Death - Scream Bloody Gore (1987)

Twintig jaar geleden kreeg ik een cassetje van een vriend van mij: "Beluister dit eens, je zult omver vallen". Waar zijn we vrienden voor, dacht ik en dus gaf ik dit album een paar luisterbeurten ... om het dan jaren stof te laten verzamelen. De stem was er voor mij over en - eerlijk is eerlijk - ik begreep de poeha niet.
Vorige week dacht ik, hm, moet ik nog eens aan een nader onderzoek onderwerpen met een frisse geest en zonder vooroordelen. De muziek is crimineel goed met geweldige riffs en solo's: die mannen kunnen echt spelen, maar de Death fans weten ongetwijfeld hoe dit komt. De stem blijft voor mij een delicaat iets, maar zonder deze stem van Chuck zou dit Death niet zijn. Evil Dead is een stomp in je gezicht: wat een monsternummer.
Ik ga ze nu eens allemaal beluisteren: eentje per week en de volgende is Leprosy.

Nadat ik op Into The Grave toch echt enorm genoten heb van Death To All, was het tijd om even wat meer van Death te leren kennen. Uit mijn dak ben ik echt niet gegaan, ik was te druk bezig met proberen te begrijpen wat vooral Steve DiGorgio allemaal aan het spelen was, maar het interessante is wel dat ik daarmee bij het onlangs aanschaffen van Symbolic en The Sound Of Perseverance toch een flinke hoeveelheid nummers heb onthouden. En nu luister ik Scream Bloody Gore voor het eerst, een album wat terecht wordt gezien als een van de eerste deathmetalalbums. Celtic Frost en Possessed waren misschien nog net iets eerder, maar Schuldiner heeft overduidelijk wel echt een eigen iets toe te voegen.

De grap is dat Scream Bloody Gore in heel veel opzichten gewoon een extreem thrashmetalplaat is die bij vlagen voor mij vooral wat Dark Angel invloeden heeft. De putgorgel van Schuldiner en enkele riffs leggen die basis voor death metal absoluut wel, en ook de thematiek zit helemaal goed. Bij vlagen nog wat onstuimig, vooral het drumwerk blijft nog een beetje achter bij het veel virtuozere gitaar- en baswerk, maar het album is wel erg intens en op nummers als Evil Dead en Scream Bloody Gore zelfs erg goed. Een ruwe diamant van een erg intrigerende band en daarmee ook een erg fijn debuut.

Het is voor mij wat lastig om in te leven in een album als Scream Bloody Gore. Het wordt dan wel gezien als death metal, maar dit schurkt nog heel dicht tegen thrash metal aan. Sterker nog, afgezien van de vocalen wellicht, zou dit tegenwoordig zelfs als (blackened/death)thrash omschreven worden. Het genre is hier dan ook nog wel vrij jong. Als je "jong" zegt, komt "onbezonnen" er gauw achteraan. Dat is Scream Bloody Gore zeker wel. Dit album is dan ook vooral lekker smerige metal van twee(!) knullen van rond de twintig. Ik zal toegeven dat ik van het drumwerk van Chris Reifert hier niet echt onder de indruk ben. Hij maakt wel veel foutjes. Chuck Schuldiner daarentegen heeft de zaken voor voor elkaar op gitaar, bas en achter de microfoon. Ondanks het rauwe geluid en die vernietigende grunt schuilt wel veel virtuositeit. Een gouden combinatie is het. Toch straalt het jonge Death het hardst tijdens het fenomenale Evil Dead. Meer bands zouden hun gitaren zo mogen laten gillen zoals Chuck dat hier doet. Erg vet gedaan. En erg origineel is het natuurlijk niet. Possessed deed dit een paar jaar eerder al. Qua productie en virtuositeit doet Death het wel beter, maar niet wat de impact betreft.