The Best Symfo Rock (2005)

Ik ken wel niet alle nummers, maar dit lijkt me toch een prima compilatie. Alleen de keuze voor het nummer van IQ vind ik niet zo logisch, dan had ik toch voor een ander nummer van hen gekozen.

Prachtige opening!

Op het Arrow Forum is deze compilatie van samensteller Kees Baars (presentator van symfonisch radioprogramma Het Bingopaleis, elke dinsdag van 21 tot 22 uur) zeer kritisch gevolgd.

Toch is dit op zich een goede compilatie voor de beginnende symfoliefhebber. De ietwat gevorderde liefhebber heeft deze nummers vrijwel allemaal al op oorspronkelijke albums. Op zich is dat niet wezenlijk anders dan bij andere verzamelalbums.

Ook voor de beginnende symfoliefhebber vallen er echter wat kanttekeningen te plaatsen: Rush, ELP, Queensrÿche, Styx, Angel hebben alle 2 vermeldingen. Nou is dat bij Rush nog enigszins verdedigbaar (al had hij dan beslist twee onderling onderscheidbaardere nummers dan Spirit of radio en Tom Sawyer moeten kiezen), maar ELP en Queensrÿche behoren niet zodanig tot de groten van het genre dat twee vermeldingen op een driedubbel-cd gerechtvaardigd waren (bij bijvoorbeeld Genesis of Yes was dat anders geweest; nuja vooruit, die hebben elk een nummer tegen de 10 minuten). Styx en Angel vallen voor de puristen überhaupt buiten de symfo. En diezelfde puristen zullen zich ook hoofdschuddend afvragen wat Manfred Mann, Rainbow en Toto hier uitspoken.

Ten slotte is, zoals Jester al aanhaalde, de keuze voor Promises als nummer van IQ een absolute blamage.

Al deze kanttekeningen daargelaten denk ik dat het voor de 'beginner' nog best een fijne collectie symfo en melodieuze rock is en ik houd het dan ook op 3*.

Kees Baars heeft inderdaad duidelijk de grenzen van de symfo opgezocht (en hier en daar overschreden )

Ik had de tracklist nog niet heel goed bekeken (alleen IQ viel me echt op), maar de kritiek van Casartelli kan ik onderschrijven. Als er al groepen met twee nummers vertegenwoordigd zouden moeten worden, zou ik eerder denken aan Genesis, Yes en Camel. Waar is Pink Floyd trouwens gebleven? En Saga (toch vaak in één adem genoemd met Rush)? Het zal wel met rechten te maken hebben.

Maar goed kritiek hebben is makkelijk, het initiatief is zeker te prijzen. Ik zal eens kijken of de (weinige) nummers die ik nog niet ken de moeite waard zijn.

Ik weet niet precies welke nummers je niet kent, maar op zich zijn ze vrijwel allemaal wel de moeite waard.

Rush en Saga in één adem noemen, alsjeblieft zeg! 't Is dat ze allebei uit Canada komen...

Blinded by the Light en Peter Gunn theme klinken mij niet echt als symforock in de oren.

de samensteller draait in zijn radioprogramma naar eigen zeggen "symfonische en aanverwante muziek". Nu is op het Arrow forum aanverwante muziek inmiddels een begrip op zich. Blinded by the light valt daaronder, Peter Gunn vind ik nog wel redelijk pure symfo.

Opeth en Toto op 1 Cd, het moet niet gekker worden.

Ze komen allebei uit Canada, zitten allebei tegen symfo aan (voor mij althans), en komen ongeveer uit dezelfde tijd. Op de middelbare school (begin jaren 80) had ik een vriend waarmee ik veel muziek deelde. Hij kwam met Rush, ik kwam rond dezelfde tijd met Saga. Vandaar dat ze in ieder geval voor mij aan elkaar verbonden zijn. Maar ik kan me voorstellen dat die verbintenis, objectief gezien, moeilijk voor te stellen is.

Rush combineerde symfo en klassieke hardrock/metal. Saga komt veel meer uit de pop-richting en maakt als zodanig een soortement AOR... met een nogal gedateerd synthesizer-geluid, dat eventueel aan Angel doet denken. Als je Rush hooguit tegen de symfo aan vindt zitten, zitten ze op zijn minst precies tegen de andere grens t.o.v. Saga... nuja wat mij betreft althans

@ HammerHead: misschien is Toto toch een iets serieuzere band dan op dit forum in nogal brede kring aangenomen wordt

Dat ben ik met je eens, ze zitten in een verschillend spectrum van de symfo. All Music ziet overigens wel overeenkomsten

Rush Styles: Hard Rock, Prog-Rock/ Art Rock, Album Rock, Arena Rock
Saga Styles: Album Rock, Prog-Rock/ Art Rock, Hard Rock

Nou kom ik toevallig ook wel eens op allmusic... arena rock zou ik van die twee nog het eerst bij Saga plaatsen, maar ze hebben er allebei wel wat van weg. Ze zijn echter zo verschillend als dag en nacht, wat je bijvoorbeeld terugvindt in hun synthesizergebruik. Ook qua composities lijkt het me nogal een wereld van verschil, maar om daar echt iets zinnigs over te zeggen, ken ik Saga weer niet goed genoeg...

