Cream - Live Cream Volume II (1972)

Met slechts drie man zoveel "herrie". Het studiowerk van Cream bevat een groot aantal klassiekers, maar live waren ze pas echt overdonderend. Luister hoe Eric Clapton in de loop van Steppin' Out in "overdrive" gaat, opgestuwd door de dwingende drums van Ginger Baker: een must-have voor iedere Creamfan.

Inderdaad is deze vrsie van Steppin' out toch wel van absoluut "bergtop"-niveau. Sjesis wat gaat Clapton hier tekeer en lijkt simpelweg niet meer te stoppen.
Live waren ze echt dé nummer 1 van die tijd en de overige tracks bevestigen dat. Zéér indrukwekkend album!!!

Geweldig live album, dat ik iets sterker vind dan Live Cream Vol. 1. Dat komt vooral doordat ik deze nummers iets sterker vind (vooral 'White Room' en 'Sunshine of Your Love').

In geremasterde vorm is deze een prima aanvulling op Live Cream maar vroegâh, op vinyl dus, was de geluidskwaliteit van Vol 2 ( en de live tracks van Goodbye ) een stuk minder. De Politician hier vind ik dan weer wat minder dan op Goodbye en Steppin' Out vind ik gewoon niet bij Cream passen. Het is me gewoon te rommelig, ik ben nou eenmaal gewend aan de messcherpe uitvoering op Bluesbreakers ....... Over rommelig gesproken: de manier waarop ze de solo in White Room binnen komen vallen ..... Volgens mij was Baker even met wat anders bezig en werd uitsluitend gered door de maat-vastheid van Bruce & Clapton ........

Ik kan me trouwens niet voorstelen dat ieman deze Vol 2 nog los zou willen kopen. Het staat allemaal ook op de Those Were The Days boks die je voor weinâg kan skoren .......

Tsja, daar zit je dan met je halfbakken LP-versie.
Bedroevende geluidskwaliteit.
Nader onderzoek leert dus dat we deze echt geremastered moeten aanschaffen (alleen de orginele niet geremasterde CD schijnt nog beroerder te klinken).
Meer dan 2* kan ik er voorlopig niet van maken.

Voor wie nog met vinyl is opgegroeid : weet iemand of deze hoes de inspiratie c.q. blauwdruk was voor Polydors Superstarshine-serie?

Van wanneer dateren de opnames?

Nieuwe poging. In het boekje van 'Cream Live Volume 1' staan de data vermeld, bij deel 2 niet. Weet iemand die data?

Nummer 5: 9 maart, 1968 - Winterland, San Francisco.
Nummers 4 en 6: 10 maart, 1968 - Winterland, San Francisco.
Nummers 1, 2 en 3: 4oktober, 1968 - Oakland Coliseum Arena, Oakland.

volgens Google
Helaas voor de heren hadden zij geen Eddie Kramer bij de hand die in dezelfde tijd uit dezelfde Winterland wel wonderschoon klinkend live materiaal wist te toveren.
Ooit vanuit ergernis over het geluid weggegeven...

Dit album is beter dan volume 1
Alleen vallen mij de uitvoeringen van White Room en Deserted cities wat tegen.
Zal wel met de geluidskwaliteit te maken hebben.
Deze nummers zijn op een aantal passages een rare geluidsbrij.

De mannen konden wel wat!!! Dit was voordat Clapton Mr. Zzzzzzzzlowhand werd. Fijn plaatje.

Ik denk dat dat ook de reden is waarom Pappalardi daar plotseling dat publiek zo enthousiast in de mix op laat komen: zo hoopte hij misschien die krakkemikkige overgang te bedekken met de mantel der liefde (of beter gezegd: der adoratie).
        Verder een degelijke live-registratie die helaas wel wat te lijden heeft onder de vlakke geluidskwaliteit: eigenlijk komen alleen de drums echt goed door, en pas als ik met mijn koptelefoon luister hoor ik wat Bruce allemaal uitvreet en hoe hij bijna een rol als solist in het geluidsbeeld opeist. Gelukkig wordt dat in de remaster van de Those were the days-box redelijk gecorrigeerd. Ook de zang van Bruce is over het algemeen gedreven, maar de afwezigheid van zijn spookachtige cello op de eerste twee (prachtige) nummers is wel een gemis. Over die eindeloze solo's van Clapton heb ik bij het eerste deel van Live Cream al mijn beklag gedaan, maar gelukkig werkt het hier bij Steppin' out een stuk beter omdat Clapton zich veel meer houdt aan de bluesstructuur van de compositie (in ieder geval tijdens het eerste deel), en bovendien is de begeleiding van Baker van zichzelf al een spektakelstuk. In z'n totaliteit dus toch wel een redelijk sterke liveplaat, mede omdat de tracklist wat mij betreft vier van de absolute hoogtepunten uit het Cream-oeuvre telt.