Mikal Cronin - MCII (2013)

Je snapt natuurlijk wel dat die 'negatieve reacties' allemaal sarcastisch zijn, Erwin? Afgaande op de cijfers die daarbij gepaard gaan

Geweldige plaat zeg. Tien sterke nummers in een fiere 37 minuten, waar zie je dat nog?

Bij z'n maat Ty Segall misschien?

Die overigens ook dit jaar met een nieuwe plaat komt (alweer).

Aha, ik had niet naar de cijfers gekeken

Oh ja?!

Ik heb de plaat zelf nog niet volledig gehoord, maar wat ik al gehoord heb vind ik maar dertien in één dozijn. Ik wil het wel eens kans geven, maar of het iets voor mij wordt is een totaal ander verhaal. Van iemand die een connectie heeft met Ty Segall verwacht ik op z'n minst wel een dikke fuzz en dat hoorde ik niet echt terug in de nummers die ik al beluisterd heb.

Jazeker, in augustus mogen we nieuwe werk begroeten.

Ty Segall announces new album Sleeper, due out in August | Consequence of Sound - consequenceofsound.net

En Illumsphere, gewoon luisteren deze plaat. Dit is gitaar pop op z'n best en alles behalve dertien in één dozijn.

Indiepop op haar best. Weergaloos goed album. Veelzijdig consistent.

Track 3 en 7 (Ty Segall himself), 4, 6 en 10.

Klopt, die maakt ook heerlijke albums. Toch vind ik dat Ty nog niet zo'n constant albums als MCII heeft gemaakt. Bovendien vind ik hem iets ruiger dan Cronin, wat zeker geen verwijt is. Dat is ook lekker, maar ik heb de fijne melodieën van Cronin op dit moment iets hoger in aanzien staan.

Ik denk toch dat hij met Twins vorig jaar een 'constant' album heeft gemaakt, maar dan inderdaad wel ruiger en met scherpere kantjes. Hij haalde daarmee ook internationaal en in OOR de eindejaarslijstjes. Persoonlijk vond ik Slaughterhouse helemaal briljant, maar dat is nog wat ruiger.

Vond Slaughterhouse ook briljant. Stond in mijn top 10 van 2012. Vind het alleen vreemd dat sommige mensen een vergelijkbaar geluid verwachten en wensen van Mikal Cronin. Dat zou toch alleen maar voorspelbaar en saai zijn?

Wat een prachtig album...

Erg leuk album idd! Originaliteit is mijlenver te zoeken en de melodieën zijn al tig keer eerder gebruikt, maar dat is in dit genre ook niet belangrijk...

Mensen die dit album leuk vinden, zouden onderstaande tips kunnen waarderen

De sound van dit album doet me denken aan Brendan Benson en dan vooral dit album:
Brendan Benson - One Mississippi (1996)

Nog een voorbeeld in dit genre is Ben Kweller:
Ben Kweller - Sha Sha (2002)

De melancholie in de nummers komt weer sterk overeen met Jeremy Messersmith:
Jeremy Messersmith - The Alcatraz Kid (2006)

Ook is er veel gelijkenis met Kula Shaker. See It My Way doet me erg denken aan Modern Blues:
YouTube - Kula Shaker - Modern Blues
Sterker nog, de eerste akkoorden zijn nagenoeg gelijk

Na een winnend Eurovisie-nummer dat op K-otic lijkt komt nu dit album dat de popsensibiliteit van Guided By Voices, optimisme van Blur en de typische digitale distortion van bands als The Dandy Warhols/Smash Mouth weet te combineren op een uiterst aanstekelijke manier.. - Oftewel, de 90s zijn terug van weg geweest!

Deze muziek 90's? Daar klinkt het naar mijn idee veel te fris voor. In mijn ogen is 90's vrij donker met de opkomst van grunge.

Ik zou eerder zeggen: luchtige garage surf poprock, vanuit de Californische Ty Segall hoek.

Ik hoor ook vrij duidelijk jaren negentig-invloeden hoor. Vleugje Weezer bijvoorbeeld.

