Dire Straits & Mark Knopfler - The Best Of (2005)

Wat mij betreft kunnen een Greatest Hits (= bepaald door de markt) en een Best Of (= samengesteld door de artiest zelf) best verschillend zijn.

Ik denk dat de stemming voor dit album meer tegen de platenmaatschappij is met het uitmelken van een artiest dan dat het echt om de muziek gaat.

Bij de vorige verzamelaar zat er nog een live cd bij
en op Money for Nothing zat nog een extra live track bij.
Dit album bevat naast een boekje niks extra's (ik heb de luxe uitgave)
vandaar een lagere stem.

Binnen 1 of 2 jaar ligt er weer een best of geloof mij nou maar.
maar als een platen maatschappij Dire Straits geloofwaardig wil blijven
houden kunnen ze beter met Mark een mooie box met live concerten en onuitgebracht
materiaal gaan uitbrengen.

Wie zegt dat een best of door de artiest zelf is samengesteld?

Kan ook de platenmaatschappij zijn uiteraard al heeft een beetje artiest daar inspraak op lijkt mij.

Meestal ben ik wel geimponeerd door een chevy uit '93, maar qua discussie met jou ben ik dat allerminst.

Maar je bent nog jong, dat gaat in de toekomst vast goed komen.

Ik vind dat er een wereld van verschil kan zitten tussen de bekendste en catchy hits van een band die op een greatest hits staan, of de mooie lange epische nummers en de balads die meer op een best off horen, evt in combinatie met wat singles en wat bekende nummers van de desbetreffende artiest/band.

Of zoals Dream Theater het heeft gedaan met Greatest Hit (...&21 Other Pretty Cool Songs).

Dan zijn we het dus eens. Bebop Deluxe deed overigens The Best Of & The Rest of ...

Dat is ook een leuke, ken ik niet en had ik nog niet gehoord.

Een best of is eigenlijk een combinatie van greatest hits nummers en mooie lange epische en uitgesponnen nummers en balads.

Een best of is eigenlijk een completere greatest hits zeg maar.

Toch wel opvallend dat deze band in Nederland echt naam heeft gemaakt met hun muziek. Als ik de Top 2000 van 2010 er nog eens op nasla, staan ze met 13 nummers bij de eerste 1500 + nog 2 nummers van Knopfler. Toch erg gaaf gezien de betrekkelijk korte tijd dat ze hebben bestaan.

Natuurlijk waren zij gericht op commercie, maar als je ziet dat bijvoorbeeld Neil Young, Bob Dylan, Eagles en ja, zelfs Pink Floyd er met minder nummers instaan. Vond het wel een opvallende conclusie... .

Voor de rest prefereer ik toch echt Money for nothing als verzamelaar dan dit album. Jammer dat ervoor gekozen is om twee totaal verschillende genres op 1 verzamelaar te zetten.

Juist niet. Bij latere albums misschien wel (Brothers In Arms en On Every Street), maar vooral Mark Knopfler haatte het spelen in grote stadions en muziek maken voor de massa.

Das waar en met name vanaf BiA, waar de helft van de nummers van dat album in de Top 2000 staan, is een grotere aanhang ontstaan.

Wat opzich wel ironisch is gezien hun enorme BIA-tour. 25 landen en 260 optredens.

YouTube - Dire Straits - Pre-show Interview (Live, The Final Oz, Australia, 1986)
(Vanaf 2:31 een interview met Knopfler vlak voor het laatste concert van de BiA-tour)

Het is duidelijk dat hij het gehad heeft. Het enthousiasme straalt er nou niet echt vanaf.

Leuk interview en ik heb dit concert als bootleg (Thank you Australia and New Zealand!) en ik moet zeggen dat dat één van de meest energieke shows is die ik heb en ken met veel improvisatie. Leuk stukje ook als hij zijn nagel breekt bij Two Young Lovers en dat vervolgens Jack Sonni er heerlijk op los jammed. Op zich kan ik me voorstellen dat je na zoveel optredens het ook wel even heb zitten.

Maar dat even off topic .

Geweldig filmpje!

En wat is Two Young Lovers live toch een geweldig numer!

Ik heb dit album met maar 14 tracks.
Correctie door gestuurd.

