgd. Dit album brengt in eigen land vijf hits voort en live bevestigen ze hun kunnen. Volgende nummers krijgen bij mij de benaming onvergetelijk: Until My Dying Day, Backstreet Symphony en Distant Thunder. Kwaliteit genoeg op hun eerste en hun beste!

Casartelli, zou je je vinger niet kunnen zetten op de ritmesectie: eenvoudig maar efficiënt. Dat gitaargeluid is dik in orde en Danny zingt fantastisch. Allez, ik ga maar zorgen voor bericht nummer tien en wil iemand een mooie twintigste stem geven voor een heerlijk en eerlijk album?

Sir, ik ga bij de volgende luisterbeurt eens extra op de ritmesectie letten.

Mooi bluesy hardrock album zonder poespas. Sterke songs met kop en staart waar niets op af te dingen is. Let op de tekst van An Englishman On Holiday. Humoristische reflectie op de doorsnee Brit.

Met bijzondere vreugde in het versleten hartje neem ik kennis van de reeds meer dan twintig stemmen, zonder een duik naar beneden van het gemiddelde. Alle ingrediënten voor een magnifiek album zijn aanwezig en dit album is een prachtige remedie voor een nors ochtendhumeur. Bedankt, heren van Thunder!

Een prachtig debuutalbum van een, in Nederland althans, behoorlijk ondergwaardeerde band. Persoonlijk luister ik opvolger Laughing on...nog liever. Niet dat die beter is maar toch...iets meer afwisseling zal het wel zijn.
Op dit album vind ik elk nummer eigenlijk een schot in de roos! De produktie is lekker rauw en helder en dat past precies bij dit soort muziek. Ik herinner me een poll in een metalmagazine waarin Thunder werd verkozen boven toen mede nieuwkomers Black Crowes als beste nieuwe band. Helaas heeft Thunder nooit die erkenning en bekendheid mogen ontvangen als de zwarte kraaien.

Het is een knaller van een debuut album...

Thunder is een op de blues georienteerde hardrockband, met in het begin nog eens de neiging om wat hairmetal-elementjes te verwerken...

Het fijne aan deze band is het onmiskenbare geluid van zowel Morley en Bowes... Maar zonder Ben Matthews en de strakke ritmesectie, zou het niet zo vet en melodieus zijn...

Ben Matthews is namelijk de vijfde, onmisbare man, in zo'n band als deze... Hij speelt naast ritmegitaar namelijk ook niet zeer fijne piano- en orgelpartijen...

Ik zou me graag eens willen verdiepen in soortgelijke acts als Thunder... Helaas kom je met Last.FM niet zo ver, als ze Magnum aangeven....

Thunder

Verder ken ik alleen Damn Yankees uit dat rijtje. Ook aardig, maar toch een klasse minder.

Damn Yankees moet ik inderdaad eens checken... Gun vind ik minder.... Tyketto is inderdaad ook zo'n soort band als Thunder... Alleen iets meer AOR dan Bluesrock...

Love/Hate vind ik niet in het rijtje passen, Almighty moet ik ook eens checken....

Great White ben ik aan het uitvinden... Vind ik heel gaaf...

Quireboys vind ik ook niet in het rijtje passen...

Misschien moet je Terraplane eens proberen. Voorloper van Thunder, maar dan wat poppier.

Ik zou The Almighty lekker links laten liggen als ik jou was. Een destijds vreselijk gehypete band in de UK. Ricky Warwick is een goede zanger (dat bewijst hij op dit moment in Thin Lizzy) maar in The Almighty schreeuwt en krijst hij alleen maar. Het ontbreekt de band ook gewoon aan goede songs vind ik.

Ik ben geen liefhebber van die beruchte ballads maar Until My Dying Day zorgt voor rillingen. Al sinds begin dit jaar ligt hun dubbel live cd in mijn auto en ik blijft rillen bij voornoemd nummer.

@Sir, ik meende altijd dat jij wel gecharmeerd was van dé powerballad...

Wat moet een ballad herbergen, opdat je het wel trekt?!?

Ik persoonlijk ben heel erg gek op de Thunder-ballads... (I'll Be Waiting, River Runs Dry etc.)