Leuk om te zien dat tussen veelal oude bands, Mostly Autumn ook (en geheel terecht!) z'n plekje heeft kunnen vinden. Vind dat ook het mooiste nummer van deze cd van wat ik ken.



Je kan wat mij betreft van ELP zeggen wat je wil, maar het was toch wel 1 van de grotere bands in het genre in hun hoogtijdagen. Of je het nou bombastische troep vind of niet..

Ik vind het toch een weinig overtuigende verzamelaar. Zo is Lucky Man van EL&P niet echt te vergelijken met hun andere materiaal, is Yours is No Disgrace van Yes een veel zwakker nummer dan deze die staan op Fragile en Close To The Edge en is Spirit of the Radio van Rush misschien wel een leuk hitje maar als song veel minder prog dan bijv de Hemisphere-songs...
En waar zijn Caravan, Van der Graaf Generator en andere King Crimsons gebleven???

Zeker geen goede verzamelaar nee.. Matige songkeuze (idd van ELP had bijvoorbeeld Karn Evil 9 beter geweest) en een hoop bands missen idd. Toch is het initiatief inderdaad goed

Inderdaad, een van de grotere . Troep vind ik het ook beslist niet, ik mag ze graag horen. Maar op de plek van het tweede ELP-nummer had beslist een andere band kunnen staan (er werden hierna al wat namen genoemd).

Waar is Pink Floyd.

Nou Lucky Man mag er wel degelijk op!
Peter Gunn had wel weg gemogen.

Was waarschijnlijk te duur om daar de rechten voor te verkrijgen. Ken je verzamelalbums waar PF wel op staat?

Nope ik niet!

Ja, Echoes.
Nee, je hebt idd gelijk, die rechten zijn gewoon te duur.
Zie bijv. die 'Best Of The '60's'............daar staan The Beatles niet eens op.

Bij zo'n project zitten er altijd wel nummers bij waar de een wel een goed gevoel heeft en de ander denkt dat de samensteller wat al te veel heeft zitten waterpijpen... maar er staan genoeg klassiekers op zeg...4*

Perfect samengesteld album
In totaal maar 2 nummers op het hele album dat ik niet kon.
Rush, Dream Theater, Opeth, Asia, Kayak
echt HEERLIJKE bands... vooral Opeth vondt ik verassend, maar wel heel tof.

5*

Ik vind het een onevenwichtig geheel. Aan de ene kant heb je oerprog zoals Genesis, Yes, Camel, Kayak, en daarna de jaren '80 bands Marillion, I.Q., Asia en dit alles in willekeurige volgorde met hardrock/metal bands als Queensrÿche, Rainbow, Rush, Opeth en Dream Theater..... waarom niet drie schijfjes met daarop drie verschillende invalshoeken genomen?

Rush valt ook wel onder de bands als Yes en Kayak hoor

Hoewel Deep Purple als de allerbeste hardrockband mag worden beschouwd hebben de heren Blackmore, Gillan, Glover, Lord & Paice toch ook wel nummers gemaakt die, gezien de samenstelling van deze verzamelaar, op "The Best Symfo Rock (2005)" niet zouden hebben misstaan .

Ik vind dat Saga zeker op zo'n compilatie moet staan. Vooral hun eerste albums staan vol met fantastische symfo.
Maar ik vind ook dat Earth & Fire genoeg symfo heeft gemaakt om een plaats op zo'n compilatie te rechtvaardigen...

Enne... UK ontbreekt ook!

Spock's Beard en Threshold mis ik!

Maar wat moesten ze nu volgen? Jonge mensen die nooit van het genre gehoord hebben maar het wel kunnen appreciëren, krijgen dankzij deze uitgave van 3 cd’s een overzicht van het gigantische aanbod aan symfonische rockgroepen. Het is dan ook onmogelijk om alles te compileren op 3 cd’s. Toch is er men in geslaagd een goed overzicht te geven. Uiteraard kunnen er opmerkingen gegeven worden op de samenstelling zoals waarom staan sommige bands er twee keer op terwijl er zoveel keuze is en waarom juist dit nummer en niet dat? Maar het is een muggenzifter die daarover valt. Ik ben er van overtuigd dat wanneer een nieuwe luisteraar, die nog maar weinig symfo albums in huis heeft, dit album hoort, niet meer weet welke full-cd hij of zij van één artiest op deze compilatie eerst zou moeten aanschaffen. Zelfs verstokte progliefhebbers zullen deze verzamel cd in huis willen omdat het steeds leuk is zoveel steengoede songs achter elkaar uit je boxen te horen knallen.