Harmonium - Les Cinq Saisons (1975)

Bestellen via internet of via de platen/cdzaak, heb ik ook gedaan.
Ik ben hem zelfs op vinyl tegen gekomen

Heb ik natuurlijk al geprobeerd, maar men heeft mij medegedeeld dat album al jaren niet meer leverbaar is.....

Vreemd want ik heb hem toch echt vorig jaar gekocht. Gewoon besteld bij cd-handelaar, was geen probleem!

Tis me gelukt om deze cd te komen.

Goede zaak

Ik dacht dat ik de naam ergens van kende en ik vond de cover leuk, dus ik ben dit nu aan het luisteren. Ik heb nu net de eerste twee nummers geluisterd, en ik ben echt verrast, wat een mooie muziek! Mooi rustig, heerlijk sfeertje en goede melodieen.

Als dit zo door gaat wordt dit 5 sterren en een plek in mijn top 10, zeker weten

Daar staat 'ie inmiddels. Goede zaak

niet meer in mijn top 10 maar daar wordt hij niet minder van...
ik heb m misschien wat te vaak geluisterd afgelopen weken

Nu kan ik natuurlijk zoals gewoonlijk een paar dagen de tijd nemen vooraleer ik een stem uit ga brengen, maar bij een plaat als deze heb ik daar absoluut geen zin in. 5 sterren, what else...

Luister 't nu een paar uurtjes later weer. Best gewaagd vind ik het altijd om een plaat volgens een bepaald iets (hier seizoenen dus) te maken. Hier klopt het in ieder geval écht precies goed, prachtig!

Grappig, iedereen heeft dit album op 5 sterren gehad, maar inmiddels staat ie bij de meeste op 4,5* (inclusief mezelf).

En zelfs bij mij, waar hij ooit de onbetwiste nummer 1 was

Bij mij ook al, neemt niet weg dat ik 't nog steeds een erg mooie plaat vind voor het grootste gedeelte. Hisoires Sans Paroles en En Pleine Face hangen zelfs nog ergens tussen de vijftig beste nummers allertijden. Oudere muziek, of beter gezegd, muziek die niet meer zo jong klinkt, begint echter steeds meer aan terrein te verliezen bij mij.

Histoire sans paroles, geweldig. Onaards prachtig. Album inmiddels in bestelling.

Ik ken het album juist al 2 jaar, en besluit na recente herbeluistering eindelijk op 5* te zetten...

Twee weken geleden ontdekt toen het thema op Aural Moon Progressive Rock Radio "woorden" was en een luisteraar "Histoire sans paroles" aanvroeg. Album meteen gepindakaast en luister niks anders meer. Stuk voor stuk bloedmooie songs met als hoogtepunt "Histoire". De prachtige fluitmelodieën tegen die treurige mellotronachtergrond is telkens weer kippevel en tranen met tuiten van ontroering. Wie dit album ergens op vinyl ziet staan, stuur me een bericht!

Bedankt lieve MuMe-folkies voor het vinden van deze prachtplaat.
Alleen de hoes schrikt nogal af.
Het spoor leidde via Comus (ook daarvan schrikt de hoes nogal af).
Voorlopig ben ik nog even bezig met ontdekken van invloeden en referenties, bij de eerste slok proeven mijn smaakpapillen: Caravan, David Gilmour, John Martyn, Klaatu, en nog veel meer onbenoembaars, alles onder een frans sausje.
Ik zet in met 4,0 sterren !
Ik ben sinds kort nogal verslingerd geraakt aan Spirogyra, bv. hun Bells, Boots and Shambles.
Keep the seventiesfolk alive !

Check dan voor het album van Mellow Candle genaamd Swaddling Songs.

Goed bezig! Probeer anders ook Exuma (weer wat anders, met een voodootintje), spreekt je wellicht ook aan

Daar ben ik via Dr. John (Gris-Gris) bij terecht gekomen, beste Titmeister.
Echt de enige overeenkomst die ik kan vinden, is dat zowel hij en Harmonium de franse taal machtig zijn, maar hij is wel het bruggetje!
Overigens, wat is die late 60's en vroege 70's folkmuziek toch een goudmijn aan vergeten en obscure paarlen en pareltjes.

