Michael Jackson - Off the Wall (1979)

Michael zet een heel vervelend stemmetje op in dat nummer. De songtekst vind ik niet heel interessant, en dat gaat 6 minuten door.

En het ergste: het blijft heel lang in je hoofd zitten.

Wel leuk idee, maar sorry Michael, het werkt gewoon niet. Er ontbreekt veel in dat nummer en het voelt een beetje geforceerd aan.

laat die miljoenen die het een geweldig nummer vinden maar lekker in de waan Elvis...

Michael Jackson - Off the Wall

Off the Wall was de laatste solo cd van Michael die ik kocht, vooral omdat toen ik opgroeide 'Bad' helemaal de bomb was, om vervolgens door te stromen in 'Dangerous', 'History' enz.

Ondanks dat ik al vanaf mijn jongere jaren dus zwaar het MJ virus te pakken had heb ik deze toch een lange tijd links laten liggen. Onbegrijpelijk!! Toch pakte het mij niet gelijk in, het is een ander album dan ik van Michael gewend was als klein jochie. Maar met de loop der tijd is dit album toch bij mij gegroeid al is het nog steeds niet mijn favoriete Michael Jackson album.

Als ik nu zo terug kijk kan ik mij ook niet eens meer herinneren wanneer ik bijvoorbeeld voor het laatst 'I Can't Help It ', 'It's the Falling in Love' & 'Burn This Disco Out' gehoord heb (los van de afgelopen dagen). Het voelt goed om een album dat al zo lang niet aangeraakt is door mij weer eens te horen. Ondanks dat het niet mijn favoriete MJ album is verdient hij niet minder dan 5** wat mij betreft. Elk nummer vind ik goed, briljant zelfs, en om 5** te verdienen hoeft het ook niet je favoriete album te zijn.

Workin' Day and Night is toch wel mijn favoriet van deze plaat trouwens, hij swingt enorm. De live versie op de bad Tour, maar zeker ook op de Dangerous Tour is legendarish.

Michael Jackson - Off the Wall verdient de 5*** wat mij betreft

Jammer dat er ondertussen niet méér muziek is verschenen wat MJ en QJ hebben opgenomen voor dit album maar het niet gehaald hebben. Want het blijft 30 jaar na dato nogsteeds een erg lekker album om naar te luisteren. Erg swingend.

Ronduit fantastisch album van Wacko Jacko! Ik kende enkel het heerlijke openingsnummer maar de rest klinkt al even super. Dit heeft niks met pop te maken maar gaat veel meer richting soul. Zijn stem klinkt hier ook al behoorlijk ontwikkeld. Onbegrijpelijk dat de radio's deze nummers links laten liggen... 4,5*

Ik prefereer ook zijn oudere albums, zoals dit hier en ook nog Thriller uiteraard.
Het soulgehalte is hier stukken groter, er zit echt meer bezieling in de songs dan pakweg vanaf Dangerous, daar begon het veel meer puur om de beats te gaan, en de soul was een beetje foetsie... toch? vind ik wel!
Off The Wall is ijzersterk en onverwoestbaar, als je het mij vraagt.

Mee eens, hier zit echt nog funk en soul in. De productie is ook beter dan op de albums die hierna volgden.

Ik vind dit dan ook zijn beste.

Michael Jackson - Off the Wall (1979)

Michael Jackson's eerste solo album als volwassen artiest staat bij veel mensen denk ik wel als zijn beste te boek in hun toplijsten, nog voor Thriller. Het is een verschrikkelijk sterk en innofatief album.

Michael borduurt bij dit album verder op de nummers die hij schreef voor de albums met The Jacksons. Nummers als 'Don't Stop 'til You Get Enough' en 'Workin' Day and Night' lijken zo af te stammen van 'Shake Your Body (Down to the Ground)' bijvoorbeeld.

Pure Funk en Soul op zijn best. En dit was duidelijk de aanloop richting zijn status van King of Pop. Mensen die beweren dat Michael makkelijke jaren 80 popmuziek maakte moeten dit album maar eens gaan luisteren of albums met The Jacksons. Hier laat Michael zien wat een veelzijdig artiest hij wel niet was. In één woord Geniaal.

Van dit album kwamen vijf singles 'Don't Stop 'til You Get Enough', 'Rock with You', 'Off the Wall', 'Girlfriend' en 'She's Out of My Life' (kan een nummer met nog meer emotie gebracht worden?)

