Cyndi Lauper - Hat Full of Stars (1993)
mijn stem
15 stemmen
Verenigde Staten
Pop
Label: Epic
-
That's What I Think (4:39)
-
Product of Misery (4:11)
-
Who Let in the Rain (4:37)
-
Lies (3:40)
-
Broken Glass (5:35)
-
Sally's Pigeons (3:48)
-
Feels Like Christmas (4:36)
-
Dear John, (3:40)
-
Like I Used To (4:29)
-
Someone Like Me (4:07)
-
A Part Hate (4:57)
-
Hat Full of Stars (4:28)
1
geplaatst: 14 november 2020, 10:36 uur
Na de teleurstellende verkoopcijfers van voorganger A Night to Remember, wilde Cyndi het heft in eigen handen nemen en ging voor een serieuzere aanpak. Deels geslaagd, maar het album als geheel is te onsamenhangend. Cyndi probeert hier teveel stijlen op één plaat, wat het een beetje rommelig maakt.
Ze kaart alledaagse maatschappelijke problemen en zorgen aan, iets waar ik erg van hou, maar het grote publiek had moeite haar serieus te nemen in deze rol. Zoals ik bij True Colors al schreef, Cyndi ging te lang door met gekke liedjes en uitspattingen. Had zij net als Madonna midden jaren tachtig gekozen voor een wat volwassener imago was ze hier wellicht wel mee weggekomen.
Zonde, want Hat Full of Stars is ondanks alles een mooie plaat en het beluisteren meer dan waard.
En hoe mooi is die albumhoes?
Beste tracks: That's What I Think, Sally's Pigeons, A Part Hate (oorspronkelijk bedoeld voor True Colors, maar haar platenmaatschappij wilde het destijds luchtig houden en naast de Gaye cover What's Going On niet nog een protest song op dat album), Who Let in the Rain en Hat Full of Stars. Die laatste twee behoren voor mij tot de mooiste break-up songs ooit.
Hoe leuk ik nummers als She Bop en Girls... ook vind, ik hoor Cyndi toch het liefst met wat diepgaander materiaal.
Zonde dat de rest van de wereld hier anders over dacht.
Ze kaart alledaagse maatschappelijke problemen en zorgen aan, iets waar ik erg van hou, maar het grote publiek had moeite haar serieus te nemen in deze rol. Zoals ik bij True Colors al schreef, Cyndi ging te lang door met gekke liedjes en uitspattingen. Had zij net als Madonna midden jaren tachtig gekozen voor een wat volwassener imago was ze hier wellicht wel mee weggekomen.
Zonde, want Hat Full of Stars is ondanks alles een mooie plaat en het beluisteren meer dan waard.
En hoe mooi is die albumhoes?
Beste tracks: That's What I Think, Sally's Pigeons, A Part Hate (oorspronkelijk bedoeld voor True Colors, maar haar platenmaatschappij wilde het destijds luchtig houden en naast de Gaye cover What's Going On niet nog een protest song op dat album), Who Let in the Rain en Hat Full of Stars. Die laatste twee behoren voor mij tot de mooiste break-up songs ooit.
Hoe leuk ik nummers als She Bop en Girls... ook vind, ik hoor Cyndi toch het liefst met wat diepgaander materiaal.
Zonde dat de rest van de wereld hier anders over dacht.
* denotes required fields.
* denotes required fields.