Berichten verplaatst naar Muziek > Algemeen > CD's versus LP's (versus andere geluidsdragers) en berichten verplaatst naar Mellow Candle - Swaddling Songs (1972)

Ik zei al dat het wat anders was, maar aangezien twee van mijn favorieten van de 70's progfolk noemden, noemde ik ook maar gelijk mijn 3e eventueel ook te proberen: Triana - El Patio, flamenco vermengd met prog...

Begrijpelijk, maar toch jammer, want het ging wèl over Harmonium...

Si on Avait Besoin D´une Cinquieme Saison (auw, mijn vingers doen pijn! ) is het tweede album van de Progressieve Folk-groep Harmonium, dit is echt het eerste Franstalige album wat ik luister, want meestal word ik gek van die taal, maar ik ben er wel goed in! Ik versta nu nog niks van de teksten, maar de muziek is toch al van enorm hoog niveau, wauw! De vier seizoenen worden perfect in een muzikaal jasje gestoken, maar het vijfde, fictieve seizoen vind ik toch wel het mooist, 17 minuten lang genieten. Die mellotrons hebben echt veel sfeer en kunnen af en toe erg creepy klinken. Het minste nummer was Dixie en wat was nog een goed nummer, dan merk je wel hoe goed dit album is. Folk kan af en toe enorm kabbelen, maar dat is bij dit album compleet niet, er blijft genoeg spanning in zitten. Als ze mij nu vragen wat het mooiste Franstalige nummer ooit is, zeg ik Depuis L´autonomne, door dat nummer werd ik enthousiast en wilde ik graag dit album luisteren, met dank aan ProgArchives waar dit album staat op 14 in de top 100. Ik zou dit album graag origineel willen, maar als ik even kijk kom ik er niet makkelijk aan, bij Velvet zag ik wel een album staan met de titel: Le 5 Saisons. Zou dat hem zijn? 5 sterren en een plek in mijn top 10.

Harmonium - Si on Avait Besoin D´une Cinquieme Saison

Een album over seizoenen vind ik altijd wel wat interessants hebben. Geeft de maker een een herkenbare sfeer aan de seizoenen mee of geeft hij zijn compleet eigen draai hieraan.
Ik ben het wat betreft dit album met het laatste eens.

Don Cappuccino gaf mij dit album om te reviewen in het ''Ga dat album eens reviewen'' Topic. Ik kende het nog niet en ik was vooral benieuwd naar het vijfde seizoen dus ik dacht laat maar komen.
Ik vind de Franse taal zelf altijd wel mooi en hier pakt dit ook wel goed uit.

Vert

Ik had gehoord dat dit toch vooral folk was maar aan het fluit intro kun je gelijk al wel horen dat er wat symfonisch en progressief aanzit. Er klinkt een leuk folkachtige gitaar ritme begeleid met een rustige pompende bas. De stem is prachtig zo in het Frans, zeker een pluspunt. En het is zelfs bij vlagen catchy met de toetsen op de achtergrond. Die toetsen zijn geniaal! En zo op de helft komt het symfonische naar boven met de blaas instrumenten en de versnelde bas. Zeker een leuk nummer!
4*

Dixie

Het begint al leuk met een erg folky ritme. Mooie rustig die gitaar met die pompende bas en die geniale piano. Echt een heerlijk nummer wat me lekker opbeurt. Weer is de Franse taal lekker op dit nummer. En het heeft soms wel wat weg van zo'n vrolijke mid-50's broadway musical. Zeer opbeurend nummer!
4.5*

Depuis L'automne

Nu komt er eens een lang nummer. Daar verwacht ik dus wel wat serieus van want die vorige 2 nummers lagen leuk in het gehoor maar was eigenlijk niet veel bijzonders.
Het begint met een mysterieus geluid maar al snel komt de zang en op de een of andere manier is de spanning er alweer volledig af. Zeer jammer Het acoustische gitaarspel bevalt me wel weer zoals ook in de voorgaande nummers. De strijkers proberen er nog een spannend sfeertje aan toetevoegen maar voor mij is het al niet meer spannend. Gelukkig maakt de toegevoegde bas en piano veel goed en blijft het lekker folk. Dan komt er weer een stuk strijkers en een subtiele gitaarsolo begeleid door de rustgevende fluit. Dit is wel een sterk stuk. Het nummer word naar een toets-solo'tje wat harder en wat leuker. Een wat tegenvallend nummer voor zo'n 10 minuten. 3.5*