In 2003 stond dit album op nummer 68 op de lijst van 500 beste albums aller tijden van Rolling Stone Magazine, van mij mag hij zo de top drie in.

In 1980 won Michael voor het nummer 'Don't Stop 'til You Get Enough' een Grammy Award in de categorie Best Male R&B Vocal Performance.

Het nummer 'Girlfriend' werd geschreven door Paul McCartney en 'I Can't Help It' door Stevie Wonder. De beste nummers komen echter van Michael's eigen hand, namelijk 'Don't Stop 'til You Get Enough', 'Workin' Day and Night' en 'Get on the Floor'. Maar goed dat is mijn bescheiden mening.

Mijn favoriete Michael Jackson album, hands down. Maar ook de albums die hij gemaakt heeft met The Jacksons zijn erg cool, vooral Victory en Triumph.

Wat we niet mogen vergeten, is dat dit album een meesterwerk op zich is, maar jammer genoeg werd overschaduwd door het nog betere Thriller.

Topalbum van Michael Jackson; het enige nummer wat ik wel eens skip is Girlfriend, dat samenwerkingsnummer met die zoetsappige ex-Bietel... .

Girlfriend vind ik ook niet direct het aangenaamste, The Girl is Mine was dan ook een veel geslaagdere samenwerking met McCartney.

Girlfriend was geen samenwerking. Michael vertolkt gewoon een nummer van Wings, zonder dat Macca hierbij betrokken is.

Nu begrijp ik het helemaal waarom ik het niet zo bijzonder vind... ; bedankt voor de info in ieder geval.

op een album als deze, heb ik alleen dit te zeggen: A Star Is Born

Ik raad iedereen die dit een goed album vindt aan om dit album eens te beluisteren: The Jacksons - Triumph (1980)

Don't stop til you get enough: dit lied verteld eigenlijk in het kort de 70's, great funky music.

Rock with you: 1 van de beste nummer van het album. Gewoon een lekkere chill nummer van de 70's

Working day and night: lekkere gezellige nummer. Tijdens de dangerous tour zet die een prachtige energie volle show neer en dan moet je wel een paar spanky's uitdelen .

Get on the floor: 1 van de zwakkere nummers in het album. Maar nog steeds een voldoende.

Off the wall: gewoon in het kort: beste nummer van het album.

Grilfriend:dit nummer kan twee kanten op: 1 je vindt het een lekkere nummer of 2 je vindt het een irritante nummer. Bij mij is het meer nummer 2. Het minste nummer van het album.

She's out of my life: een mooie gevoelige nummer met een prachtige stem van MJ.

I can't help it: een leuke nummer met weinig speciaals.

It's the falling in love: zie i can't help it. (dit nummer is wel beter)

Burn this disco out: een nummer in de style van the jacksons (het doet mij aan blame it on the boogie denken). Alleen blame it on the boogie is vele malen beter. Dit is gewoon een lekkere aflsuiting voor een goed album.

Conclusie: een lekkere funky '70s album. If you love disco (real-disco), than you love off the wall.

In 1979 was Don`t Stop Til You Get Enough natuurlijk een disco knaller van jewelste , een nummer wat de dansvloer destijds propvol kreeg met meiden met strakke broeken en jongens met erg hoge hakken ala Travolta in Saturday Night Fever .Zelf vind ik het nummer wat aan de lange kant en wordt op het einde een beetje langdradig .
Zelf kies ik voor Off The Wall als het beste nummer op dit album wat swingt als een tierelier .
Verder is het `n aardig album van Jackson maar komt nog maar zelden in mn cd-speler , die rol is weggelegd voor z`n beste album Dangerous .
Maar een knappe voldoende van 3,5 ster .

Don't Stop 'Til You Get Enough

Rock with You ook wel een aardige track, vooral de beat. Verder vind ik het album niet zo heel vet. Dit is nu het oudste album dat ik geluisterd heb

Een matig album, dat uitkwam voor een reeks van goede albums begon (Thriller, Bad, Dangerous, History). Ongetwijfeld muziek die je moet aanzetten als achtergrondmuziek of als je wilt dansen, want daar is de plaat zeker geschikt voor. Als ik deze met de koptelefoon luister hou ik het nauwelijks 5 nummers vol. Er staan swingende, vrolijke nummers op die me helemaal blij maken. De ballads daarentegen vind ik erg zeurderig en ik spoel ze het liefste door. Over het algemeen niet zo'n hele goede plaat die zeker verbleekt bij het veel betere Thriller.

