King Diamond - Conspiracy (1989)

...hij is overigens wel nog steeds aan het werk aan de MF en KD dvd's. In de Duitse Rock Hard staat een enorm interview dat over drie verschillende uitgaves verspreid is (...d.w.z iedere keer meerdere pagina's (5-6 per nummer) en waarvan het laatste deel deze maand verschijnt. Tot nogtoe heeft hij het voornamelijk over de historie van beide bands gehad maar denkelijk zal hij ook wel iets lossen over toekomstige plannen (die er wel zijn want daar maakt hij meerdere maal gewag van).

Lullig, maar het gaat blijkbaar slechter met King Diamond dan gedacht - meerdere hartaanvallen en een triple bypass gehad bijna twee weken geleden. Alle muzikale activiteiten liggen dus ook volledig stil.

BLABBERMOUTH.NET - KING DIAMOND Undergoes Open-Heart Triple-Bypass Surgery - roadrunnerrecords.com

Met Conspiracy had ik altijd een beetje een verstoorde verhouding. Ik hoorde At The Graves op Vara's Vuurwerk en was direct verkocht. Een maatje had die uitzending weer op cassette opgenomen en zodoende luisterden we dat nummer twintig, dertig keer per dag. Een beetje zoals 538 en q music dat nu met de nieuwe hits doen.

De consequentie was dat toen ik de cd kocht , ik At The Graves niet meer kon horen. Die sloeg ik dus altijd over. De rest van Conspiracy haalt het niveau niet van dat ene nummer. Dus was ik teleurgesteld en heb ik het album in de kast gezet en een hele tijd niet aangeraakt.

Anno 2011 kan ik At The Graves en de rest van de plaat weer prima luisteren. Ik blijf bij het standpunt dat het beste kruit met dat openingsnummer verschoten wordt, maar de andere nummers mogen er best zijn.
De typische, fragmentarisch aandoende King Diamond nummers boordevol solo's dient opnieuw als decor voor een hoorspel over 'Them' van de vorige plaat. En opnieuw wordt alles weer uitstekend aan elkaar gezongen, gegild, gegromd en gefluisterd door het beschilderde opperhoofd.

Ongeveer even sterk als "Them". Het openingsnummer is echt onbeschrijflijk goed, vooral het einde daarvan. Het verhaal volg ik niet echt, maar hoe hij die eerste zanglijnen eruit gooit op dat nummer: "and sit by your side....", magistraal!

Met zo'n beetje dezelfe opstelling als op Them gaat een jaartje later het verhaaltje verder. Wil dit ook zeggen dat het muzikaal van hetzelfde laken een pak is? In mijn ogen niet. Sterker nog vele metalriffs hebben plaats gemaakt voor echte rock-like riffs.(niet allemaal hoor) Kings stem is veel beter geproportioneerd en zijn overdubs zijn veel beter ingemixt. Er is zelfs meer ruimte voor de keyboards. Het hele album is wat "vetter" geproduceerd en luistert echt lekker weg.
Zelfs voor mensen die wat moeite hebben met de typische hogere vocalen hoeven zich er niet aan te storen, het is een flink stuk minder schreeuwerig zal ik maar zeggen. Bij visit from the dead wordt zelfs een heel meezingbaar refrein neergezet.
Andy Larocque 's gitaarsoloos spatten werkelijk uit de speakers en de melodie lijnen zijn beter uitgedacht. De songs nemen je wat makkelijker mee en lijken wat minder fragmentarisch dan op de voorganger. Veel evenwichtiger album ook.
Al met al vind ik dit echt een aanrader (wat zeg ik, klasse plaat) en wat kan jou het schelen dat je midden in het verhaal valt als je eerst deze draait.

Machtig album.

Ik vind dit het sterkste album van de King. Al had ik er graag wat meer laag in gehad...

Slechts een jaar na Them had ik eigenlijk geen echte ontwikkelingen verwacht. Gewoon meer van hetzelfde, maar King Diamond gooit in Conspiracy naar mijn idee veel meer sfeer in. Die paar instrumentale stukken en de meer ingetogen klank, maakt dit album behoorlijk anders dan de voorganger. Het is niet slecht. De opener is zelfs geweldig, maar het pakt me minder dan de voorgangers. Conspirary is natuurlijk ook een leuk hoorspel, maar door de eerder genoemde redenen voelt het net wat minder spannend aan. Verder gewoon een goed album. King Diamond laat wederom horen tot de beste heavy metalbands te horen.


Tussenstand:
1. "Them"
2. Abigail
3. Conspiracy
4. Fatal Portrait

Het eerste echt 'volwassen' King Diamond album. De songs hebben veel afwisseling zoals op de vorige twee het geval was met puntige en opzwepende gitaarsolo's en prachtige atmosferen, maar nu gooit King ook voor het eerst subtiliteit en nuance in de strijd. A Visit From The Dead heeft een prachtig rustig intro, terwijl ook het compleet instrumentale Something Weird een fantastische afwisseling is tussen al het gegil. At The Graves is overigens ook de beste opener tot nu toe, terwijl ook het dromerige Sleepless Nights meteen de juiste snaar raakt. Voorlopig de beste voor mij.

