Michael Jackson - Off the Wall (1979)

Wat we niet mogen vergeten, is dat dit album een meesterwerk op zich is, maar jammer genoeg werd overschaduwd door het nog betere Thriller.

Ik hou niet echt van ballads. Het moeten wel hele fraaie nummers zijn en/of heel mooi gezongen. Bij een ultiem zeiïge nummer als She's Out of My Life zou ik normaal afhaken, maar door de onvoorstelbaar mooie zang van Michael Jackson hierop, krijg ik kippenvel als ik het hoor.
Verder hou ik best van goede disco, ik heb er nog op gedanst. Maar vaak is het best wel een beetje cheesy. Hier niet: door alweer die prachtzang en de heerlijk productie van Quincy Jones staan de dansnummers als een huis. Een huis met een prima (Get on the) Floor en (Off the) Wall.

Michael Jackson was door zijn familie min of meer gedwongen om met zijn broers muziek op te nemen en op te treden, van heel jongs af aan. Ondanks heel veel tegendruk, maar met de steun van zusje Latoya Jackson en Quincy Jones dus, nam Michael dan eindelijk zijn gewenste eigen soloplaat op. En dat hoor je meer dan terug: pure opluchting, wat tot een enorm enthousiasme heeft geleid, waardoor het plezier ervan af spat.

Op Girlfriend na staan hier prima tot prachtige popliedjes tot absolute hoogtepunten in de dancemuziek op. Voor dance heb je het vooral over Side A van de LP en slotnummer Burn This Disco Out. Dit debuutalbum is mogelijk gelijk zijn beste, hoewel Thriller natuurlijk ook niet bepaald onaardig is... In ieder geval is de start van Michael Jackson's solocarriere een historisch album in de geschiedenis van de popmuziek.

Ik vind niet alle albums van Michael Jackson geslaagd, maar "Off the Wall" is (samen met "Thriller") er eentje die me erg goed bevalt. De eerste vijf tracks zijn heerlijk, een fantastische mix tussen disco, soul, funk en pop. Heerlijk baswerk ook overigens. In het midden van het album zakt het een beetje in. Ik vind ballads niet echt bij Jackson passen al gaat hij er later in zijn carrière steeds meer opnemen. Kwestie van smaak denk ik, maar ik hou meer van de uptempo liedjes van Jackson. Het album sluit dan wel weer lekker af met "Burn this Disco". Ook de productie van Quincy Jones is om een door een ringetje te halen. Ik beschouw "Off the Wall" samen met "Thriller" als de hoogtepunten uit Michael Jackson's oeuvre en ondanks dat ik geen grote fan ben van de man zelf of van het genre, luistert "Off the Wall" heerlijk weg. Gewoon lekker dus.

Cured, ik zie het zo:
Wat MJ betreft heb 2 soorten rustigere nummers (waarbij ik pure ballads en midtempo samenvoeg).

Aan de ene kant heb je groovy soul ballads als deze I can't help it (met z'n mooie structuur) het iets mindere maar nog steeds leuke It's the falling in love (mooie harmonie in die stemmen) en latere tracks als als Baby be mine, Human nature, The lady in my life, Liberian Girl en Stranger in Moscow.
Deze nummers vind ik top omdat ze mij doen denken aan de soul artiest die Jackson in wezen was.
Ook op albums van the Jacksons zijn dit soort nummers te vinden (op Destiny en Triumph bijvoorbeeld Push Me Away, Bless His Soul, That's What You Get (For Being Polite), Time Waits for No One).

Aan de andere kant heb je die vreselijke kleffe (hier zou ik wel jouw term zoet op willen plakken) Disney achtige songs als Heal the World, Will you be there, Gone to soon, You Are Not Alone, en ik vergeet er waarschijnlijk nog een paar van zijn laatste platen. Over the top nep-emotie zonder een greintje soul. Daar kan ik dus echt niet naar luisteren zonder jeuk te krijgen. Dit soort werk heeft misschien een nieuwe markt aangeboord (kindertjes of mensen die niks hebben met soul/funk neem ik aan), maar voor mij heeft dat zijn muzikale imago niet bepaald goed gedaan.