Weet je zeker dat je je niet vergist met een ander nummer? Ik durf bijna met honderd procent zekerheid te zeggen dat Michael het nummer Never Dreamed You'd Leave in Summer nooit gezongen heeft. Als ik zou moeten gokken, dan denk ik dat je in de war bent met Never Had a Dream Come True.

Nou nee.

Dat Michael J. zijn klassiekers kende bewees hij door het outtro van Got to give it up van Marvin Gaye's Live at the London palledium (1977) om te bouwen naar Don't stop till you get enough.
Of lijkt dat maar zo?

Hij was toen al een tijdje bezig hoor

Een GEWELDIG album, hoe heb ik ooit 4 sterren gegeven , ik verhoog het naar 5 sterren !!

Off the Wall was het eerste soloalbum van Michael als volwassen soloartiest en tevens zijn eerste album voor de platenmaatschappij Epic. Het album werd goed ontvangen door belangrijke muziekcritici en bestempelt als de grote doorbraak van Michael als soloartiest. Ook het publiek reageerde erg goed op het album. Wereldwijd zijn er op dit moment meer dan twintig miljoen exemplaren van verkocht.

Dat Michael goede funky disco tracks kon afleveren had hij al bewezen met Shake Your Body (Down to the Ground), wat in mijn ogen één van de beste nummers aller tijden is, en met de nummers Working Day and Night en Don't Stop 'til You Get Enough borduurde hij daar op voort. Laatst genoemde nummer is de eerste track die Michael echt helemaal zelf heeft geschreven en gecomponeerd. Nummers als Shake Your Body (Down to the Ground), That's What You Get (For Being Polite) en All Night Dancing kwamen ook voor het grootste gedeelte van zijn hand, alleen heeft hij bij die nummers wat hulp gehad van zijn broer Randy.

Don't Stop 'til You Get Enough was Michael's eerste (solo) nummer één hit in zeven jaar. Alleen al van die single zijn ruim tien miljoen exemplaren verkocht. De andere singles, Rock with You, Off the Wall en She's Out of My Life bereikten net als Don't Stop 'til You Get Enough de Amerikaanse top tien, waardoor Michael de eerste artiest werd die het gelukt is met meerdere (vier) singles van één album in de Amerikaanse top tien te belanden.

Het zat Michael dwars dat ondanks dat het album goed ontvangen was en de singles het ook goed deden, het album geen Grammy nominatie kreeg voor 'Album van het Jaar'. De prijs van 'Album van het Jaar' ging uiteindelijk naar het album 52nd Street van Billy Joel. Michael won wel de prijs van 'Best Vocal Performance' voor het nummer Don't Stop 'til You Get Enough. In 2008 kreeg dit album, Off the Wall, eindelijk een plaats in het Grammy Hall of Fame.

Van alle Michael Jackson albums heb ik dit album het minst geluisterd in mijn leven, waarschijnlijk omdat ik echt een kind van de jaren tachtig en negentig ben. Ik groeide op met de klanken van Thriller, Bad en Dangerous. Die Michael Jackson beheerste mijn leven. Nu schaam ik mij dat dit geweldige album ten onrechte een ondergeschoven kindje is geworden in mijn leven.

Ik neem mij maar voor om de komende week los te gaan met nummers als Working Day and Night, Don't Stop 'til You Get Enough, Get on the Floor en een traantje weg te pinken bij het geweldig gezongen She's Out of My Life. De overige nummers zal ik dan zeker ook niet vergeten, want een minder nummer vinden op dit album is al moeilijk genoeg.

Niet helemaal mee eens, want It's the Falling in Love vind ik toch wel een enorm buitenbeentje op dit album! Skip het altijd, zelfs toen ik het alleen nog maar op vinyl had.. Goedkoop disco liedje...

De rest ben ik helemaal met je eens, heerlijke plaat!

It's the Falling in Love en het typische McCartney nummer Girlfriend behoren ook niet tot mijn favoriete Michael Jackson nummers, maar zo op het album vind ik het goed te doen en skippen zal ik ze daarom zeker niet. De twee bovengenoemde nummers losgekoppeld van het album doen mij ook stukken minder dan de overige tracks op deze plaat. Dus ik kan me wel vinden in het geen wat je zegt, al vind ik It's the Falling in Love wel beter dan hoe jij er over denkt.

En ik vind Girlfriend weer heel leuk! Veel leuker en dan het origineel!! (dat heeft met de zang te maken )

Dat laatste lijkt mij een understatement