@Vielip, ik je neem je advies ter harte... Kan ik Night Ranger wel een kans geven?!?

Night Ranger vind ik erg tof. Maar dat is meer AOR dan bluesy hardrock.

Thunder heeft een wat aparte sound, vanwege het feit dat een op en top Britse band Amerikaanse blues met Amerikaanse hardrock vermengt. Het is moeilijk om dat onder woorden te brengen, maar ik kan geen band bedenken die dezelfde attitude uitstraalt.

Ik vind Tyketto soms wel richting Thunder neigen... Kijk, het maakt mij niet zoveel uit... Thunder heeft genoeg platen (studio en live) om een leven bezig te houden...

Maar ik ben wel heel benieuwd naar meer AOR/Bluesrock op de manier dat Thunder het brengt...

Ozric, ik heb voor verwarring gezorgd denk ik: Until My Dying Day vind ik een fenomenale ballad! Ik denk dat het aan de stem van Danny ligt, geweldige zang.

Nee Sir, je comment snapte ik wel, maar je begon met dat je geen liefhebber was van de berucht ballads...

Maar volgens mij heb ik je weleens bij Savatageplaten zien zeggen, dat je in huize Spamalot gaarne de powerballad draait...

En inderdaad Bowes rukt het kippenvel van je lijf met zn stem...

Night Ranger kan ik je van harte aanbevelen! Geweldige band die eigenlijk ook best apart is met z'n zingende drummer en 2 erg verschillende sologitaristen! Ze zijn niet heel erg te vergelijken met Thunder zoals Edwynn ook al aangeeft maar daarom niet minder interessant.

Bedankt voor de aanrader Ozric!
Dit debuut van Thunder vind ik alvast een zeer fijn plaatje. Gave blues/rock met een erg goede zanger. Danny Bowes lijkt qua stemgeluid soms wel wat op Ronnie James Dio (als ik dat zeg bedoel ik dat als compliment). Hij heeft wat dezelfde stijl en vooral bij zijn uithalen klinkt het bijna als Dio.
De muziek ligt lekker in het gehoor. Het is zeer toegankelijke rockmuziek zonder ergens te poppy te worden. Dit komt voornamelijk door het sterk overheersende gitaarwerk. Wat ik ook fijn vind aan deze plaat is dat die jaren '80 vibe/sound in deze plaat nog goed overkomt. Ik hou wel van die stijl, ik ben benieuwd hoe ze hierna zijn gaan klinken.
Ze zijn trouwens (weer) bij elkaar (de info hier op mume is inmiddels dus wat achterhaald) en treden nog zo af en toe op. Ze zijn bevestigd voor Bospop later dit jaar en zij zouden nou net die naam kunnen zijn die mij over de streep kan trekken om die dag te gaan.

@Metalhead: Je kunt blindelings de rest van de cd's aanschaffen, ze klinken op al hun cd's hetzelfde (wat zeker niet negatief bedoeld is). Lekkere rockers met AC\DC achtige riffs en wonderschone ballads. Ik kan je zeker aanraden om eens een concert van hen te bezoeken of een DVD van hun te kopen (waarbij ik de DVD "Thunder Live zeer kan aanbevelen). Ik heb ze de afgelopen jaren vele malen mogen aanschouwen en het waren altijd fijne optredens met Danny als zeer sympathieke zanger voorop en Harry als clown achter de drums. Klasseband!!!! Leuk dat ze weer terug zijn. Ze gaan later dit jaar ook toeren met Whitesnake en Journey, maar ik weet niet of dit trio ook Nederland aan zal doen.

Metalhead, graag getipt.

Weet je wat het is met Thunder en reunies?
Ze zijn intussen wel 5 keer gestopt en bij elkaar gekmen en vice versa. Op dit moment is de plaat-uitbrengende band The Union. Een soort voortzetting van Thunder.

Of Thunder ook echt na het touren weer platen gaa uitbrengen, weet ik niet. Misschien zetten ze de band dan wéér in de ijskast.

Wat dat betreft is de info op MuMe niet eens zo onjuist.