Comus - First Utterance (1971)

Leuk dat de jongere garde hier ook Comus aan het ontdekken is

Ik ken dit album inmiddels al weer bijna drie jaar. Ontdekte het toen The Devil's Blood opkwam, ik was daar behoorlijk van weg, en ben op ontdekkingstocht gegaan door de jaren 60/70 psychedelische rock en folk. Daar zit een hoop matig spul tussen, dat moet gezegd worden, maar daarop is Comus een uitzondering. Ik geef het desondanks niet meer dan een 3,5* want hoewel het bijzonder origineel is, vooruitstrevend ook, en de opbouw van de nummers ook niet mis is, doet het me gewoon niet zo heel veel. Daarnaast vind ik het vanaf The Bite nét ietsjes minder worden allemaal.

Sjongejonge Tit, zo oud zijn we als mid-twintigers toch ook nog niet. Je klinkt echt alsof je de hoogtijdagen van Comus zelf nog hebt meegemaakt .

Ik moet zeggen dat ik aan de hand van dat bericht minstens een veertiger had verwacht, inderdaad.

Overigens stond Comus onlangs (vorig jaar of het jaar ervoor, weet niet zeker) nog op Roadburn, hoewel dit nu niet echt de hoogtijdagen zijn geloof ik, de recensie die ik las was niet compleet positief.

Haha als ik het zo terug lees, klinkt het idd behoorlijk ouwelullerig. Ik bedoelde eigenlijk meer dat ik het leuk vind dat een album dat al jaren persoonlijk favoriet is en niet al te veel aandacht hier krijgt, opeens allemaal aandacht krijgt van een groep users die ik dan maar als 'jongere garde' heb bestempeld, aangezien ze allemaal rond de 18 en pas relatief recentelijk actief zijn op deze site; zonder daarmee mezelf tot ouwe lul te bestempelen

@ andnino: optreden op Roadburn was in 2010 idd. Ben ik toen niet naartoe gegaan, omdat ik het overdreven om alleen voor Comus een ticket te kopen voor een festival met voor de rest voor mij redelijk oninteressante metalbands. Heb de programmeur van Roadburn gesproken en die vond ze een van de hoogtepunten. Samen met een vriend van mij hebben we nu via hem ook contact met hun management en aant kijken of en hoe we ze naar Utrecht kunnen halen.

Mooi statement!

Via een spelletje waarbij Titmeister Comus nomineerde ben ik aanraking gekomen met deze band. Drip Drip was het nummer en ik was vrij snel om. Ik heb de verzamel dubbel cd Song to Comus besteld voor 11,99 waar alles keurig op volgorde te vinden is. De eerste cd met uiteraard First Utterange als eerste is gelijk ook de beste. Vreemd is Drip Drip niet mijn hoogtepunt maar The Herald. maar goed dat is een luxprobleem want beide zijn zwaar bovengemiddeld. Maar goed dat zijn The Bite en Diana bijvoorbeeld ook dus dat zal wel een hoog cijfer gaan worden.

Een cijfer geef ik nu nog niet, Comus is nou niet bepaald een band waar je na een paar keer luisteren een cijfer op kan plakken. Binnenkort dan maar

Kan me geen leven meer voorstellen zonder deze plaat.

Deze recent aangeschaft om de positieve comments hierboven en omwille van de aanbeveling vanuit het Current *93* kamp. Leuke, avontuurlijke plaat, maar op CD toch een tegenvaller.

Nooit eerder heb ik een CD gehoord die zó hoorbaar direct vanaf vinyl gemastered is als deze. Compleet met tikken en ruis ... Ik snap het concept van prog-folk, maar dat zou niet zover moeten gaan dat je op een gegeven moment een schaap onder de naald gewaar wordt. En bij Drip-Drip is dat het geval. Even blazen tussen de nummers was blijkbaar teveel moeite bij het masteren.

Hebben andere heruitgaves van First Utterance daar ook last van ? Ik heb de release op het Italiaanse Breathless label.

Ik heb de vinyl reissue van Rise Above en die is prima.