Tussenstand:
1. Conspiracy
2. "Them"
3. Abigail
4. Fatal Portrait

Het derde album op rij van 'King Diamond' die ik eigenlijk best gaaf vind. Het album gaat voor mij zeker de strijd aan met het album '"Them"' waarbij ik het verhaal leuker vond om te volgen. Het album zorgt in ieder geval voor meer sfeer, en ik denk dat ik na de tweede luisterbeurt er wel over uit ben dat ook dit album voor mij het beste tot zoverre is (ik heb nog wat te gaan). 'Diamond' is qua zang erg vermakelijk maar het album knalt al binnen met 'At the Graves' en word gevolgd door het sterke (en inderdaad dromerige) nummer 'Sleepless Nights'. Daarna volgen er verder nog zeer sterke en leuke nummers die instrumentaal goed zijn en je mee zuigen door het avontuur, het album eindigt met het instrumentale nummer 'Cremation' en die vond ik persoonlijk ook heel leuk.

Voorlopige Tussenstand:
01. Conspiracy
02. "Them"
03. Abigail
04. Fatal Portrait

King Diamond was echt alleen maar kwaliteit aan het uitbrengen in deze periode, ook deze 4e luistert prima weg. Sterker nog, bij de eerste luisterbeurt dacht ik dat de eerste 2 nummers samen één nummer waren. Vloeit zo lekker samen.

1. Fatal Portrait
2. Conspiracy
3. Abigail
4. Them

De eerste oplage was idd een veel mooiere hoes. Ik heb hem toegevoegd, strikt genomen zou juist deze te zien moeten zijn op de site.

Maar dat is niet de algemeen verkrijgbare hoes geweest. Slechts een handjevol hebben dat artwork. Op alle anderen is het alleen in de binnenhoes te vinden.

Op die manier wordt het hoesbeginsel op meerdere albums gehanteerd. "Slippery When Wet" bijvoorbeeld.

Op zich heb je gelijk maar de regel is wel dat de originele hoes op de site komt. Die Slippery hoes was daarom ook een tijdje te zien. Wat ik om verschillende redenen niet heel vervelend vond.

Ja snap ik. Maar laatst hier ergens discussie gehad over dat het dan wel de gangbare moet zijn. Maar goed, is niet aan mij verder. Ik heb ze iig nog nooit zien liggen met die afgewezen coverart.

Voor zover ik kan terugvinden is dit een eerste versie van de hoes maar dat is iets anders dan de originele hoes waarmee het album is verschenen. De coverart werd namelijk afgewezen. Dat er nadien toch enkele exemplaren op de markt zijn gekomen maakt het nog niet de originele hoes. Op Discogs staat deze dan ook als alternatieve hoes.

Dit is inderdaad de binnenkant zoals ik de release ken, ik vond toen al deze tekening sowieso mooier als voorkant dan die achterlijke kop van King Diamond.

De omlijsting houdt in ieder geval wel meer steek zo.

Ik vind dit echt zo'n prachtige cover. Het creëert de perfecte sfeer. Ik ga het album er zelfs iets beter van vinden.

Toch is dit niet de cover zoals die zou moeten zijn.

Volgens discogs:

Volgens mij wordt 'original' hier bedoeld als authentiek in de zin van geen vervalsing, want de uitgave staat op Discogs expliciet gecatalogiseerd als 'alternative cover'. Is ook nooit te koop geweest via reguliere kanalen.

50 copies of this release was given by Roadrunner Records to the winners of the US Sleepless Nights radio contest in 1990, and had the UK Picture disc inside the rejected sleeve.

There was also a few sleeves sold/auctioned by the danish fanclub, and a few handled out for promotion with the US pressing of the regular record inside.

Ja ok..

Welke versie vind jij mooier?

Ik vind geen van beide erg geslaagd. Alternatieve cover is interessanter maar ziet er wat rommelig uit, alsof hij nog niet helemaal af was. Ingekleurd zou beter werken denk ik, met het bandlogo dat er wat meer uitspringt.

Ik vind die sobere aanpak juist erg geslaagd. Bevalt me veel beter dan "Them", das gewoon pure kitsch.

Een sobere aanpak kan goed werken maar echt sober is het niet met die drukke omlijsting waarvan het zwart-wit gedeelte net als het bandlogo rommelig in de tekening zelf zit. Uitgangspunt van een stripverhaalhoes is op zich wel goed maar de uitwerking laat te wensen over.

Ik snap wat je bedoelt. Het lijkt deels nog een schets. Maar dat vind ik juist zo mooi er aan.

Ik kwam ook deze nog tegen:

King Diamond - At the Graves - Loja Metrópole Rock - metropolerock.loja2.com.br

Lijkt een soort EP ofzo, maar zal wel niks officieels zijn neem ik aan. Maar vergelijkbaar artwork weer en logo en omlijsting springen er ditmaal beter uit.

In het boekje van de cd versie die ik heb staat een kort stripverhaal met King Diamond in de hoofdrol. Ik zou denken dat dit oorpronkelijk de bedoeling was maar bij de lp en eerste cd uitgave zit het er niet bij.

Hee nooit geweten, thanx. Mijn cd heeft dat er idd niet bij zitten, en mijn LP al helemaal niet, die heeft niet eens een binnenhoes... Fascinerend trouwens dat King ook zijn corpsepaint op heeft als hij naar de psychiater gaat.

Volgens mij waren er destijds ook plannen om het te verfilmen?