Tja, er is ook zo'n verzamelaar van Sting/The Police.
Ik heb in zulke gevallen toch liever aparte verzamelaars.
Van Dire Straits heb ik Sultans Of Swing, van Mark Knopfler solo heb ik nog niets in huis.
Deze lijkt me zeker niet interessant vanwege het feit dat ik het Dire Straits materiaal al heb en de solo-perikelen van Mark er maar bekaaid vanaf komen. Dat theme from Deer Hunter staat trouwens ook op Sultans Of Swing.

Op mijn versie staat Calling Elvis niet op. Dat vond ik ook een waardeloze single.
Net als Heavy Fuel; die gelukkig voor de koper helemaal vergeten is.

Er zijn drie verschillende versies van dit album:

Double CD and Special Edition (except USA)
Single CD (except USA)
USA only - double CD

* Single CD (except USA)

1."Sultans of Swing"
2."Love Over Gold"
3."Romeo and Juliet"
4."Tunnel of Love"
5."Private Investigations"
6."Money For Nothing"
7."Brothers In Arms"
8."Walk of Life"
9."On Every Street"
10."Going Home: Theme from Local Hero"
11."Why Aye Man"
12."Boom, Like That"
13."What It Is"
14."All The Roadrunning"

The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations - Wikipedia - nl.wikipedia.org

De keuze van de DS nummers kan ik wel begrijpen maar de solo nummers van Knopfler kan ik geen touw aan vast knopen , wel leuk dat The Long Road erop staat .

Going Home (Theme from the Local Hero) vind ik wel een goede keuze.
Hoort bij mij wel in de Top 3 van zijn hand, samen met Private Dancer en Private Investigation.

Going Home is zelf ook mijn favoriete Knopfler.
Mogen ze bij mijn crematie draaien.

Wel jammer dat het dansnummer bij het zwembad ontbreekt, die is eigenlijk toch leuker dan Walk Of Life.

No way. Hoewel Twisting by the Pool een prima nummer is, is Walk of Life één van de heerlijkste nummers ooit. Zo warm en ik word er altijd vrolijk van.

Ik vond Twisting By The Pool wel mooier.
Walk Of Live is vooral de clip erg leuk van.

Geen twijfel over Twisting by the pool. Daar klonk de band nog spontaan en had de band hoorbaar plezier. Er moest blijkbaar een swingend nummer op Brothers in arms en daarbij werd blijkbaar gedacht aan Twisting by the pool, daar werd een totaal inspiratieloos nummer van gemaakt en heette Walk of life. Slappe hap.

Volgens mij kwam deze verzamelaar een beetje gelijktijdig uit met het duet album All The Road Running vandaar ook dat het nummer met Harris eraan is toegevoegd .
Een verzamelaar en eigenlijk elke verzamelaar is wel wat aan te merken .
Zo zou ik liever Rudiger erop willen zien .

Ga jij eens heel gauw even wat googlen!

Het enige inspiratieloze was Dire Straits - ExtendeDancEPlay (1983). En ook dat was een reactie op de zware bevalling die Love Over Gold was. Voor de rest is niks van Mark inspiratieloos. Dat is onzin.

Why did Dire Straits put out a four-song EP after Love Over Gold, rather than a complete album?

Well, the EP was actually a reaction against the album. After doing something where you spend a lot of care-and doing ,,Private Investigations" about 20,000 times - then all you want to do, basically, is play ,,Bebop-A-Lula."

Nou als dat het resultaat is van googlen heb ik dus helemaal gelijk. Hij wilde gewoon spelen, speelplezier dus en dan komt er in 1 klap Twisting by the pool uit, dat vind ik vrij geinsjpireerd. Een copy maken hiervan en vervolgens alle scherpe kantjes eraf halen met als resultaat Walk of life vind ik niet bepaald geinspireerd. Wil overigens niet zeggen dat ik Dire Strait als geheel helemaal niets vind, heb ik ook wel bewezen denk ik. Love over gold en de voorgangers waren goed tot geweldig. Toen kwam met Brothers in arms de grote klapper, voor hen in positieve zin, voor mij in negatieve zin. Met als absolute dieptepunten voor mij Walk of life en So far away from me. Zo zouteloos maak je ze niet alle dagen mee. Het titelnummer daarentegen is weer dikke prima.

Even een andere vraag:

Hebben Dire Straits of Mark Knopfler ook ooit zelf het nummer Private Dancer uit gebracht?

Nee, dacht het niet.