Zeer tof, en, vooral, merkwaardig album.

'Drip Drip' kende ik al van in de MuMeLadder, als ik niet vergis, en ik ben er nu toch eens toe gekomen het hele album te gaan luisteren. Het ligt me wel. 'Drip Drip' vind ik veruit het beste wat de plaat te bieden heeft, maar ook de opener, 'The Herald' en de afsluiter zijn zeer de moeite. Apart, en moeilijk om echt iets over te zeggen. Hoewel ik hoop daar ooit wel toe te komen. Zoals mijn voornemen is bij elk sterk album dat mijn pad kruist. Maar dat zal wel onmogelijk zijn..

Prachtige, lichtelijk angstaanjagende folkmuziek. Heck, ik heb dit ooit wel eens beschreven horen worden als akoestische Blackmetal en dat zegt wat. Drip Drip en song for comus zijn de twee beste nummers hier.

Qua zangkracht en bereik lijkt het hier en daar op System Of A Down. Serj kan een zelfde soort kracht tentoon spreiden. Heerlijk aanstekelijke muziek, wel vreemd, maar stoort me nergens. Nummers pakken me direct, en nodigen me uit om direct nogmaals te beluisteren. Bijzonder voor zo'n oude plaat in het hedendaagse geweld. Snap ik zelf ook niets van.

Prachtig Folk/ Rock album nu als genummerd re- issue op Zilver vinyl.

Ben je niet echt bijtijds mee, want de zilvere is al lang en breed uitverkocht bij Music on vinyl. Desalniettemin is hij nu wel op zwart vinyl te koop voor een euro of 18

Klopt vanaf september vind ik nog redelijk recent, om te vermelden
Blijft wel een pracht album
Heb deze ibegin december in beperkte oplage gekocht bij sounds.

Enerzijds vind ik het mooi dat Music on Vinyl zich nu aan de Dawn catalogus waagt.. anderzijds vind ik het ook zonde dat juist dat label het uit brengt. Comus voor 18 euro in 2018.. wie had dat nog verwacht.

Geweldig album, "The Herald" is een van de mooiste nummers die ik ken.

Ik heb een beetje de geschiedenis omgedraaid, in aanraking gekomen met Comus via het album 'Out of Comus' van 2012. Ik vond dat best een goed album en mede door alle verhalen en recensies 'the complete collection' gekocht waar vanzelfsprekend dit album integraal op staat. Nu ben ik best heel wat gewend, maar de eerste keer had ik wel iets van 'Wat is dit in vredesnaam ?' Maar ik vind het bijzonder om juist die oude acid/freak folk albums te beluisteren, waarvoor ik nog te jong was toen ze uitkwamen. The incredeble String Band kan ook wel vreemd klinken, dus ik sta niet gauw versteld. Maar dit is tocht echt anders. Enigszins bizar, teksten soms luguber en een donkere onheilspellende sfeer. Maar juist daardoor pakt het je ook. Gezien de tijd waarin het is uitgebracht, tijd van hippies en hallucinerende middelen vraag ik me wel af in hoeverre deze een (grote) rol hebben gespeeld. Moet eigenlijk wel. De plaat start met de 'single' Diana en daarin laat de band al goed horen waartoe ze in staat zijn. Het epische The Herald is op zich een prachtig nummer met hele gedeelten sferische akoestische muziek. Meer dan 12 minuten word je meegenomen in een geheel eigen wereld, gitaar en dan in een keer wonderschoon de viool en dwarsfluit er door heen. Na 8 minuten wordt het roer wel wat omgegooid en de lieflijke tonen verdwijnen meer op de achtergrond en het wordt wat duisterder, dat versterkt wordt door de zang. Toch is the Herald wel een zeer toegankelijk nummer. Drip Drip is dan het volgende lange nummer en dat schiet weer alle kanten op. Als ik het album zo beluister, dan vraag ik me wel af waar Comus de inspiratie vandaan heeft gehaald. Ik ken geen één groep voor hen die zulke muziek heeft gemaakt. Het is wat dat betreft bijzonder uniek.
No vele malen luisteren verveelt het nog geen één seconde en blijft me verbazen.
Moet wel zeggen als ik het soms opzet in gezelschap van anderen, dat er weinig waardering voor is....