De jaren '90 had natuurlijk ook bands als Pavement natuurlijk

Eilord heeft de 90s overgeslagen wellicht? Ik moest ook juist aan de 90s denken bij dit plaatje. Weezer, Pavement, Archers of Loaf, etc.

En, vind je het wat Herman? Zijn debuut is ook aan te raden.

Zeker 90s. Eigenlijk gewoon een mannelijke versie van Best Coast, maar dan met wat meer fuzz.

In het begin vond ik het niet zo bijzonder, maar hoe meer ik het hoor, hoe leuker het wordt. Begin wel te snappen waar het enthousiasme vandaan komt. Kan me goed voorstellen dat dit één van mijn zomerplaten van dit jaar wordt.

Zie nu dat iemand anders ook al een referentie maakt naar de Posies (Frosting on the Beater), ook al zo'n leuk 90s bandje.

Dat deel van de 90's heb ik dan inderdaad overgeslagen, iets dat niet geheel ondenkbaar is als '92 je geboortejaar is. Al scheel ik zo te zien niet veel met Linius.

Weezer ken ik een paar nummers van, die ik stuk voor stuk niet om aan te horen vind, Pavement zegt me slechts vaag iets en Archers of Loaf heb ik nog nooit van gehoord. Ik zal het eens opzoeken en er dan nog eens op terugkomen.

Voorlopig vind ik dit vooral heel eigentijds klinken met referenties naar Ty Segall, Kurt Vile en Frightened Rabbit bijvoorbeeld.

Toch iets 90's dat me plotseling te binnen schiet en hier zeker overeenkomsten mee heeft: Teenage Fanclub

Hoe kun je Weezer niet om aan te horen vinden terwijl je dit wel leuk vindt? Het lijkt echt ontzettend veel op elkaar. Zoiets als Shout it Out had net zo goed van Weezer kunnen zijn. Frightened Rabbit ken ik niet, maar die andere twee namen grijpen toch ook erg terug op het verleden. Vind daar weinig eigentijds aan (al luister ik er wel graag naar, Vile dit weekend nog live gezien en heb een plaat van Segall).

Teenage Fanclub is voor mij dan weer een 90s bandje waar ik me nooit in verdiept heb.

Ik ben van '91, maar ik heb nogal een fascinatie voor het verleden dus veel van die jaren '90 bands luister ik wel (o.a. het genoemde Teenage Fanclub en Archers of Loaf, Sebadoh mag ook wel genoemd worden).

Frightened Rabbit hoor ik er overigens niet echt in, dat is toch meer tamme folky muziek in tegenstelling tot de gejaagde gitaren van Cronin wat mij betreft. Wel een goede band ook

Oh en Herman, verdiep je maar eens in Teenage Fanclub dan. Je mist toch heel wat moois door het niet te doen.

Oei, Teenage Fanclub vind ik nou zo'n typisch Herman-bandje.

Nu kun je er niet meer omheen, Herman. Dat wordt Teenage Fanclub luisteren.


Alles haalt ergens zijn inspiratie vandaan en grijpt in die zin terug op het verleden. Neem Jacco Gardner als voorbeeld. Hij haalt zijn inspiratie uit de 60's. Neem al die bands van tegenwoordig met 80's synthesizerloopjes. Maakt dat een band alsof het gelijk uit die periode komt? Voor mij niet. Ik denk dat het juist iets van deze tijd is om invloeden uit het verleden in je eigen muziek te verwerken. Voor mij is dat eigentijdse muziek.

Weezer, voor zover ik ze ken, vind ik instrumentaal te zwak. Dat kan prima gecompenseerd worden als de zanger goed kan zingen, maar ook dat is bij Weezer niet aan de orde. Mikal Cronin is een vergelijkbare zanger, maar de zang komt juist door de sterke instrumentatie extragoed uit de verf.

Frightened Rabbit mag welliswaar een ander genre bestrijken, ik vind het op dezelfde manier fris klinken.

Misschien heb je wel het verkeerde Weezer album geluisterd, want zeker niet alles wat ze gedaan hebben is goed. Maar Blue Album vind ik toch wel een classic, mocht je die niet geluisterd hebben zeker eens doen