En Pleine Face

Weer eens een kort nummertje. Hopelijk spoelt dit een beetje de nasmaak van het vorige nummer weg.
Het begint weer lekker met die gitaar. En er word weer subtiel gezongen. Voor de rest een vrij rustige nummer met wat mooie symfonie in het nummer wat voor een mooie harmonie zorgt. Maar het blijft voor mij niet echt overtuigend al is die accordion solo tegen het eind wel leuk. 3.5*

Histoire Sans Paroles

Het langste nummer van dit album en het vijfde seizoen.
Het begint allemaal zeer rustig en harmonieus. Ik moet een beetje denken aan de natuur en prachtige omgevingen. Helaas word ik uit die droom geholpen want het begint hard te regenen Zucht.
Het is zeer mooi met die fluit, de rustige gitaar, de strijkers het is mooi. Het wordt wat orchestraal. De strijkers zijn alleen te horen, er komt weer een subtiel piano deuntje bij. Er komt een acoustische gitaar bij. Het is allemaal zeer mooi maar het moet me toch nog echt pakken maar dat wil het nog steeds niet doen. De bas komt erbij het wordt wat harder en plots komt er wat vreemd toetsen door heen wat het toch nog freaky wordt. Niet freaky door kijhard te spelen nee gewoon door het verrassingsimpact dat het zo plots en apart veranderd. net over de helft van het nummer mag de piano weer zijn werk doen, er word rustig gezongen, de strijkers komen weer terug om je weer het zelfde rust gevoel te geven als in het begin van het nummer. Dan op zo'n 6 minuten van het eind komen er oceaan geluiden. Er komen meer instrumenten. Ik krijg echt een beeld van een strand waar de vogels rustig vliegen. een leeg strand waar alleen jij, de natuur, de vogels en de oceaan zijn. (Niet de Golf van Mexico dus ). De rust gaat nog door tot het eind. Nergens gaat het maar buiten de lijntjes en daar ben ik eigenlijk ook wel blij mee! Sterkste nummer van de plaat en dus 5*

Conclusie:
Sterk album. Zeer rustig, op momenten zeer tragisch en bij vlagen zeer vrolijk, perfecte weergave van de seizoenen! En als er ooite een vijfde seizoen zal komen zoe het dit vijfde seizoen moeten zijn.
Ik had me ook er op voorbereid om een korte review te schrijven, helaas is dat niet zo gelukt. bij de eerste luisterbeurt gaf ik dit album een 3. Ik vond het niet veel bijzonders. Bij de 2de luisterbeurt gaf ik het toch nog een 3.5 maar dat vind ik eigenlijk nog te laag dus ik geef een 4*

Ik weet niet meer van wie of waar ik deze tip heb gekregen, maar dit is zonder twijfel een van mijn beste ontdekkingen van de laatste tijd. De muzikale klasse springt er aan alle kanten uit.

Op spotify saat hij ook betitelt als "Les Cinq Saisons". Kans is dus groot dat het de juiste plaat is.

Dat is 'm inderdaad. Aanschaffen, en wel snel!

Behoorlijk mooie hoes toch?

Fijn dat jij dit nu ook ontdekt hebt, Stijn !
Ik draai 'm nog regelmatig ...wacht effe, ik zet 'm warempel alweer op... ja, op lp klinkt-ie natuurlijk het lekkerst, maar het was, ik meen in Leiden in een platenzaak niet ver van de Burcht, dat die hoes met die wanstaltige behaarde smurfen erop, mij huiverend van de aankoop deed afzien....

Belachelijk lage score voor een van de beste symfoplaten ooit gemaakt.

Canada (Quebec, het franse gedeelte) kende een creatieve scene in de jaren 70 (Opus-5, Maneige, Sloche) en ook Harmonium.

Wat ze op deze plaat doen is wat Antonio Vivaldi ook al eens had gedaan.
Verschillende muziekstukken baseren op de seizoenen. Harmonium kent er schijnbaar 5.

Over de muziek: je houdt ervan of je houdt er niet van. Als je er van houdt is dit het beste wat het genre je kan bieden. Als je er niet van houdt, dan zal je het nooit snappen.

Het is melodieus, het meandert en je waant je in een natuurschone droomwereld.