Overigens ben ik het met je eens wat betreft de funky songs. Don't stop, Workin' day and night, Off the wall en ook zeker ook het minder bekende Get on the floor zijn allemaal top.

De koppeling van Michael Jackson aan Quincy Jones leverde een benijdenswaardige combinatie op van zanger en producer. Ze leerden elkaar kennen tijdens de opnames van The Wiz, en Michael drong er zelf op aan dat hij z'n studioalbum zou produceren. Quincy Jones had een rijke muzikale achtergrond als jazztrompettist en filmcomponist. Michael Jackson kwam op het hoogtepunt van z'n vocale kunnen en had een fenomenaal gevoel voor ritme.

Het openingsnummer, door Jackson zelf geschreven, is hier meteen een demonstratie van. Het is bijna volledig in falset gezongen boven een kleurrijk landschap van percussie, strijkers, koperblazers en staccato gitaarriffjes. Veel liedjes sluiten aan bij het discotijdperk, met teksten over dansen en uitgaan. Het is echter nooit pure disco. Zijn verleden bij Motown en de warme, ontspannen stijl van soul in de jaren '70 klinken door in het zwoele Rock with You. Aan de jazzy synthesizerakkoorden van I Can't Help It kun je horen dat dit liedje door Stevie Wonder geschreven is, al zou volgens mij "I couldn't help it" grammaticaal beter zijn. Zeer bijzonder is de ballad She's Out of My Life, die eigenlijk voor Frank Sinatra bedoeld was. Voor sommigen is deze misschien te sentimenteel, maar ik vind het onwaarschijnlijk goed gezongen, zonder enige onnodige opsmuk. Hij zingt met oprechte emotie over een behoefte aan een vorm van intimiteit die voor hem onbereikbaar is. In haar geheel is dit een plaat met bezieling die eindeloos herbeluisterbaar is.

Samen met zijn broers was hij in 1975 van Motown overgestapt naar Epic Records en de eerste proeve van bekwaamheid was het Jackson album “THE JACKSONS” in 1976. De sound van de broers veranderde en vooral het album “DESTINY” was succesvol met 2 Nederlandse hits “BLAME IT ON THE BOOGIE” en “SHAKE YOUR BODY”. De stijl die Michael en zijn broers omarmd hadden, wilde hij ook op zijn nieuwe solo album gebruiken. Dansbaar en kwalitatief hoogstaand. Zijn laatste album bij Motown was “FOREVER MICHAEL” dat in 1975 verscheen. Voor “OFF THE WALL” riep hij de hulp in van producer Quincy Jones met wie hij had samengewerkt aan de musical “THE WIZZ” en dat een gouden greep. Met een keur aan gastmuzikanten en slechts 3 zelf geschreven songs kwam “OFF THE WALL” op 10 augustus 1979 uit en werd een regelrechte klassieker. Michael Jackson was er samen met Quincy Jones in geslaagd om een album op te nemen dat als één geheel klinkt en waarbij ze de composities van anderen een eigen “Michael Jackson” sound hebben gegeven. De productie van Jones maakt het geheel af, door smaakvolle arrangementen toe te voegen aan de 10 tracks die op het album staan. Hits staan er natuurlijk ook op: “DON’T STOP ‘TILL YOU GET ENOUGH”, “OFF THE WALL” en “SHE’S OUT OF MY LIFE” die Nederlandse top 40 noteringen behaalden en de genoemde songs én “ROCK WITH YOU” in Amerika allemaal de top 10 van de Billboard Hot 100 bereikten, waarvan 2 zelfs nummer 1. Jackson zingt geweldig, de muzikanten zijn in topvorm en in ruim 42 minuten gaat het album als een aangenaam soulvol en swingend geheel aan je voorbij. Veel artiesten zullen zeer gelukkig zijn als ze een album met de kwaliteiten van “OFF THE WALL” kunnen maken en uitbrengen, Michael Jackson overtrof zichzelf met de opvolger, “THRILLER” dat een nog veel groter succes werd en een all-time classic en millionseller is geworden. Dat werd met dit album in gang gezet…klasse!!