In mijn bericht bij Jennifer Gentle - The Midnight Room (2007) - MusicMeter.nl heb ik Comus nog benoemd. Kent iemand deze groep en plaat ? Wat vinden jullie van de vergelijking ?

Ik ken het niet, maar zal het eens beluisteren. Je hoort van me

Zowel bij aerobag als Titmeister zag ik deze plaat in hun top 10 staan. Tel daar de cultstatus op RYM bij op en mijn interesse is gewekt.

Het is sowieso een plaat die als geen andere plaat klinkt, in ieder geval niet binnen mijn eigen referentiekader. Intrigerende muziek, maar regelmatig ook echt wel mooi (in al zijn macabere lelijkheid). Toch ook een plaat die ik niet vaak wil opzetten. Dat komt onder andere door een nummer als Drip Drip, gek genoeg het meest populaire nummer hier, waar ik met moeite doorheen kom (ondanks een paar sterke stukken binnen het nummer). Al met al een bijzondere luisterervaring in ieder geval. Voor nu leg ik de plaat weer even opzij en over een tijdje maar eens kijken of mijn waardering groeit. Voor nu een 3,5*, omdat ik voor vier sterren of hoger toch meer geraakt moet worden. Maar alleen al voor die hysterische, rauwe zang en bijzondere instrumentatie is het de moeite waard en een aanrader voor muziekliefhebbers die geprikkeld willen worden.

Roger Wootton & Piu - Cut the Air at Mello Club (2009) - MusicMeter.nl
Ik kwam deze plaat tegen en heb deze aangeschaft : Roger Wootton & Piu - Cut the air at Mello Club. Een live plaat van Roger Wootton van Comus met leden van de Zweedse folkband Lisa O Piu. Er worden 4 Comus songs gezongen , waarvan 2 van First Utterance. Ik heb de plaat toegevoegd op Music Meter. Zie link bovenaan.

Hier heeft aerobag ook al niks van zich laten horen. Ik eis een uitgebreid essay van minstens 50 bladzijden over de invloed van dit album op de freakfolkscene van begin jaren '70. Tegen morgen graag.

Hier ga ik nog wel eens een lovend stukje bij schrijven, want dit blijft toch een fenomenaal album. Ken eigenlijk niets wat hier ook maar een beetje op lijkt

"Wist je dat Opeth maar liefst twee verwijzingen naar dit album heeft gedaan in zijn discografie?"

Ik ga helemaal met je mee, ben redelijk weggeblazen door dit album. Misschien kan ArthurDZ hier ook wat mee. En Opeth heeft goeie smaak, Don Cappuccino.

Nog maar eens de zoveelste bevestiging dat 1971 echt wel het beste muziekjaar in de geschiedenis is, toch?

Is dat inclusief voet- en eindnoten?

Nee, exclusief.

Maar ff serieus: ga dit luisteren, iedereen op aarde. Wat een essential listen, hoe heb ik hier zo lang op liggen slapen??? Titmeister zeg er ook es wat van.

Mensen die nog nooit de hele 5*-lijst van Titmeister hebben beluisterd. De leegheid van die levens schokt me.

Op die manier ben ik op Comus gestuit. Ik was trouwens verrast dat ik hier 4* heb staan en geen 4,5*. Binnenkort maar weer eens opzetten dan.

Volgens mij heb ik op de eerste albumpagina er een heel epistel over geschreven. Bovendien staat het album al ruim een decennium in mijn top 10. Het zal niet aan mij liggen dat je het nog niet eerder heb gehoord

Maar een essential listen is het zeker, sterker nog, ik zou durven stellen dat dit een volstrekt unieke luistertrip is. Elke liefhebber van metal en/of experimentele muziek zou hier eens naar geluisterd moeten hebben.